ماریو آماتو
ماریو آماتو | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۴ نوامبر ۱۹۳۷ |
| درگذشت | ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ |
| ملیت | ایتالیا |
ماریو آماتو، معاون دادستان عمومی رم، توسط دو نفر از اعضای سازمان راست افراطی هستههای مسلح انقلابی که نو فاشیست بودند، ترور شد. او مسئول تمامی تحقیقات مربوط به تروریسم سیاه در منطقه لاتزیو بود.
زندگینامه
حرفه و تحقیقات تروریسم سیاه
پس از خدمت به عنوان معاون دادستان در دادستانی روورِتو از سپتامبر ۱۹۷۱ تا تابستان ۱۹۷۷، در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۷ ماریو آماتو با همان سمت به دادستانی رم منتقل شد. وی مأمور شد تا تحقیقات آغاز شده توسط قاضی ویتوریو اوکورسیو، که هنگام بررسی گروه راست افراطی NAR و نو فاشیست پیرلوئیجی کونکوتلی کشته شده بود، را ادامه دهد.[۱] تحقیقات بعدی نشان داد که کونکوتلی عامل قتل اوکورسیو بوده است. آماتو وعده همراهی توسط یک یا دو همکار دیگر را داشت که هیچگاه عملی نشد.
او همراه با ویتوریو اوکورسیو، نخستین قاضی بود که سعی کرد یک «دیدگاه کلی» نسبت به تروریسم سیاه ارائه دهد. او در ۱۳ ژوئن ۱۹۸۰، ده روز قبل از کشته شدنش، در CSM اظهار داشت: «در حال رسیدن به تصویری کلی از حقیقت هستم، شامل مسئولیتهای بسیار سنگین تر از مسئولیتهای مجریان مستقیم اعمال مجرمانه.»
آماتو توانست ارتباطات میان راست افراطی و باند ماجلیانا را بازسازی کند[۲] و ارتباطات میان شبکه مالی، اقتصادی و قدرت عمومی را درک کرد. او همچنین دریافت که گروه NAR به دنبال اتحاد «تاکتیکی» با افراطیهای چپ هستند.[۳]
وی اما در انجام تحقیقات تنها رها شد[۴] و توسط همکارش، قاضی آنتونیو آلیبراندی، مورد حمله و بی مهری قرار گرفت.
ترور
او تا صبح ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ در تحقیقات تروریسم سیاه تنها بود، تنها چند هفته پیش از بمبگذاری بولونیا.
پس از رد درخواست استفاده از خودرو زره پوش، آماتو هنگام انتظار برای اتوبوس در تقاطع ویاله جونیو و ویا مونته روکتا توسط گیلبرتو کاوالینی از پشت هدف قرار گرفت و کشته شد، در حالی که موتورسیکلت حامل لوئیجی چیاوردینی، دیگر عضو NAR، منتظر بود.[۵] پس از قتل، جوزوا فیوراوانتی و فرانچسکا مامبرو طبق گفتههای خود جشن گرفتند و اعلام کردند: «امروز آماتو زندگی حقیر خود را با گلوله پایان داد.»
پس از مرگ
پس از مرگ آماتو، یک پول در دادستانی رم تشکیل شد که با استفاده از تحقیقات و بینشهای آماتو، نتایج قابل توجهی در زمینه تحقیقات تروریسم سیاسی و جرم سازمان یافته به دست آمد.
دیوان کیفری بولونیا، در حکم شماره ۱/۲۰۲۰، گیلبرتو کاوالینی را به حبس ابد محکوم کرد.[۶]
یادبود
در ۱۹۸۱، تالار جلسات کیفری دادگاه روورِتو به احترام او نام گذاری شد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۲، شهرداری روورِتو خیابانی را به نام او اختصاص داد و شهرداری رم نیز خیابانی نزدیک پیازاله کلودیو را به او اختصاص داد.
سی و سه سال پس از مرگ او، شهرداری III یادبودی در محل حمله ساخت.
در چهل امین سالگرد مرگ، تمبری به ارزش ۱٫۱۰ یورو از سری تماتیک «حس مدنی» به او اختصاص یافت.
منابع
- ↑ Signorelli istigò i killer, in La Repubblica, 3 luglio 1988, p. 15
- ↑ Alla quale ad esempio giunsero bombe a mano, costruite dalla Società Romana di Costruzioni Meccaniche (modello SRCM 35), trafugate precedentemente da جوزپه والریو فیوراوانتی dalla caserma di Tauriano di اسپیلیمبرگو، presso پوردنونه، dove فیوراوانتی aveva prestato servizio militare.
- ↑ Consiglio superiore della Magistratura, ed. (2015). Mario Amato in Nel loro segno. In memoria dei magistrati uccisi dal terrorismo e dalle mafie (3ª ed.). Archived from the original (PDF) on 8 November 2017. Retrieved 8 November 2017.
- ↑ Per il presidente لیبرُو گوالتیری، "il giudice Amato provò interamente l'angoscia dell'isolamento e della solitudine": Commissione stragi, X legislatura, Processi verbali sedute della Commissione, Seduta n. 5 (29 novembre 1988), p. 13, in Archivio storico del Senato della Repubblica (ASSR), Terrorismo e stragi (X-XIII leg.), 2.5.
- ↑ Un significativo particolare fu messo in risalto dalla televisione che, giunta sul posto dell'omicidio, inquadrò il cadavere di Amato, pietosamente coperto da un lenzuolo...
- ↑ Baldessarro, Giuseppe (9 January 2020). "Strage di Bologna, ergastolo a Gilberto Cavallini". la Repubblica. Archived from the original on 17 February 2020. Retrieved 20 February 2020.
جستارهای وابسته
- تروریسم در ایتالیا
- سالهای سرب
- فهرست افراد کشته شده در سالهای سرب
- هستههای مسلح انقلابی
- انجمن ایتالیایی قربانیان تروریسم
پیوند به بیرون
- چرا ماریو آماتو؟ - مرگ یک قاضی La storia siamo noi
- .
- .
- .
- .