لورنتزو کیریچی

لورنتزو کیریچی
فرمانده شبه نظامیان جنگلبانی
دوره مسئولیت
۵ دسامبر ۱۹۴۱ – ۱۴ آوریل ۱۹۴۳
پس ازآگوستو آگوستینی
پیش ازگوئیدو فلیچی
رئیس پلیس ایتالیا
دوره مسئولیت
۱۶ آوریل ۱۹۴۳ – ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳
پس ازکارمین سنیزه
پیش ازکارمینه سنیزه
اطلاعات شخصی
زاده۱۱ ژانویهٔ ۱۸۹۵
رجیو امیلیا، پادشاهی ایتالیا
درگذشته۱۹ نوامبر ۱۹۴۳ (۴۸ سال)
ترویزو، جمهوری سوسیال ایتالیا
حزب سیاسیحزب ملی فاشیست
خدمات نظامی
وفاداری پادشاهی ایتالیا
خدمت/شاخه ارتش پادشاهی ایتالیا
شبه نظامیان داوطلب برای امنیت ملی
جوایزصلیب جنگی شجاعت نظامی

لورنزو "رنزو" کیریچی (Lorenzo "Renzo" Chierici) (رجو امیلیا، ۱۱ ژانویه ۱۸۹۵ - ۱۹ نوامبر ۱۹۴۳) یک مقام فاشیست ایتالیایی، فرمانده و سرباز بود که از دسامبر ۱۹۴۱ تا آوریل ۱۹۴۳ به عنوان فرمانده شبه‌نظامیان جنگلبانی و از آوریل تا ژوئیه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس پلیس ایتالیا خدمت کرد.

زندگینامه

کیریچی در رجیو امیلیا متولد شد و در رشته حقوق تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی اول، او به عنوان داوطلب در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کرد و تا سال ۱۹۱۸ به درجه سروانی رسید. پس از پایان جنگ، او جزو لژیونرهای گابریل دانونتزیو بود که در سال ۱۹۲۰ فیوم را اشغال کردند و در همان سال به حزب ملی فاشیست پیوست.[۱][۲]

او به سرعت در صفوف شبه‌نظامیان داوطلب برای امنیت ملی (MVSN) پیشرفت کرد و تا سال ۱۹۲۶ به درجه سرهنگی رسید، سپس به شبه‌نظامیان جنگلداری منتقل شد و متعاقباً به سرتیپ ارتقا یافت. در سال ۱۹۲۹ دبیر فدرال حزب ملی فاشیست فرارا شد. از ژوئیه ۱۹۳۵ تا اوت ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار پسکارا خدمت کرد و در سال ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار استان پولا منصوب شد و تا دسامبر ۱۹۴۱ در این سمت باقی ماند. در ۵ دسامبر ۱۹۴۱ با درجه سرلشکر به فرماندهی شبه‌نظامیان جنگلداری منصوب شد.[۱][۳][۴][۲]

در ۱۴ آوریل ۱۹۴۳، او توسط بنیتو موسولینی به عنوان رئیس پلیس منصوب شد و جایگزین کارمینه سنیزه شد، اما پس از برکناری موسولینی از قدرت در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳، مجبور شد این سمت را به سلف خود واگذار کند. قبل از کودتا، کیریچی به موسولینی هشدار داده بود که اعضای شورای عالی فاشیسم در حال آماده شدن برای رأی عدم اعتماد به او هستند، اما پس از دستگیری موسولینی، او به افرادش دستور داد تا در سرکوب ناآرامی‌های ایجاد شده توسط وفاداران فاشیست در رم شرکت کنند.[۵] سپس کیریچی توسط نخست‌وزیر جدید، پیترو بادولیو، به درجه سرهنگ دومی ارتش سلطنتی ایتالیا بازگردانده شد و فرماندهی یک گردان آلپینی در تیرول جنوبی به او سپرده شد.[۱][۲]

پس از آتش‌بس کاسیبیله کیریچی توسط نازی‌ها در رم دستگیر و به مقامات جمهوری سوسیال ایتالیا تحویل داده شد. او که خائن شناخته می‌شد، بارها شکنجه شد و در زندان در شرایط نامشخصی درگذشت. طبق اکثر منابع، او در سلولش به قتل رسید، احتمالاً برای جلوگیری از شهادت او در دادگاه ورونا در مورد وقایع ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳.[۱][۶][۲]

پانویس

  1. 1 2 3 4 "Lorenzo Chierici | Polizia di Stato". Poliziadistato.it. 2011-01-20. Retrieved 2021-08-23.
  2. 1 2 3 4 di Fabrizio Gregorutti · 4 Novembre 2017 (7 October 2017). "Chierici Lorenzo • Caduti Polizia di Stato". Cadutipoliziadistato.it. Retrieved 2021-08-23.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  3. ↑ Mario Missori, Gerarchie e statuti del PNF, Bonacci, 1986, p. 188
  4. ↑ Ribera, Adriano (2013-02-01). La lunga strada del legno - Adriano Ribera - Google Libri. Lampi di Stampa. ISBN 9788848813945. Retrieved 2021-08-23.
  5. ↑ Frederick William Deakin, Storia della repubblica di Salò, p. 430-431
  6. ↑ "I Capi della Polizia Italiana". Archived from the original on 2013-07-16. Retrieved 2021-08-23.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.