مین جنوبی

مین نان
مین نان
閩南語 / 闽南语 [Bân-lâm-gú] Error: {{Lang}}: برچسب زبان ناشناخته: zh-min-nan (راهنما)
کتاب‌های کوا-آ به زبان مین جنوبی
زبان بومی درجمهوری خلق چین، تایوان، مالزی، اندونزی، سنگاپور، تایلند، فیلیپین، ویتنام، ژاپن و سایر مناطق
منطقهجنوب استان فوجیان؛ منطقه چاوژو-شانتو (Chaoshan) و شبه‌جزیره لیژو در استان گوانگ‌دونگ؛ حد جنوبی استان چجیانگ؛ بیشتر استان هاینان و بیشتر تایوان.
شمار گویشوران
۴۷ میلیون  (۲۰۰۷)[۱]
چینی-تبتی
گویش‌ها
Teochew
Datian (مورد اختلاف)
?Zhongshan
حروف چینی؛ لاتین
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
هیچ‌یک
تنظیم‌شده توسطهیچ‌یک (وزارت آموزش تایوان و برخی سازمان مردم‌نهاد در تایوان موثرند)
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹nan
گلاتولوگminn1241[۲]
{{{mapalt}}}
نقشه پراکندگی مین جنوبی

مین جنوبی (چینی ساده: 闽南语; چینی سنتی: 閩南語; به معنای «زبان جنوب فوجیان») یکی از زیرگروه‌های چینی مین است که عمدتاً در جزیره تایوان و جنوب فوجیان و شرق گوانگدونگ و هاینان و جنوب چجیانگ صحبت می‌شود. حدود ۵۰ میلیون این زبان را صحبت می‌کنند. این زبان‌ها گاه به عنوان هاکین-تایوانی که بزرگترین زیرگروه آن است نیز شناخته می‌شوند.

منابع

  1. Mikael Parkvall, "Världens 100 största språk 2007" (The World's 100 Largest Languages in 2007), in Nationalencyklopedin
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Min Nan Chinese". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)