چینی شیانگ
| شیانگ | |
|---|---|
| هونانی | |
| 湘語/湘语 | |
![]() عبارت «زبان شیانگ» در نویسههای چینی | |
| زبان بومی در | چین |
| منطقه | مرکز و جنوب غرب هونان، شمال گوانگشی، بخشهایی از استانهای گوئیژو و هوبئی |
| قومیت | مردم هونانی |
شمار گویشوران | ۳۸ میلیون (۲۰۰۷)[۱] |
| گویشها | شیانگ کهن
شیانگ نو
Chen-Xu Xiang
Hengzhou Xiang
Yong-Quan Xiang
|
| کدهای زبان | |
| ایزو ۳–۶۳۹ | hsn |
| گلاتولوگ | xian1251[۲] |
| زبانشناسی | 79-AAA-e |
![]() | |
زبانهای شیانگ (چینی سادهشده: 湘، چینی سنتی: 湘، پینیین: xiāng) یا هونانی گروهی از زبانهای چینی هستند که توسط ۳۸ میلیون نفر در استان هونان و همینطور شمال گوانگشی، بخشهایی از استانهای گوئیژو و هوبئی صحبت میشوند. دانشمندان شیانگ را به پنج زیرگروه تقسیم میکنند.
مردم هونانی نقش مهمی را در تاریخ چین بهویژه در جنبشهای انقلابی و اصلاحاتی همچون اصلاحات صدروزه، انقلاب شینهای و انقلاب کمونیستی چین ایفا کردهاند. مائو تسهتونگ و مااینگ جیو از مشهورترین شیانگزبانان تاریخ هستند.

منابع
- ↑ Mikael Parkvall, "Världens 100 största språk 2007" (The World's 100 Largest Languages in 2007), in Nationalencyklopedin
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Xiang Chinese". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}: Invalid|display-editors=4(help)
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Xiang Chinese». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۰.

