همه‌چیز با بیکن خوشمزه‌تر است

همه‌چیز با بِیکِن خوشمزه‌تر است: ۷۰ دستور پخت شگفت‌انگیز برای هر وعده غذایی روزانه
نویسنده(ها)سارا پری
عنوان اصلیEverything Tastes Better with Bacon: 70 Fabulous Recipes for Every Meal of the Day
کشورایالات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
موضوع(ها)آشپزی
گونه(های) ادبیکتاب آشپزی
ناشرکرونیکل بوکس
تاریخ نشر
۱ مه ۲۰۰۲
شمار صفحات۱۳۲
جایزه(ها)یادشده در مجموعه بهترین دستور پخت‌های آمریکایی ۲۰۰۳–۲۰۰۴
شابکشابک ‎۰−۸۱۱۸−۳۲۳۹−۲
شماره اوسی‌ال‌سی۴۷۱۰۰۷۴۲
کتابخانه کنگره۲۰۰۱۰۳۷۲۴۰

همه‌چیز با بِیکِن خوشمزه‌تر است: ۷۰ دستور پخت شگفت‌انگیز برای هر وعده غذایی روزانه (به انگلیسی: Everything Tastes Better with Bacon: 70 Fabulous Recipes for Every Meal of the Day) کتابی در زمینه آشپزی با بیکن است که به‌قلم سارا پِری، نویسنده، مفسر خوراک و ستون‌نویس روزنامه اورِگونیَن، نوشته شده است. این اثر نخستین‌بار در ایالات متحده آمریکا در ۱ مه ۲۰۰۲ از سوی انتشارات کرونیکل بوکس منتشر شد و در سال ۲۰۰۴ نیز نسخه فرانسوی آن توسط انتشارات لِزیدیسیون دولوم در مونترآل انتشار یافت.

پری در این کتاب، مفهوم اصلی و ابتکاری خود را دربارهٔ ترکیب شکر و بیکن در دستور پخت‌ها توضیح می‌دهد. او مجموعه‌ای از دستور پخت‌ها را برای غذاها و دسرهایی با طعم بیکن ارائه کرده و باور دارد که بیکن می‌تواند طعم غذاهای شیرین و شور را به‌طور هم‌زمان بهبود بخشد؛ دیدگاهی که بازتاب‌دهنده نقش چندکارکردی بیکن در آشپزی مدرن آمریکایی است.

کتاب از دید منتقدان عمدتاً نقدهای مثبتی دریافت کرد و چندی از دستور پخت‌هایش در مجموعه بهترین دستور پخت‌های آمریکایی ۲۰۰۳–۲۰۰۴ گنجانده شد. روزنامه سنت پترزبورگ تایمز آن را در زمره «جالب‌ترین و منحصربه‌فردترین کتاب‌های آشپزی منتشرشده» توصیف کرد، پیتسبورگ پست-گِزِت آن را در مقاله «کتاب‌های آشپزی محبوب سال ۲۰۰۲» برجسته ساخت و دِنوِر پست نیز آن را در فهرست بهترین کتاب‌های آشپزی سال ۲۰۰۲ قرار داد. در مقابل، تورنتو استار در نقد خود کمبود خلاقیت در انتخاب دستور پخت‌های پری را نقد کرد. برخی از دستور پخت‌های این کتاب در کتاب‌های آشپزی مرتبط دیگر نیز بازنشر یافته‌اند.

پیش‌زمینه

سارا پری نویسنده، مفسر رادیویی و ستون‌نویس روزنامه اورگونین است که در شهر پورتلند، اورگن زندگی می‌کند.[۱][۲][۳] وی به‌عنوان نویسنده کتاب‌های آشپزی شناخته می‌شود و پیش از انتشار این کتاب، چهار اثر دیگر به نگارش درآورده بود: کتاب جدید کامل قهوه، کتاب جدید چای، خوراکی‌های کریسمس و آخر هفته با بچه‌ها.[۳] ویراستار پری در انتشارات کرونیکل بوکس موضوع بیکن را برای نگارش یک کتاب آشپزی پیشنهاد کرد. در آن زمان محبوبیت و کاربرد بیکن در حال افزایش بود، اما پری معتقد بود که کمبود دستورهای آشپزی با بیکن، تألیف کتاب را دشوار خواهد کرد. او با یادآوری علاقه‌اش به غذای ژامبون طبخ‌شده با عسل، شکر و بیکن را ترکیب کرد تا غذاهای جدیدی بیافریند.[۴] پری دریافت که می‌توان از بیکن برای افزودن طعم و چاشنی به انواع خوراک‌ها، از جمله سالادها و پاستاها، بهره برد.[۵] او مشاهده کرد که بیکن موجب تشدید مزه‌های شیرین و شور در غذا می‌شود.[۶] کتاب همه چیز با بیکن خوشمزه‌تر است در دوره‌ای منتشر شد که بیکن بار دیگر در فرهنگ عامه محبوب شده بود و سرآشپزان و علاقه‌مندان به آشپزی در حال کشف کاربردهای گوناگون آن در هنر آشپزی بودند. این اثر در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۲ به زبان انگلیسی و در قالب جلد شومیز توسط انتشارات کرونیکل بوکس منتشر شد.[۷][۸] قیمت خرده‌فروشی ویراست اول کتاب ۱۸٫۹۵ دلار آمریکا بود.[۹][۱۰] نسخه فرانسوی آن نیز در سال ۲۰۰۴ توسط انتشارات لِزیدیسیون دولوم و در قالب مجموعه‌ای با عنوان !Tout un plat به‌معنای چه غذایی! منتشر گردید.[۱۱][۱۲]

خلاصه محتوا

سارا پری در سال ۲۰۰۹

پری در مقدمه کتاب احساس خود را نسبت به بیکن توضیح می‌دهد و یادآور می‌شود که بوی آن هنگام پخت، به او کمک می‌کند روزش را آغاز کرده و احساس آرامش کند.[۱۳]در آغاز کتاب، پیشینه اصطلاح «بیکن به خانه‌آوردن» توضیح داده می‌شود، و خواننده با انواع بیکن و شیوه‌های نگهداری آن آشنا می‌گردد.[۱۴] کتاب شامل ۷۰ دستور پخت غذاهای طعم‌دارشده با بیکن است[۱۵][۱۶] که در ۹ فصل موضوعی تنظیم شده‌اند؛ از جمله صبحانه، سبزی‌های برگی، غذاهای پاستا، مخلفات، خوراک‌های ویژه مهمانی، دسرها و پیش‌غذاها.[۱۷][۱۸][۱۹] از جمله دستور پخت‌ها می‌توان به ساندویچ بیکن با ترکیب مواد دیگر،[۲۰]رویه ترد بیکنی برای بستنی،[۲۱]ترکیب بیکن برای تزئین دسر میوه‌ای[۱۶] و خمیر بریزه حاوی بیکن اشاره کرد.[۲۲]در کتاب، روش‌های طبخ بیکن بر روی اجاق گاز، در فر و روی گِریل برای بیشینه‌سازی طعم و زیبایی ظاهر آن ارائه شده است. دستورهای پخت در این کتاب شامل ترکیب‌های نامتعارفی چون بیکن آبنباتی، دسرهای طعم‌دارشده با بیکن، و سبزیجات پیچیده‌شده در بیکن است که نشان‌دهنده چندکاربردی بودن این گوشت فراتر از خوراک‌های معمول صبحانه می‌باشد.[۱۹][۲۳][۲۴] این کتاب با عکس‌هایی از شِری گیبلین تصویرگری شده است.[۲۵]

بازخورد

کتاب همه‌چیز با بیکن خوشمزه‌تر است از سوی منتقدان به‌طور کلی با استقبال مثبت روبه‌رو شد. روزنامه شیکاگو تریبون گزارش داد که این اثر تنها در ماه نخست انتشار خود ۳۰ هزار نسخه فروش داشته است.[۲۲] جَنِت اِف. کیلِر از سنت پترزبورگ تایمز عنوان کتاب را هوشمندانه و جذاب دانست و اشاره کرد که منتقدان آن را مورد بررسی قرار داده و برخی از دستورهای کتاب را در مقالات خود گنجانده‌اند.[۲۶] کیلر در گفت‌وگویی با فرن مک‌کالو، نویسنده کتاب بهترین دستور پخت‌های آمریکایی ۲۰۰۳–۲۰۰۴، به این نکته پرداخت که رژیم غذائی اتکینز (که بر مصرف بیشتر گوشت در قالب رژیمی با کربوهیدرات پایین تأکید دارد)[۲۷] در افزایش محبوبیت بیکن نقش داشته است.[۲۶] او کتاب پری را در میان «جالب‌ترین و منحصربه‌فردترین کتاب‌های آشپزی منتشرشده» طبقه‌بندی کرد.[۲۸] عکس‌های شری گیبلین نیز با تحسین سیندی هودل از کانزاس سیتی استار روبه‌رو شد.[۲۵] دوایت گارنر، منتقد نیویورک تایمز، کتاب را در فهرست آثار مورد علاقه خود در میان کتاب‌های آشپزی تازه‌منتشرشده قرار داد. در این نقد، دستور پخت‌های دسر پری مورد انتقاد قرار گرفت، اما استدلال کلی نویسنده در ترویج استفاده بیشتر از بیکن در آشپزی تأیید شد.[۲۹]

روزنامه آریزونا دیلی استار کتاب را در بخش «خواندنی‌های داغ» خود برجسته کرد.[۳۰] لورا اچ. اهرت، دبیر بخش مزه تگزاس در دالاس مورنینگ نیوز، نوشت که کتاب به‌خوبی تجربه خوردن بیکن را منتقل می‌کند.[۳۱] مِرتی مایتِس در راکی مانتِن نیوز اشاره کرد که مطالعه کتاب اشتهای او را برای غذاهای حاوی بیکن افزایش داده است.[۳۲] او دستور پخت‌های دسر کتاب را توصیه کرد، از جمله آبنبات ترد فندق و بیکن، کلوچه کره بادام زمینی با خرده‌بیکن ترد، دسر گلابی و سیب با رویه شکر قهوه‌ای و بیکن، و تارت مینسمیت با کشمش یاقوتی.[۳۲] استیو اسمیت، سرآشپز رستوران دیکسونز داون‌تاون گریل در دنور، از دستور ساندِی اَفرای پری الهام گرفت و دسر بستنی اختصاصی خود با ترکیب ماکادمیا و تکه‌های بیکن ترد را خلق کرد.[۳۳]

مارلین پَریش در روزنامه پیتسبورگ پست-گزت نقدی مثبت بر کتاب نوشت و آن را در مقاله «کتاب‌های آشپزی مورد علاقه سال ۲۰۰۲» معرفی کرد.[۳۴] او اظهار داشت که از امتحان کردن دستور پخت‌های کتاب لذت برده است[۳۴] و افزود که رابرت اتکینز، خالق رژیم اتکینز، نیز احتمالاً از دستور چیزبرگر گورگونزولا با بیکن خوشش می‌آمد.[۳۴] دنور پست کتاب را در فهرست بهترین کتاب‌های آشپزی سال ۲۰۰۲ جای داد.[۳۵] مقاله‌ای دیگر در همان روزنامه نیز به معرفی چند دستور از کتاب، از جمله اسپاگتی آلّا کاربونارا و سالاد کاب، دسر گلابی و سیب با رویه شکر قهوه‌ای و بیکن پرداخت.[۳۶] در مقابل، نقدی از تورنتو استار کتاب را به دلیل فقدان خلاقیت در انتخاب دستورها مورد انتقاد قرار داد،[۳۷] و در عین حال نتیجه گرفت که کتاب نسبت به آثار مشابه در زمینه بیکن از نظر قیمت مقرون‌به‌صرفه است، هرچند با تعداد محدود دستورهای موجود چندان جامع نیست.[۳۷] میشل آنا جوردن از پرس دموکرات کتاب پری را توصیه کرد و نوشت شور و شوق نویسنده برای موضوع به‌گونه‌ای است که به خواننده نیز منتقل می‌شود.[۳۸]

اثرگذاری

بر اساس گزارش روزنامه‌های شیکاگو سان-تایمز و سن‌پترزبورگ تایمز، کتاب همه‌چیز با بیکن خوشمزه‌تر است اثری تخصصی در حوزه کتاب‌های آشپزی به‌شمار می‌آید.[۱۸][۲۸] پری اظهار کرده بود که بیکن دوره‌ای از «رنسانس» را پشت سر گذاشته است.[۱۰]روزنامه کریستیان ساینس مانیتور نیز در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۳ یادآور شد که بیکن، علی‌رغم انتقادهای متخصصان تغذیه، به‌طور فزاینده‌ای به عنوان ماده‌ای پرکاربرد در آشپزی مطرح می‌شود.[۱۰] دو دستور پخت از این کتاب برای درج در مجموعه بهترین دستور پخت‌های آمریکایی ۲۰۰۳–۲۰۰۴: برگزیده‌های سال از میان کتاب‌ها، مجلات، روزنامه‌ها و اینترنت انتخاب شدند.[۳۹][۴۰] همچنین دستور پری برای میگوی آبدار پیچیده‌شده در بیکن در کتاب دود و ادویه: آشپزی با دود، شیوه اصیل باربیکیو (۲۰۰۳) مورد اشاره قرار گرفت.[۴۱] فرن مک‌کالو، نویسنده بهترین دستور پخت‌های آمریکایی، از این کتاب به عنوان افزوده‌ای شگفت‌انگیز به عرصه آشپزی یاد کرده است.[۲۶]

نشریه آتلانتیک گزارش داد که سه سال پس از انتشار این اثر، بیکن به اندازه شکلات یا روغن زیتون محبوب شده بود.[۴۲] لیا ا. زلدس نیز در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۶ در روزنامه شیکاگو سان-تایمز نوشت که این کتاب سهمی در گسترش آثار نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری بیکن در دستورهای غذایی داشته است.[۱۸] در کتاب میمون گرسنه (۲۰۰۹)، متیو امستر-برتون به پدیده علاقه به بیکن و کتاب‌های مرتبط با آن در سال‌های پیش اشاره کرد و از این اثر در کنار کتاب‌های آشپزی بیکن و افسون‌شده با بیکن یاد کرد.[۴۳] مقاله‌ای در روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت در سال ۲۰۱۳ نیز این کتاب را نمونه‌ای از افزایش علاقه به گوشت خوک دانست.[۴۴]

یادکردها

منابع

پیوند به بیرون