فهرست پهنه‌های آبی بر پایه شوری

این یک فهرست پهنه‌های آبی بر پایه شوری است که به پهنه‌های آبی طبیعی با شوری پایدار بالای ۰٫۰۵٪ محدود می‌شود؛ آبی که شوری آن در این حد یا پایین‌تر از آن باشد شیرین شمرده می‌شود.

شوری آب اغلب بر حسب مکان و فصل دگرگون می‌شود، به‌ویژه در دریاچه‌های زیاده‌شور در مناطق خشک؛ از این رو، ارقام شوری در جدول زیر را باید به‌عنوان شاخصی تقریبی در نظر گرفت.

شوری، گرم در ۱۰۰ گرم (٪) نام نوع منطقه یا کشورها منابع
۲۰٫۰–۵۰٫۰ دریاچه التون دریاچه نمکی استان ولگوگراد، روسیه [۱]
۴۳٫۳گیتالهدریاچه نمکیاتیوپی[۲][۳]
۴۰٫۰آبگیر دون خواندریاچه نمکیجنوبگان[۴]
۴۰٫۰دریاچه رتبادریاچه نمکیسنگال
۳۵٫۰خلیج قره‌بغازلاگونترکمنستان[۵]
۳۴٫۸دریاچه عسلدریاچه نمکیجیبوتی[۶]
۳۳٫۷دریای مردهدریاچه نمکیاسرائیل، اردن، فلسطین[۷]
۳۲٫۴دریاچه توز (Tuz Gölü)دریاچه نمکیترکیه[۸]
۳۱٫۷بازوی شمالی دریاچه نمک بزرگدریاچه نمکیحوضه بزرگ، یوتا، ایالات متحده آمریکا[۹]
۳۰٫۰دریاچه باسکونچاکدریاچه نمکیاستان آستراخان، روسیه[۱۰]
۳۰٫۰دریاچه ساراتدریاچه نمکیبرئیلا، رومانی[۱۱][۱۲]
۸٫۵۰–۲۸٫۰دریاچه ارومیهدریاچه نمکیایران[۱۳]
۲۷٫۰دریاچه عمیق (تپه‌های وستفولد، جنوبگان)دریاچه نمکیجنوبگان[۱۴]
۱۸٫۰دریاچه لیتل مانیتودریاچه نمکیکانادا[۱۵]
۱۵٫۳دریاچه پیکرولیمنیدریاچه نمکییونان[۱۶]
۰٫۰۰–۱۴٫۶دریاچه واندادریاچه مرومیکتیکجنوبگان[۱۷]
۱۴٫۲بازوی جنوبی دریاچه نمک بزرگدریاچه نمکیحوضه بزرگ، یوتا، ایالات متحده آمریکا[۹]
۱۲٫۰دریاچه ابرتدریاچه نمکیحوضه بزرگ، اورگن، ایالات متحده آمریکا[۱۸]
۹٫۵۰دریاچه تکیرگیولدریاچه نمکیرومانی[۱۹]
۸٫۸۰دریاچه مونودریاچه نمکیحوضه بزرگ، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا[۲۰] (تا سال ۲۰۱۵)
۳٫۸–۷٫۱دریاچه بردویللاگوناستان سینای شمالی، مصر[۲۱]
۶٫۶۰حوضه هملینلاگوناسترالیا[۲۲]
۴٫۴۰دریای سالتوندریاچه نمکیحوضه بزرگ، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا[۲۳]
۴٫۱۰–۴٫۵۰دریاچه تلخ بزرگدریاچه نمکیمصر[۲۴]
۳٫۸۰دریای مدیترانهدریای میانه‌ایجنوب اروپا، شام (سرزمین)، شمال آفریقا [۲۵]
۳٫۶۰–۴٫۱۰دریای سرخدریای میانه‌ایمصر، سودان، شبه‌جزیره عربستان، شاخ آفریقا[۲۶]
۳٫۰۰–۴٫۰۰دریاچه ناتروندریاچه نمکیتانزانیا[۲۷]
۳٫۴۰–۳٫۶۰اقیانوس جهانیاقیانوسسراسر جهان[۲۸]
۳٫۵۰+دریاچه ایردریاچه درون‌ریزاسترالیا[۲۹][n ۱]
۳٫۴۰لاک هایندریاچه دریاییجمهوری ایرلند[۳۰]
۲٫۸۰–۳٫۲۰دریای بوفورتدریای حاشیه‌ایشمال آلاسکا و کانادا [۳۱]
۲٫۲۰دریای مرمرهدریای میانه‌ایمیان شبه‌جزیره بالکان و شبه‌جزیره آناتولی [۳۲]
۳٫۱۷دریاچه چیلیکالاگونهند[۳۳]
۱٫۳۰–۲٫۳۰دریای سیاهدریای میانه‌ایمیان اروپا و آسیا — بالکان، اروپای شرقی، آناتولی، قفقاز[۳۴]
۲٫۳۰دریاچه واندریاچه نمکیترکیه[۳۵]
۱٫۴۰ دریاچه چینگ‌های دریاچه نمکی چین [۳۶]
۱٫۲۵دریای خزردریاچه نمکیاروپای شرقی / غرب آسیا[۳۷]
۱٫۱۴دریاچه ساری‌قمیشدریاچه نمکیترکمنستان، ازبکستان[۳۸]
۱٫۰۰–۱٫۲۰دریای آزوفدریای میانه‌ایاوکراین، روسیه[۳۹][۴۰]
۰٫۸–۱٫۰دریای بالتیکدریای حاشیه‌ایشمال اروپا[۴۱][n ۲]
۰٫۵۹دریاچه ایسیق‌کولدریاچه نمکیقرقیزستان، آسیای مرکزی[۴۲][n ۳]

جستارهای وابسته

  • فهرست پهنه‌های آبی لب‌شور

یادداشت‌ها

  1. ↑ هنگامی که دریاچه ایر پر است، شوری آن برابر با اقیانوس‌هاست؛ اما به دلیل وجود لایه‌ای ۴۵ سانتی‌متری از نمک در زمان خشکی، با تبخیر آب، شوری افزایش می‌یابد.
  2. ↑ برخی از خلیج‌های دریای بالتیک شوری به‌مراتب پایین‌تری دارند.
  3. ↑ نواحی عمیق‌تر دریاچه ایسیق‌کول شوری بالاتری دارند.

منابع

  1. ↑ "Lake Elton - Man and the Biosphere Programme (MAB)". www.unesco.org (in English). Retrieved 23 دسامبر 2025.
  2. ↑ Perez، Eduardo؛ Chebude، Yonas (آوریل ۲۰۱۷). «Chemical Analysis of Gaet'ale, a Hypersaline Pond in Danakil Depression (Ethiopia): New Record for the Most Saline Water Body on Earth». Aquatic Geochemistry. ۲۳ (۲): ۱۰۹–۱۱۷. بیبکد:2017AqGeo..23..109P. doi:10.1007/s10498-017-9312-z. S2CID 132715553.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Guinness World Records».
  4. ↑ Dickson، James L.؛ Head، James W.؛ Levy، Joseph S.؛ Marchant، David R. (۲۰۱۳). «Don Juan Pond, Antarctica: Near-surface CaCl2-brine feeding Earth's most saline lake and implications for Mars». Scientific Reports. ۳ ۱۱۶۶. doi:10.1038/srep01166. PMC 3559074. PMID 23378901.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Aladin، Nicolai؛ Plotnikov، Igor (۲۸ ژوئن ۲۰۰۴). «Lake Basin Management Initiative - The Caspian Sea» (PDF). ص. ۶. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Woodward، Susan L. «Saline Lakes». Biomes of the World. Radford, Virginia: Department of Geospatial Science, Radford University. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Goetz, P.W. (ed.) The New Encyclopædia Britannica (15th ed.). Vol. 3, p. 937. Chicago, 1986
  8. ↑ «Lake Tuz Special Environmental Protection Area (SEPA) - UNESCO World Heritage Centre». Unesco World Heritage Center. ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۵ مه ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. 1 2 White، James S.؛ Null، Sarah E.؛ Tarboton، David (۲۰۰۴). «More than Meets the Eye: Managing Salinity in Great Salt Lake, Utah» (PDF). LakeLine (Fall ۲۰۰۴): ۲۵–۲۹. دریافت‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۱۸.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «Bogdinsko-Baskunchaksky - Russian Nature Reserve».
  11. ↑ «About Lacu Sărat».
  12. ↑ «Observator on Lacu Sărat».
  13. ↑ «Lake Urmia». Encyclopædia Britannica Online. ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Williams، Timothy J؛ Allen، Michelle A؛ DeMaere، Matthew Z؛ Kyrpides، Nikos C؛ Tringe، Susannah G؛ Woyke، Tanja؛ Cavicchioli، Ricardo (۲۰ فوریه ۲۰۱۴). «Microbial ecology of an Antarctic hypersaline lake: genomic assessment of ecophysiology among dominant haloarchaea». The ISME Journal. ۸ (۸). Springer Science and Business Media LLC: ۱۶۴۵–۱۶۵۸. بیبکد:2014ISMEJ...8.1645W. doi:10.1038/ismej.2014.18. شاپا ۱۷۵۱-۷۳۶۲. PMC 4817606. PMID 24553470.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Little Manitou Lake. The Canadian Encyclopedia.
  16. ↑ Dotsika، E.؛ Maniatis، Y.؛ Tzavidopoulos، E.؛ Poutoukis، D.؛ Albanakis، K. (۱ ژانویه ۲۰۰۴). «Hydrogeochemical Condition of the Pikrolimni Lake (Kilkis Greece)». Bulletin of the Geological Society of Greece. ۳۶ (۱): ۱۹۲–۱۹۵. doi:10.12681/bgsg.16618.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Schutte، C.A.؛ Samarkin، V.A.؛ Peters، B.؛ Madigan، M.T.؛ Bowles، M.؛ Morgan-Kiss، R.؛ Casciotti، K.؛ Joye، S. (۱ مارس ۲۰۲۰). «Vertical stratification and stability of biogeochemical processes in the deep saline waters of Lake Vanda, Antarctica». Limnology and Oceanography. ۶۵ (۳): ۵۶۹–۵۸۱. بیبکد:2020LimOc..65..569S. doi:10.1002/lno.11327.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. ↑ Solute Balance at Abert and Summer Lakes, South-Central Oregon
  19. ↑ «Lacul Techirghiol». ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ Willever، Katherine (۱ اوت ۲۰۱۶). «Biogeochemistry of a Saline, Alkaline, Terminal Lake Ecosystem in Transition; Walker Lake, Nevada». UNLV Theses, Dissertations, Professional Papers, and Capstones. doi:10.34917/9302977.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ Abd Ellah, Radwan G. , and Maged M. Hussein. "Physical limnology of Bardawil lagoon Egypt." Am J Agric Environ Sci 5 (2009): 331-336.
  22. ↑ Suosaari، Erica؛ Reid، Pamela؛ Playford، Phillip؛ و دیگران (۲۰۱۶). «New multi-scale perspectives on the stromatolites of Shark Bay, Western Australia». Scientific Reports. ۶ ۲۰۵۵۷. بیبکد:2016NatSR...620557S. doi:10.1038/srep20557. PMC 4738353. PMID 26838605.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ «The Salton Sea». The Salton Sea Authority. اکتبر ۱۹۹۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ El-Serehy, Hamed A.; Abdallah, Hala S.; Al-Misned, Fahad A.; Irshad, Rizwan; Al-Farraj, Saleh A.; Almalki, Esam S. (2018). "Aquatic ecosystem health and trophic status classification of the Bitter Lakes along the main connecting link between the Red Sea and the Mediterranean". Saudi Journal of Biological Sciences (in English). 25 (2): 204–212. Bibcode:2018SJBS...25..204E. doi:10.1016/j.sjbs.2017.12.004. ISSN 1319-562X. PMC 5816010. PMID 29472766.
  25. ↑ "Ocean salinity". Science Learning Hub (in English). Retrieved 2 ژوئیه 2017.
  26. ↑ A. Anati، David (مارس ۱۹۹۹). «The salinity of hypersaline brines: Concepts and misconceptions». International Journal of Salt Lake Research. ۸: ۵۵–۷۰. doi:10.1023/A:1009059827435.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. ↑ The Biology and Culture of Tilapias: Proceedings of the International Center for Living Aquatic Resources Management, p.38
  28. ↑ «Ocean salinity».
  29. ↑ «Floods of Lake Eyre». k۲۶press. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ اكتبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک); تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  30. ↑ «Nutrient and Ecosystem Dynamics in Ireland's Only Marine Nature Reserve (NEIDIN)» (PDF).
  31. ↑ «Beaufort Sea». Great Soviet Encyclopedia (in Russian).
  32. ↑ «Sea of Marmara». ۲۵ مارس ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  33. ↑ Indian Journal of Marine Sciences - Variation of Water Quality of Chilika Lake, Orissa
  34. ↑ Black Sea - Encyclopedia of Ukraine
  35. ↑ Yama، Tomonaga (۲۲ مارس ۲۰۱۷). «Porewater salinity reveals past lake-level changes in Lake Van, the Earth's largest soda lake». Scientific Reports. ۷ (۷) ۳۱۳. بیبکد:2017NatSR...7..313T. doi:10.1038/s41598-017-00371-w. PMC 5428207. PMID 28331216.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  36. ↑ Zhang، Renyi؛ Ludwig، Arne؛ Zhang، Cunfang؛ Tong، Chao؛ Li، Guogang؛ Tang، Yongtao؛ Peng، Zuogang؛ Zhao، Kai (۶ مه ۲۰۱۵). «Local adaptation of Gymnocypris przewalskii (Cyprinidae) on the Tibetan Plateau». Scientific Reports. ۵ (۱): ۹۷۸۰. بیبکد:2015NatSR...5.9780Z. doi:10.1038/srep09780. PMC 4421831. PMID 25944748.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  37. ↑ Lake Basin Management Initiative - The Caspian Sea (2004)
  38. ↑ Orlovsky، Leah؛ Matsrafi، Offir؛ Orlovsky، Nikolai؛ Kouznetsov، Michael (۲۰۱۴). «Sarykamysh Lake: Collector of Drainage Water – the Past, the Present, and the Future». The Turkmen Lake Altyn Asyr and Water Resources in Turkmenistan. The Handbook of Environmental Chemistry. ج. ۲۸. Berlin/Heidelberg: Springer-Verlag. صص. ۱۰۷–۱۴۰. doi:10.1007/698_2012_191. شابک ۹۷۸-۳-۶۴۲-۳۸۶۰۶-۰.{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  39. ↑ «Climatological Atlas of the Sea of Azov». National Oceanographic Data Centre. دریافت‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  40. ↑ Kosarev، Andrey G.؛ Kostianoy، Aleksey N. (۲۰۰۷). The Black Sea Environment. Springer. شابک ۹۷۸-۳-۵۴۰-۷۴۲۹۱-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  41. ↑ «Long Term Temperature & Salinity Records from the Baltic Sea Transition Zone» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |تاریخ بایگانی= و |archive-date= داده‌شده است (کمک); بیش از یک پارامتر |نشانی بایگانی= و |archive-url= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  42. ↑ Facts about Kyrgyzstan (in Russian)

کتاب‌شناسی

  • Johanna Laybourn-Parry؛ Jemma L. Wadham (۲۰۱۴). Antarctic Lakes. Oxford University Press. صص. ۹۲–۹۴. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۹۶۷۰۴۹-۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.