لقمان (ایلخانی)

لقمان پسر طغاتیمور خان، از نوادگان جوچی قسار −برادر چنگیز خان (۷۶۱ تا ۷۹۰ ق)− از مدعیان تاج و تخت در دوره ایلخانان رقیب بود.

امیر ولی که پس از طغاتیمور سربداران را از جرجان رانده بود، در سال ۷۶۱ ق عنوان سلطنت جرجان را به او داد، اما مدتی بعد چون او را مناسب این منصب نمی‌دانست، او را از این مقام عزل کرد. تیمور در سال ۷۸۶ ق جرجان را از امیر ولی گرفته و لقمان را به حکومت جرجان گمارد و او تا سال ۷۹۰ ق در این مقام باقی بود. بعد از لقمان، تیمور، پسر او به نام پیرک را جانشین او کرد و حکومت استرآباد را به وی داد.[۱]

منابع

  • لغتنامه دهخدا: لقمان.
  1. ↑ تاریخ مغول صص ۴۷۷–۴۷۸
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.