ماریا برونلاین

ماریا برون‌لاین
(باسیلیکای زیارتی ماریا برون‌لاین)
ماریا برون‌لاین; (باسیلیکای زیارتی ماریا برون‌لاین)
Wallfahrtsbasilika Maria Brünnlein
	نمای درونی
	موقعیت در آلمان ماریا برونلاین (بایرن)
اطلاعات کلی
وضعیت	فعال (بنای یادبود تاریخی محافظت‌شده بایرن)
گونه	کلیسای زیارتی / باسیلیکای صغیر (Minor Basilica)
سبک معماری	روکوتو (Rokokobau)
موقعیت	ومدینگ (Wemding)، منطقه دوناو-ریس، بایرن
آدرس	Oettinger Str. 113, 86650 Wemding
شهر یا شهرک	ومدینگ
کشور	آلمان
مختصات	۴۸°۵۳′۱۳″ شمالی ۱۰°۴۲′۳۴″ شرقی / ۴۸٫۸۸۶۹۴°شمالی ۱۰٫۷۰۹۴۴°شرقی
علت نامگذاری	چشمه طبیعی و تبرک‌یافته پاشنه محراب کلیسا (Brünnlein)
آغاز ساخت	۱۷۴۸ (آغاز ساخت بنای روکوتو فعلی جهت جایگزینی با نمازخانه قدیمی)
پایان	۱۷۸۲ (اتمام نهایی تزیینات داخلی روکوتو)
گشایش	۲۵ نوامبر ۱۷۵۲ (تقدیس و گشایش اولیه محراب توسط اسقف آیششتت)
تاریخ نوسازی	۱۹۵۳–۱۹۵۴ (مرمت اساسی نما) / ۲۰۰۱–۲۰۰۳ (نوسازی کلان و بهسازی چشمه زیر محراب)
مشتری	فرانتس شونبرگر (کشیش بخش ومدینگ)
مالک	اسقف‌نشین کاتولیک آیششتت (Bistum Eichstätt) / کلیسای کاتولیک رم
جزئیات فنی
سیستم سازه	بنای سنگی با تزیینات داخلی گچ‌بری و فرسکوهای مذهبی دوران پسین باروک
طراحی و ساخت
معمار	فرانتس خاور کلوتز (Franz Xaver Kleinhans - معمار برجسته سبک باروک پادشاهی)
شناخته‌شده برای	چشمه آب شفابخش در پای محراب اصلی (Gnadenaltar)، فرسکوهای سقفی باشکوه اثر یوهان باپتیست زیمرمن، محراب منحصربه‌فرد روکوتو، پیاده‌راه زیارتی کلوپات
اطلاعات دیگر
دسترسی به ترابری همگانی	ایستگاه راه‌آهن نوردلینگن (Nördlingen - اتصالات اتوبوس‌های منطقه‌ای به ومدینگ)

ماریا برونلاین (به آلمانی: Maria Brünnlein) یک باسیلیکای زیارتی در ومدینگ واقع در اسقف‌نشین آیش‌شتت در ایالت بایرن است. این کلیسا در سال ۱۹۹۸ توسط پاپ ژان پل دوم به جایگاه باسیلیکا مینور ارتقا یافت.

تاریخچه

در جریان سفرهای زیارتی به «ماریا برونلاین تسوم تروست» ، از سدهٔ هفدهم میلادی تاکنون، بیش از هر چیز یک مجسمهٔ چوبی تراشیده شده از مریم مقدس مورد تکریم و احترام قرار دارد. در حدود سال ۱۶۸۰ میلادی، یک کفش‌دوز اهل ومدینگ به نام فرانس فورِل، این تصویر موقر از بانوی ما را که بر روی محراب مقدس قرار دارد، از رم به ومدینگ آورد.

پس از ساخت یک عبادتگاه قدیمی‌تر بر روی چشمهٔ شیلربْرونِنْ در سال ۱۶۹۲، به دلیل افزایش تعداد زائران در سال‌های ۱۷۴۸ تا ۱۷۸۲، ساخت کلیسای فعلی به سبک روکوکو و بر اساس طرحی از فرانس جوزف روت، مدیر ساخت‌وساز فرقهٔ برادران توتونیک، آغاز شد.

پس از یک بازسازی سه‌ساله، این باسیلیکا از ۱ اکتبر ۲۰۰۳ با جلوه‌ای نو بازگشایی شد. بر اساس بیانیه‌ای مطبوعاتی از اسقف‌نشین آیش‌شتت، این عملیات که هزینهٔ آن ۴٫۵ میلیون یورو بود، «بسیار ضروری» توصیف شد: «نقص‌های ساختاری و آسیب‌های وارده به سازهٔ سقف، منجر به ایجاد ترک در طاق‌ها شده بود. تزیینات گچ‌بری سقوط کرده و فرسکوهای ارزشمند جدا شده بودند. نقاشی‌های سقف دچار قارچ‌زدگی شده و محراب‌های جانبی نیز از کپک آسیب دیده بودند.»

بسیاری از زائران، بازدید از این کلیسای زیارتی را با نوشیدن آب از چشمهٔ مقدس همراه می‌کنند. شش سنگ نیایش که در سال ۱۹۸۳ توسط ارنست اشتاین‌اکر ساخته شده‌اند، مسیر رسیدن به کلیسا را نشان می‌دهند. در سال ۲۰۰۹، در مسیر پیاده‌روی از پارکینگ تا درِ ورودی اصلی باسیلیکا، ۱۵ ستون سنگی از یک ایستگاه جدید راه‌پیمایی صلیب نصب شد؛ برادر ژزوئیت و نقاش روی شیشه، میشائیل کامپیک خالق این اثر است.

نگارخانه

یادداشت‌ها و کتابشناسی

منابع

الگو:چپچین دو ستونه منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Maria Brünnlein». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶.