مدرسه بدفورد
| مدرسه بدفورد | |
|---|---|
 نشان مدرسه  نمایی از ضلع شمالی ساختمان اصلی مدرسه بدفورد | |
| آدرس | |
خیابان دو پاریس ، انگلستان | |
| گونه | مدرسه عمومی ۷ تا ۱۸ سال مدرسهٔ خصوصی روزانه و شبانه‌روزی |
| شعار | لاتین: Floreat Schola Bedfordiensis (انگلیسی: باشد که مدرسه بدفورد شکوفا شود) |
| وابستگی(های) مذهبی | کلیسای انگلستان |
| تأسیس | ۱۵۵۲ |
| بنیان‌گذار | ادوارد ششم |
| URN وزارت آموزش بریتانیا | 109718 Tables |
| مدیر مدرسه | مایکل اسلون[۱] |
| جنسیت | پسران |
| سن | ۷ تا ۱۸ |
| ثبت‌نام | ۶۹۶ [۲] |
| نسبت دانش‌آموز به آموزگار | ۹:۱[۳] |
| اندازه پردیس | ۵۰-جریب-فرنگی (۲۰-هکتار) [۴] |
| نوع پردیس | نیمه‌روستایی |
| رنگ‌ها | سرمه‌ای و سفید |
| انتشارات | The Ousel |
| دانش‌آموختگان | دانش‌آموختگان قدیمی بدفورد |
| باشگاه قایقرانی | باشگاه قایقرانی مدرسه بدفورد |
| وبگاه | [[www.bedfordschool.org.uk](http://www.bedfordschool.org.uk) www |
مدرسه بدفورد یک مدرسه عمومی (مدرسهٔ خصوصی انگلیسیِ شبانه‌روزی و روزانه) در بدفورد، بدفوردشر، انگلستان است.[۵] این مدرسه که در سال ۱۵۵۲ به موجب منشور سلطنتی تأسیس شد، یکی از قدیمی‌ترین مدارس پسرانه در بریتانیا است و تحت ادارهٔ موسسه خیریه هارپور قرار دارد.[۶] این مدرسه در حال حاضر به پسران ۷ تا ۱۸ ساله آموزش می‌دهد، اما قرار است از سپتامبر ۲۰۲۷ به مدرسه‌ای مختلط تبدیل شود.[۷]
این مدرسه در زمینی به مساحت حدود ۵۰ هکتار در خیابان دو پاریس قرار دارد و از مدرسه مقدماتی (۷ تا ۱۳ سال) و مدرسهٔ عالی (۱۳ تا ۱۸ سال) تشکیل شده است. این مدرسه سابقه‌ای طولانی در زمینهٔ آموزش شبانه‌روزی، ورزش، موسیقی، هنر و آموزش دانشگاهی دارد و چندین ورزشکار، دانشگاهی و چهرهٔ عمومی سرشناس در میان دانش‌آموختگان پیشین آن بوده‌اند. شمار دانش‌آموزان حدود ۱٬۱۰۰ نفر است که تقریباً نیمی از آنان شبانه‌روزی هستند.
تاریخچه
پیشینه
اگرچه پیش از تأسیس مدرسه بدفورد هیچ نهاد آموزشی بزرگی در بدفورد وجود نداشت، کلیسای دانشگاهی سنت پل دست‌کم از سال ۱۰۸۶ نظام‌هایی برای آموزش زبان لاتین و تاریخ کلیسا به جوانان بدفورد داشت. نظارت بر این آموزش‌ها بر عهدهٔ اسقف‌یار بدفورد بود، اما هنگامی که راهبان کلیسا به معاون اسقف اعظم تبدیل شدند و به صومعه نیونهام نقل مکان کردند، این روند متوقف شد؛ تا زمان انحلال صومعه‌ها در سال ۱۵۴۰، آموزش در بدفورد در نقاط دیگری از شهر ادامه داشت. این مدرسهٔ قرون وسطایی که در اسفوست و بعدها در میلی لان قرار داشت، تا سال ۱۴۴۷ از میان رفته بود.[۸]
تأسیس و سال‌های نخست
در ۱۵ اوت ۱۵۵۲، ادوارد ششم در الی نامهٔ امتیاز سلطنتی صادر کرد که به «شهرداران، ضابط‌ها، برگسها و مردم بدفورد» اجازه می‌داد یک مدرسه گرامر در شهر تأسیس کنند. در این نامه مقرر شده بود که پسران توسط یک استاد و دربان آموزش داده شوند که سرپرست و اعضای هیئت علمی نیو کالج، آکسفورد آنان را انتخاب می‌کردند.[۹]
ادموند گرین نخستین مدیر مدرسه شد. او پیش از تأسیس مدرسه به مدت چهار سال در بدفورد تدریس کرده بود؛ رابطهٔ گرین با کالج دلیل آن بود که کالج اختیار انتخاب مدیران مدرسه را داشته باشد.[۸]
در سال ۱۵۵۲، ویلیام هارپر، که احتمالاً از دانش‌آموختگان مدرسهٔ اولیه در میلی لان بود، ساختمانی را به مدرسه اهدا کرد. او در سال ۱۵۶۶ چند قطعه زمین چمنزار در اطراف بدفورد و هوبرن را نیز منتقل کرد تا منبع درآمدی دائمی برای مدرسه فراهم شود.[۱۰] این موقوفات بعدها اساس تراست هارپر را تشکیل دادند.
پس از نگرانی‌های گسترده دربارهٔ تنبیه بدنی، شمار دانش‌آموزان کاهش یافت؛ یکی از دانش‌آموزان پس از حملهٔ معاون مدرسه تا آستانهٔ مرگ پیش رفت. بدفورد در سال ۱۶۵۶ در دورهٔ مدیریت جورج باتلر، نظام شبانه‌روزی را آغاز کرد و مدرسه گسترش یافت، هرچند آموزش شبانه‌روزی تا سال ۱۶۶۰ پایان یافت.[۱۱]
در بیشتر یک قرن و نیم پس از آن، مدرسه نسبتاً کوچک باقی ماند. گزارش‌های آن دوره این وضعیت را تا حدی به مدیریت ناکارآمد و بودجهٔ محدود نسبت می‌دهند.[۱۲] جایگاه اجتماعی مدرسه نیز در مقایسه با مدارسی مانند وینچستر، وست‌مینستر یا ایتن چندان رشد نکرد؛ این امر ممکن است تا حدی به موقعیت آن در بدفورد و نداشتن املاک دارای معماری چشمگیر مربوط بوده باشد.[۱۲]
در سال ۱۷۶۴، موسسه خیریه هارپر به موجب قانون مجلس و قانون تراست هارپر ۱۷۶۴ (4 Geo. 3. c. 72) به‌طور رسمی برای ادارهٔ موقوفهٔ ویلیام هارپر ایجاد شد.[۱۳]
پس از آتش‌سوزی بزرگ لندن، بخش بزرگی از زمین‌های هارپور در لندن ساخته‌وساز شد و در نتیجه تا سال ۱۹۰۰، موسسه خیریه هارپر سالانه حدود ۱۴٬۰۰۰ پوند (برابر ۱٬۴۸۷٬۷۷۹ £ در ۲۰۲۵) از این املاک درآمد دریافت می‌کرد.[۱۴] پس از تأسیس تراست، مدرسه بدفورد به‌طور چشمگیری گسترش یافت، شمار دانش‌آموزان آن افزایش پیدا کرد و ساختمان‌هایش مرمت شدند.[۱۳]
گسترش مدرسه همچنین به جدایی «مدرسهٔ نگارش» انجامید که بعدها به مدرسه مدرن بدفورد تبدیل شد.[۱۵]
سدهٔ نوزدهم
نظام شبانه‌روزی حدود سال ۱۸۱۰ در دورهٔ مدیریت جان بررتون دوباره برقرار شد. تا سال ۱۸۲۰، بدفورد ۸۴ دانش‌آموز داشت که نیمی از آنان شبانه‌روزی بودند.[۱۶]
در دوران مدیریت بررتون، بدفورد بسیاری از ویژگی‌های مرتبط با نظام مدارس عمومی ویکتوریایی را پذیرفت؛ از جمله فَگینگ و مسیحیت اجباری. برنامهٔ درسی مدرسه گسترش یافت و مدرسه نوسازی شد.[۱۷]
سدهٔ بیست‌ویکم
در اوایل سدهٔ بیست‌ویکم، مدرسه بدفورد به توسعهٔ امکانات دانشگاهی، ورزشی و فوق‌برنامه خود ادامه داد. در سال ۲۰۰۲، رصدخانهٔ چارلز پیاچزی اسمیت و افلاک‌نمای ولفسون توسط شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو افتتاح شدند.
مدرسه تا سال ۲۰۲۶ همچنان نهادی مخصوص پسران باقی ماند؛ در این سال تراست هارپر برنامه‌هایی برای تغییر عمده در ساختار آن اعلام کرد.[۱۸]
گذار به آموزش مختلط
در ۱ سپتامبر ۲۰۲۶، تراست هارپر اعلام کرد که مدرسه بدفورد تا سال ۲۰۲۷ به مدرسه‌ای مختلط تبدیل خواهد شد. این تغییر به سابقهٔ ۴۷۴ سالهٔ مدرسه به‌عنوان نهادی که صرفاً به آموزش پسران می‌پرداخت پایان خواهد داد.[۱۹]
بر اساس این برنامه، دختران می‌توانند در همهٔ پایه‌های تحصیلی هر دو بخش مدرسهٔ مقدماتی و مدرسهٔ عالی ثبت‌نام کنند. امکان تحصیل شبانه‌روزی نیز برای دختران فراهم خواهد شد و گزینه‌های شبانه‌روزی کامل، هفتگی و انعطاف‌پذیر ارائه خواهد شد. دختران از پایهٔ هفتم می‌توانند شبانه‌روزی باشند.[۲۰]
موسسه خیریه هارپر اعلام کرد که این تصمیم پس از پژوهش دربارهٔ تغییر انتظارات والدین و تحولات بخش مدارس مستقل گرفته شده است. تراست گفت که در سال پیش از تصمیم‌گیری، پژوهش و مشورت با والدین انجام داده است. دیوید استیدمن، مدیر اجرایی تراست، این تصمیم را گسترش دسترسی به مدرسه توصیف کرد، نه تغییری بنیادین در ماهیت آن.[۲۱]
این گذار مستلزم تغییراتی در امکانات مدرسه است. ساختمان برنابی هاوس در حال تبدیل شدن به خوابگاه اختصاصی دختران برای دانش‌آموزان روزانه و شبانه‌روزی است. مدرسه همچنین امکانات ورزشی خود را گسترش می‌دهد؛ از جمله با افزودن نتبال و سایر ورزش‌های دختران در کنار ورزش‌های موجود مانند قایقرانی، کریکت، دوومیدانی و گلف. برنامه‌ها همچنین شامل ایجاد مرکز جدیدی برای دورهٔ ششم است.[۲۱]
مخالفت و جنجال
این تصمیم با واکنش منفی برخی والدین، دانش‌آموختگان و اعضای جامعهٔ مدرسه بدفورد روبه‌رو شد، به‌ویژه پس از آنکه مدرسه پذیرفت که پیش از تصمیم برای پذیرش دختران، هیچ مشاورهٔ رسمی انجام نشده بود و والدین فعلی یا متقاضی نیز دربارهٔ این تغییرات هشدار دریافت نکرده بودند.[۲۲]
دادخواستی که خواستار ادامهٔ فعالیت مدرسه به‌عنوان مدرسه‌ای مخصوص پسران بود، رهبری مدرسه و تراست هارپر را متهم کرد که یکی از مهم‌ترین تغییرات تاریخ مدرسه را بدون فراهم کردن فرصت معنادار برای تأثیرگذاری والدین، دانش‌آموزان یا دانش‌آموختگان بر نتیجه، اعمال کرده‌اند.[۲۳][۲۴]
مخالفان استدلال کرده‌اند که این موضوع صرفاً تغییری در سیاست پذیرش نیست، بلکه تغییری بنیادین در ماهیت نهادی است که بیش از چهار قرن به آموزش پسران پرداخته است. برخی والدین گفته‌اند که مدرسه بدفورد را مشخصاً به دلیل تک‌جنسیتی بودن انتخاب کرده‌اند و پرسیده‌اند چرا خانواده‌هایی که بر اساس این ویژگی انتخاب خود را انجام داده بودند، پیش از اتخاذ تصمیم مورد مشورت قرار نگرفتند.[۲۴]
تراست سند پرسش‌های متداولی منتشر کرد که در آن بار دیگر تأکید شده بود تراست و مدارس همچنان از نظر مالی در وضعیت باثباتی قرار دارند و از نظر آنان زمان مناسبی برای ایجاد تغییرات فرا رسیده است.[۲۵]
ساختمان‌ها و محوطه
ساختمان اصلی مدرسه که در اصل در سال ۱۸۹۱ ساخته شد، ساختمانی نئوگوتیک و ثبت‌شده در ردهٔ دوم بناهای فهرست‌شده است.[۲۶][۲۷] در شب ۳ تا ۴ مارس ۱۹۷۹، بخش بزرگی از ساختمان در اثر آتش‌سوزی عمدی از بین رفت. ساختار داخلی ساختمان تخریب شد و ۳۰ کلاس درس از دست رفت. تقریباً تمام سوابق دانش‌آموزان نجات یافت، اما کتاب‌ها، مبلمان و مجموعهٔ بزرگ پرتره‌های مدیران پیشین مدرسه از بین رفت. بااین‌حال، مدرسه روز دوشنبه ۵ مارس فعالیت کامل خود را از سر گرفت.[۲۸][۲۹]
نمازخانهٔ مدرسه بدفورد در سال ۱۹۰۸ تکمیل شد و ساختمانی ثبت‌شده در ردهٔ II*(درجه دو) است. این بنا به‌عنوان آخرین اثر معماری جورج فردریک بادلی، معمار برجستهٔ ویکتوریایی که در سبک احیای گوتیک فعالیت می‌کرد، اهمیت دارد. از دیگر بناهای شاخص بادلی می‌توان به نمازخانه‌های کالج مارلبورو و کالج کوئینز، کمبریج اشاره کرد.[۳۰] در سال ۲۰۰۵، چندین پروژهٔ بازسازی در نمازخانه انجام شد. مهم‌ترین مورد، بازگرداندن سقف به طرح آبرنگی اصلی بادلی بود؛ طرح اصلی در دههٔ ۱۹۶۰ به دلیل فرسودگی روی آن رنگ شده بود. هم‌زمان دیوارهای داخلی دوباره رنگ‌آمیزی و سنگ‌کاری‌ها تمیز شدند. نمازخانه محل فعالیت گروه کر نمازخانهٔ مدرسه بدفورد است و یک ارگ بادی ارزشمند دوصفحه‌ای ساخت شرکت هیل، نورمن و بیرد را در خود جای داده است. مشخصات این ساز در دفتر ثبت ملی ارگ‌های بادی موجود است.
رصدخانهٔ چارلز پیاچزی اسمیت و آسمان‌نما ولفسون در مه ۲۰۰۲ توسط شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو افتتاح شدند. این مجموعه که در املاک مدرسه بدفورد قرار دارد، توسط ستاره‌شناس مدرسه با همکاری اعضای انجمن نجوم بدفورد اداره می‌شود.[۳۱] نام رصدخانه از یکی از دانش‌آموختگان قدیمی بدفورد گرفته شده که بعدها به ستاره‌شناس سلطنتی اسکاتلند تبدیل شد. این رصدخانه دارای گنبدی از جنس GRP با طراحی سفارشی و یک تلسکوپ ۱۲ اینچی (۳۰۵ میلی‌متری) با کنترل رایانه‌ای است. این تلسکوپ به فیلتر هیدروژن آلفا مجهز است که به مشاهده‌گر امکان می‌دهد جریان پلاسمای مغناطیسی پیرامون خورشید را مشاهده کند. افلاک‌نمای مجاور نیز به نام بنیاد ولفسون نام‌گذاری شده است.
ساختار مدرسه
پذیرش
مدرسه بدفورد در نظر دارد روحیهٔ مسیحی را که از زمان تأسیس در اصول بنیادین آن وجود داشته حفظ کند، اما متعهد است پسران پیرو همهٔ ادیان و همچنین پسران بدون دین را بپذیرد.[۳۲]
در سپتامبر ۲۰۲۶، مدرسه اعلام کرد که در سپتامبر ۲۰۲۷ به مدرسه‌ای مختلط تبدیل خواهد شد. [۳۳]
نخستین سال در مدرسه بدفورد (برای ۱۳ تا ۱۴ ساله‌ها) «فرم چهارم» نام دارد و معادل سال نهم در نظام مدارس دولتی است. پس از آن «رِموو» و «فرم پنجم» قرار دارند. دو سال بعدی «ششم پایین» و «ششم بالا» هستند. مدرسه بدفورد همچنین سال‌های پایین‌تر (از سال سوم تا سال هشتم) را در مدرسه مقدماتی بدفورد پوشش می‌دهد. این مدرسه در املاک مدرسه بدفورد قرار دارد و بسیاری از امکانات میان دو بخش مشترک است.
| گروه سنی | معادل مدرسه ایالتی | آی‌بی | سطح ای |
|---|---|---|---|
| فرم چهارم | سال 9 | - | - |
| حذف | سال 10 | - | - |
| فرم پنجم | سال 11 | - | - |
| ششم پایینی | سال 12 | IB1 | AS |
| ششم بالایی | سال 13 | IB2 | A2 |
پسرانی که در مدرسه بدفورد تحصیل می‌کنند معمولاً از خانواده‌های حرفه‌ای گوناگون در بدفورد، سایر نقاط بریتانیا و همچنین خارج از کشور می‌آیند. در سال ۲۰۱۶، مدرسه ۱۳۹ پسر داشت که انگلیسی به‌عنوان زبان اضافی (EAL) داشتند و ۵۷ پسر نیز برای نیازهای آموزشی ویژه، مانند نارساخوانی، و معلولیت‌های جسمی، حمایت آموزشی اضافی دریافت می‌کردند.[۳۲]
پیشرفت تحصیلی
بازرسی مدارس مستقل (ISI) در نوامبر ۲۰۱۶ مدرسه بدفورد را بازرسی کرد و کیفیت رشد فردی ارائه‌شده به پسران مدرسه را «عالی» ارزیابی کرد. از پسرانی که هنگام بازرسی در مدرسه بدفورد تحصیل می‌کردند، به دلیل داشتن «احترام به دیگران»، «درک خوب درست و نادرست»، نشان دادن «مهربانی و حساسیت» و «مسئولیت‌پذیری در قبال دیگران» تمجید شد.[۳۲] پیشرفت تحصیلی در سراسر مدرسه قوی بود و پسران در همهٔ حوزه‌های برنامهٔ درسی پیشرفت «سریع» داشتند و هم‌زمان طیف گسترده‌ای از مهارت‌های یادگیری، از جمله استقلال فکری و توانایی برقراری ارتباط روشن، را توسعه می‌دادند.[۳۲]
پسران مدرسه مقدماتی بدفورد به استانداردهای بالایی دست می‌یابند و در مدرسه عالی، عملکرد تحصیلی پسران در سطح GCSE بالاتر از میانگین ملی است. نتایج آزمون‌های GCSE در دورهٔ ششم نیز قوی بود و بالاتر از میانگین ملی ارزیابی شد. مشخص شد پسران در تمام سنین مدرسه، از مدرسه مقدماتی تا دورهٔ ششم، در حوزه‌های کلیدی مانند زبان و ارتباطات و همچنین سواد عددی و ریاضیات عملکرد خوبی دارند. پس از بازرسی نوامبر ۲۰۱۶، نتیجه‌گیری شد که پسران مدرسه بدفورد مهارت‌های ریاضی توسعه‌یافته‌ای دارند.[۳۲]
نظام خانه‌ها
مدرسه بدفورد دارای شش خانه است. هر خانه دارای یک خانهٔ روزانه و یک خانهٔ شبانه‌روزی مرتبط است.[۳۴]
مسئولان مدرسه
مبصران مدرسه بدفورد از میان پسران ششم بالا انتخاب می‌شوند. آنان مجازند جلیقه‌های رنگی و کفش‌های قهوه‌ای بپوشند و همچنین روی کت‌هایشان دکمه‌های برنجی داشته باشند.[۳۵] مبصر مدرسه و معاون مبصر از میان ناظران انتخاب می‌شوند.
نظام رنگ‌ها
مدرسه بدفورد با اعطای «رنگ‌ها» به پسران فرم پنجم و بالاتر، دستاوردهای فردی آنان را در زمینه‌های مختلف به رسمیت می‌شناسد. اعطای رنگ‌ها بنا بر تشخیص استاد مربوطه انجام می‌شود. رنگ‌های مختلف به دارنده اجازه می‌دهند در روزهای مشخص، نوع خاصی از یونیفرم متناسب با آن جایزه را بپوشد. پنج نوع رنگ وجود دارد: دانشگاهی، هنری، مدیر مدرسه، خانه و ورزشی (اصلی و فرعی).[۳۶]
فعالیت‌های فوق‌برنامه
گروه کر نمازخانه
گروه کر نمازخانه در مراسم هفتگی و ویژهٔ نمازخانهٔ مدرسه بدفورد آواز می‌خواند.[۳۷] این گروه از ۱۸ خوانندهٔ پسر از مدرسه مقدماتی و ۲۴ پژوهشگر گروه کر از مدرسه عالی تشکیل شده است که بسیاری از آنان پیش‌تر عضو گروه‌های کر کلیساهای جامع بوده‌اند.
گروه کر نمازخانه به‌طور منظم در کلیساهای جامع انگلستان، از جمله کلیسای جامع سنت پل و وست‌مینستر ابی، در مراسم آواز می‌خواند و کنسرت برگزار می‌کند. گروه کر همچنین یک سال در میان به خارج از کشور سفر می‌کند. مقصدهای پیشین عبارت‌اند از: پراگ (۱۹۹۸)، اسلو (۲۰۰۰)، پاریس (۲۰۰۲)، جایی که گروه کر در کلیسای جامع نوتردام مراسم عشای ربانی اجرا کرد؛ رم (۲۰۰۴)، جایی که گروه کر در کلیسای سن پیترو مراسم عشای ربانی اجرا کرد؛ ایرلند (۲۰۰۶)، مادرید (۲۰۰۸) و بلژیک (۲۰۱۹).[۳۷]
گروه کر در سال‌های اخیر چندین ضبط موسیقی داشته است. در سال ۲۰۰۷، بی‌بی‌سی جشنوارهٔ نه درس و سرود مدرسه را برای پخش در روز کریسمس همان سال از رادیو بی‌بی‌سی ضبط کرد. رهبری این اجرا بر عهدهٔ اندرو موریس، مدیر موسیقی مدرسه بدفورد از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۱، بود. این گروه همچنین در سال ۲۰۱۸ یک سی‌دی با عنوان کریسمس بدفورد ضبط کرد.[۳۸]
مجلات مدرسه
مدرسه بدفورد چندین مجله منتشر می‌کند که برجسته‌ترین آن‌ها اوسل است که از سال ۱۸۷۶ به‌طور منظم منتشر شده است.[۳۹] این مجله عمدتاً توسط پسران نوشته می‌شود و مستقیماً توسط مدرسه اداره می‌شود. انتشار آن در پایان هر ترم تابستانی انجام می‌شود و شامل مرور سال تحصیلی از سوی دانش‌آموزان و کارکنان است. انجمن موزاییک مدرسه نیز مجلهٔ موزاییک را منتشر می‌کند که مجموعه‌ای از مقاله‌ها و جستارهای نوشته‌شده توسط پسران را دربارهٔ موضوعاتی از رویدادهای جاری و سیاست گرفته تا ورزش و علوم دربرمی‌گیرد.[۴۰] در سال ۲۰۱۱، انجمن کلاسیک انتشار مجله ویم را آغاز کرد.
ورزش
مدرسه بدفورد برای هر ترم یک ورزش اصلی متفاوت دارد. ترم کریسمس بر راگبی یونیون (۱۵ نفره) متمرکز است، ترم عید پاک به هاکی روی چمن اختصاص دارد و تابستان فصل کریکت است. قایقرانی با باشگاه قایقرانی مدرسه بدفورد در تمام طول سال در رود اوز انجام می‌شود. دیگر ورزش‌های محبوب در مدرسه بدفورد عبارت‌اند از دوومیدانی، بدمینتون، بسکتبال، کانو، دو صحرانوردی، شمشیربازی، راگبی ۵ نفره، فوتبال، گلف، تیراندازی با تفنگ، قایقرانی بادبانی، اسکواش، شنا، تنیس روی میز، تنیس، والیبال، واترپلو و تمرین با وزنه.[۴۱]
این مدرسه بازیکن کریکت آلاستر کوک را پرورش داده است؛[۴۲] او بعدها کاپیتان تیم ملی کریکت انگلستان شد و مربی او در مدرسه بدفورد، استاد ورزش و بازیکن سابق انگلستان، درک رندال بود. دیگر ورزشکاران مدرسه بدفورد عبارت‌اند از ملی‌پوشان انگلستان در راگبی یونیون، مارتین بیفیلد و اندی گومرسال؛ جک برسفورد، قایقرانی که پنج مدال المپیک کسب کرد؛ و هارولد آبراهامز، دارندهٔ مدال طلای دوی ۱۰۰ متر المپیک ۱۹۲۴.
مدیران مدرسه
ادموند گرین پیش از تأسیس رسمی مدرسه در سال ۱۵۵۲ به‌عنوان مدیر مدرسه بدفورد منصوب شد. از آن زمان، سرپرستان و اعضای هیئت علمی نیوکالج، آکسفورد، حق انتصاب استاد (مدیر مدرسه) و معاون (معاون مدیر) را داشتند.[۴۳] این ترتیب در سال ۱۹۰۳ با انتصاب جان ادوارد کینگ پایان یافت. مدیران مدرسه عبارت‌اند از:[۴۵]
<div style="column-count:
- 1548: ادموند گرین
- 1573: ویلیام اسمیت
- 1577: فرانسیس وایت
- 1587: مستر چیمبرز
- 1597: ریچارد بوچر
- ح. 1599: هنری ویتاکر
- 1601: رابرت بارکر
- 1610: دنیل گاردنر
- 1636: ویلیام وارنی
- 1656: جورج باتلر
- 1660: ویلیام وارنی
- 1663: جان آلنسون
- 1665: جان باتلر
- 1672: جان لانگ‌ورث
- 1681: ویلیام ویلیس
- 1683: نیکلاس اسپینال
- 1718: متیو پریو
- 1739: جورج بریدل
- 1773: جان هوک
- 1810: ویلیام استراتفورد
- 1811: جان بررتون
- 1855: فردریک فَنشاو
- 1874: جیمز سورتیز فیلیپس
- 1903: جان ادوارد کینگ
- 1910: رِجینالد کارتر
- 1928: همفری گروز-هاج
- 1951: کلارنس سیمان
- 1955: ویلیام براون
- 1975: ایان جونز
- 1986: سیدنی میلر
- 1988: مایکل بارلن
- 1990: فیلیپ ایوانز
- 2008: جان مول[۴۶]
- 2014: جیمز هاجسون[۴۷]
- 2026–اکنون: مایکل اسلون [۱];">
- ۱۵۴۸: ادموند گرین
- ۱۵۷۳: ویلیام اسمیت
- ۱۵۷۷: فرانسیس وایت
- ۱۵۸۷: مستر چیمبرز
- ۱۵۹۷: ریچارد بوچر
- ح. ۱۵۹۹: هنری ویتاکر
- ۱۶۰۱: رابرت بارکر
- ۱۶۱۰: دنیل گاردنر
- ۱۶۳۶: ویلیام وارنی
- ۱۶۵۶: جورج باتلر
- ۱۶۶۰: ویلیام وارنی
- ۱۶۶۳: جان آلنسون
- ۱۶۶۵: جان باتلر
- ۱۶۷۲: جان لانگ‌ورث
- ۱۶۸۱: ویلیام ویلیس
- ۱۶۸۳: نیکلاس اسپینال
- ۱۷۱۸: متیو پریو
- ۱۷۳۹: جورج بریدل
- ۱۷۷۳: جان هوک
- ۱۸۱۰: ویلیام استراتفورد
- ۱۸۱۱: جان بررتون
- ۱۸۵۵: فردریک فَنشاو
- ۱۸۷۴: جیمز سورتیز فیلیپس
- ۱۹۰۳: جان ادوارد کینگ
- ۱۹۱۰: رِجینالد کارتر
- ۱۹۲۸: همفری گروز-هاج
- ۱۹۵۱: کلارنس سیمان
- ۱۹۵۵: ویلیام براون
- ۱۹۷۵: ایان جونز
- ۱۹۸۶: سیدنی میلر
- ۱۹۸۸: مایکل بارلن
- ۱۹۹۰: فیلیپ ایوانز
- ۲۰۰۸: جان مول[۴۸]
- ۲۰۱۴: جیمز هاجسون[۴۹]
- ۲۰۲۶–اکنون: مایکل اسلون [۱]
کارکنان سرشناس
- چارلز ابوت (۱۷۶۱–۱۸۱۷)، عضو هیئت علمی نیوکالج، آکسفورد، گیاه‌شناس و حشره‌شناس، معاون مدرسه بدفورد، ۱۷۸۷–۱۸۱۷[۵۰]
- رابرت استیل (۱۸۶۰–۱۹۴۴)، قرون‌وسطی‌شناس
- دبلیو. اچ. دی. رَوس (۱۸۶۳–۱۹۵۰)، عضو هیئت علمی رشتهٔ کلاسیک در کالج مسیح، کمبریج[۵۱]
- استنلی توین (۱۸۸۱–۱۹۶۲)، مورخ و بازیکن همپشایر و باشگاه کریکت مریلبون
- جک هابز (۱۸۸۲–۱۹۶۳)، بازیکن کریکت ساری و انگلستان
- رکس آلستون (۱۹۰۱–۱۹۹۴)، استاد مدرسه بدفورد در سال‌های ۱۹۲۴–۱۹۴۱، پیش از آنکه به گزارشگر ورزشی بی‌بی‌سی تبدیل شود[۵۲]
- اِولین کینگ (۱۹۰۷–۱۹۹۴)، نمایندهٔ حزب کارگر در مجلس عوام بریتانیا، ۱۹۴۵–۱۹۵۰، و نمایندهٔ حزب محافظه‌کار، ۱۹۶۴–۱۹۷۹
- جان دورنفورد-اسلیتر (۱۹۰۹–۱۹۷۲)، بنیان‌گذار نخستین یگان کماندوهای بریتانیا در سال ۱۹۴۰، خزانه‌دار املاک و فرمانده CCF در مدرسه بدفورد
- ویلیام رونالد دالزل (۱۹۱۰–۲۰۰۴)، تصویرگر کتاب، نویسنده و مدرس هنر؛ استاد هنر، ۱۹۴۷–۱۹۷۰[۵۳]
- گادفری براون (۱۹۱۵–۱۹۹۵)، استاد تاریخ، برندهٔ مدال طلای المپیک در سال ۱۹۳۶
- مری میجلی (۱۹۱۹–۲۰۱۸)، فیلسوف اخلاق
- جک بیلی (۱۹۳۰–۲۰۱۸)، بازیکن کریکت اسکس و باشگاه کریکت مریلبون، دبیر کریکت مریلبون، ۱۹۷۴–۱۹۸۷
- برنی کاتن (زادهٔ ۱۹۴۸)، بازیکن هاکی روی چمن المپیک در سال ۱۹۷۲ و مدیر تیم المپیک هاکی روی چمن بریتانیا در سال ۱۹۹۲
- اندرو موریس (زادهٔ ۱۹۴۸)، رهبر ارکستر و ارگ‌نواز، مدیر موسیقی مدرسه بدفورد، ۱۹۷۹–۲۰۱۱
- درک رندال (زادهٔ ۱۹۵۱)، بازیکن کریکت ناتینگهام‌شر و انگلستان
- گری استیر (زادهٔ ۱۹۷۰)، دربی‌شر
دانش‌آموختگان
منابع
|}
- 1 2 3 "Meet the Head Master Designate: Michael Sloan". Bedford School. Retrieved 1 September 2026.
- ↑ "Bedford School - Overview & Data". Good Schools Guide. Retrieved 11 March 2026.
- ↑ "Bedford School - Teaching & Learning". Good Schools Guide. Retrieved 11 March 2026.
- ↑ "Bedford School". UK Boarding Schools. Retrieved 11 March 2026.
- ↑ "Harpur Trust Investment Plan". Harpur Trust. Retrieved 1 September 2026.
- ↑ "Single Sex Education". Bedford School. Retrieved 15 November 2023.
- ↑ Fullbrook, Danny. "School to admit girls for first time in 474 years". BBC News. Retrieved 7 September 2026.
- 1 2 De-la-Noy 1999, p. 3.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 1.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 5.
- ↑ De-la-Noy 1999, pp. 8–9.
- 1 2 De-la-Noy 1999, pp. 10–11.
- 1 2 De-la-Noy 1999, p. 15.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 6.
- ↑ Davis, Robin (1967). The Grammar School. Penguin Books. p. 34 – via Internet Archive.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 19.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 21.
- ↑ "Bedford School | Independent Co-ed Day & Boarding School". Bedford School (in American English). Retrieved 2026-09-02.
- ↑ "Bedford School admits girls for first time in history". BBC News. Retrieved 1 September 2026.
- ↑ Roffe, Erica (2026-09-02). "Bedford School co-ed move is part of wider independent schools investment, says Harpur Trust CEO". Bedford Independent (in British English). Retrieved 2026-09-02.
- 1 2 Lloyd, Jonathan (2026-08-28). "Market Intelligence for Independent Education". Class Futures (in English). Retrieved 2026-09-02.
- ↑ ""Keep it boys only": Petition calls for "meaningful consultation" before Bedford School goes co-ed next year". Bedford Today (in English). 2026-09-02. Retrieved 2026-09-02.
- ↑ "Bedford School goes Co-Ed next year". Bedford Today. Retrieved 1 September 2026.
- 1 2 "Stop Bedford School becoming a Co-Educational School". My Petition. Retrieved 1 September 2026.
- ↑ "Harpur Trust Investment Plan FAQ" (PDF). Harpur Trust. Retrieved 1 September 2026.
- ↑ Barlen, M E: Bedford School and the Great Fire (London: Quiller Press, 1984) p.86
- ↑ هیستوریک اینگلند. "جزئیات بیشتر از پایگاه دادهٔ ساختمان‌های فهرست‌شده (1٬137٬959)". فهرست میراث ملی انگلستان. Retrieved 2012-08-15.
- ↑ "[www.bedfordschool.org.uk](http://www.bedfordschool.org.uk) 25th Anniversary of Bedford School's Great Fire, March 2004". Bedfordschool.org.uk. Archived from the original on 18 February 2011. Retrieved 2012-08-15.
- ↑ "[www.bedfordschool.org.uk](http://www.bedfordschool.org.uk) An interview with Mr Simms, who celebrated 50 years with Bedford School this week, November 2009". Bedfordschool.org.uk. Retrieved 2012-08-15.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - ↑ هیستوریک اینگلند. "جزئیات بیشتر از پایگاه دادهٔ ساختمان‌های فهرست‌شده (1٬321٬037)". فهرست میراث ملی انگلستان. Retrieved 2012-08-15.
- ↑ De-la-Noy, p.221
- 1 2 3 4 5 "Educational Quality Inspection Bedford School November 2016" (PDF). Independent Schools Inspectorate. Retrieved 15 November 2023.
- ↑ "Breaking news: Bedford School to welcome girls from 2027". Bedford Independent. 1 September 2026.
- ↑ De-la-Noy, p.123
- ↑ De-la-Noy, p.56
- ↑ Awards & Achievements
- 1 2 "Bedford School". Bedford School. Retrieved 2012-08-15.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - ↑ De-la-Noy, p.218
- ↑ De-la-Noy, p.52
- ↑ De-la-Noy, pp.116–117
- ↑ De-la-Noy 1999, pp. 197–198.
- ↑ Randall, Charles (16 April 2008). "Alastair Cook reprises his original hits". London: The Daily Telegraph. Retrieved 2009-03-03.
- ↑ F. A. M. Webster, Our Great Public Schools, 1937.
- ↑ De-la-Noy 1999, p. 225.
- ↑ [۴۴]
- ↑ "Moule, John Stuart, (born 29 May 1971), Warden, Radley College, since 2014". Who's Who & Who Was Who. Oxford University Press. doi:10.1093/ww/9780199540884.013.u257808. Retrieved 2026-09-01.
- ↑ "Head Master's Welcome". Bedford School. Bedford School. Retrieved 2026-09-01.
- ↑ "Moule, John Stuart, (born 29 May 1971), Warden, Radley College, since 2014". Who's Who & Who Was Who. Oxford University Press. doi:10.1093/ww/9780199540884.013.u257808. Retrieved 2026-09-01.
- ↑ "Head Master's Welcome". Bedford School. Bedford School. Retrieved 2026-09-01.
- ↑ Slatter, Enid (2010) [2004]. "Abbot, Charles". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/2. (Subscription or UK public library membership required.)
- ↑ Who's Who
- ↑ Baxter, Peter (2 June 2003). "BBC SPORT". BBC News. Retrieved 2014-02-03.
{{cite news}}: از متن "Cricket" صرف نظر شد (کمک); از متن "Legends" صرف نظر شد (کمک); از متن "Rex Alston" صرف نظر شد (کمک); از متن "Test Match Special" صرف نظر شد (کمک) - ↑ Cover notes. The Shell guide to the history of London. Book Club Associates, London, 1981.
- نهادهای آموزشی بنیانگذاریشده در دهه ۱۵۵۰ (میلادی)