لردهای دنیوی

لردهای دنیوی اعضای غیرروحانی مجلس اعیان بریتانیا هستند (در تقابل با لردهای روحانی، اسقف‌های کلیسای انگلستان)، مجلس بالای مجلس بریتانیا. پیش از تصویب قانون مجلس اعیان (اشراف موروثی) ۲۰۲۶، این گروه هم شامل اشرافیت انتصابی و هم اشراف موروثی می‌شد، اما اکنون پس از لغو حق اشراف موروثی برای نشستن در مجلس اعیان، صرفاً از دستهٔ نخست تشکیل می‌شود.[۱][۲]

تاریخچه

عضویت در لردهای دنیوی زمانی حقی برای همهٔ اشراف موروثی بود، به‌جز آن‌هایی که در اشرافیت ایرلند بودند. طبق قانون مجلس اعیان ۱۹۹۹، این حق به ۹۲ اشراف موروثی محدود شد و سپس در ۲۹ آوریل ۲۰۲۶ در نتیجهٔ قانون مجلس اعیان (اشراف موروثی) ۲۰۲۶ به‌طور کامل لغو شد.[۳] این قانون به بیش از ۷۰۰ سال حضور اشراف موروثی در مجلس اعیان پایان داد.[۴]

اصلاحات بیشتر مجلس اعیان موضوعی است که همواره در سیاست بریتانیا مطرح بوده است. کمیسیون ویکهام، که در دوران نخست‌وزیری تونی بلر دربارهٔ اصلاح مجلس اعیان بحث می‌کرد، پیشنهاد داد برخی از کرسی‌های لردهای دنیوی به مناصب انتخابی تبدیل شوند.[۵] این طرح که با انتقادات گسترده‌ای روبرو شد، نتوانست در مجلس عوام پیش برود.[۶] پیشنهادهای دیگری نیز در دوران دولت ائتلافی نخست‌وزیر دیوید کامرون مطرح شد تا اندازهٔ مجلس اعیان به ۴۵۰ کاهش یابد، دست‌کم بخشی از لردهای دنیوی به‌طور مستقیم انتخاب شوند، و اعضای مجلس عوام بتوانند برای انتخاب به‌عنوان لرد دنیوی نامزد شوند. هیچ‌یک از این پیشنهادها تصویب نشد.[۷]

ترکیب لردهای دنیوی

پس از تصویب قانون مجلس اعیان (اشراف موروثی) ۲۰۲۶، لردهای دنیوی صرفاً از اشرافیت انتصابی تشکیل می‌شوند.

اشراف مادام‌العمر

تنها گروه لردهای دنیوی، و بزرگ‌ترین گروه در کل مجلس، اشراف مادام‌العمرند. تا مارس ۲۰۲۴، ۶۷۰ عضو اشراف مادام‌العمر وجود دارد.[۸] اشرافیت مادام‌العمر تنها در ردهٔ بارون یا بارونس قرار می‌گیرد و طبق قانون اشرافیت مادام‌العمر ۱۹۵۸ ایجاد می‌شود. مانند همهٔ اشراف دیگر، اشراف مادام‌العمر توسط تاج ایجاد می‌شوند، که بر پایهٔ توصیهٔ نخست‌وزیر یا کمیسیون انتصابات مجلس اعیان عمل می‌کند. با این حال، طبق عرف، نخست‌وزیر اجازه می‌دهد رهبران دیگر احزاب نیز برخی اشراف مادام‌العمر را نامزد کنند تا توازن سیاسی حفظ شود.

در سال ۲۰۰۰، دولت اعلام کرد کمیسیون انتصابات مستقلی را زیر نظر لرد استیونسون کادنهام تشکیل خواهد داد تا پانزده به‌اصطلاح «اشرافیت انتصابی» را برای اشرافیت مادام‌العمر برگزیند.[۹][۱۰]

دسته‌های منسوخ

اشراف موروثی

لردهای دنیوی از دیرباز شامل چند صد اشراف موروثی بودند (هم اشراف انگلیسی و هم لردهای مجلس اسکاتلندی). چنین مناصب موروثی‌ای می‌توانند توسط تاج ایجاد شوند و در دوران معاصر معمولاً فقط با توصیهٔ نخست‌وزیر ایجاد می‌شوند.

دارندگان اشرافیت اسکاتلندی و ایرلندی همیشه اجازهٔ نشستن در مجلس اعیان را نداشتند. هنگامی که اسکاتلند در سال ۱۷۰۷ با انگلستان متحد شد تا بریتانیای کبیر را تشکیل دهد، مقرر شد که اشراف موروثی اسکاتلندی تنها بتوانند ۱۶ لرد نمایندهٔ اسکاتلندی برای نشستن در مجلس اعیان انتخاب کنند؛ دورهٔ هر نماینده تا انتخابات عمومی بعدی ادامه می‌یافت. مقرره‌ای مشابه هنگام ادغام ایرلند با بریتانیای کبیر در سال ۱۸۰۱ برای تشکیل بریتانیا وضع شد؛ به اشراف ایرلندی اجازه داده شد ۲۸ نماینده انتخاب کنند که مادام‌العمر منصب خود را حفظ می‌کردند. انتخابات نمایندگان ایرلندی در سال ۱۹۲۲، هنگامی که بیشتر ایرلند به دولتی مستقل تبدیل شد، پایان یافت؛ انتخابات نمایندگان اسکاتلندی نیز با تصویب قانون اشرافیت ۱۹۶۳ پایان یافت، که طبق آن همهٔ اشراف اسکاتلندی کرسی در مجلس بالا به‌دست آوردند.

پس از اصلاحات ۱۹۹۹، تنها ۹۲ اشراف موروثی به‌عنوان لرد دنیوی باقی ماندند و این امتیاز پس از اصلاحات ۲۰۲۶ زیر نظر دولت استارمر به‌طور کامل لغو شد.

لردهای حقوقی

تا برپایی دیوان عالی بریتانیا در سال ۲۰۰۹، زیرمجموعه‌ای از لردهای دنیوی – موسوم به لرد معمولی تجدیدنظر – نقش آخرین مرجع تجدیدنظر در نظام قضایی بریتانیا را ایفا می‌کرد.[۱۱] این لردها نخستین قضات دیوان عالی بریتانیا شدند.

منابع

  1. ↑ Blackstone, William (January 1, 1836). Commentaries on the Laws of England. London: Clarendon Press at Oxford. p. 156. ISBN 978-1241049874. {{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
  2. ↑ Cobbett, William (1803). Cobbett's Parliamentary history of England. From the Norman conquest, in 1066. To the year, 1803. London: T.C. Hansard. p. 135.
  3. ↑ "House of Lords briefing paper on Membership:Types of Member, Routes to membership, Parties & groups" (PDF). Parliament of the United Kingdom. Retrieved 1 July 2011.
  4. ↑ "Hereditary peers' last hurrah as 700 year old system abolished". BBC News. Online. Retrieved 1 May 2026.
  5. ↑ Executive Summary of the Wakeham Report
  6. ↑ "Lords report fails to satisfy". BBC. 20 January 2000. Retrieved 23 March 2013.
  7. ↑ Grice, Andrew (11 July 2012). "Coalition shaken as Cameron ducks out of vote on Lords". The Independent. Online. Retrieved 25 September 2019.
  8. ↑ "Lords membership - MPS and Lords - UK Parliament".
  9. ↑ "HOLAC Appointments". House of Lords Appointments Commission. 30 July 2009. Archived from the original on 3 September 2009. Retrieved 7 September 2009.
  10. ↑ "Archived copy". www.brickcourt.co.uk. Archived from the original on 28 May 2019. Retrieved 13 January 2022.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (رده)
  11. ↑ "Parliamentary sovereignty". Parliament of the United Kingdom. Retrieved 29 January 2012.

پیوند به بیرون