هنری پسکارولو
 پسکارولو در نوربورگ‌رینگ، سال ۱۹۷۳ | |
| زاده | ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۲ (۸۴ سال) مونفرمی، فرانسه |
|---|---|
| فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک | |
| ملیت | فرانسوی |
| سال‌های فعالیت | ۱۹۶۸–۱۹۷۴، ۱۹۷۶ |
| تیم‌ها | ماترا، مارچ، ویلیامز، بی‌آرام، تیم خصوصی شورتیس |
| ورودی‌ها | ۶۴ (۵۷ شروع) |
| قهرمانی‌ها | ۰ |
| پیروزی‌ها | ۰ |
| سکوها | ۱ |
| مجموع امتیازات | ۱۲ |
| پول پوزیشن | ۰ |
| اولین ورود | گراند پری ۱۹۶۸ کانادا |
| آخرین ورود | گراند پری ۱۹۷۶ ایالات متحده |
هنری ژاکس ویلیام پسکارولو (به انگلیسی: Henri Jacques William Pescarolo) (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۲) رانندهٔ سابق خودروهای مسابقه‌ای و مدیر تیم اتومبیل‌رانی اهل فرانسه است.[۱][۲] او در ۶۴ گراند پری قهرمانی جهان فرمول یک ثبت‌نام کرد، ۵۷ مسابقه را آغاز کرد، یک بار روی سکو رفت و یک دور سریع به نام خود ثبت کرد.[۳]
از تیم‌هایی که او با آن‌ها در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌است می‌توان به تیم‌های مارچ و ویلیامز اشاره کرد. پسکارولو بیش از همه به سبب فعالیت طولانی در مسابقات خودروهای اسپورت و استقامت شناخته می‌شود. او چهار بار برندهٔ مسابقه ۲۴ ساعته لو مان شد و با ۳۳ بار حضور در این مسابقه، برای سال‌ها رکورد بیشترین شمار شرکت یک راننده در لمان را در اختیار داشت.[۴][۵]
سال‌های آغازین
پسکارولو در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۲ در مونفرمی در نزدیکی پاریس به دنیا آمد.[۲] او در ابتدا قصد داشت در رشتهٔ پزشکی فعالیت کند، اما پس از ورود به ورزش‌های موتوری، تحصیل پزشکی را کنار گذاشت و فعالیت حرفه‌ای خود را در مسابقات اتومبیل‌رانی دنبال کرد.[۱]
او در دههٔ ۱۹۶۰ به مسابقات تک‌سرنشین راه یافت و با تیم فرانسوی ماترا در مسابقات رده‌های پایین‌تر شرکت کرد. پسکارولو در سال ۱۹۶۷ قهرمان مسابقات فرمول ۳ فرانسه شد و در سال ۱۹۶۸ در مسابقات فرمول ۲ اروپا برای کسب عنوان قهرمانی رقابت کرد.[۲]
در جریان تمرین برای مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لمان ۱۹۶۹، خودروی ماترا متعلق به او در پی نقص آیرودینامیکی دچار سانحه و آتش‌سوزی شد. پسکارولو در این حادثه از ناحیهٔ صورت دچار سوختگی شد، اما پس از بهبودی به مسابقات بازگشت. کلاه ایمنی سبزرنگ و ریشی که بخش‌هایی از آثار سوختگی را می‌پوشاند، بعدها به مشخصهٔ ظاهری او تبدیل شد.[۵]
فرمول یک
ماترا
پسکارولو نخستین حضور خود در مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک را در جایزه بزرگ ۱۹۶۸ کانادا با تیم ماترا تجربه کرد. او در فصل ۱۹۶۸ در سه گراند پری ثبت‌نام کرد، اما تنها در دو مسابقه مسابقه را آغاز کرد.[۳]
نخستین فصل کامل او در فرمول یک، فصل ۱۹۷۰ بود. پسکارولو با خودروی ماترا در جایزه بزرگ ۱۹۷۰ موناکو پس از یوخن رینت و جک برابام سوم شد و تنها سکوی دوران فرمول یک خود را به دست آورد. او همچنین در جایزه بزرگ ۱۹۷۰ ایتالیا سریع‌ترین دور مسابقه را ثبت کرد.[۳][۲] پسکارولو فصل ۱۹۷۰ را با هشت امتیاز و رتبهٔ دوازدهم جدول قهرمانی رانندگان به پایان رساند.[۳]
مارچ و ویلیامز
پسکارولو در فصل ۱۹۷۱ به تیم مارچ پیوست. بهترین نتیجهٔ او در آن فصل مقام چهارم جایزه بزرگ ۱۹۷۱ بریتانیا بود. او در مجموع چهار امتیاز به دست آورد و فصل را در رتبهٔ هفدهم قهرمانی رانندگان به پایان رساند.[۳]
در فصل‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ برای تیمی متعلق به فرانک ویلیامز مسابقه داد. این تیم در آن زمان با امکانات مالی و فنی محدود فعالیت می‌کرد و پسکارولو در این دو فصل موفق به کسب امتیاز نشد.[۲]
بی‌آرام و آخرین حضور
پسکارولو در فصل ۱۹۷۴ برای بی‌آرام رانندگی کرد. او در این فصل نیز امتیازی کسب نکرد و پس از پایان سال، از حضور منظم در فرمول یک کنار رفت.[۳]
او در سال ۱۹۷۶ با یک شورتیس تی‌اس۱۹ که توسط تیم خصوصی نوریو اوتانی وارد مسابقات شده بود، برای دو گراند پری ثبت‌نام کرد. پسکارولو در جایزه بزرگ ۱۹۷۶ فرانسه نتوانست جواز حضور در مسابقه را به دست آورد و در جایزه بزرگ ۱۹۷۶ ایالات متحده، آخرین مسابقهٔ فرمول یک خود، در رتبهٔ هفدهم قرار گرفت.[۳]
مسابقات خودروهای اسپورت
مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لو مان
پسکارولو نخستین بار در سال ۱۹۶۶ در مسابقه ۲۴ ساعته لو مان شرکت کرد. او تا سال ۱۹۹۹ در ۳۳ دورهٔ این مسابقه حضور یافت و در چهار دوره به پیروزی رسید.[۴]
نخستین پیروزی پسکارولو در لمان در سال ۱۹۷۲ رقم خورد. او به همراه گراهام هیل و با خودروی ماترا-سیمکا ام‌اس۶۷۰ برندهٔ مسابقه شد. این نتیجه باعث شد گراهام هیل با کسب پیروزی در لمان، جایزه بزرگ موناکو و ایندیاناپلیس ۵۰۰، نخستین رانندهٔ برندهٔ هر سه رویداد موسوم به تاج سه‌گانه ورزش‌های موتوری شود.[۴][۶]
پسکارولو در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ نیز برای ماترا برندهٔ لمان شد. هم‌تیمی او در هر دو مسابقه ژرار لاروس بود. این دو پیروزی بخشی از سه قهرمانی پیاپی ماترا در لمان، از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، به‌شمار می‌رفت.[۴][۶]
چهارمین و آخرین پیروزی پسکارولو در سال ۱۹۸۴ به دست آمد. او به همراه کلاوس لودویگ و با خودروی پورشه ۹۵۶ تیم یوست ریسینگ برنده شد.[۴][۷]
| سال | تیم | خودرو | هم‌تیم |
|---|---|---|---|
| ۱۹۷۲ | ماترا-سیمکا شل | ماترا-سیمکا ام‌اس۶۷۰ | گراهام هیل |
| ۱۹۷۳ | اکیپ ماترا-سیمکا شل | ماترا-سیمکا ام‌اس۶۷۰بی | ژرار لاروس |
| ۱۹۷۴ | اکیپ ژیتان | ماترا-سیمکا ام‌اس۶۷۰سی | ژرار لاروس |
| ۱۹۸۴ | یوست ریسینگ | پورشه ۹۵۶ | کلاوس لودویگ |
دیگر مسابقات استقامت
پسکارولو در طول فعالیت حرفه‌ای خود برای سازندگانی چون ماترا، آلفا رومئو، پورشه، سائوبر و جگوار در مسابقات خودروهای اسپورت شرکت کرد. او در رویدادهایی چون ۲۴ ساعت دیتونا، ۱۲ ساعت سبرینگ، ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ، ۱۰۰۰ کیلومتر اسپا و ۶ ساعت واتکینز گلن حضور داشت.[۸]
پسکارولو در سال ۱۹۸۶ به همراه مایک تاکول با یک سائوبر سی۸ برندهٔ مسابقهٔ ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ شد. او همچنین در سال ۱۹۹۱ با باب وولک، هرلی هیوود، فرانک یلیسکی و جان وینتر، با پورشه ۹۶۲ تیم یوست در ۲۴ ساعت دیتونا به پیروزی رسید.[۸]
مدیریت تیم
پسکارولو اسپورت
پسکارولو پس از پایان فعالیت خود به‌عنوان راننده، به مدیریت تیم روی آورد. او در سال ۲۰۰۰ تیم پسکارولو اسپورت را تأسیس کرد. این تیم در مسابقات خودروهای اسپورت، از جمله سری مسابقات لمان و مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لمان، شرکت می‌کرد.[۹]
این تیم در ابتدا از شاسی‌های کوراج استفاده می‌کرد و سپس خودروهایی را با نام پسکارولو توسعه داد. پسکارولو اسپورت در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ مقام دوم رده‌بندی کلی مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لمان را به دست آورد.[۱۰]
پسکارولو اسپورت در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ قهرمان ردهٔ تیمی ال‌ام‌پی۱ در سری مسابقات استقامتی لمان شد. خودروهای این تیم در کنار حضور در لمان، در دیگر مسابقات استقامتی اروپا نیز شرکت کردند.[۹]
پسکارولو تیم
پس از مشکلات مالی و تغییر مالکیت پسکارولو اسپورت، پسکارولو در سال ۲۰۱۱ مجموعهٔ تازه‌ای با نام «پسکارولو تیم» تشکیل داد. این تیم فعالیت خود را در مسابقات استقامتی ادامه داد، اما مشکلات مالی بار دیگر ادامهٔ حضور آن را دشوار کرد.[۹]
نتایج مسابقات اصلی
- ۲۴ ساعت دیتونا: اول، ۱۹۹۱
- ۱۰۰۰ کیلومتر بوئنوس آیرس: اول، ۱۹۷۰
- ۶ ساعت نوربرگ‌رینگ: اول، ۱۹۸۶
- برندز هچ ۱۰۰۰ کیلومتر: اول، ۱۹۷۱
- ۱۰۰۰ کیلومتر زلتوگ: اول، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴، ۱۹۷۵
- دیژون ۱۰۰۰ کیلومتر: اول، ۱۹۷۲، ۱۹۷۸، ۱۹۷۹
- ۶ ساعت ایمولا: اول، ۱۹۷۴
- اسپا ۱۰۰۰ کیلومتر: اول، ۱۹۷۵
- سوزوکا ۱۰ ساعت: اول، ۱۹۸۱
- ۱۰۰۰ کیلومتر مونزا: اول، ۱۹۸۲
- ۶ ساعت واللونگا: اول، ۱۹۷۲، ۱۹۷۸
- ۶ ساعت کیالامی: اول، ۱۹۷۴
- ۶ ساعت واتکینز گلن: اول، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴، ۱۹۷۵
- اینترسری سیگرلند: اول، ۱۹۸۴
- ۱۰۰۰ کیلومتر پاریس: اول، ۱۹۶۹، ۱۹۹۴
آمار فرمول یک
خلاصه
| فصل‌ها | گراند پری‌های ثبت‌نام‌شده | شروع مسابقه | پیروزی | سکو | پول پوزیشن | سریع‌ترین دور | امتیاز | بهترین رتبهٔ فصل |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۶۸–۱۹۷۴، ۱۹۷۶ | ۶۴ | ۵۷ | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ | ۱۲ | دوازدهم، ۱۹۷۰ |
نتایج کامل فرمول یک
الگو:راهنمای نتایج فرمول یک
| فصل | سازنده | موتور | شروع | امتیاز | رتبه |
|---|---|---|---|---|---|
| ۱۹۶۸ | ماترا | ماترا | ۲ | ۰ | بدون رتبه |
| ۱۹۷۰ | ماترا | ماترا | ۱۳ | ۸ | دوازدهم |
| ۱۹۷۱ | مارچ | فورد کازورث | ۱۱ | ۴ | هفدهم |
| ۱۹۷۲ | ویلیامز | فورد کازورث | ۱۲ | ۰ | بدون رتبه |
| ۱۹۷۳ | ویلیامز | فورد کازورث | ۱۴ | ۰ | بدون رتبه |
| ۱۹۷۴ | بی‌آرام | بی‌آرام | ۷ | ۰ | بدون رتبه |
| ۱۹۷۶ | شورتیس | فورد کازورث | ۱ | ۰ | بدون رتبه |
آمار جدول بر پایهٔ نتایج مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک است.[۳]
افتخارات
- چهار بار قهرمان مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لو مان: ۱۹۷۲، ۱۹۷۳، ۱۹۷۴ و ۱۹۸۴
- برندهٔ مسابقهٔ ۲۴ ساعت دیتونا در سال ۱۹۹۱
- قهرمان فرمول ۳ فرانسه در سال ۱۹۶۷
- کسب مقام سوم در جایزه بزرگ موناکو ۱۹۷۰
- ثبت سریع‌ترین دور جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۰
- ۳۳ بار حضور در مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لو مان
- مدیر و بنیان‌گذار پسکارولو اسپورت
منابع
- 1 2 Jenkins, Richard. "The World Championship drivers — Where are they now?". OldRacingCars.com. Retrieved 2007-07-29.
- 1 2 3 4 5 Steve Small (1994). The Guinness Complete Grand Prix Who's Who. Guinness. p. 287. ISBN 0851127029.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 "Henri Pescarolo". StatsF1 (in English). Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- 1 2 3 4 5 "Henri Pescarolo". 24 Heures du Mans (in English). Automobile Club de l'Ouest. Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- 1 2 Spurring, Quentin (2010). Le Mans 1960–69: The Official History of the World's Greatest Motor Race (in English). Evro Publishing. ISBN 9780956439623.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - 1 2 Spurring, Quentin (2011). Le Mans 1970–79: The Official History of the World's Greatest Motor Race (in English). Evro Publishing. ISBN 9780956439661.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - ↑ Spurring, Quentin (2012). Le Mans 1980–89: The Official History of the World's Greatest Motor Race (in English). Evro Publishing. ISBN 9780956439678.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - 1 2 "Henri Pescarolo". Racing Sports Cars (in English). Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- 1 2 3 "Henri Pescarolo, the Le Mans legend". 24 Heures du Mans (in English). Automobile Club de l'Ouest. Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- ↑ "24 Hours of Le Mans – Winners and results". 24 Heures du Mans (in English). Automobile Club de l'Ouest. Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Henri Pescarolo». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۱۹.
- Small, Steve (1994). The Guinness Complete Grand Prix Who's Who (in English). Guinness. ISBN 0851127029.
- Spurring, Quentin (2011). Le Mans 1970–79: The Official History of the World's Greatest Motor Race (in English). Evro Publishing. ISBN 9780956439661.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - Spurring, Quentin (2012). Le Mans 1980–89: The Official History of the World's Greatest Motor Race (in English). Evro Publishing. ISBN 9780956439678.
{{cite book}}: مقدار|شابک=را بررسی کنید: جمع‌آزما (کمک) - "Henri Pescarolo". 24 Heures du Mans (in English). Automobile Club de l'Ouest. Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- "Henri Pescarolo". StatsF1 (in English). Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
- "Henri Pescarolo". Racing Sports Cars (in English). Retrieved 10 ژوئیهٔ 2026.
پیوند به بیرون
- نمایهٔ هنری پسکارولو در وبگاه رسمی مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لو مان (به انگلیسی: {{{1}}})
- آمار هنری پسکارولو در StatsF1 (به انگلیسی: {{{1}}})
- نتایج مسابقات خودروهای اسپورت هنری پسکارولو در Racing Sports Cars (به انگلیسی: {{{1}}})
- افراد زنده
- افراد فرانسوی ایتالیاییتبار
- رانندگان برنده مسابقه ۲۴ ساعته لو مان
- رانندگان فرمول یک مارچ
- رانندگان فرمول یک ویلیامز
- رانندگان مسابقات فرمول سه اهل فرانسه
- رانندگان مسابقات فرمول یک اهل فرانسه
- رانندگان مسابقه ۲۴ ساعته لو مان
- رانندگان مسابقه‌ای اهل فرانسه
- زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
- رانندگان ۱۲ ساعته سبرینگ
- رانندگان ۲۴ ساعت دیتونا
- رانندگان اسپا ۲۴ ساعته
- مالکان تیم‌های فرمول یک
- اهالی مونفرمی