امیر (عنوان)
| ﴿ عناوین و القاب سلطنتی و اشرافی در آسیا ﴾ |
|---|
 |
| آسیای غربی (ایران و عثمانی) |
|
سلطنتی: خلیفه سلطان، سلطانه • مَلِک، ملکه امیر، میر اشرافی: شهزاده (ایشخان) • امیرالامرا • پاشا • خدیو • بیگلربیگ • سنجاق بیگ • والی • اسپراپت • اوج بیگ • بیگزاده • میرزا • شیخ |
| آسیای مرکزی (ترکی-مغولی) |
|
سلطنتی: خاقان شاد • یبغو • خان، خانم • بیگ، بیگم اشرافی: تگین • بهادر • اتابک • ماناپ • آقا |
| آسیای شرقی (چین، کره و ژاپن) |
|
سلطنتی: هوانگدی (تیانژی) • وانگ • تِنو اشرافی: شوگون • گونگ • دایمیو • هاتاموتو • سامورایی • کازوکو • یانگبان • کوگه |
| آسیای جنوبی (هند) |
|
سلطنتی: چاکروارتی سمارات • میان • مهاراجه • راجه، رانی اشرافی: نواب • بابو • مانکری • زمیندار • چهاردار • تعلقدار • مریدها |
امیر (عربی: أمیر) عنوانی است که در کشورهای عربی و فارسیزبان به برخی از مقامها گفته میشود.
در دوره سامانی، عنوان «امیر» به فرمانروای مطلق این سلسله استفاده میشد. امیر اسماعیل سامانی (۸۴۹ - ۹۰۷ میلادی)، دومین حاکم سلسله سامانیان (۸۱۹ - ۹۹۹ میلادی)، عنوان «امیر» را برای حاکمان سلسله خود برگزید و از استفاده از القابی چون «پادشاه» دوری می جست.
در ارتش کنونی ایران برای مقام سرتیپ دوم به بالاتر از عنوان امیر استفاده میشود. در تاریخ ایران از این کلمه در دربار هم استفاده میشدهاست مثل امیر کبیر یا امیر الامرا.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Emir». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۴.