پائولو سینورلی

پائولو سینورلی
اطلاعات شخصی
زاده۱۴ مارس ۱۹۳۴
رم
درگذشته۱ دسامبر ۲۰۱۰ (۷۶ سال)
رم
ملیتایتالیا
حزب سیاسیMSI
ON
FN
همسر(ان)کلاودیا
فرزندانلوکا سینورلی
سیلویا سینورلی
پیشهمؤلف، کنشگری، سیاستمدار

پائولو سینورلی (انگلیسی: Paolo Signorelli; ۱۴ مارس ۱۹۳۴ – ۱ دسامبر ۲۰۱۰) مؤلف، کنشگری، سیاستمدار پیرو سیاست‌های راست تندرو اهل ایتالیا بود.

زندگی اولیه و تحصیلات

سینورلی در ۱۴ مارس ۱۹۳۴ در رم به دنیا آمد. مادرش اهل چیوچاریا بود. پدرش که در ویتربو به دنیا آمده بود، در جنگ جهانی اول خدمت کرده و در نبرد نبرد ایزونزو در سال ۱۹۱۶ به شدت زخمی شد و به خانه بازگشت و ناتوان شد.[۱]

سینورلی تحصیلات دبیرستانی خود را در لیچئو آگوستو در رم به پایان رساند و سپس از دانشگاه ساپینزا رم با مدرک دکترای علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد. پایان‌نامه او دربارهٔ سندیکالیسم انقلابی بود.[۱]

فعالیت سیاسی

سینورلی از سنین نوجوانی وارد فعالیت‌های سیاسی شد و نسبت به اهداف و کهنه‌سربازان جمهوری اجتماعی ایتالیا همدل بود و شروع به درگیری با دانشجویان چپ‌گرا کرد. در سن ۱۴ سالگی، به RGSL (Raggruppamento giovanile studenti e lavoratori, «تشکل دانشجویان و کارگران جوان») از MSI پیوست.[۱]

در سال ۱۹۵۰، او برای مجلهٔ "سنت‌گرا" امپریوم کار کرد که آثار جولیوس اولا را منتشر می‌کرد.[note ۱] [۲]

به عنوان دانشجو، او شاخهٔ کاراولا، بخش سازمان دانشجویی FUAN (جبههٔ دانشگاهی اقدام ملی) در دانشگاه ساپینزا را رهبری می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، در دبیرستان کلاسیک د سنتیس در پایتخت مشغول تدریس تاریخ و فلسفه شد.[۳]

در دههٔ ۱۹۵۰، او با چهره‌های برجستهٔ راست افراطی خارج از پارلمان ایتالیا مانند کلمنت گرازیانی و رهبران MSI مانند جورجیو آلمیرانته، آگوستو د مارسانیک و آرتورو میکلینی در تماس بود.[۱]

تروریسم مسلحانه

در دههٔ ۱۹۷۰، رهبران MSI به دنبال تشکیل جبههٔ راست ملی بودند. در سال ۱۹۷۵، سینورلی و بوانتمپو جناح مبارزهٔ مردمی را تشکیل دادند که در حدود پانزده بخش MSI نفوذ داشت و اعضایی که خواهان فعالیت مسلحانه بیشتر بودند را گرد هم می‌آورد.[۴]

بمب‌گذاری ایستگاه قطار بولونیا

در ساعت ۱۰:۲۵ صبح به وقت محلی ۲ اوت ۱۹۸۰، یک بمب زمانی مخفی در یک چمدان بدون سرپرست در سالن انتظار تهویه مطبوع ایستگاه قطار بولونیا منفجر شد.[۵] تلفات نهایی ۸۵ نفر کشته و بیش از ۲۰۰ نفر زخمی بود.[۶]

در ۲۸ اوت ۱۹۸۰، دفتر دادستان بولونیا دستور بازداشت حدود هشتاد عضو سازمان‌های راست افراطی هسته‌های مسلح انقلابی، ترزا پوزیزیونه و حرکت انقلابی مردم را صادر کرد که از جملهٔ آن‌ها پاولو سینورلی بود.[۷]

ترور آماتو

در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، قاضی ماریو آماتو که مأمور شده بود تحقیقات مربوط به قاضی مقتول ویتوریو اوکورسیو را از سر بگیرد، در رم توسط اعضای هسته‌های مسلح انقلابی (ایتالیا) (NAR) ترور شد.[۸] در پی این قتل، بازداشت‌هایی علیه افراد مختلف از جمله پائولو سینورلی صادر شد. در دادگاه برگزارشده در سال ۱۹۸۶، جوسوا فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو و گیلبرتو کاوالینی به جرم قتل محکوم شده و به حبس ابد محکوم شدند، در حالی که سینورلی تبرئه گشت.[۹]

قتل آماتو به عنوان یکی از نقطه‌های عطف در تاریخ تروریسم سیاسی ایتالیا شناخته می‌شود، زیرا پس از آن نهادهای قضایی در رم تشکیل یک پولِ تحقیقاتی ضدتروریسم دادند که تحولات مهمی در روند دادگاه‌ها و تحقیقات بعدی ایجاد کرد.[۱۰]

زندانی شدن

پس از بازداشت اولیه، سینورلی در زندان باقی ماند. در نهایت در سال ۱۹۸۷ تحت رژیم حبس خانگی اجازه بازگشت به خانه خود را یافت.[۱۱]

ایدئولوژی

سینورلی خود، موضع ایدئولوژیک خود را «نوفاشیست» رد کرد.[۱۲] او در دوره‌ای دربارهٔ فعالیت مسلحانه اظهار تردید کرد و گفت: «بله، دربارهٔ [تصرف] زمین صحبت می‌کنیم اما ساختارهای [جنبش] ایجاد می‌شوند: به سمت عمل تمایل داریم، ولی این به زودی از مبارزهٔ سیاسی به رویهٔ [درگیری مسلحانه] تبدیل می‌شود.»[۱۳]

در ۱۹۹۶، سینورلی کتابی به نام متهم به حرفه (Di professione imputato) منتشر کرد که در آن زمان خود در زندان و برخی مشاهدات سیاسی‌اش را بازگو کرد.[۱۴]

زندگی شخصی

سینورلی با کلودیا، همسر آیندهٔ خود، در دانشگاه آشنا شد و در ۱۹۵۹ ازدواج کردند و صاحب دو فرزند، لوکا و سیلویا شدند.[۱۵] طبق گفتهٔ نوه‌شان که او هم پاولو نام دارد، سینورلی طرفدار باشگاه فوتبال لاتزیو بود.[۱۶]

برادر بزرگ‌تر پائولو، جراح فردیناندو «ناندو» سینورلی که در دههٔ ۱۹۸۰ در سنای ایتالیا با MSI انتخاب شده بود و در کمیتهٔ دائمی سنای بهداشت و سلامت خدمت کرده بود،[۱۷] در ۱۴ مه ۲۰۲۲ در ویتربو در خانهٔ سالمندان Nuova Santa Teresa درگذشت.[۱۸]

مرگ و میراث

سینورلی در ۱ دسامبر ۲۰۱۰ در رم بر اثر سرطان درگذشت.[۱۹]

در اکتبر ۲۰۱۹، بازرس ایستگاه پلیس رم با دستور دادستان بولونیا با همسر ۸۵ سالهٔ سینورلی، کلودیا، تماس گرفت و از او خواست به ایستگاه بیاید زیرا او یک «شخص مورد توجه» در پرونده بمب‌گذاری بولونیا بود.[۲۰]

یادداشت

  1. ↑ آرجی‌اِس‌اِل در سال ۱۹۴۷ به‌وسیلهٔ جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) تأسیس شد. در سپتامبر ۱۹۷۱، همراه با جوان ایتالیا در جبههٔ جوانان ادغام گردید. (دی ترویا، ۲۰۰۱)

منابع

  1. 1 2 3 4 Brogioli, Franco (14 October 2020). "Paolo Signorelli, uomo libero vittima di persecuzioni" [Paolo Signorelli, free man victim of persecutions]. Oltra La Linea (به ایتالیایی). Retrieved 6 January 2022.
  2. ↑ دی ترویا, مارکو (2001). Fronte della Gioventù. Una militanza difficile tra partito e società civile (به ایتالیایی). Generico.
  3. ↑ Tassinari, Ugo Maria (1 December 2018). "1 dicembre 2010: muore il professore Paolo Signorelli" [1 December 2010: Professor Paolo Signorelli dies]. L'alter-Ugo (به ایتالیایی). Retrieved 6 January 2022.
  4. ↑ "Lotta Popolare" [Struggle of the People]. Misteri d'Italia (به ایتالیایی). 2020. Retrieved 6 January 2022.
  5. ↑ "1980: Bologna blast leaves dozens dead". BBC News. 2 August 1980.
  6. ↑ Willan, Philip (12 April 2021). "Paolo Bellini, dubbed the 'Black pimpernel', in dock for mafia terror trial". The Times. Retrieved 6 January 2022.
  7. ↑ Lucarelli, Carlo (2004). Nuovi misteri d'Italia. I casi di Blu notte [New mysteries of Italy. The cases of Blue Night] (به ایتالیایی). Einaudi. ISBN 978-8806167400.
  8. ↑ "Ricordo Amato – Associazione Nazionale Magistrati" (به ایتالیایی). Retrieved 2025-09-26.
  9. ↑ "Omicidio di Mario Amato – "Siamo i NAR, abbiamo ucciso noi il giudice Amato"" (به ایتالیایی). Retrieved 2025-09-26.
  10. ↑ "Vittorio Occorsio e Mario Amato: due toghe sole contro l'eversione nera" (به ایتالیایی). Retrieved 2025-09-26.
  11. ↑ Buffa, Dimitri (26 November 2018). "Quando Laura Terni Salvó la Vita al Detenuto Paolo Signorelli" [When Laura Terni Saved the Life of Inmate Paolo Signorelli]. L'Opinione della Libertà (به ایتالیایی). Retrieved 11 January 2022.
  12. ↑ Signorelli, Silvia (27 July 2011). "Mio Padre: Paolo Signorelli" [My father: Paolo Signorelli]. Paolo Signorelli blog (به ایتالیایی). Retrieved 6 January 2022.
  13. ↑ Silverstone, Axel (2021). 1977: L'Anno di Piombo [1977: The Year of Lead] (به ایتالیایی). Los Angeles, California: La Case books. ISBN 979-8721768989. Retrieved 6 January 2022.
  14. ↑ Signorelli, Paolo (1996). Di professione imputato [Defendant by profession] (به ایتالیایی). Sonda. ISBN 978-8871062136.
  15. ↑ Picardo, Gerardo (21 June 2008). "Paolo Signorelli, il maestro nero sotto l'albero di marta" [Paolo Signorelli, the black teacher under the Martha tree] (به ایتالیایی). Radio Civetta. Retrieved 6 January 2022.
  16. ↑ Tiso, Emanuele (6 April 2016). "La Lazialità dal punto di vista di Paolo Signorelli" [Lazialism from the point of view of Paolo Signorelli]. Magic Football Europa (به ایتالیایی). Retrieved 11 January 2022.
  17. ↑ "Ferdinando Signorelli" (به ایتالیایی). Senato della Repubblica. 2009. Retrieved 6 January 2022.
  18. ↑ "Morto il senatore Ferdinando Signorelli, a lungo nell'Msi e poi in An. Aveva 94 anni" [Senator Ferdinando Signorelli died, for a long time in the MSI and then in the AN. He was 94 years old]. Il Messaggero (به ایتالیایی). 14 May 2022. Retrieved 31 December 2022.
  19. ↑ "Paolo Signorelli". La Repubblica (به ایتالیایی). 1 December 2010. Retrieved 6 January 2022.
  20. ↑ "La vedova di Paolo Signorelli (85 anni) convocata in questura. Il figlio: "Miserabili"" [The widow of Paolo Signorelli (85 years old) summoned to the police station. Her son: «[They're] miserable»]. Etruria News (به ایتالیایی). رم. 1 October 2019. Retrieved 6 January 2022.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.