نرگس دات
نرگس | |
|---|---|
![]() | |
| نام هنگام تولد | فاطیما رشید[۱] |
| زادهٔ | ۱ ژوئن ۱۹۲۹ |
| درگذشت | ۳ مهٔ ۱۹۸۱ (۵۱ سال) |
| آرامگاه | Bada Qabrastan, Marine Lines, مومبای، مهاراشتار، هند |
| ملیت | هندی |
| دیگر نامها | |
| پیشه | هنرپیشه |
| سالهای فعالیت | ۱۹۳۵–۱۹۳۶ ۱۹۴۲–۱۹۶۸ |
| آثار برجسته | باران (۱۹۴۹) Babul (1950) آواره (فیلم) (۱۹۵۱) آقای ۴۲۰ (۱۹۵۵) مادر هند (۱۹۵۷) Raat Aur Din (۱۹۶۷) |
| همسر | سونیل دات (ا. ۱۹۵۸–۱۹۸۱) |
| فرزندان | سانجی دات پریا دات نامراتا دات |
| والدین |
|
| خویشاوندان | See Dutt family |
| جوایز |
|
| افتخارات | پادما شری (۱۹۵۸) |
| عضو مجلس، راجیه سبها | |
| دوره مسئولیت ۳ آوریل ۱۹۸۰ – ۳ مه ۱۹۸۱ (مرگش) | |
نرگس دات (زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۲۹ - درگذشتهٔ ۳ مه ۱۹۸۱) بازیگر اهل هند بود. از او به عنوان یکی از بزرگترین و محبوبترین بازیگران زن سینمای هند یاد میشود.
ابتدای زندگی
وی با نام اصلی فاطیما رشید در اول ژانویه ۱۹۲۹ در کلکته هند متولد شد.
زندگی هنری
وی در سال ۱۹۳۵ در سن ۶ سالگی نخستین بازیاش را در فیلم تلاش حق انجام داد. اما نخستین بازیاش به عنوان یک بازیگر حرفهای را در سال ۱۹۴۲ در فیلم تمنا انجام داد. در طی سالهای فعالیتش (در دهههای ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ میلادی) فیلمهای زیادی بازی کرد. وی در کنار بازیگر و کارگردان مشهور هندی (راج کاپور) نیز در فیلمهای زیادی ظاهر شدهاست.

از مهمترین فیلمهایی که نرگس در آن ایفای نقش کردهاست، میتوان به فیلمهای آقای ۴۲۰ آواره و مادر هند (۱۹۵۷) اشاره کرد. وی در فیلم مادر هند به خوبی نقش یک زن آسیبدیده و همچنین یک مادر دلیر را ایفا نمودهاست که موفق به دریافت جایزه شد. طی بیست سال در فیلمهای متعدی درخشید که در اکثر این فیلمها با راج کاپور همبازی بود.
زندگی شخصی
نرگس رابطهای طولانیمدت با بازیگر راج کاپور داشت که همبازی او در فیلمهای آواره آقای ۴۲۰ بود. راج کاپور متأهل بود و فرزند داشت. پس از آنکه او از طلاق دادن همسرش خودداری کرد، نرگس به رابطهٔ نهسالهٔ خود با او پایان داد.[۴][۵]
نرگس در ۱۱ مارس ۱۹۵۸ با بازیگر سونیل دات، که یک هندو بود، ازدواج کرد. پیش از ازدواج، نرگس به آیین هندو گروید و نام «نیرمالا دات» را برای خود برگزید.[۶] بنا بر گزارشها، سونیل دات در جریان آتشسوزی در صحنهٔ فیلم مادر هند جان او را نجات داده بود.[۷] همچنین گفته میشود که نرگس به مادر و خواهر سونیل دات نیز کمک کرده بود. پس از ازدواج با سونیل، نرگس با بیان احساس عشق و قدردانی خود نسبت به او اظهار داشت که سونیل نخستین کسی بود که با او مانند یک انسان عادی رفتار کرد و در دوران سخت همواره در کنار او بود. او گفته بود اگر سونیل وارد زندگیاش نشده بود، به زندگی خود پایان میداد.[۸] آنها صاحب سه فرزند شدند: سانجی دات، نامراتا دات و پریا دات.[۹] سانجی بعدها به یک بازیگر موفق سینما تبدیل شد. نامراتا با بازیگر کومار گورو، پسر بازیگر کهنهکار راجندرا کومار که در فیلم مادر هند در کنار نرگس و سونیل دات حضور داشت ازدواج کرد. پریا نیز وارد عرصهٔ سیاست شد و بهعنوان نمایندهٔ پارلمان هند (لوکسبها) فعالیت کرد.[۷]
نرگس بههمراه همسرش گروه فرهنگی «آجانتا آرتس» را بنیانگذاری کرد؛ گروهی که شامل شماری از بازیگران و خوانندگان برجستهٔ آن دوران بود و با اجرا در مناطق دورافتادهٔ مرزی، برای سرگرم کردن سربازان هندی فعالیت میکرد. این گروه نخستین گروه هنری بود که پس از جنگ آزادیبخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ در داکا به اجرا پرداخت. نرگس بعدها برای حمایت از کودکان مبتلا به فلج مغزی (اسپاستیک) فعالیت کرد و بهعنوان نخستین حامی (پاترون) «انجمن اسپاستیکهای هند» منصوب شد. فعالیتهای خیرخواهانهٔ او برای این سازمان، باعث شد که بهعنوان یک مددکار اجتماعی شناخته شود.[۱۰]
نرگس به پوشیدن ساریهای سفید علاقهٔ زیادی داشت، از صحبت کردن با تلفن لذت میبرد و دوست داشت پانیپوریهایی را که در خیابانها فروخته میشدند بخورد. او شناگری بسیار ماهر بود و از بازی کریکت با برادرانش لذت میبرد.[۱۱] میتو آلور، بنیانگذار انجمن اسپاستیکهای هند، در مصاحبهای اظهار داشت که نرگس رویای تحصیل در رشتهٔ پزشکی را در سر داشت؛ رویایی که هرگز نتوانست آن را محقق کند.[۱۲]
درگذشت
نرگس در ۱۹۸۱ در اثر ابتلا به بیماری سرطان درگذشت. در سال ۱۹۸۲ به یاد او بنیادی در جهت کمک به مبتلایان به سرطان تأسیس شد.
فیلمشناسی
فهرست برخی از فیلمهایی که نرگس دات در آنها به ایفای نقش پرداختهاست:
- تمنا (۱۹۴۲)
- تقدیر (۱۹۴۳)
- همایون (۱۹۴۵)
- آتش (۱۹۴۸)
- عشق بینظیر (۱۹۴۸)
- جشنواره (۱۹۴۸)
- باران (۱۹۴۹)
- سبک (۱۹۴۹)
- راهب زن (۱۹۵۰)
- بابل (۱۹۵۰)
- آواره (۱۹۵۱)
- دیدار (۱۹۵۱)
- نامناسب (۱۹۵۲)
- آسمان (۱۹۵۲)
- بیوفا (۱۹۵۲)
- آه (۱۹۵۳)
- نغمه (۱۹۵۳)
- آقای ۴۲۰ (۱۹۵۵)
- مخفیانه (۱۹۵۶)
- بیدار بمان (۱۹۵۶)
- مادر هند (۱۹۵۷)
- سفر دورتر از سه دریا (۱۹۵۷)
- لاجوانتی (۱۹۵۸)
- بازار سیاه (۱۹۶۰)
- خاطرات (۱۹۶۴)
منابع
- ↑ T. J. S. George (December 1994). The life and times of Nargis. Megatechnics. ISBN 978-81-7223-149-1. Retrieved 8 March 2012.
- ↑ "Why Nargis said 'Meena, Maut Mubarak Ho!'". Times of India. 2018-12-02. Retrieved 2018-12-02.
- 1 2 "Bollywood actor Nargis Dutt remembered in today's Google Doodle". The Indian Express. 1 June 2015.
- ↑ Patel, Bhaichand (19 November 2007). "Clangorous Liaisons". Outlook. Retrieved 2 June 2015.
- ↑ Roy, Gitanjali (17 January 2017). "Rishi Kapoor Reveals Dad Raj Kapoor's Alleged Affairs With His Heroines". NDTV Movies. Retrieved 30 July 2017.
- ↑ "Sunil Dutt, Nargis: a romance that rose from ashes". NDTV. 5 October 2012. Archived from the original on 31 March 2013.
- 1 2 Dhawan, M.L. (27 April 2003). "A paean to Mother India". The Tribune. Retrieved 7 September 2008.
- ↑ "The Nargis and Sunil Dutt love story: When he saved her from fire and she found the love of her life". Hindustan Times. 1 June 2021. Retrieved 5 September 2021.
- ↑ "Sanjay Dutt recalls when mother Nargis asked him to spend some time with her: We take parents for granted". The Indian Express. 5 January 2024. Retrieved 10 March 2024.
- ↑ "Dauntless Dutt". The Tribune. 29 May 2004. Retrieved 30 July 2017.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامHT39thAnniversary20وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Krishnankutty, Pia (3 May 2020). "An actor, mother, social worker – Nargis Dutt was far more than Mother India". ThePrint. Retrieved 8 August 2020.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Nargis». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۶ ژوئیه ۲۰۱۹.
