فرولا دوم آستوریاس

در زمان سلطنت برادرش، گارسیای اول لئون، در هیچ سندی از او نامی برده نشده است، و هنگامی که فرولا دوم بر تخت سلطنت لئون نشست، برخلاف آنچه برای برادر دیگرش، اردونو دوم، رخ داد، هیچ اشاره‌ای به برادرش گارسیا نکرد. در سال ۹۱۰، پادشاه فرولا و همسر اولش، ملکه نونیلو جیمنا، تابوت عقیق را به کلیسای جامع سن سالوادور در اویدو اهدا کردند. این تابوت یادگاری، پوشیده از طلا و پلاک‌های عقیق، به همراه صلیب فرشتگان، صلیب پیروزی و تابوت سنت گنادیوس، یکی از چهار شاهکار طلاسازی پیش از رومانسک آستوریایی محسوب می‌شود. نام اهداکنندگان بر روی پایه تابوت حک شده است.

پدرش، شاه آلفونسوی سوم، در ۲۰ دسامبر ۹۱۰ در شهر زامورا درگذشت و دو سال بعد، در ۹۱۲، مادرش، ملکه خیمنا از آستوریاس نیز درگذشت. شاه فرولا دربار خود را در شهر اویدو تأسیس کرد، در حالی که برادرش، شاه گارسیا اول از لئون، دربار خود را در شهر لئون تأسیس کرد.

در سال ۹۱۲، شاه فرولا به همراه برادرش در شهر سانتیاگو د کامپوستلا بود، جایی که او پیش از پسران برادرش، چندین سند صادر شده توسط برادرش را تأیید کرد. در ۲۴ اکتبر ۹۱۲، او املاک و کلیساهای مختلفی را به کلیسای جامع سن سالوادور در اویدو اهدا کرد و چندین امتیاز معبد را که توسط اسلافش اعطا شده بود، تأیید کرد. در سال ۹۱۴، برادرش گارسیا اول درگذشت. به دلیل اینکه فرزندی نداشت برادرش اردونیو دوم به تخت سلطنت نشست و بدین ترتیب تسلیم شاه فرولا در برابر برادرش اردونیو را که اکنون بر تمام قلمرو اطراف پادشاهی آستوریاس حکومت می‌کرد، تقویت کرد.

در سال ۹۲۴ برادرش، پادشاه اردونو دوم لئون، درگذشت و فرولا دوم تاج و تخت لئون را به دست گرفت، اگرچه برادرش فرزندانی از خود به جا گذاشته بود و پدر شاهزادگانی چون آلفونسو چهارم، رامیرو و سانچو و دیگران بود.

اسقف سامپیرو دوران سلطنت فرولا دوم در لئون را که یک سال و چند ماه به طول انجامید، به شرح زیر خلاصه کرده است:

در سال ۹۲۴، پس از مرگ اردونو، برادرش فروئلا به عنوان پادشاه جانشین او شد. به دلیل کوتاهی دوران سلطنتش، او هیچ پیروزی به دست نیاورد و با هیچ دشمنی نجنگید، به جز پسران اولموندو که گفته می‌شود با وجود بی‌گناهی‌شان، دستور قتل آنها را داد. همچنین گفته می‌شود که او به زودی پادشاهی را به عنوان مجازات الهی از دست داد، زیرا پس از مرگ برادران، اسقف فرومینیو را نیز بدون هیچ توجیهی تبعید کرد؛ بنابراین، سلطنت او کوتاه شد و او پس از تنها یک سال و دو ماه سلطنت، به دلیل بیماری درگذشت.

اولموندو از اشراف‌زادگانی بود که در منطقه تیرا د کامپوس دارایی‌هایی داشت. پسرانش آرسیندو و گبولدو، که فرولا دوم دستور اعدامشان را داد، از اعضای اشراف لئون بودند. اسقف فرومینیو نیز به دلیل مخالفت با به تخت نشستن فرولا دوم تا ۵ نوامبر ۹۲۷ در تبعید بود.

به گفته گونزالو مارتینز دیز، متخصص قرون وسطی، عدم وجود درگیری‌های مسلحانه در طول سلطنت چهارده ساله او در آستوریاس، فرولا دوم را به آرزوی زندگی مسالمت‌آمیز سوق داد، با وجود این واقعیت که در طول سلطنتش در لئون، مسلمانان به مرزهای او حمله کردند. در سال ۹۲۴، مسلمانان لشکرکشی‌ای را علیه ناوارا آغاز کردند و به شهر پامپلونا رسیدند. فرولا دوم برای پادشاه سانچو گارسس اول پامپلونا کمک فرستاد. نیروهای کمکی ارسالی احتمالاً تحت فرماندهی یک یا چند کنت کاستیلی بودند.

به قلمرو گالیسی توجه ویژه‌ای داشت و حمایت اسقف‌های رکارد، ساواریکو، اووکو، برندریک، هرموجیو و فورتیس را جلب کرد. در ۲۸ ژوئن ۹۲۴، او اسقف هرمنگیلد را به عنوان اسقف سانتیاگو د کامپوستلا تأیید کرد و تصویب کرد که اقتدار اسقف کامپوستلا در منطقه‌ای به وسعت دوازده مایل در اطراف شهرش گسترش یابد.

در ۱۵ ژوئیه ۹۲۵، او ملکی واقع در قلمرو سلطنتی به نام ویلا دونیکا را به صومعه سن آندرس د پاردومینو اهدا کرد. در همان تاریخ، امتیازی را که برادرش، شاه اردونو دوم، در ۸ ژانویه ۹۱۷ به همان صومعه اعطا کرده بود، تأیید کرد.