موزائیک اسکندر

اسکندر در سمت چپ و سوار بر اسب خود بوکفالوس دیده می‌شود. چهره او با بسیاری از موهای نرم و موج دار نشان داده شده است. موهای او نمونه‌ای از پرتره‌های سلطنتی یونان است که در قرن ۴ قبل از میلاد شکل گرفتند. نگاه اسکندر مقدونی به پادشاه ایرانی (داریوش) دوخته شده و توجه داشته باشید که اسکندر در این اثر موزائیکی از کلاه ایمنی استفاده نمی‌کند تا بتواند به عنوان فاتح بزرگ شناخته شود.

داریوش شاه قطعاً به عنوان دیگر چهره بزرگ در این موزائیک شناخته می‌شود. داریوش و ارابه زرین او قسمت زیادی از موزائیک را در نیمه راست تصویر به دست گرفته‌اند. عناصر ناخوشایند مختلفی پیرامون شاه ایران وجود دارد. در پس زمینه ارابه دار داریوش در تلاش است تا اسب‌های رمیده را آرام کند. اضطراب مشهودی در چهره پادشاه ایران دیده می‌شود، به ویژه در ابروهای در هم رفته و اخم‌های عمیق او. داریوش درحالی که طناب یا مهاربندی در بازوی چپ خود دارد و بازوی راست خود را به سمت اسکندر به نشانه حمله با تمام قوا دراز کرده است به تصویر کشیده شده است. درست در مقابل ارابه شاه سربازی قرار دارد که افسار اسب خود را در دست گرفته است، پشت اسب با دم برجسته رو به مخاطب به تصویر کشیده شده است و این ممکن است به عنوان اشاره به شکست پارسیان و رهبری ضعیف نشان داده شده باشد. در این نقاشی، اسکندر سوار بر اسب در سراسر میدان نبرد به سمت داریوش حرکت می‌کند و نیزه خود را به سوی سرباز پارسی در حال حمله می‌زند که از درد عقب می‌نشیند. در طرف دیگر میدان نبرد، یک سرباز ایرانی دیده می‌شود که ناامیدانه اسب خود را در میان قتل‌عام می‌چرخاند، در حالی که رهبرش با ارابه ای به اسکندر حمله می‌کند. صحنه نبرد بسیار دقیق و خاطره انگیز است و آن را به یک نقطه کانونی جذاب برای هر بازدید کننده ای از اقامتگاه باشکوه تبدیل می‌کند.

در این نقاشی برادر داریوش هوخشدره نیز در حالی که خود را برای نجات پادشاه فدا می‌کند به تصویر کشیده شده.

این نقاشی پاره‌چین از حدود یک و نیم میلیون کاشی ریز رنگی ساخته شده است که در منحنی‌های تدریجی مرتب شده‌اند همچنین مقیاس رنگ موزاییک‌های رومی از نظر درجه‌بندی بسیار غنی می‌باشند زیرا روند جمع‌آوری مواد برای موزاییک در گذشته کاری پیچیده بود، زیرا مقیاس رنگ فقط بر اساس قطعات سنگ مرمر بود که در طبیعت یافت می‌شد.

این اثر معرق، کاری است با جزئیات بسیار ظریف و غیرمعمول که احتمالاً برای یک اقامتگاه خصوصی و توسط شخص یا خانواده ای ثروتمند سفارش داده شده است.^[۱] این موزاییک با ابعاد ۲۷۲ × ۵۱۳ سانتی‌متر (۸ فوت ۱۱ در × ۱۶ فوت ۸ اینچ) کل کف اتاق را تزئین کرده است. این موزاییک که در دهه ۱۸۳۰ توسط حفاری‌های مؤسسه باستان‌شناسی آلمان کشف شد، در ابتدا تصور می‌شد که صحنه ای از ایلیاد را به تصویر می‌کشد. با این حال، تحقیقات بیشتر نشان می‌دهد که این موزاییک در واقع نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ قبل از میلاد را به تصویر می‌کشد، این رویداد مهم درست ۱۵۰ سال قبل از ساخت خانه ای که در آن موزاییک پیدا شد، رخ داد و قدمت ایجاد آن در حدود ۱۲۰ تا ۱۰۰ قبل از میلاد است.

در سال ۲۰۰۳ مرکز بین‌المللی مطالعه و آموزش موزاییک (CISIM) در ایتالیا پیشنهاد ساخت نسخه ای بازسازی شده از نقاشی موزائیکی نبرد ایسوس را داد. سپس این پروژه تصویب شد و Severo Bignami و تیم هشت نفره اش مأمور به انجام این پروژه شدند، این تیم موزاییک را به صورت مقاطعی در ۴۴ قاب خشت ساخته و تلاش کردند تا قطعات پاره‌چین را در موقعیت دقیق موجود در پاره‌چین اصلی حفظ کنند.

این پروژه ۲۲ ماه به طول انجامید و هزینه ای معادل ۲۱۶۰۰۰ دلار آمریکا دربرداشت.^[۱]

ین موزاییک تقریباً از ۱٫۵ میلیون پاره چین تشکیل شده است که مکعب‌های کوچکی از شیشه و سنگ هستند. گمان می‌رود که این موزاییک احتمالاً کپی نقاشی قرن چهارم فیلوکسنوس از ارتریا باشد که پلینی بزرگ در آثارش به او اشاره می‌کند.