فریدریش یکم (مارگراف مایسن)
| فریدریش یکم | |
|---|---|
 سنگ مزار لندگراف فریدریش دلاور در کلیسای گئورگ مقدس، آیزناخ، سده ۱۴ میلادی. | |
| مارگراف مایسن | |
| سلطنت | ۱۲۹۱–۱۳۲۳ |
| پیشین | فریدریش توتا |
| جانشین | فریدریش دوم، مارگراف مایسن |
| لندگراف تورینگن | |
| سلطنت | ۱۲۹۸–۱۳۲۳ |
| پیشین | دیتریش چهارم، لندگراف لوزاتیا |
| جانشین | فریدریش دوم، مارگراف مایسن |
| کنت پالاتین زاکسن | |
| سلطنت | ۱۲۸۰–۱۲۹۲ |
| پادشاه اورشلیم و سیسیل (مدعی) | |
| ادعا شده | ۱۲۶۹–؟ |
| پیشین | کنرادین |
| جانشین | ندارد |
| دوک سوابیا (مدعی) | |
| ادعا شده | ۱۲۶۹–؟ |
| پیشین | کنرادین |
| جانشین | ندارد |
| زاده | ۱۲۵۷ وارتبورگ، آیزناخ، زاکسن |
| درگذشته | ۱۶ نوامبر ۱۳۲۳ (۶۶ سال) آیزناخ، زاکسن-ویتنبرگ |
| همسر(ان) | آگنس گوریتسیا-تیرول الیزابت لوبدبورگ-آرنشاوگ |
| فرزند(ان) | فریدریش لنگ الیزابت، لندگراف‌بانوی هسن فریدریش دوم، مارگراف مایسن |
| خاندان | خاندان وتین |
| پدر | آلبرشت دوم، مارگراف مایسن |
| مادر | مارگارت سیسیل |
فریدریش یکم (به آلمانی: Friedrich I) معروف به فریدریش گزیده یا فریدریش دلاور، مارگراف مایسن و لندگراف تورینگن از خاندان وتین بود که نقشی محوری در حفظ استقلال قلمروهای این خاندان در برابر زیاده‌خواهی‌های امپراتوران آلمان ایفا کرد. او که فرزند آلبرشت دوم و نوه فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم بود، پس از فرار مادرش از دربار پدر، در میان جنگ‌های خانوادگی و سیاسی پرورش یافت. فریدریش با پیروزی‌های نظامی درخشان خود، به‌ویژه در برابر نیروهای هابسبورگ و ناساو، توانست میراث پدری را بازپس‌گیرد و شاخه وتین را به عنوان یکی از قدرت‌های بلامنازع در مرکز آلمان تثبیت نماید[۱].
نبرد لوکا و بازپس‌گیری تورینگن
برجسته‌ترین دستاورد نظامی فریدریش یکم در جریان منازعه بر سر لندگراف‌نشین تورینگن رقم خورد؛ قلمرویی که پدرش، آلبرشت دوم، به پادشاه آلمان فروخته بود تا مانع از به ارث رسیدن آن به فرزندان قانونی‌اش شود. فریدریش به همراه برادرش دیتریش چهارم، با ایستادگی در برابر ارتش قدرتمند پادشاه آدولف ناساو و جانشین او آلبرشت یکم هابسبورگ، موفق شد در سال ۱۳۰۷ میلادی در نبرد لوکا شکستی قاطع بر نیروهای امپراتوری وارد آورد. این پیروزی تاریخی منجر به خروج نیروهای متجاوز از تورینگن گشت و پادشاه هاینریش هفتم را ناچار کرد تا در سال ۱۳۱۰ میلادی، حاکمیت فریدریش بر مایسن و تورینگن را به رسمیت بشناسد. او در سال‌های پایانی حکومت خود در آیزناخ، با اصلاحات قضایی و نوسازی دژهای نظامی، شالوده حکومتی را بنا نهاد که تا سده‌ها توسط اخلافش در خاندان وتین حفظ شد[۲].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- زادگان ۱۲۵۷ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۳۲۳ (میلادی)
- خاندان ویتین
- مارگراف‌های مایسن
- اهالی آیزناخ
- پادشاهان مدعی اورشلیم