همنت شکسپیر

همنت شکسپیر
سوابق تعمید همنت و جودیت شکسپیر، ۱۵۸۵
زادهٔ۱ ژانویهٔ ۱۵۸۵
استراتفورد، پادشاهی انگلستان
درگذشتخاکسپاری ۱۱ اوت ۱۵۹۶ (۱۱ سال)
استراتفورد، پادشاهی انگلستان
آرامگاهکلیسای تثلیث مقدس در استراتفورد
ملیتپادشاهی انگلستان
والدینویلیام شکسپیر
ان هتوی
خویشاوندانسوزانا (خواهر)، جودیت (خواهر دوقلو)
سند ثبت مرگ همنت

همنت شکسپیر (انگلیسی: Hamnet Shakespeare؛ ‏ تعمیدیافته در ۲ فوریهٔ ۱۵۸۵ – خاکسپاری ۱۱ اوت ۱۵۹۶) تنها پسر ویلیام شکسپیر و اَن هتوی، و برادر دوقلوی جودیت شکسپیر بود. همنت در سن ۱۱ سالگی درگذشت. برخی از پژوهشگران آثار شکسپیر دربارهٔ رابطه میان همنت و نمایشنامه بعدی پدرش، هملت[۱] و همچنین دربارهٔ پیوندهای احتمالی میان مرگ همنت و نگارش نمایشنامه‌های کینگ جان، رومئو و ژولیت، ژولیوس سزار و شب دوازدهم گمانه‌زنی می‌کنند.

همنت در آثار قرن بیست و یکمی بازنمایی فرهنگی یافته است؛ آثاری همچون کتاب کمیک سندمن اثر نیل گیمن، فیلم همه چیز حقیقت دارد محصول ۲۰۱۸، کتاب همنت نوشته مگی اوفارل در سال ۲۰۲۰ و اقتباس سینمایی آن در سال ۲۰۲۵، و همچنین مجموعه درام کمدی کلاغ نوظهور (۲۰۱۶–۲۰۲۰).

زندگی

اطلاعات کمی دربارهٔ زندگی همنت در دست است.[۲] همنت و خواهر دوقلویش جودیت در استراتفورد متولد شدند و در ۲ فوریه ۱۵۸۵ در کلیسای تثلیث مقدس توسط ریچارد بارتونِ کاونتری تعمید یافتند.[۳] این دوقلوها احتمالاً به نام همنت سدلر، نانوایی که شاهد وصیت‌نامه شکسپیر بود، و همسر نانوا، جودیت، نام‌گذاری شده بودند؛[۴] همنت در انگلستانِ عصر مدرنِ اولیه، نام پسرانۀ غیر رایجی نبود.[۵] بر اساس سوابق تعمید او در دفتر ثبت سولیهال، نام این نانوا در زمان غسل تعمید «هملت سدلر» ثبت شده بود.[۶][۷]

تا زمانی که همنت چهار ساله شد، پدرش در لندن نمایشنامه‌نویس بود. با رشد محبوبیت شکسپیر، او احتمالاً به‌طور منظم در خانه و نزد خانواده‌اش در استراتفورد حضور نداشت.[۸] پارک هونان معتقد است همنت ممکن است مدرسه ابتدایی را تمام کرده باشد، که برای یک کودک یازده‌ساله در آن دوران امری معمول بود.[۹]

شرایط دقیق مرگ همنت مشخص نیست،[۱۰][۱۱] زیرا دفاتر ثبت محلی علت مرگ را ثبت نمی‌کردند.[۱۰] برخی منابع حدس می‌زنند که مرگ همنت ناشی از قحطی یا طاعون خیارکی بوده است،[۱۲][۱۳] که مورد دوم (طاعون) مورد تردید است.[۱۴] در آن زمان در انگلستان، حدود یک‌سوم تمام کودکان پیش از سن ۱۰ سالگی از دنیا می‌رفتند.[۱۵]

درختان یادبود برای همنت و جودیت در کلیسای تثلیث مقدس، استراتفورد-آپون-آون.

همنت در ۱۱ اوت ۱۵۹۶ در کلیسای تثلیث مقدس در استراتفورد به خاک سپرده شد،[۱۶][۲][۱۰] احتمالاً پیش از آنکه پدرش (که در اوایل اوت در کنت در تور هنری بود) از مرگ او باخبر شود.[۱۳] مزار او فاقد سنگ قبر یا نشان است.

پیوند با آثار ویلیام شکسپیر

فضای اتاق را اندوهِ فرزندِ ازدست‌رفته‌ام پر کرده است،
[این اندوه] در بسترش می‌آرمد، با من قدم می‌زند،
سیمای زیبایش را به خود می‌گیرد، کلامش را تکرار می‌کند،
یادِ همه‌ی خوبی‌ها و لطافت‌هایش را در دلم زنده می‌کند،
جامه‌های تهی‌اش را با پیکر خود پُر می‌کند؛
پس آیا دلیلی دارم که دلبستهٔ اندوه نباشم؟

— کُنستانس، زندگی و مرگ کینگ جان، پرده ۳، صحنه ۴، خطوط ۹۵–۹۹.[۱۷]

پژوهشگران مدت‌هاست که دربارهٔ تأثیر احتمالی مرگ همنت بر نوشته‌های ویلیام شکسپیر گمانه‌زنی کرده‌اند. برخلاف هم‌عصرش بن جانسن، که قطعه مفصلی دربارهٔ مرگ پسر خود نوشت، شکسپیر اگر هم چیزی در پاسخ به این واقعه نوشته باشد، بسیار ظریف‌تر عمل کرده است. در زمان مرگ پسرش، شکسپیر عمدتاً در حال نوشتن کمدی بود و این روند تا چند سال پس از مرگ همنت، یعنی زمانی که تراژدی‌های بزرگ او نگاشته شدند، ادامه یافت. این احتمال وجود دارد که تراژدی‌های او از این تجربه عمق یافته باشند.[۱۵]

خوانش‌های زندگی‌نامه‌ای، که در آن منتقدان تلاش می‌کنند بخش‌هایی از نمایشنامه‌ها و سونت‌ها را به رویدادهای خاصی در زندگی شکسپیر پیوند دهند، دست‌کم به دوره رمانتیک بازمی‌گردد. بسیاری از نویسندگان، پژوهشگران و منتقدان از قرن هجدهم تا اوایل قرن بیستم، دربارهٔ پیوند میان مرگ همنت و نمایشنامه‌های شکسپیر اندیشیده‌اند. این پژوهشگران و منتقدان شامل سمیوئل تیلور کلریج، ادوارد دودن و جی. دوور ویلسون و دیگران می‌شدند. در سال ۱۹۳۱، سی.جی. سیسون بیان کرد که چنین تفسیرهایی «بیش از حد فراتر رفته‌اند». در سال ۱۹۳۴، شکسپیرشناس، آر. دبلیو. چمبرز با این نظر موافقت کرد و گفت که شادترین آثار شکسپیر پس از مرگ پسرش نوشته شده‌اند، که این موضوع وجود هرگونه پیوندی را تردیدبرانگیز می‌کند. در میانه تا اواخر قرن بیستم، پیوند دادن رویدادهای زندگی نویسندگان با آثارشان، نه تنها برای شکسپیر بلکه برای تمام نوشته‌ها، به تدریج در میان منتقدان محبوبیت خود را از دست داد. با این حال، اخیراً با کم‌رنگ شدن ایده‌های نقد نو، تفسیرهای زندگی‌نامه‌ای از رابطه همنت با آثار پدرش دوباره شروع به ظهور کرده‌اند.[۸]

برخی نظریه‌ها دربارهٔ تأثیر همنت بر نمایشنامه‌های پدرش بر تراژدی هملت متمرکز هستند که بین سال‌های ۱۵۹۹ و ۱۶۰۱ تصنیف شده است، اما همه موافق نیستند که اندوهِ ناشی از مرگ تنها پسرش ممکن است شکسپیر را به نوشتن این نمایشنامه برانگیخته باشد. اگرچه نام‌های هملت (Hamlet) و همنت (Hamnet) عملاً جایگزین‌شدنی تلقی می‌شدند و خود شکسپیر در وصیت‌نامه‌اش نام کوچک همنت سدلر را «هملت» (Hamlett) هجی کرده بود،[۷][۱۸][۱۹] منتقدان اغلب فرض می‌کنند که نام شخصیت نمایشنامه ریشه کاملاً متفاوتی دارد.[۲۰] جان دوور ویلسون، یکی از معدود ویراستاران هملت که نظر مستقیمی در این باره داشته، خاطرنشان می‌کند: «شاید این یک تصادف باشد که نام [هملت] در واریک‌شر رایج بوده و پسر خود شکسپیر، همنت (متولد ۱۵۸۵)، همنت نامیده شده که گونه‌ای از همان نام است.»[۲۱] با این حال، اریک سامز اشاره می‌کند که به نظر می‌رسد نویسنده «اور-هملت» (نمایشنامه پیش‌نمونه هملت) اولین کسی بوده که حرف «H» را در ابتدای نام این شخصیت قرار داده است و استدلال می‌کند که این موضوع می‌تواند معنادار باشد: «این صرفاً یک معادل‌سازی انگلیسی نبود؛ او می‌توانست در اینجا هم به راحتی «آملت» (Amleth) نامیده شود. او توسط خالق جدیدش عامدانه دوباره تعمید یافته بود.» سامز نام کوچک هملت را «در غیر این صورت در هیچ آرشیو مورد پژوهشی» خارج از استراتفوردِ عصر تودور ثبت‌نشده توصیف می‌کند و استدلال می‌کند که این تغییر نام احتمالاً کار شکسپیر بوده است، زیرا «در میان درام‌نویسان شناخته‌شده، تنها شکسپیر پیوندهای شناخته‌شده‌ای با نام هملت داشت، و پیوند او به سختی می‌توانست صمیمانه‌تر یا شدیدتر از این باشد.»[۲۲] استیون گرینبلات در مورد این نکته آخر موافق است: «همنت و هملت در واقع یک نام هستند که در سوابق استراتفورد در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم کاملاً به جای یکدیگر به کار می‌رفتند.»[۱۸]

با وجود این، نام شاهزاده هملت اغلب با شخصیت «آملت» در کتاب ویتا آملتی(Vita Amlethi) اثر ساکسو گراماتیکوس مرتبط دانسته می‌شود، که یک افسانه قدیمی اسکاندیناویایی و بسیار شبیه به داستان شکسپیر است.[۲۳] پژوهش‌های جدیدتر استدلال کرده‌اند که اگرچه هملت ریشه اسکاندیناویایی دارد و ممکن است به دلایل تجاری به عنوان موضوع نمایشنامه انتخاب شده باشد، اما اندوه شکسپیر برای از دست دادن تنها پسرش ممکن است در قلب این تراژدی نهفته باشد.[۱۸][۲۴]

گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ تأثیر همنت بر آثار شکسپیر به هملت محدود نمی‌شود. ریچارد ویلر این نظریه را مطرح می‌کند که مرگ همنت بر نگارش نمایشنامه شب دوازدهم تأثیر گذاشته است، که داستان آن حول محور دختری می‌چرخد که معتقد است برادر دوقلویش مرده است. در پایان، او درمی‌یابد که برادرش هرگز نمرده و زنده و سلامت است. ویلر همچنین این ایده را مطرح می‌کند که زنانی که در تاجر ونیزی، هر طور شما دوست دارید و شب دوازدهم لباس مردانه می‌پوشند، بازنماییِ ویلیام شکسپیر هستند که پس از مرگ همنت، امیدِ پسرش را در دخترانش می‌بیند.[۸] بیل برایسون استدلال می‌کند که سخنرانی کنستانس در پرده سوم نمایشنامه کینگ جان (نوشته شده در اواسط دهه ۱۵۹۰) از مرگ همنت الهام گرفته شده است. او در این سخنرانی، در سوگ از دست دادن پسرش، آرتور، زاری می‌کند.[۲۵] با این حال، ممکن است همنت در زمان نوشته شدن سوگنامه کنستانس هنوز زنده بوده باشد.[۸] نظریه‌های دیگری دربارهٔ بسیاری از نمایشنامه‌های دیگر شکسپیر در رابطه با همنت وجود دارد. این‌ها شامل پرسش‌هایی است مبنی بر اینکه آیا صحنه‌ای در ژولیوس سزار که در آن سزار، مارک آنتونی را به عنوان جایگزینی برای پسر مرده‌اش می‌پذیرد با مرگ همنت مرتبط است یا خیر؛ یا اینکه آیا رومئو و ژولیت بازتابی تراژیک از فقدان یک پسر است، یا اینکه آیا احساس گناه آلونزو بابت مرگ پسرش در طوفان با این موضوع ارتباط دارد یا خیر.[۸] سونت ۳۷ نیز ممکن است در پاسخ به مرگ همنت نوشته شده باشد. شکسپیر در آن می‌گوید: «همان‌گونه که پدری فرتوت لذت می‌برد / از دیدن فرزند فعالش که کارهای جوانی می‌کند / من نیز که با سخت‌ترین کینهٔ روزگار لنگ شده‌ام / تمام تسلای خود را از ارزش و صداقت تو می‌گیرم.» با این حال، اگر این اشاره‌ای به همنت باشد، اشاره‌ای مبهم است.[۱۵] این اندوه همچنین در یکی از دردناک‌ترین بخش‌هایی که شکسپیر تا به حال نوشته، یعنی در پایان شاه لیر طنین‌انداز است؛ جایی که پادشاهِ درهم‌شکسته درمی‌یابد دخترش مرده است: «نه، نه، هیچ زندگی نیست! / چرا سگی، اسبی، موشی باید زندگی داشته باشند / و تو اصلاً نفسی نداشته باشی؟ تو دیگر نخواهی آمد / هرگز، هرگز، هرگز، هرگز، هرگز!»[۲۴]

سونت ۳۳

مایکل وود پیشنهاد می‌کند که سونت ۳۳، که معمولاً در گروه غزل‌های موسوم به جوان زیبا شکسپیر دسته‌بندی می‌شود، ممکن است در عوض به مرگ همنت اشاره داشته باشد. در این غزل، یک ایهام (جناس) ضمنی بین «Sun» (خورشید) و «Son» (پسر) وجود دارد: «حتی خورشید (پسر) من نیز صبحگاهی زود درخشید / با تمام شکوه پیروزمندانه بر پیشانی‌ام؛ / اما دریغ و افسوس، او تنها یک ساعت از آنِ من بود / اکنون ابرِ منطقه او را از من پوشانده است».[۲۶] خوان دانیل میلان معتقد است که نه تنها غزل ۳۳ به مرگ همنت اشاره دارد، بلکه تمام غزل‌های «جوان زیبارو» به همنت تقدیم شده‌اند و آن‌ها راه شکسپیر برای کنار آمدن با این فقدان بوده‌اند. او پیشنهاد می‌کند که همنت همان جوان زیبارویی است که اشعار خطاب به اوست.[۲۷]

در فرهنگ عامه

تصویری از همنت، در یک حکاکی، حوالی ۱۸۹۰
جلد پسرکِ ویل شکسپیر اثر ایموجن کلارک، اقتباسی تخیلی از زندگی همنت در سال ۱۸۹۷
  • ایموجن کلارک کتاب پسرکِ ویل شکسپیر را نوشت که روایتی داستانی از زندگی همنت در سال ۱۸۹۷ است.[۲۸]
  • همنت در دو کمیک اثر نیل گیمن که فضای مشترکی دارند، ظاهر می‌شود. در شماره ۱۹ مجموعه سندمن با عنوان «رؤیای شب نیمه تابستان»، او پدرش را همراهی می‌کند و نقش «کودکِ بدل» را در نمایشنامه مذکور ایفا می‌کند؛ در پایان، چنین القا می‌شود که تیتانیا، ملکه پریان، او را به سرزمین پریان برده است. در شماره ۳ «کتاب‌های جادو» با عنوان «سرزمین گرگ‌ومیشِ تابستان»، او به عنوان خدمتکار ملکه نشان داده می‌شود.[۲۹]
  • او به عنوان یک شخصیت در فیلم «همه چیز حقیقت دارد» محصول ۲۰۱۸، به نویسندگی بن التون، حضور دارد. طرح داستان که عمدتاً تخیلی است، حول محور کنار آمدن ویلیام شکسپیر با مرگ همنت و رابطه‌اش با خانواده‌اش می‌چرخد.[۳۰]
  • کتاب همنت محصول ۲۰۲۰ اثر مگی اوفارل، نویسنده ایرلندی، روایتی داستانی از زندگی همنت است.[۳۱][۳۲]
  • همنت شکسپیر شخصیتی در مجموعه درام کمدی بی‌بی‌سی با نام «کلاغ نوظهور» است که دربارهٔ زندگی ویلیام شکسپیر در لندن و استراتفورد است. مرگ همنت در آخرین قسمت از فصل سوم رخ می‌دهد.[۳۴]
  • کتاب «گریگور و نفرین خون‌گرم‌ها» نوشته سوزان کالینز در سال ۲۰۰۵، که سومین کتاب از مجموعه «وقایع‌نگاری زیرزمین» اوست، شخصیتی به نام همنت داشت.[۳۵]
  • در رمان پلیسی «مرگ در دلفین» نوشته نایو مارش در سال ۱۹۶۶، دستکشی که متعلق به همنت شکسپیر بوده و توسط جان، پدر ویلیام شکسپیر، ساخته شده است، نقش مهمی ایفا می‌کند.[۳۶]

منابع

  1. ↑ Dexter 2008, pp. 34–6.
  2. 1 2 Schoenbaum 1987, p. 224.
  3. ↑ Schoenbaum 1987, p. 94.
  4. ↑ Chambers 1930a, p. 18.
  5. ↑ The Oxford Dictionary of Family Names in Britain and Ireland, ed. by Patrick Hanks, Richard Coates, and Peter McClure, 4 vols (Oxford: Oxford University Press, 2016), II, p. 1183 [s.v. Hamnett]; شابک ‎۹۷۸−۰−۱۹−۹۶۷۷۷۶−۴.
  6. ↑ Fry 1904, p. 16.
  7. 1 2 Nelson n.d.
  8. 1 2 3 4 5 Wheeler 2000.
  9. ↑ Honan 1999, p. 235.
  10. 1 2 3 "Hamnet Shakespeare". Shakespeare Birthplace Trust. Retrieved 2024-01-30.
  11. ↑ Thorpe, Vanessa (2020-02-22). "Alas, poor Hamnet: spotlight falls on Shakespeare's tragic only son". The Observer (in British English). ISSN 0029-7712. Retrieved 2024-01-30.
  12. ↑ "The brief life—and untimely death—of Hamnet Shakespeare". History (in English). 2026-01-19. Retrieved 2026-01-19.
  13. 1 2 Wood 2005, p. 166.
  14. ↑ Bate, Sir Jonathan (2026-01-17). "How accurate is Hamnet? The Shakespeare scholar's verdict". www.thetimes.com (in English). Retrieved 2026-01-19.
  15. 1 2 3 Honan 1999, pp. 235–6.
  16. ↑ Chambers 1930a, p. 21.
  17. ↑ Constance's lamentation speech:King John 3.4/95–107, کتابخانه فولجر شکسپیر
  18. 1 2 3 Greenblatt 2004a.
  19. ↑ Semple, Edel, ed. (2023). Shakespearean Biofiction on the Contemporary Stage and Screen (Shakespeare and Adaptation). The Arden Shakespeare. ISBN 1350359203.
  20. ↑ Chambers 1930b, pp. 3–4.
  21. ↑ "Hamlet", ed. J. Dover Wilson, The New Shakespeare (Cambridge) 1934, in his notes on "Names of the Characters", 1968 p/b ed., p. 141.
  22. ↑ Sams, Eric (1988). Taboo or not Taboo: The Text, Dating and Authorship of Hamlet, 1589–1623. Vol. X. Hamlet Studies. pp. 12–46.
  23. ↑ Hansen 1983, pp. 1–5.
  24. 1 2 Greenblatt 2004b.
  25. ↑ Bryson 2007, p. 119.
  26. ↑ Wood 2005, p. 184–185.
  27. ↑ Millán, Juan Daniel (2016). "Master William's Hamnet: A New Theory on Shakespeare's Sonnets". Quidditas. 37. article 8.
  28. ↑ "Shakespeare in Fiction". New York Times. June 9, 1900 – via ProQuest.
  29. ↑ Wagner, Golden & Bissette 2008, p. 194.
  30. ↑ Bradshaw, Peter (21 December 2018). "All Is True review – Kenneth Branagh and Ben Elton's poignant Bard biopic". The Guardian. Retrieved 22 April 2021.
  31. ↑ "Book excerpt: Hamnet, a child of Shakespeare". www.cbsnews.com (in English). August 2, 2020. Retrieved 2 August 2020.
  32. ↑ Winkler, Elizabeth (24 July 2020). "Hamnet Review: Shakespeare & Son". The Wall Street Journal. Retrieved 2 August 2020.
  33. ↑ Hammond, Pete (30 August 2025). "'Hamnet' Review: Jessie Buckley And Paul Mescal Magnificent In Chloé Zhao's Stunning Emotional Story Of Love, Death, Shakespeare And Art – Telluride Film Festival".
  34. ↑ "Upstart Crow". BBC News.
  35. ↑ Henthorne, Tom (July 26, 2012). Approaching the Hunger Games Trilogy: A Literary and Cultural Analysis. McFarland. ISBN 978-0-7864-6864-5.
  36. ↑ Hopkins, Lisa (2016). "Stealing Shakespeare: Detective Fiction and Cultural Value". Shakespearean Allusion in Crime Fiction. London: Palgrave Macmillan. pp. 153–157. ISBN 978-1-137-53875-8.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.