مارگارت هاچینسون روسو

مارگارت هاچینسون روسو
زادهٔ۲۷ اکتبر ۱۹۱۰
درگذشت۱۲ ژانویه ۲۰۰۰
محل تحصیلمؤسسه بین‌المللی تحقیقات برنج (کارشناسی مهندسی شیمی)، ام‌آی‌تی (دکترای علوم مهندسی شیمی)
پیشهمهندس شیمی
شناخته‌شده
برای		نخستین کارخانهٔ تولید تجاری پنی‌سیلین
همسرویلیام کابو روسو
فرزندانیک پسر
جوایزجایزهٔ بنیان‌گذاران انجمن مهندسان شیمی آمریکا، جایزهٔ دستاورد انجمن زنان مهندس
جایگاه مهندسی
کارفرماای. بی. بجر اند سانز، استون اند وبستر انجینیرینگ کورپ.
پروژه‌های قابل توجهتولید اتیلن گلیکول، اسید استیک یخچالی، بنزین با اکتان بالا برای سوخت هواپیمایی، و لاستیک مصنوعی
طراحی قابل توجهتخمیر مخزن عمیق، سنتز متانول و تولید فرمالدهید، سینی ریپل (ثبت اختراع)

مارگارت هاچینسون روسو (۲۷ اکتبر ۱۹۱۰ – ۱۲ ژانویه ۲۰۰۰) یک مهندس شیمی آمریکایی بود که در نخستین کارخانهٔ تولید تجاری پنی‌سیلین مشارکت داشت.[۱][۲] او نقش مهمی در توسعهٔ سوخت هواپیمایی با اکتان بالا ایفا کرد و پیشگام طراحی کارخانه‌های تولید شیمیایی بود و نقش تأثیرگذاری در گسترش سریع صنعت شیمیایی نوپا در طول جنگ جهانی دوم داشت.[۳]

هاچینسون انواع بسیاری از کارخانه‌های شیمیایی و پتروشیمیایی را طراحی کرد که در صنایع گوناگون مورد استفاده قرار می‌گرفتند. تخصص او در تحقیق و توسعهٔ روش‌های تفکیک منجر به توسعهٔ فرآیندهای پیشگامانه و ثبت اختراع «سینی ریپل» شد.[۳]

هاچینسون با جایزهٔ بنیان‌گذاران انجمن مهندسان شیمی آمریکا و جایزهٔ دستاورد انجمن زنان مهندس مورد تقدیر قرار گرفت.[۴][۵]

زندگی اولیه و تحصیلات

هاچینسون در سال ۱۹۱۰ در هیوستون، تگزاس به دنیا آمد، دختر صاحب یک فروشگاه لباس.[۶][۵] علایق علمی او در کلاس شیمی آغاز شد، «جایی که معلم شیمی دبیرستانم بسیار برایم الهام‌بخش بود.»[۷] «بعداً به مؤسسهٔ رایس رفتم جایی که سرانجام دریافتم این فاز مهندسی شیمی است که برایم جذابیت دارد.»[۷] او درجهٔ کارشناسی علوم را از مؤسسهٔ رایس در سال ۱۹۳۲ دریافت کرد و پس از مطالعات تحصیلات تکمیلی، درجهٔ مهندسی شیمی را از رایس در سال ۱۹۳۳ گرفت.[۷] هاچینسون سپس درجهٔ دکترای علوم در مهندسی شیمی را از ام‌آی‌تی در سال ۱۹۳۷ دریافت کرد.[۵][۸] موضوع پایان‌نامهٔ او تأثیر مادهٔ حل‌شده بر مقاومت فیلم مایع در جذب گاز بود.[۲]

هاچینسون در سال ۱۹۴۵ مجوز مهندسان حرفه‌ای را در ایالت ماساچوست دریافت کرد که تا سال ۱۹۸۴ فعال باقی ماند.[۳]

حرفه

هاچینسون در حال تأیید نمونه‌های پنی‌سیلین در اف‌دی‌ای[۹]

هاچینسون حرفهٔ حرفه‌ای خود را با شرکت ای.بی. بجر اند سانز در بوستون، یک شرکت نفت و پتروشیمی، آغاز کرد. او در طراحی کارخانهٔ شیمیایی، تحقیق و توسعهٔ مرتبط با تفکیک کار می‌کرد.[۷]

هاچینسون محاسبات فرآیندی و برآوردهای پروژه را برای واحدهای تقطیر سطحی و خلأ در پالایشگاه‌های نفت و واحدهای استخراج دی‌اکسید گوگرد توسعه داد.[۷] او داده‌ها را در مورد طراحی‌های کلاهک‌های حبابی، کلاهک‌های تونلی و تجهیزات مشابه همبسته کرد که به طراحی‌های جدید و بهبودیافته انجامید. او مخترع طراحی منحصربه‌فرد سینی تفکیک است که در سال ۱۹۵۶ در ایالات متحده و ده کشور دیگر به ثبت رسید.[۷]

در طول جنگ جهانی دوم، او با فایزر کار کرد و بر طراحی کارخانه‌های تولید مواد استراتژیک مهم پنی‌سیلین و کارخانه‌های بوتادین برای تولید لاستیک مصنوعی نظارت داشت.[۵][۱۰] توسعهٔ تخمیر مخزن عمیق کپک پنی‌سیلیوم توسط او امکان تولید در مقیاس بزرگ پنی‌سیلین را فراهم کرد.[۲] او روی توسعهٔ بنزین با اکتان بالا برای سوخت هواپیمایی کار کرد.[۲][۵]

در طول حرفهٔ خود، هاچینسون طراحی‌های فرآیندی برای سنتز متانول و تولید فرمالدهید توسعه داد.[۷] او مهندس مسئول طراحی‌های یک کارخانهٔ اتیلن اکسید و یک کارخانهٔ اتیلن گلیکول بود.[۷] در همین دوره، او داده‌های طراحی را در مورد الکل مطلق و اسید استیک یخچالی توسعه داد و کارهای آزمایشگاهی را روی طراحی الک و داده‌های تعادل بخار-مایع برای هیدروکربن‌های دمای پایین انجام داد.[۷] کار او منجر به انتشاراتی در مورد کلاهک‌های حبابی و صفحات الک شد.[۷]

کارهای بعدی هاچینسون شامل طراحی بهبودیافتهٔ ستون تقطیر و کارخانه‌هایی برای تولید اتیلن گلیکول و اسید استیک یخچالی بود.[۱۰]

یک کارخانهٔ اتیلن گلیکول در اعماق تگزاس در حال ساخت بود که کارگری خشمگین، با دیدن زنی زیباروی، بلندقد و بلوند که بر پروژه ریاست می‌کرد، به سرکارگر خود گفت: «این زن فکر می‌کند کیست که این‌طور اینجا برای خودش جولان می‌دهد؟» سرکارگر با لبخند شانه‌ای بالا انداخت و گفت: «آه، او! خب، برایت می‌گویم باک؛ او همان زنی است که تمام این کارخانه را طراحی کرده است.»[۱۱]

ثبت اختراع‌ها

هاچینسون مخترع انحصاری ثبت اختراع «سینی تفکیک» سال ۱۹۵۶ به شمارهٔ US-2767967_A بود.[۱۲]

جوایز، افتخارات و سازمان‌ها

هاچینسون عضو انجمن مهندسان شیمی آمریکا، انجمن مهندسان حرفه‌ای ماساچوست و انجمن ملی مهندسان حرفه‌ای بود.[۷] هاچینسون در سال ۱۹۵۳ به انجمن زنان مهندس پیوست و بعدها در هیئت امنا خدمت کرد و در سال ۱۹۶۱ رئیس همایش ملی بود.[۳]

در سال ۱۹۵۵ هاچینسون جایزهٔ دستاورد انجمن زنان مهندس را در تقدیر از «مشارکت‌های چشمگیر او در زمینهٔ مهندسی شیمی» دریافت کرد.[۶][۷][۱۳][۱۴][۱۵]

در سال ۱۹۸۳، او جایزهٔ بنیان‌گذاران انجمن مهندسان شیمی آمریکا را دریافت کرد که مشارکت‌ها و پیشرفت‌های برجستهٔ او در زمینهٔ مهندسی شیمی را به رسمیت می‌شناخت.[۴][۵]

میراث

در سال ۱۹۳۷، هاچینسون نخستین زنی بود که درجهٔ دکترای علوم در مهندسی شیمی را از ام‌آی‌تی دریافت کرد، سی سال پس از آن‌که ام‌آی‌تی این برنامه را تأسیس کرد.[۴][۸] دکتر هاچینسون راه را برای بسیاری از زنان شیمی‌دان و مهندس شیمی هموار کرد تا در ام‌آی‌تی و سایر مؤسسات آموزش عالی از او پیروی کنند.[۳]

در سال ۱۹۴۵، هاچینسون نخستین زنی بود که به عنوان عضو «فعال» انجمن مهندسان شیمی آمریکا پذیرفته شد.[۴][۱۶] «درجهٔ عضویت «فعال» بسیار معتبر بود و تنها به مهندسانی اعطا می‌شد که در واقع مهندس اصلی مسئول طراحی یک تأسیسات مهم و موفق بوده‌اند. این درجهٔ عضویت از طریق تدریس، کار در تحقیق یا فعالیت به عنوان مهندس مشاور قابل دستیابی نبود. دکتر هاچینسون در آن زمان تنها زنی بود که به این درجهٔ عضویت انتخاب شد.»[۷]

در سال ۱۹۸۳ هاچینسون نخستین دریافت‌کنندهٔ زن جایزهٔ معتبر بنیان‌گذاران انجمن مهندسان شیمی آمریکا بود.[۴]

در سال ۲۰۱۷، انجمن مهندسان شیمی آمریکا (AIChE) جایزهٔ پیشگام مارگارت هاچینسون روسو را برای دستاورد مادام‌العمر یک زن مهندس شیمی تأسیس کرد.[۵][۱۳] این جایزه به یک عضو زن AIChE که مشارکت‌های چشمگیری در تحقیق یا عمل مهندسی شیمی داشته است، اعطا می‌شود. دستاوردهای دریافت‌کننده همچنین شامل مؤلفه‌ای از خدمت، راهنمایی یا رهبری در کمک به افزایش دیده‌شدن زنان مهندس و هموار کردن راه برای تأثیر بیشتر زنان در مهندسی شیمی است.[۱۷] 2025، دریافت‌کنندگان این جایزه شامل فرانسیس آرنولد، السا رایشمانیس، پائولا تی. هموند، کارول کی. هال، کارن کی. گلیسون، رنا بیزیوس، جنیفر اس. کورتیس و اومیت اوزکان هستند.[۱۳]

زندگی شخصی

در ۱ مه ۱۹۳۹، هاچینسون با ویلیام کابو روسو،[۱۸] همکارش در ای.بی. بجر اند سانز، که بعدها مدرس مهندسی شیمی در ام‌آی‌تی بود، ازدواج کرد.[۶] آن‌ها یک پسر به نام ویلیام داشتند که در سال ۱۹۴۶ به دنیا آمد.[۷]

هاچینسون در سال ۱۹۶۱ بازنشسته شد،[۱۹] و بعدها ناظر ارکستر سمفونیک بوستون شد.[۶]

او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۰ در سن ۸۹ سالگی در خانه‌اش در وستون، ماساچوست درگذشت.[۶][۸]

منابع

  1. ↑ "Fifty Chemical Engineers of the "Foundation Age"" (PDF). CEP. September. American Institute of Chemical Engineers: 71. 2008.
  2. 1 2 3 4 Madhavan, Guruprasad (20 August 2015). Think Like an Engineer. Oneworld Publications. pp. 83–85, 91–93. ISBN 978-1-78074-637-1. Retrieved 20 November 2016.
  3. 1 2 3 4 5 Craig, Cecilia D. et al. , (2025) Women Engineering Legends 1952-1976: Society of Women Engineers Achievement Award Recipients. Springer Cham. Chapter 6. شابک ‎۹۷۸−۳−۰۳۲−۰۰۲۲۳−۵
  4. 1 2 3 4 5 AIChE Centennial Celebrations: "Milestones", aiche.org; accessed 2 November 2016.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 "A Chemical Engineering Pioneer and Some of Her Descendants". AIChE. 2024-03-12. Retrieved 2025-10-23.
  6. 1 2 3 4 5 "Course 10 News for February, 2000". MIT Chemical Engineering Department News. Massachusetts Institute of Technology. February 2000. Archived from the original on 2016-08-08. Retrieved 2 November 2016. Margaret H. Rousseau '37, First Woman to Receive Doctorate from MIT ChemE
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 “Hutchinson, Margaret”, Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 189, Folder 40, Walter P. Reuther Lirary, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University
  8. 1 2 3 MIT Women's Association بایگانی‌شده در ۳ مارس ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine, mit-amita.org; accessed 2 November 2016.
  9. ↑ "Margaret Hutchinson, certifying penicillin samples at the FDA". Under the Lens: Women Biologists and Chemists at MIT (1865-2024) (in American English). Retrieved 2025-10-23.
  10. 1 2 Hatch, Sybil E. (2006). Changing our world: true stories of women engineers (2nd ed.). Reston: ASCE Press. p. 179. ISBN 978-0-7844-0841-4. Retrieved 20 November 2016.
  11. ↑ Anonymous (May 1952). "CLASS NOTES - 1937". MIT Technology Review. 54 (7): xxiii.
  12. ↑ Patent Public Search Basic | USPTO Patent US-2767967-A, Fractionating tray issued October 23, 1956
  13. 1 2 3 "Margaret Hutchinson Rousseau Pioneer Award for Lifetime Achievement by a Woman Chemical Engineer". AIChE (in English). 2016-12-05. Retrieved 2025-10-23.
  14. ↑ Olsen, Kirstin (1994). Chronology of women's history (https://archive.org/details/ISBN -9780313288036) (1st ed.). Westport, Conn. : Greenwood Press. p. 283 (https://archive.org/details/ISBN -9780313288036/page/283). ISBN 978-0-313-28803-6. Retrieved 20 November 2016.
  15. ↑ "SWE Awards". ETHW (in English). 2025-11-05. Retrieved 2025-11-12.
  16. ↑ Tietjen, Jill S. (2017). Engineering Women: Re-visioning Women's Scientific Achievements and Impacts. Springer. p. 17. ISBN 978-3-319-40800-2. Retrieved 20 November 2016.
  17. ↑ Gordon Ellis, History of Women in Chemical Engineering: Margaret Hutchinson Rousseau | AIChE, accessed 06 November 2024
  18. ↑ Higgins, Julia. "Margaret Hutchinson Rousseau". ChemEngEvolution. Retrieved 2025-10-23.
  19. ↑ Goff, Jennifer (2024-03-15). "Women in the History of Antimicrobial Development". ASM.org (in English). Retrieved 2025-10-23.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • تیگ، هالی (۲۰۲۵). فصل ۶ «مارگارت هاچینسون روسو». در کریگ، سسیلیا؛ تیگ، هالی؛ کیمبرلینگ، دبرا؛ ویلیامز، جنت؛ تیتجن، جیل؛ جانسون، ویکی (ویراستاران). زنان افسانه‌ای مهندسی ۱۹۵۲–۱۹۷۶: دریافت‌کنندگان جایزهٔ دستاورد انجمن زنان مهندس. اسپرینگر چام. شابک

جستارهای وابسته

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.