مهدیه (شهرکرد)
مهدیه | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
  مهدیه | |
| مختصات: ۳۲°۲۱′۲۹″ شمالی ۵۰°۴۸′۲۱″ شرقی / ۳۲٫۳۵۸۰۶°شمالی ۵۰٫۸۰۵۸۳°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | چهارمحال و بختیاری |
| شهرستان | شهرکرد |
| بخش | بخش مرکزی |
| جمعیت | ۶۲۳۲ نفر (۱۳۸۵) |
مهدیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. که اکنون با الحاق به شهرکرد، همراه با روستاهای چالشتر و اشکفتک، منطقه چهار شهرداری شهرکرد و ناحیه غرب شهرکرد را تشکیل میدهند. این روستا در ۴ کیلومتری غرب شهرکرد واقع شدهاست.
جمعیت
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶٬۲۳۲ نفر (۱٬۵۱۹خانوار) بودهاست.
این روستا در ۴ کیلومتری غرب شهرکرد واقع شده و در کتاب مرآت البلدان آمده که «قریه زانیان سفلی در نیم فرسخی چالشتر واقع شده. دو رشته قنات دارد یکی آباد و دیگری خراب، حمام و مسجد خوب از بناهای حاجی محمدرضاخان دارد» (اعتماد السلطنه، ۱۳۶۸:۱۹۳۴) زانیان که از آبادیهای نسبتاً آباد شهرکرد است، سه هزار جمعیت دارد. سرزمین مصفا و دارای چشمه و باغات است. قریب پانزده هزار مَن عایدی دارد مزرعهٔ قلنگان از باغات خوب این آبادی است در نوشتههای قدیم این روستا را زانوان نوشتهاند (میگویند قریه اشکفتک و زانیان به منزله دو زانو برای قریه چالشتر که حاکمنشین بوده میباشد. اربابان و مالکین قدیم از بین رفته و بیشتر املاک آن در اختیار خرده مالکان قرار گرفتند. این آبادی دارای آسیاب و حمام و مسجد عالی از دوران حاج محمد رضاخان است که به سبک ابنیه صفوی ساختمان شده و تعمیراتشان از طرف خود اهالی به عمل میآید (نیکزاد امیر حسینی، ۱۳۵۸: ۴۳۰)
در لغت نامه دهخدا چنین آمدهاست: زانیان دهی است از دهستان لار بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد. واقع در۶ هزارگزی باختر شهرکرد و متصل به راه شهرکرد به سامان، در دامنهٔ کوه و منطقهٔ معتدل. سکنهٔ آن ۱۰۹۴ تن شیعهٔ فارسیزبان اند. آب آن از رودخانه و قنات تأمین میشود و دارای محصول غلات، سیب زمینی است. شغل اهالی آن زراعت، گله داری و صنایع دستی زنان، جاجیم بافی و راه آن ماشین رو است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰)
جستارهای وابسته
منابع
- «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار ایران. بایگانیشده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافتشده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳.
- علیاکبر دهخدا و دیگران، «زانیان» در لغتنامهٔ دهخدا (بازبینی شده در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۶).
- رزم آرا،حاجعلی؛ فرهنگ جغرافیایی ایران، ج. ۱۰. ، تهران، دایره جغرافیایی ستاد ارتش. ۱۳۲۸
- نیکزادامیر حسینی، سیّدکریم، شناخت سرزمین چهارمحال، ج دوم، اصفهان، بی تا، ۱۳۵۸ ه.ش
- محمّد حسن خان اعتماد السلطنه، مرآةالبلدان، ج چهارم، صص۱۹۳۴ – ۱۹۳۳، به تصحیح دکتر عبدالحسین نوایی ومیر هاشم محدث، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۷هـ ش.
| مرکز شهرستان | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخش |
| ||||||||||||||||||||
