نیروهای مسلح جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی
| نیروهای مسلح جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی | |
|---|---|
| القوات المسلحة للجماهیریة العربیة اللیبیة العربیة اللیبیة | |
.svg.png) | |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۷۷ |
| برچیده شده | ۲۰۱۱ |
| شاخه‌ها | ارتش لیبی نیروی هوایی لیبی نیروی دریایی لیبی شبه‌نظامیان خلق[۱] |
| ستاد | طرابلس |
| رهبری | |
| رهبر برادرانه | معمر قذافی |
| وزیر دفاع | آدام الحواز (نخستین) ابوبکر یونس جابر (آخرین) |
| نیروی انسانی | |
| خدمت سربازی | ۱۸ ماهه |
| نیروی فعال | ۷۸۰٬۰۰۰ نفر |
| نیروی ذخیره | ۹۰۰٬۰۰۰ نفر |
| دخل و خرج | |
| بودجه | ۱/۹۰ میلیارد دلار (۲۰۰۸) |
| درصد تولید ناخالص داخلی | ۱/۹٪ (۲۰۰۸) |
| جستارهای وابسته | |
| تاریخ | تاریخ نظامی لیبی جنگ شش‌روزه کودتای ۱۹۶۹ جنگ یوم کیپور جنگ مصر و لیبی جنگ اوگاندا و تانزانیا جنگ چاد و لیبی حوادث خلیج سرت جنگ داخلی لیبی (۲۰۱۱) |
| رتبه | درجه‌های نظامی لیبی |
نیروهای مسلح جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی (عربی: القوات المسلحة للجماهیریة العربیة اللیبیة) شامل ارتش لیبی، نیروی هوایی لیبی، نیروی دریایی لیبی و سایر خدمات از جمله شبه‌نظامیان خلق بود. در نوامبر ۲۰۱۰، قبل از جنگ داخلی ۲۰۱۱ لیبی، تعداد کل پرسنل لیبیایی ۷۸۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد، هرچند آن جنگ تعداد نیروهای نظامی را کاهش داد. هیچ وزارت دفاع جداگانه‌ای وجود نداشت؛ تمام فعالیت‌های دفاعی تحت‌نظر معمر قذافی متمرکز شده بود. فرماندهی عالی نیروهای مسلح (عربی: القیادة الاولیا للقوت المصلحه) وجود داشت. تولید اسلحه محدود بود و تولیدکنندگان داخلی و دولتی بودند.[۲] سرهنگ ابوبکر یونس جابر آخرین وزیر دفاع ارتش دوران قذافی بود.[۳]
پس از جنگ داخلی ۲۰۱۱ لیبی
منابع
- ↑ A Tragedy of Arms: Military and Security Developments in the Maghreb بایگانی‌شده در ۶ مه ۲۰۲۳ توسط Wayback Machine. Page 220.
- ↑ "Libya defence & security report: including 3-year industry forecasts by BMI". Libya Defence & Security Report (Q4 2010). United Nations: 56–61. ISSN 1749-1517.
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help) - ↑ Gaub, Florence (2019). "Like father like son: Libyan civil–military relations before and after 2011". Mediterranean Politics. 24 (2): 181–195. doi:10.1080/13629395.2017.1385166.