فهرست لندگراف‌های هسن

لاندگراف‌های هسن (به آلمانی: Landgrafen von Hessen) از سال ۱۲۴۷ تا ۱۸۳۰ بر لاندگراف‌نشین هسن (Landgrafschaft Hessen) حکومت کردند.

لندگراف‌های هسن (۱۲۴۷ تا ۱۵۶۷)

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات خاستگاه تصویر
۱. هاینریش یکم
* ۲۴ ژوئن ۱۲۴۴
† ۲۱ دسامبر ۱۳۰۸
۱۲۴۷–۱۳۰۸ نخستین لندگراف هسن. در سال ۱۲۴۷ توسط مادرش سوفی برابانت به عنوان وارث خاندان لودووینگر (Ludowinger) که در خط مردانه منقرض شده بودند، اعلام شد و پس از جنگ جانشینی تورینگن-هسن (Thüringisch-hessischer Erbfolgekrieg) طولانی در سال ۱۲۶۳ به عنوان حاکم هسن سفلی و علیا به رسمیت شناخته شد. بنیانگذار خاندان هسن. خاندان برابانت سوفی برابانت پسرش هاینریش یکم را به عنوان لاندگراف هسن می‌ستاند. بازنمایی هنری مدرن
۲. یوهان یکم، از هسن سفلی
† ۱۳۱۱
۱۳۰۸–۱۳۱۱ پسر هاینریش یکم و مِشت‌هیلد فن کلوِه (Mechthild von Cleve). بر اساس تقسیم ارث پدرش در سال ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۱ لندگراف هسن سفلی بود. خاندان هسن یوهان یکم
۳. اتو یکم
* حدود ۱۲۷۲
† ۱۳۲۸
۱۳۰۸–۱۳۲۸ پسر هاینریش یکم. پس از مرگ پدر در سال ۱۳۰۸ حکومت هسن علیا را بر عهده گرفت. برادر ناتنی اش یوهان یکم هسن سفلی را دریافت کرد. هنگامی که یوهان در سال ۱۳۱۱ درگذشت، اتو یکم امور حکومتی آنجا را نیز بر عهده گرفت. خاندان هسن
۴. هاینریش دوم
* پیش از ۱۳۰۲
† ۳ ژوئن ۱۳۷۶
۱۳۲۸–۱۳۷۶ ملقب به «هاینریش آهنین». پسر اتو یکم. از ۱۳۲۰/۲۱ نایب‌السلطنه بود و از ۱۳۲۸ به تنهایی حکومت کرد. خاندان هسن
۵. هرمان دوم
* حدود ۱۳۴۱
† ۱۰ ژوئن ۱۴۱۳
۱۳۷۶–۱۴۱۳ پسر دوم لودویگ یونکر (Ludwig der Junker) و همسرش الیزابت. در ابتدا برای حرفه کلیسایی در نظر گرفته شده بود، اما پس از مرگ وارث اصلی تاج و تخت، هاینریش دوم او را در سال ۱۳۶۷ به عنوان نایب‌السلطنه منصوب کرد. جنگ شترنر (Sternerkrieg) خزانه هسن را خالی کرد، که منجر به وضع مالیات جدید و نارضایتی مردم شد. در سال ۱۳۸۴ قانون اساسی جدیدی تصویب کرد که طی آن کاسل استقلال خود را از دست داد[۱]. خاندان هسن
۶. لودویگ یکم
* ۶ فوریه ۱۴۰۲
† ۱۷ ژانویه ۱۴۵۸
۱۴۱۳–۱۴۵۸ پسر لندگراف هرمان دوم هسن و مارگارت، دختر بورگ‌گراف فردریش پنجم نورنبرگ. در سال ۱۴۲۱ به همه اصناف صنعتگر نامه‌های صنفی جدیدی اعطا کرد که آزادی‌ها و حقوقی را برای آن‌ها تضمین می‌کرد. خاندان هسن
۷. لودویگ دوم، از هسن سفلی
* ۷ سپتامبر ۱۴۳۸
† ۸ نوامبر ۱۴۷۱
۱۴۵۸–۱۴۷۱ ملقب به «لودویگ صریح‌اللهجه». پسر لودویگ یکم بود. پدرش لندگراف‌نشین هسن را به هسن سفلی و هسن علیا تقسیم کرد، که لودویگ دوم اولی و برادر کوچکترش هاینریش سوم دومی را اداره می‌کرد. به دلیل مرزهای نامشخص، بین دو برادر جنگ درگرفت (جنگ برادران هسن، Hessischer Bruderkrieg). لودویگ دوم اندکی پس از یک سفر شکار در قلعه رایشنباخ درگذشت. خاندان هسن
۸. هاینریش سوم، از هسن علیا
* ۱۵ اکتبر ۱۴۴۰ یا ۱۴۴۱
† ۱۳ ژانویه ۱۴۸۳
۱۴۵۸–۱۴۸۳ دومین پسر لودویگ یکم و آنا زاکسن (Anna von Sachsen). پس از مرگ لودویگ یکم، هاینریش سوم لندگراف‌نشین هسن علیا را به ارث برد و برادرش لودویگ دوم لندگراف هسن سفلی شد. از آنجایی که هیچ توافق ارثی الزام‌آوری وجود نداشت، بین برادران اختلاف درگرفت که در سال ۱۴۶۹ به اوج خود رسید. پس از مرگ لودویگ دوم در سال ۱۴۷۱، هاینریش سوم تا زمان مرگش بر هسن سفلی و علیا حکومت کرد. خاندان هسن
۹. ویلهلم یکم، از هسن سفلی
* ۴ ژوئیه ۱۴۶۶
† ۸ فوریه ۱۵۱۵
۱۴۷۱–۱۴۹۳ جانشین عمویش هاینریش سوم از هسن علیا از سال ۱۴۸۳. او در سفر زیارتی خود به فلسطین در ۱۴۹۱–۱۴۹۲ به بیماری سیفلیس مبتلا شد و به همین دلیل حکومت را به برادرش ویلهلم دوم واگذار کرد. والدین او لودویگ صریح‌اللهجه (۱۴۳۸–۱۴۷۱) و مِشت‌هیلد، دختر کنت لودویگ یکم وورتمبرگ بودند. او دایی فیلیپ بزرگوار (Philipp der Großmütige) و پدربزرگ دهم امپراتور ویلهلم یکم پروس بود[۲][۳][۴][۵]. خاندان هسن
۱۰. ویلهلم دوم
* ۲۹ آوریل ۱۴۶۹
† ۱۱ ژوئیه ۱۵۰۹
۱۴۹۳–۱۵۰۹ از ۱۴۹۳ در هسن سفلی و از ۱۵۰۰ در هسن علیا و سفلی. او دومین پسر لندگراف لودویگ صریح‌اللهجه و همسرش مِشت‌هیلد بود. در ابتدا برای حرفه روحانی در نظر گرفته شده بود، اما در طول آموزش به صنعت اسلحه علاقه پیدا کرد. او دوست خوب ماکسیمیلیان یکم، پادشاه آلمان و بعدها امپراتور بود. پس از مرگ پسر عموی بدون فرزندش ویلهلم سوم، «جوانتر» در سال ۱۵۰۰، ویلهلم تمام لندگراف‌نشین هسن را در دستان خود متحد کرد[۶]. خاندان هسن ویلهلم دوم هسن
۱۱. ویلهلم سوم از هسن علیا
* ۸ سپتامبر ۱۴۷۱
† ۱۷ فوریه ۱۵۰۰
۱۴۸۳–۱۵۰۰ پسر لندگراف هاینریش سوم و آنا از کاتسن‌لنبورگ (Grafschaft Katzenelnbogen). او از ماربورگ بر لندگراف‌نشین جزئی هسن علیا حکومت کرد. در سال ۱۴۹۸ با الیزابت فالتس، دختر فیلیپ، انتخابگر فالتس ازدواج کرد. او در سال ۱۵۰۰ در یک سانحه شکار درگذشت و فرزندی از خود به جای نگذاشت[۷]. خاندان هسن
۱۲. فیلیپ بزرگوار
* ۱۳ نوامبر ۱۵۰۴
† ۳۱ مارس ۱۵۶۷
۱۵۰۹–۱۵۶۷ با حکومت او، معرفی اصلاحات پروتستانی در هسن، تأسیس دانشگاه ماربورگ و نقش سیاسی مهم لندگراف‌نشین در داخل امپراتوری مقدس روم همراه است. پس از شکست در جنگ شمالکالدیک (Schmalkaldischer Krieg)، به مدت پنج سال زندانی امپراتور بود. او مهم‌ترین لندگراف هسن به شمار می‌رود. خاندان هسن فیلیپ بزرگوار

هسن-ماربورگ (۱۵۶۷ تا ۱۶۰۴)

→ بنگرید به: هسن-ماربورگ

پیش از این نیز «سرزمین در کنار لان» که بعدها هسن علیا نام گرفت، دو بار به صورت یک لندگراف‌نشین مستقل و جدا از هسن سفلی درآمد:

در سال ۱۳۰۸ پسران نخستین لندگراف هسن، هاینریش اول، میراث را تقسیم کردند. اتوی اول به عنوان لندگراف هسن علیا در ماربورگ منصوب شد و برادر ناتنی اش یوهان به عنوان لندگراف هسن سفلی در کاسل حکومت کرد. پس از مرگ یوهان در ۱۳۱۱، هر دو بخش دوباره در دست اتو یکپارچه شد.

در سال ۱۴۵۸ هسن دوباره میان پسران لودویگ اول، یعنی لودویگ دوم و هاینریش سوم، به دو بخش تقسیم شد. لودویگ دوم در هسن سفلی حکومت می‌کرد و برادرش هاینریش سوم در هسن علیا. پس از مرگ بدون وارث تنها پسر بازماندهٔ هاینریش سوم، یعنی ویلهلم سوم، هر دو قلمرو حدود سال ۱۵۰۰ دوباره تحت دست پسر لودویگ دوم، ویلهلم دوم، یکپارچه شد.

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. لودویگ چهارم
* ۲۷ مه ۱۵۳۷ در کاسل
† ۹ اکتبر ۱۶۰۴ در ماربورگ
۱۵۶۷–۱۶۰۴ پسر لندگراف فیلیپ اول هسن از همسرش کریستین ساکسونی. پس از مرگ فیلیپ اول، لودویگ هسن-ماربورگ را دریافت کرد. این قلمرو تقریباً برابر با یک چهارم لندگراف‌نشین پیشین هسن بود و شامل هسن علیا با ماربورگ و همچنین دژ گیتسن می‌شد. از آنجا که خود وارثی نداشت، در سال ۱۵۹۷ مقرر کرد که دو برادرزاده‌اش – موریس هسن-کاسل و لودویگ هسن-دارمشتات – هسن-ماربورگ را دریافت کنند. در نتیجهٔ این وصیت‌نامه، هسن-ماربورگ تقسیم شد. دودمان هسن لودویگ چهارم

هسن-راینفلز (۱۵۶۷ تا ۱۵۸۳)

→ بنگرید به: هسن-راینفلز

پس از مرگ فیلیپ اول در سال ۱۵۶۷، لندگراف‌نشین هسن میان پسران تقسیم شد و فیلیپ دوم هسن-راینفلز را دریافت کرد. فیلیپ دوم در سال ۱۵۸۳ بدون فرزند درگذشت، از این رو لندگراف‌نشین هسن-راینفلز تقسیم شد و به هسن-کاسل، هسن-ماربورگ و هسن-دارمشتات پیوست.

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. فیلیپ دوم
* ۲۲ آوریل ۱۵۴۱ ماربورگ
† ۲۰ نوامبر ۱۵۸۳ بورگ راینفلز
۱۵۶۷–۱۵۸۳ پسر لندگراف فیلیپ اول هسن و کریستین زاکسن. او در یازده سالگی به عنوان گروگان به دربار پادشاه فرانسه هنری دوم فرستاده شد و مدتی را در آنجا گذراند. پس از مرگ پدر، فیلیپ دوم در سال ۱۵۶۷ نخستین لندگراف هسن-راینفلز شد که در نتیجهٔ تقسیم چهاربرادری پدید آمده بود. در سال ۱۵۶۹ با آنا الیزابت پفالتس-تسیمرن ازدواج کرد، اما این ازدواج بدون فرزند ماند. پس از مرگ او در ۲۰ نوامبر ۱۵۸۳، هسن-راینفلز به برادرانش رسید. آرامگاه وی در کلیسای جامع زانکت گوار قرار دارد. دودمان هسن فیلیپ دوم

لندگراف‌های هسن-دارمشتات (۱۵۶۸ تا ۱۸۰۶)

→ بنگرید به: لندگراف‌نشین هسن-دارمشتات

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. گئورگ یکم
* ۱۰ سپتامبر ۱۵۴۷ در کاسل
† ۷ فوریه ۱۵۹۶ در دارمشتات
۱۵۶۸–۱۵۹۶ پسر فیلیپ یکم هسن و کریستینا فون زاکسن. همچنین ملقب به گئورگ پارسا. او یک هشتم از لندگراف‌نشین هسن (هسن-دارمشتات) را از پدر خود به ارث برد و در نتیجه توسعه دارمشتات را به عنوان شهر اقامتگاهی آغاز کرد. او تحصیل اجباری را به عنوان مبنای گسترش ایمان اصلاح‌گرا معرفی کرد و پیشرفت اقتصادی دارمشتات را تقویت نمود. همچنین عناصر یک نظام اجتماعی را ایجاد کرد. شکار جادوگران در دوره حکومت او بیشتر از سایر مناطق هسن رواج داشت.[۸] دودمان هسن لندگراف گئورگ یکم هسن-دارمشتات، ۱۵۴۹–۱۵۹۶
۲. لودویگ پنجم
* ۲۴ سپتامبر ۱۵۷۷ در دارمشتات
† ۲۷ ژوئیه ۱۶۲۶ در نزدیکی راینفلز
۱۵۹۶–۱۶۲۶ از ۱۵۲۷ لندگراف هسن-دارمشتات. پس از مرگ لودویگ چهارم هسن-ماربورگ بر قلمرو هسن-ماربورگ ادعا کرد. او این ادعاها را با گرویدن لندگراف موریس هسن-کاسل به کالوینیسم توجیه نمود. در طول جنگ سی‌ساله در نتیجه این امر، درگیری‌های نظامی بین دو شاخه از دودمان هسن رخ داد. در سال ۱۶۰۵ دبیرستان عالی گیسن را تأسیس کرد. هسن-دارمشتات
۳. گئورگ دوم
* ۱۷ مارس ۱۶۰۵ در دارمشتات
† ۱۱ ژوئن ۱۶۶۱ در همانجا
۱۶۲۶–۱۶۶۱ پس از مرگ پدرش در اسارت، در سال ۱۶۲۶ به لندگراف هسن-دارمشتات منصوب شد. در ادامه جنگ سی‌ساله، او به عنوان تنها شاهزاده پروتستان بی‌طرف رفتار کرد. در مرحله پایانی جنگ هسن، از شاخه هسن-کاسل شکست خورد که منجر به تقسیم هسن علیا شد. پس از جنگ سعی کرد کشورش را بازسازی کند. در پایان زندگی خود از سیاست طرفدار امپراتور دست کشید و به اتحاد راین پیوست.[۹] هسن-دارمشتات
۴. لودویگ ششم
* ۲۵ ژانویه ۱۶۳۰ دارمشتات
† ۲۴ آوریل ۱۶۷۸ در گوتا
۱۶۶۱–۱۶۷۸ پسر گئورگ دوم، هسن-دارمشتات و نوه یوهان گئورگ یکم، انتخابگر زاکسن، در سال ۱۶۶۱ لندگراف هسن-دارمشتات و عضو انجمن ثمربخش شد. در آنجا با فریدریش یکم زاکسن-گوتا آشنا شد و در سال ۱۶۶۶ با خواهر او الیزابت دوروتئا ازدواج کرد. او با خرید مجموعه‌های بزرگ، کتابخانه دربار دارمشتات را گسترش داد و دستور ساخت برج ناقوس کاخ دارمشتات را صادر کرد. هسن-دارمشتات
۵. لودویگ هفتم
* ۲۲ ژوئن ۱۶۵۸ در دارمشتات
† ۳۱ اوت ۱۶۷۸ در گوتا
۱۶۷۸ لودویگ هفتم پسر لندگراف لودویگ ششم (۱۶۳۰–۱۶۷۸) از ازدواج اول او با ماریا الیزابت (۱۶۳۴–۱۶۶۵)، دختر فریدریش سوم شلسویگ-هولشتاین-گوتورف بود.

پس از مرگ پدرش لودویگ ششم در ۲۴ آوریل ۱۶۷۸، لودویگ هفتم لندگراف هسن-دارمشتات شد. او تنها ۱۸ هفته و ۴ روز حکومت کرد و در ۳۱ اوت ۱۶۷۸ بر اثر عفونت اسهال خونی در گوتا درگذشت. از آنجا که برادر کوچکترش فریدریش قبلاً در سال ۱۶۷۶ مرده بود، برادر ناتنی لودویگ، ارنست لودویگ، در هسن-دارمشتات جانشین او شد.[۱۰]

هسن-دارمشتات
۶. ارنست لودویگ
* ۱۵ دسامبر ۱۶۶۷ در گوتا
† ۱۲ سپتامبر ۱۷۳۹ در اینهاوزن
۱۶۷۸–۱۷۳۹ ارنست لودویگ یکی از فرزندان لندگراف لودویگ ششم هسن-دارمشتات و الیزابت دوروتئا بود که پدرش ارنست یکم ساکسونی-گوتا بود. تنها پس از مرگ برادر بزرگترش لودویگ هفتم، که جانشین لودویگ ششم شده بود اما اندکی پس از شروع حکومت درگذشت، ارنست لودویگ جانشینی را بر عهده گرفت. مجبور به دلیل جنگ با فرانسه در سال ۱۶۸۸، دارمشتات را ترک کرد و به مدت ۱۰ سال به نیدا و گیتسن نقل مکان کرد. پس از این دوره، ارنست لودویگ مطلق‌گرایی را در هسن-دارمشتات معرفی کرد. هسن-دارمشتات
۷. لودویگ هشتم
* ۵ آوریل ۱۶۹۱ در دارمشتات
† ۱۷ اکتبر ۱۷۶۸ در دارمشتات
۱۷۳۹–۱۷۶۸ لودویگ نخستین فرزند ارنست لودویگ هسن-دارمشتات و همسرش دوروتئا شارلوت بود. با ازدواج در سال ۱۷۱۷ با دختر کنت یوهان راینهارد سوم هاناو، شارلوت هاناو، لودویگ شهرستان هاناو-لیشتنبرگ را به عنوان مهریه دریافت کرد.

در جنگ هفت‌ساله، لودویگ در کنار امپراتور یوزف دوم جنگید که شخصاً در سال ۱۷۶۴ در هویزنشتام با او ملاقات کرد و درجه فیلد مارشال عمومی را دریافت کرد. در این میان نبردهایی در گیتسن و هسن علیا نیز رخ داد.

هسن-دارمشتات
۸. لودویگ نهم
* ۱۵ دسامبر ۱۷۱۹ در دارمشتات
† ۶ آوریل ۱۷۹۰ در پیرمازنز
۱۷۶۸–۱۷۹۰ لودویگ نهم بنیان‌گذار شهر پیرمازنز و پدر بزرگ امپراتور ویلهلم یکم پروس بود. او پسر ارشد لندگراف لودویگ هشتم هسن-دارمشتات (۱۶۹۱–۱۷۶۸) و شارلوت هاناو (۱۷۰۰–۱۷۲۶)، دختر و وارث کنت یوهان راینهارد سوم هاناو بود. در سال ۱۷۴۱ به سن قانونی اعلام شد و به عنوان کنت هاناو-لیشتنبرگ حکومت را بر عهده گرفت.

او نظامی‌گرا بود و به همین دلیل وارد خدمات پروس شد و همچنین در جنگ جانشینی اتریش در طرف فرانسه شرکت کرد. در سال ۱۷۶۸ در حکومت هسن-دارمشتات جانشین پدرش شد. گسترش سیستم نظامی او پایه‌های قدرت بعدی هسن-دارمشتات را در جنگ‌های ناپلئونی بنا نهاد.[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵][۱۶]

هسن-دارمشتات لودویگ نهم
۹. لودویگ دهم
* ۱۴ ژوئن ۱۷۵۳ در پرنتسلاو
† ۶ آوریل ۱۸۳۰ در دارمشتات
۱۷۹۰–۱۸۳۰ لودویگ یکم هسن-دارمشتات ابتدا از ۶ آوریل ۱۷۹۰ به عنوان لودویگ دهم لندگراف حاکم هسن-دارمشتات بود، پس از پیوستن کشورش به اتحاد راین از ۱۴ اوت ۱۸۰۶ به عنوان لودویگ یکم دوک بزرگ هسن و از ۷ ژوئیه ۱۸۱۶ به عنوان دوک بزرگ هسن و نزدیک راین شناخته شد. به نام لودویگ، مکان لودویگسهوه در راین‌هسن نامگذاری شده است که پس از جابجایی بین سال‌های ۱۸۲۲ و ۱۸۳۰ بازسازی شد، همچنین خیابان لودویگ در پایتخت استان اعطایی راین‌هسن، ماینتس. بنای یادبود هسن در فینتِن یادآور مشارکت او در محاصره ماینتس (۱۷۹۳) است. هسن-دارمشتات لودویگ دهم به عنوان لودویگ یکم، دوک بزرگ هسن

هسن-بوتسباخ (۱۶۰۹ تا ۱۶۴۳)

→ بنگرید به: هسن-بوتسباخ

هنگامی که گئورگ یکم (گئورگ پارسا) در سال ۱۵۹۶ درگذشت، این سرزمین به سه بخش تقسیم شد. در هسن-دارمشتات، مانند بسیاری از دربارهای شاهزادگان، حق اولویت نخست‌زادگی (حق نخست‌زادگی) اعمال می‌شد. جانشین به عنوان حاکم، پسر نخست‌زاده شد و دیگران با پول غرامت دریافت می‌کردند. هنگامی که کمبود پول وجود داشت، بخش‌هایی از سرزمین به عنوان پاراگیوم به پسران کوچک‌تر واگذار می‌شد و حقوق بازنشستگی آنها متناسباً کاهش می‌یافت. آنها نیز خود را لندگراف می‌نامیدند، اما حقوق حاکمیت نزد نخست‌زاده باقی می‌ماند. بخش اصلی، یعنی ناحیه علیا، به پسر بزرگتر، لودویگ پنجم ملقب به «مودب» (۱۵۹۶–۱۶۲۶)، رسید. پسر کوچکتر، فریدریش، بنیان‌گذار شاخه هومبورگ، هومبورگ آم تاونوس را دریافت کرد و فیلیپ با بوتسباخ غرامت داده شد.

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. فیلیپ سوم
* ۲۶ دسامبر ۱۵۸۱ در دارمشتات
† ۲۸ آوریل ۱۶۴۳
۱۶۰۹–۱۶۴۳ پسر لندگراف گئورگ یکم (گئورگ پارسا) از ازدواج با ماگدالنا تسور لیپه. لندگراف‌نشین بوتسباخ در ابتدا تنها از شهر بوتسباخ و چند روستای همجوار تشکیل شده بود. یک‌چهارم پایانی زولمز-براونفلز هنوز به آن تعلق نداشت. در طول جنگ سی‌ساله، این بخش نیز به لندگراف منتقل شد، زیرا کنت زولمز-براونفلز در نزد امپراتور دچار بی‌آبرویی شده بود. در سال ۱۶۳۹، قلمروی ایتر در منطقه والدک با قلعه در فول و روستاهای وابسته به آن اضافه شد. در مقابل، ۷۳۰۰ گیلدن از مبلغ ۲۴۰۰۰ گیلدن حقوق بازنشستگی سالانه فیلیپ کسر شد. با وجود دو ازدواج، فیلیپ بدون فرزند ماند. به همین دلیل، پس از تنها یک نسل، این پاراگیوم به هسن-دارمشتات بازگشت و لندگراف‌نشین واگذار شده بوتسباخ پس از مرگ فیلیپ منحل شد. هسن-دارمشتات فیلیپ سوم

لندگراف‌های هسن-کاسل (۱۵۶۸ تا ۱۸۶۶)

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. ویلهلم چهارم خردمند
* ۲۴ ژوئن ۱۵۳۲ در کاسل
† ۲۵ اوت ۱۵۹۲ در کاسل
۱۵۶۸–۱۵۹۲ پسر ارشد فیلیپ یکم هسن و همسرش کریستینا ساکسونی و بنیان‌گذار شاخه هسن-کاسل. در طول جنگ اشمالکالدیک به استراسبورگ فرستاده شد و در خانه یوهان وینتر فون آندرناخ اقامت گزید، جایی که به تحصیل خود ادامه داد. در سال ۱۵۴۷ به کاسل بازگشت و همراه با مادرش، امور حکومتی را از پدرش که سپس خود را به اسارت امپراتور سپرد، تحویل گرفت. پس از بازگشت فیلیپ، لشکرکشی علیه امپراتور و پیمان پاسائو، ویلهلم همچنان در امور حکومتی مشارکت داشت. در ۱۱ فوریه ۱۵۶۶ با زابینا فون وورتمبرگ در ماربورگ ازدواج کرد. در ۴ آوریل ۱۵۶۲ لندگراف‌نشین تقسیم شد و ویلهلم هسن سفلی را با اقامتگاه در کاسل، بخش هسن اشمالکالدن و بخش بزرگی از شهرستان تسیگنهاین پیشین دریافت کرد.[۱۷] دودمان هسن
۲. موریس دانا
* ۲۵ مه ۱۵۷۲ در کاسل
† ۱۵ مارس ۱۶۳۲ در اشوگه
۱۵۹۲–۱۶۲۷ یک چهارم (ربع روتنبورگ) از سرزمین را به پسران همسر دوم خود واگذار کرد که بدین ترتیب شاخه‌های فرعی لندگرافی هسن-روتنبورگ، هسن-وانفرید و هسن-راینفلز (شاخه جوان‌تر) را بنیان نهادند. هسن-کاسل
۳. ویلهلم پنجم پایدار
* ۱۴ فوریه ۱۶۰۲ در کاسل
† ۲۱ سپتامبر ۱۶۳۷ در لیر
۱۶۲۷–۱۶۳۷ ویلهلم پنجم کوچک‌ترین پسر لندگراف موریس هسن-کاسل و همسر اولش آگنس زو زولمز-لاوباخ بود. او توانست اقتصاد آشفته کشورش را تثبیت کند و با یک اصلاحات پولی، پیامدهای دوره کیپر و ویپر را پشت سر بگذارد. در جنگ سی‌ساله با پادشاه گوستاو آدولف سوئد متحد شد. در ژوئن ۱۶۳۱ توانست نیروهای امپراتوری را از هسن بیرون کند. اندکی بعد، توسط متحدش گوستاو آدولف، صومعه‌های فولدا، هرسفلد و پادربورن، اسقف‌نشین مونستر و همچنین صومعه کورفای به او اختصاص یافت. هنگامی که پادشاه سوئد در سال ۱۶۳۲ سقوط کرد، اتحاد از هم پاشید. ویلهلم در صلح پراگ ۱۶۳۵ شرکت نکرد، بلکه با فرانسه اتحاد بست. در نتیجه، مشمول تحریم امپراتوری شد. نیروهای امپراتوری به هسن پیشروی کردند و کشور را ویران ساختند. ویلهلم مجبور به فرار با خانواده‌اش شد و دو سال بعد در تبعید درگذشت.[۱۸] هسن-کاسل
۴. ویلهلم ششم
* ۲۳ مه ۱۶۲۹ در کاسل
† ۱۶ ژوئیه ۱۶۶۳ در هاینا
۱۶۳۷–۱۶۶۳ پس از مرگ ویلهلم پنجم، مادرش آمالی الیزابت نایب‌السلطنه شد. در ۲۵ سپتامبر ۱۶۵۰، لندگراف‌بانو این مقام را به پسر بالغ خود واگذار کرد. هسن-کاسل
۵. ویلهلم هفتم
* ۲۱ ژوئن ۱۶۵۱ در کاسل
† ۲۱ نوامبر ۱۶۷۰ در پاریس
۱۶۶۳–۱۶۷۰ پس از مرگ ویلهلم ششم، بیوه او هاتویگ زوفی تا زمان بلوغ پسرانش ویلهلم و کارل بر کشور حکومت کرد. ویلهلم پیش از تحویل گرفتن امور حکومتی درگذشت و برادرش کارل جانشین او شد. هسن-کاسل
۶. کارل
* ۳ اوت ۱۶۵۴ در کاسل
† ۲۳ مارس ۱۷۳۰ کاسل
۱۶۷۰–۱۷۳۰ ابتدا مادرش به مدت پنج سال به عنوان نایب‌السلطنه حکومت کرد. هسن-کاسل
۷. فریدریش یکم
* ۲۷ مارس ۱۶۷۶ در کاسل
† ۵ مارس در استکهلم
۱۷۳۰–۱۷۵۱ از ۱۷۲0 پادشاه سوئد؛ در نتیجه برادر کوچکترش، ویلهلم هشتم، عملاً حکومت می‌کرد. هسن-کاسل
۸. ویلهلم هشتم
* ۱۰ مارس ۱۶۸۲ در کاسل
† ۱ فوریه ۱۷۶۰ در رینتلن
۱۷۵۱–۱۷۶۰ از ۱۷۳۰ به عنوان فرماندار برادرش فریدریش که از ۱۷۲۰ پادشاه سوئد بود، حکومت کرد. پس از مرگ او در سال ۱۷۵۱، ویلهلم رسماً لندگراف شد. پس از گرویدن پسرش فریدریش به کاتولیک، سند تضمین را تنظیم کرد. در جنگ هفت‌ساله متحد مهم پروس بود. هسن-کاسل
۹. فریدریش دوم
* ۱۴ اوت ۱۷۲۰ در کاسل
† ۳۱ اکتبر ۱۷۸۵ در کاخ وایسنشتاین، کاسل
۱۷۶۰–۱۷۸۵ مخفیانه به آیین کاتولیک گروید. ارتش را به میزان قابل توجهی افزایش داد و در ازای دریافت یارانه‌های مالی، در سال‌های ۱۷۷۶–۱۷۸۴ در طرف انگلستان ۱۲۰۰۰ سرباز را علیه مستعمرات آمریکای شمالی به جنگ فرستاد. هسن-کاسل
۱۰. ویلهلم نهم/یکم
* ۳ ژوئن ۱۷۴۳ در کاسل
† ۲۷ فوریه ۱۸۲۱ در همانجا
۱۷۸۵–۱۸۲۱ به عنوان ویلهلم نهم از ۱۷۶۰ کنت هاناو، از ۱۷۶۴ در آنجا حاکم، از ۱۷۸۵ لندگراف حاکم هسن-کاسل و از ۱۸۰۳، اکنون به عنوان ویلهلم یکم، بر اساس تصویب‌نامه اصلی هیئت نمایندگان امپراتوری در آنجا انتخاب‌گر بود. از ۱۸۰۶ تا ۱۸۱۴ مجبور به عقب‌نشینی در برابر پادشاهی ناپلئونی وستفالن شد. او یکی از ثروتمندترین شاهزادگان آلمانی زمان خود محسوب می‌شد. لوننبورگ را بین سال‌های ۱۷۹۳ تا ۱۸۰۱ ساخت و پارک کوهستانی ویلهلمسهوه را گسترش داد. هسن-کاسل
۱۱. ویلهلم دوم
* ۲۸ ژوئیه ۱۷۷۷ در هاناو
† ۲۰ نوامبر ۱۸۴۷ در فرانکفورت آم ماین
۱۸۲۱–۱۸۴۷ پسر ویلهلم یکم هسن-کاسل و همسرش شاهدخت ویلهلمینه کارولینه دانمارک و نروژ. در ماربورگ و لایپزیگ تحصیل کرد و در سال ۱۷۹۷ با شاهدخت آگوست، دختر پادشاه پروس فریدریش ویلهلم دوم ازدواج کرد. در سال ۱۸۰۶ همراه با پدرش به تبعید رفت. در نبرد لایپزیگ در ارتش پروس جنگید. در سال ۱۸۳۰ مجلس اصناف را فراخواند که در سال ۱۸۳۱ قانون اساسی بسیار پیشرفته‌ای وضع کردند. هنگامی که ناآرامی‌ها در کشور درگرفت، به هاناو گریخت، امور حکومتی را به پسرش فریدریش ویلهلم واگذار کرد و دیگر به کاسل بازنگشت.[۱۹] هسن-کاسل
۱۲. فریدریش ویلهلم
* ۲۰ اوت ۱۸۰۲ در کاخ فیلیپسروهه در نزدیکی هاناو
† ۶ ژانویه ۱۸۷۵ در پراگ
۱۸۴۷–۱۸۶۶ او از سال ۱۸۳۱ به جای پدرش حکومت می‌کرد و پس از الحاق پروس در سال ۱۸۶۶ به تبعید رفت. در آنجا در سال ۱۸۷۵ بدون اینکه وارثی واجد تاج و تخت بر جای بگذارد درگذشت. هسن-کاسل

لندگراف‌های هسن-وانفرید (۱۶۲۷–۱۷۷۸)

→ بنگرید به: هسن-وانفرید

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. فریدریش هسن
* ۹ مه ۱۶۱۷ در کاسل
† ۲۴ سپتامبر ۱۶۵۵ در کوستیان (?) در نزدیکی پوزنان
۱۶۳۲–۱۶۵۵ به عنوان پسر لندگراف موریس هسن-کاسل، هسن-اشوگه را بر اساس حکمی از پدرش دریافت کرد. با تحریک همسر دومش یولیانه فون ناساو-دیلنبورگ، موریس مقرر کرد که به اصطلاح «ربع روتنبورگ» به پسرانش از این ازدواج دوم واگذار شود. فریدریش سرلشکر در ارتش سوئد در طول جنگ سی‌ساله بود. او سهم بسزایی در بازسازی اشوگه پس از آن داشت. دودمان هسن فریدریش هسن-اشوگه
۲. ارنست هسن-راینفلز-روتنبورگ
* ۸ دسامبر ۱۶۲۳ در کاسل
† ۲ مه ۱۶۹۳ در کلن
۱۶۴۹–۱۶۹۳ پسر موریس هسن-کاسل و یولیانه فون ناساو-دیلنبورگ و یکی از نتیجه‌های فیلیپ یکم، ملقب به «بزرگوار». از ۱۶۴۹ لندگراف هسن-راینفلز و از ۱۶۵۸ لندگراف هسن-راینفلز-روتنبورگ. ارنست دستور داد قلعه راینفلز را در نزدیکی شهر زانکت گوار به یک دژ تبدیل کنند. از ۱۶۷۶ او حاکم سرزمین کل‌کوارت/هسن-روتنبورگ بود.
۳. کارل هسن-وانفرید
* ۱۹ ژوئیه ۱۶۴۹ در بورگ راینفلز
† ۳ مارس ۱۷۱۱ در شوالباخ
۱۶۹۳–۱۷۱۱ دومین پسر لندگراف ارنست و ماریا الئونوره فون زولمز-لیش. به عنوان حاکم هسن-وانفرید (۱۶۶۷–۱۷۱۱)، کاخ اقامتی در اشوگه را در سال ۱۶۶۷ به براونشوایگ-بورن گرو گذاشت و کاخ وانفرید را به عنوان اقامتگاه جدید گسترش داد (از ۱۶۹۳ حاکم هسن-راینفلز).
۴. ویلهلم (کوچک‌تر) هسن-وانفرید
* ۲۵ اوت ۱۶۷۱ در لانگنشوالباخ
† ۱ آوریل ۱۷۳۱ در پاریس (و همانجا دفن شد)
۱۷۱۱–۱۷۳۱ پسر لندگراف کارل و همسر اولش زوفی ماگدالنه فون زالم-رایفرشاید. لندگراف هسن-وانفرید و لندگراف هسن-راینفلز (هسن-وانفرید-راینفلز). در ۱۹ سپتامبر ۱۷۱۹، امپراتور ازدواج ویلهلم ۴۸ ساله را با ارنستین تئودورا، دختر دوک تئودور اوستاخ از پفالتس-زولتسباخ ترتیب داد؛ با این وجود ویلهلم بدون فرزند ماند.
۵. کریستیان هسن-وانفرید
* ۱۷ ژوئیه ۱۶۸۹ در وانفرید
† ۲۱ اکتبر ۱۷۵۵ در اشوگه
پسر لندگراف کارل هسن-وانفرید و الکساندرینه یولیانه فون لاینینگن-داگسبورگ. در سال ۱۷۱۱ لندگراف‌نشین هسن-وانفرید را به ارث برد. برادر ناتنی اش ویلهلم نیز سعی کرد ادعای خود را بر آن اعمال کند. اختلاف ارثی با این کار حل شد که کریستیان ادعای خود را بر لندگراف‌نشین واگذاشت و در عوض کاخ اقامتی در اشوگه را دریافت کرد. در سال ۱۷۳۱ لندگراف‌نشین‌های هسن-وانفرید و هسن-راینفلز را به ارث برد و تا زمان مرگش در سال ۱۷۵۵ در آنجا حاکم بود. با مرگ او، شاخه فرعی هسن-وانفرید پایان یافت.
۶. کنستانتین هسن-روتنبورگ
* ۲۴ مه ۱۷۱۶ در روتنبورگ
† ۳۰ دسامبر ۱۷۷۸ در کاخ ویلدک
۱۷۵۵–۱۷۷۸ حاکم کل‌کوارت

در دوره بعدی، این قلمرو تا سال ۱۸۳۴ متعلق به کل‌کوارت هسن-روتنبورگ و سپس به هسن-کاسل بود.

لندگراف‌های هسن-(راینفلز-)روتنبورگ (۱۶۲۷–۱۸۳۴)

→ بنگرید به: هسن-راینفلز

شماره نام (سال‌های زندگی) حکومت توضیحات دودمان تصویر
۱. هرمان، لندگراف هسن-روتنبورگ
* ۱۵ اوت ۱۶۰۷ در کاسل
† ۲۵ مارس ۱۶۵۸ در روتنبورگ آن در فولدا
۱۶۲۷–۱۶۵۸ هرمان هسن-روتنبورگ لندگراف لندگراف‌نشین نیمه‌مستقل هسن-روتنبورگ بود. او چهارمین پسر لندگراف موریس هسن-کاسل و همسر دومش یولیانه فون ناساو-دیلنبورگ بود.

با ایجاد ربع روتنبورگ در سال ۱۶۲۷، لندگراف هرمان در روتنبورگ زمام حکومت را بر عهده گرفت. او در ازدواج اول خود از سال ۱۶۳۴ با زوفی یولیانه فون والدک († ۱۶۳۷) و در ازدواج دوم از سال ۱۶۴۲ با یولیانه کونیکونده فون آنهالت ازدواج کرد. هر دو ازدواج بدون فرزند ماندند. او پژوهشگری شناخته شده در زمان خود در زمینه‌های هواشناسی، ریاضیات، نجوم و جغرافیا بود. اثر او با عنوان «شرح کیهان‌نگاری اتفاقی از شاهزاده‌نشین سفلی هسن» در سال ۱۶۴۱ یکی از آثار استاندارد هسن در زمینه جغرافیای سرزمینی به شمار می‌رود. پس از افزوده شدن قلمروهای بیشتر در سال ۱۶۴۸، برادران هرمان که اکنون بالغ شده بودند، طبق قانون تقسیم ارث، به عنوان شاهزادگان حاکم در بخش‌هایی از ربع روتنبورگ منصوب شدند. در سال ۱۶۵۵ هسن-اشوگه پس از مرگ فریدریش بدون وارث به ارنست رسید، و در سال ۱۶۵۸ ارنست پس از مرگ برادر بی‌فرزندش هرمان، بخش روتنبورگ را نیز به ارث برد. بدین ترتیب هسن-روتنبورگ در سال ۱۶۵۸ به شاخه هسن-راینفلز پیوست.

از دودمان هسن-کاسل
۲. ارنست یکم
* ۸ دسامبر ۱۶۲۳ در کاسل
† ۲ مه ۱۶۹۳ در کلن
۱۶۵۸–۱۶۹۳ از ۱۶۴۹ لندگراف هسن-راینفلز و از ۱۶۵۵ لندگراف هسن-اشوگه
۳. ویلهلم یکم پیر
* ۱۵ مه ۱۶۴۸ در کاسل
† ۲۰ نوامبر ۱۷۲۵ در لانگنشوالباخ
۱۶۹۳–۱۷۲۵ ویلهلم یکم پسر لندگراف ارنست یکم هسن-راینفلز-روتنبورگ بود. پس از مرگ پدرش در سال ۱۶۹۳، روتنبورگ و راینفلز را به عنوان بخشی از ربع روتنبورگ به ارث برد، در حالی که برادرش کارل قبلاً در سال ۱۶۶۷ هسن-اشوگه را دریافت کرده بود. پس از مرگش در سال ۱۷۲۵، پسرش ارنست دوم لئوپولد جانشین او شد. هسن-راینفلز
۴. ارنست دوم لئوپولد
* ۱۵ ژوئن ۱۶۸۴ در لانگنشوالباخ
† ۲۹ نوامبر ۱۷۴۹ در روتنبورگ آن در فولدا
۱۷۲۵–۱۷۴۹ ارنست دوم لئوپولد هسن-روتنبورگ پسر ارشد ویلهلم یکم پیر هسن-راینفلز-روتنبورگ و ماری آنا، کنتس لوونشتاین-ورتهایم-روشفور بود. او با ایجاد یک گورستان یهودی و یک مدرسه یهودی، سنگ بنای جامعه یهودیان را در روتنبورگ گذاشت. در طول دوره حکومت او، دربار رفتار مسالمت‌آمیزتری با هسن-کاسل و شهرهای ربع داشت و مدیریت ربع روتنبورگ را سامان بخشید.[۲۰] ارنست دوم لئوپولد
۵. کنستانتین
* ۲۴ مه ۱۷۱۶ در روتنبورگ
† ۳۰ دسامبر ۱۷۷۸ در کاخ ویلدک
۱۷۴۹–۱۷۷۸ پسر ارنست دوم لئوپولد و الئونوره ماریا آنا فون لوونشتاین-ورتهایم. در طول نایب‌السلطنه او، بخش هسن-وانفرید به هسن-روتنبورگ بازگشت، به طوری که ربع روتنبورگ دوباره متحد شد. پسرش کارل کنستانتین، معروف به «سیتوآین هسه»، ژنرال ارتش فرانسه بود. هسن-راینفلز کنستانتین
۶. کارل امانوئل
* ۵ ژوئن ۱۷۴۶ در لانگنشوالباخ
† ۲۳ مارس ۱۸۱۲ در فرانکفورت آم ماین
۱۷۷۸–۱۸۱۲ کارل امانوئل پسر لندگراف کنستانتین هسن-روتنبورگ و همسرش کنتس زوفی فون اشتارهمبرگ بود. در جریان خدمت نظامی خود در ارتش امپراتوری اتریش، در سال‌های ۱۷۵۷–۱۷۷۸ از سرهنگی به درجه ژنرال رسید. در سال ۱۷۷۸ جانشین پدرش کنستانتین به عنوان حاکم هسن-روتنبورگ شد. در طول حکومت او، اشغال انتخاب‌نشین هسن توسط ناپلئون نیز رخ داد. هسن-راینفلز
۷. ویکتور آمادئوس
* ۲ سپتامبر ۱۷۷۹، روتنبورگ
† ۱۲ نوامبر ۱۸۳۴ زمبوویتس
۱۸۱۲–۱۸۳۴ ویکتور آمادئوس آخرین لندگراف هسن-روتنبورگ بود، زیرا با وجود سه ازدواج بدون فرزند ماند. ربع روتنبورگ دوباره به هسن-کاسل پیوست. القاب و دارایی‌های بعدی او (از ۱۸۱۵ شاهزاده کورفای، از ۱۸۲۱ دوک راتیبور) توسط برادرزاده‌اش ویکتور تسو هوهنلوه-شیلینگسفورست به ارث رسید.[۲۱] هسن-راینفلز ویکتور آمادئوس

بنگرید به: فهرست دودمان هسن بنگرید به: دودمان هسن

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Walter Heinemeyer: Hermann II. der Gelehrte. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 8, Duncker & Humblot, Berlin 1969, S. 633 f.
  2. ↑ Pauline Puppel: Die Regentin. Vormundschaftliche Herrschaft in Hessen 1500–1700, Frankfurt/Main 2004, ISBN 3-593-37480-3
  3. ↑ Dietrich von Schachten: In Gottes Namen fahren wir.... Die Pilgerfahrten des Landgrafen Wilhelm des Älteren von Hessen in das heilige Land. Heimatschollen-Verlag A. Bernecker, Melsungen 1925. Reihe Hessen-Nassauische Bücherei.
  4. ↑ Rajah Schepers: Regentin per Staatsstreich? Landgräfin Anna von Hessen (1485–1525), Helmer 2007, ISBN 3-89741-227-6
  5. ↑ Reimer (1898), "Wilhelm I. (Landgraf von Hessen)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 27–28
  6. ↑ Reimer (1898), "Wilhelm II. (Landgraf von Hessen)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 28–31
  7. ↑ Reimer: Wilhelm III. (Landgraf von Oberhessen). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 43, Duncker & Humblot, Leipzig 1898, S. 31 f.
  8. ↑ Walther: Georg I:, Landgraf von Hessen-Darmstadt. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, S. 673 f.
  9. ↑ Philipp Walther: Georg II. (Landgraf von Hessen-Darmstadt). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, S. 674–677.
  10. ↑ Heinrich Künzel: Das Leben und der Briefwechsel des Landgrafen Georg von Hessen-Darmstadt […]. Friedberg und London 1859, S. 3
  11. ↑ Robert Eitner: Biographisch-bibliographisches Quellen-Lexikon der Musiker und Musikgelehrten der christlichen Zeitrechnung bis zur Mitte des neunzehnten Jahrhunderts. Band 6, La—Milleville, Barnaba, Breitkopf & Haertel, Leipzig, 1902, S. 239.
  12. ↑ Carl Eduard Vehse: Geschichte der deutschen Höfe seit der Reformation. Band 27. Hamburg 1853, S. 369 ff. (Digitalisat)
  13. ↑ Philipp Alexander Ferdinand Walther (1884), "Ludwig IX., Landgraf von Hessen-Darmstadt", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 550–551
  14. ↑ Philipp Alexander Ferdinand Walther: Der Darmstädter Antiquarius. Darmstadt 1857, S. 237 ff. (Digitalisat)
  15. ↑ Jürgen Rainer Wolf: Ludwig IX.. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 15. Duncker & Humblot, Berlin 1987, p. 392–394. (full text online) (آلمانی)
  16. ↑ Jürgen Rainer Wolf: „Soldatenlandgraf“ und „Große Landgräfin“. Ein Herrscherpaar der hessen-darmstädtischen Landesgeschichte. In: Fürstenhof und Gelehrtenrepublik. Hessische Lebensläufe des 18. Jahrhunderts = Kleine Schriften zur hessischen Landeskunde 5. Hrsg.: Hessische Landeszentrale für politische Bildung, S. 18–25.
  17. ↑ Walther Ribbeck (1898), "Wilhelm IV.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 32–39
  18. ↑ Johannes Kretzschmar (1898), "Wilhelm V., Landgraf von Hessen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 39–54
  19. ↑ Herman von Petersdoff (1898), "Wilhelm II., Kurfürst von Hessen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 75–79
  20. ↑ Hans-Günter Kittelmann: Kleiner Führer durch die Rotenburger Quart 1627–1834 und das Fürstenhaus Hessen-Rotenburg. Geschichtsverein Altkreis Rotenburg, ISBN 3-00-010155-1.
  21. ↑ Geschichtsverein Rotenburg – Familie Hessen-Rotenburg