ماکس پروتس
ماکس پراتز | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱۹ مهٔ ۱۹۱۴ |
| درگذشت | ۶ فوریهٔ ۲۰۰۲ (۸۷ سال) |
| ملیت | بریتانیایی |
| محل تحصیل | دانشگاه وین، Peterhouse, Cambridge |
| شناختهشده برای | برای مطالعات به روی ساختارهای پروتئینهای کروی |
| جوایز |  جایزه نوبل شیمی (۱۹۶۲)مدال کاپلی (۱۹۷۹) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | زیستشناسی مولکولی، بلورشناسی |
| محل کار | دانشگاه کمبریج |
| استاد راهنما | جان دزموند برنال |
| دانشجویان دکتری | فرانسیس کریک |
ماکس فردیناند پروتس (به آلمانی: Max Ferdinand Perutz) (زاده ۱۹ مه ۱۹۱۴ در وین، اتریش – درگذشته ۶ فوریه ۲۰۰۲ در کمبریج، انگلستان)[۱] شیمیدان انگلیسی زاده وین است. او در سال ۱۹۶۲ بهطور مشترک به همراه جان سی کندرو برای مطالعات خود به روی ساختارهای پروتئینهای کروی موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.[۲]
منابع
- ↑ Blow, D.M. (2004). "Max Ferdinand Perutz OM CH CBE. 19 May 1914 – 6 February 2002". Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society. 50: 227–256. doi:10.1098/rsbm.2004.0016. ISSN 0080-4606.
- ↑ "The Nobel Prize in Chemistry ۱۹۶۲" (به انگلیسی). Nobelprize.org. Retrieved 2008-10-06.
| زمینهها، رشتهها |
|  |
|---|---|---|
| موسسات |
| |
| نظریهها، مفاهیم | ||
| تاریخچه | ||
| مرتبط |
| |
| ||
| ۱۹۰۱–۱۹۲۵ |
|  |
|---|---|---|
| ۱۹۲۶–۱۹۵۰ |
| |
| ۱۹۵۱–۱۹۷۵ |
| |
| ۱۹۷۶–۲۰۰۰ |
| |
| ۲۰۰۱–تاکنون |
| |