هوای آتش‌سوزی

شکل‌گیری توفان تندری در نزدیکی پیزان، آریزونا، ایالات متحده، در جریان آتش‌سوزی ویلو، ۸ ژوئیه ۲۰۰۴

هوای آتش‌سوزی یا وضع هوای آتش‌سوزی (انگلیسی: Fire weather) ترکیبی از شرایط جوّی مانند دمای بالا، رطوبت نسبی پایین، باد شدید یا بی‌قاعده، و جوّی ناپایدار است که احتمال افروزش آتش‌سوزی جنگلی و همچنین سرعت و شدت گسترش آن پس از آغاز را افزایش می‌دهد.[۱] این اصطلاح در سرویس هواشناسی ملی آمریکا (NWS) و سازمان مادر آن، اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)، و همچنین گروه هماهنگی ملی آتش‌سوزی‌های بی‌رویه (NWCG) که سازمان‌های عضو آن شامل سازمان پارک‌های ملی و سازمان جنگل‌داری ایالات متحده آمریکا است، به‌صورت استاندارد به کار می‌رود و در سطح بین‌المللی نیز توسط سازمان‌هایی مانند منابع طبیعی کانادا استفاده می‌شود.[۱][۲][۳] هوای آتش‌سوزی در بازه‌های زمانی گوناگون، از هشدارهای تاکتیکی همان‌روزه تا چشم‌اندازهای چندروزه، پیش‌بینی می‌شود و شاخص‌های تخصصی گوناگونی برای سنجش خطر آتش بر پایهٔ داده‌های هواشناسی و رطوبت سوخت وجود دارد.[۴][۵]

عوامل هواشناختی

چهار عامل هواشناختی معمولاً به‌عنوان محرک‌های اصلی خطر هوای آتش‌سوزی ذکر می‌شوند: رطوبت نسبی پایین، باد سطحی شدید، جوی ناپایدار، و خشکسالی یا خشکی پیشین.[۱] سامانه رتبه‌بندی ملی خطر آتش‌سوزی (NFDRS) آمریکا، که توسط سرویس جنگل‌بانی ایالات متحده توسعه یافته، این عوامل را به مؤلفه‌هایی از جمله مؤلفهٔ گسترش (نرخ پیش‌روی آتش)، مؤلفهٔ رهاسازی انرژی (انرژی بالقوهٔ در دسترس در سر آتش)، و مؤلفهٔ افروزش (احتمال آغاز آتش و نیاز به سرکوب آن در صورت رسیدن یک شراره به سوخت‌های ریز) تفکیک می‌کند.[۶] دمای بالا و رطوبت پایین، سوخت‌های ریز و زودخشک‌شونده مانند علف، برگ‌ریزه و پوشش گیاهی خشک‌شده را خشک‌تر و مستعد افروزش می‌کنند، در حالی که باد پیوسته هم اکسیژن لازم برای احتراق را فراهم می‌کند و هم شعله و شراره را در جلوی جبههٔ آتش گسترش می‌دهد.[۱][۴] آذرخش نیز منبع طبیعی مهمی برای افروزش در شرایط هوای آتش‌سوزی است، به‌ویژه «آذرخش خشک»، یعنی برخوردهای ابر به زمین که با کمتر از ۰٫۱۰ اینچ (۲٫۵ میلیمتر) بارش همراه‌اند و می‌توانند سوخت‌های خشک را بدون بارانی که معمولاً به سرکوب آتش کمک می‌کند، مشتعل سازند.[۷][۸]

پیش‌بینی و چشم‌اندازها

در ایالات متحده، هوای آتش‌سوزی در دو بازهٔ زمانی پیش‌بینی می‌شود. مرکز پیش‌بینی طوفان (SPC) وابسته به NWS، چشم‌اندازهای دسته‌بندی‌شدهٔ روز اول و دوم هوای آتش‌سوزی را (هرکدام برای یک بازهٔ ۱۲:۰۰ تا ۱۲:۰۰ به وقت ساعت هماهنگ جهانی (UTC) منتشر می‌کند و مناطق را بر پایهٔ سرعت پایدار باد، کمینهٔ رطوبت نسبی، دما و خشکی سوخت -هر یک برای دست‌کم سه ساعت پیوسته- به دستهٔ افزایش‌یافته، بحرانی یا فوق‌بحرانی رتبه‌بندی می‌کند؛ آستانه‌ها برای فلوریدا اندکی تخفیف می‌یابند.[۹] دستهٔ فوق‌بحرانی، بالاترین رده، ویژهٔ شرایطی است که به‌طور چشمگیر از هنجارهای اقلیم‌شناختی فاصله دارند یا شرایط مرزی‌ای که هنگام خشکسالی استثنایی رخ می‌دهند.[۹] SPC همچنین چشم‌اندازهای گسترده و بدون رده‌بندی روزهای سوم تا هشتم را منتشر می‌کند.[۱۰]

در بازهٔ زمانی کوتاه‌تر و تاکتیکی، دفترهای محلی NWS، همراه با سایر سازمان‌ها، هنگامی که خطر آتش زیاد تا شدید (بر پایهٔ سامانهٔ رتبه‌بندی خطر آتش ملی) وجود داشته باشد، هشدار پرچم قرمز صادر می‌کنند.[۱۱] شرایط لازم بر پایهٔ آستانه‌های واسنجی‌شدهٔ محلی برای باد پیوسته، رطوبت نسبی و دما تعیین می‌شوند که بسته به منطقه، سوخت و اقلیم محلی متفاوت‌اند.[۱۲] برای نمونه، منطقهٔ دیترویت/پونتیاک در میشیگان به باد پیوستهٔ دست‌کم ۱۵ مایل بر ساعت، رطوبت نسبی ۲۵ درصد یا کمتر، و دمای بالای ۷۵ درجهٔ فارنهایت نیاز دارد،[۱۳] در حالی که بولدر در کلرادو به وزش بادهای تندی از ۲۵ مایل بر ساعت یا بیشتر همراه با رطوبت نسبی ۱۵ درصد یا کمتر نیاز دارد.[۴] «مراقبت هوای آتش‌سوزی» -هشداری مرتبط اما با فوریت کمتر- نیز ممکن است برای اطلاع از شرایطی صادر شود که می‌تواند به رخداد گستردهٔ آتش‌سوزی بی‌رویه یا رفتار شدید آتش در ۱۸ تا ۹۶ ساعت آینده بینجامد.[۱۴]

اندازه‌گیری و شاخص‌ها

چندین شاخص، مشاهدات هواشناسی و رطوبت سوخت را به رتبه‌بندی عددی خطر آتش تبدیل می‌کنند. در ایالات متحده، سامانهٔ رتبه‌بندی خطر آتش ملی همان مؤلفه‌های گسترش، رهاسازی انرژی و افروزش را که پیش‌تر توضیح داده شد، تولید می‌کند.[۶] شاخص هوای آتش‌سوزی فاسبرگ (FFWI)، که توسط پژوهشگر سرویس جنگل‌بانی USDA، مایکل ای. فاسبرگ، توسعه یافته و در سال ۱۹۷۸ ارائه شد، دما، رطوبت نسبی و سرعت باد را در رتبه‌بندی سریع‌واکنش ۰ تا ۱۰۰ ترکیب می‌کند که برای سوخت‌های ریز و زودخشک‌شونده مانند علف و برگ‌ریزه تنظیم شده، نه برای خشکسالی درازمدت.[۱۵] کانادا، فرانسه، استرالیا و کشورهای دیگر از سامانه شاخص هوای آتش‌سوزی جنگل کانادا (FWI) استفاده می‌کنند که نخستین‌بار در سال ۱۹۷۰ توسط سرویس جنگل‌بانی کانادا پس از چند سال پژوهش منتشر شد و اکنون یکی از اجزای سامانهٔ گسترده‌تر رتبه‌بندی خطر آتش جنگل کانادا است.[۱۶][۳][۵]

شاخص هینز توسط دونالد هینز، هواشناس پژوهشی سرویس جنگل‌بانی USDA، توسعه یافت و در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان شاخصی برای شدت جو زیرین منتشر شد که پتانسیل هوای خشک و ناپایدار برای ایجاد رفتار آتش بزرگ یا بی‌قاعده را می‌سنجید.[۱۷][۱۸] هینز خود این شاخص را مقدماتی توصیف کرده بود و در مقالهٔ اصلی‌اش نوشت که آن «تلاشی نخستین… [است که] بی‌گمان به پالایش بیشتر و/یا اجزای افزوده نیاز خواهد داشت»، و بعدها به پاتر گفت که یک فرایند پالایش تکرارشونده با بازخورد از عاملان آتش‌نشانی را در نظر داشته است.[۱۹] سرویس هواشناسی ملی، با استناد به دانش نوینی که نشان می‌داد این اطلاعات را بهتر می‌توان از دیگر داده‌های پیش‌بینی برآورد کرد، از حدود اول فوریهٔ ۲۰۲۵ استفاده از شاخص هینز و شاخص مرتبط سطح فعالیت آذرخش (LAL) را در محصولات پیش‌بینی هوای آتش‌سوزی، پیش‌بینی نقطه‌ای و ماتریس هوای آتش‌سوزی متوقف کرد و آن‌ها را با اطلاعات ارتفاع اختلاط، احتمال رعدوبرق و پیش‌بینی کمّی بارش جایگزین ساخت.[۲۰] زیرکمیتهٔ هوای آتش‌سوزی NWCG نیز جداگانه همین توقف را برای برنامهٔ آموزشی خود توصیه کرد و به پژوهش‌هایی استناد کرد که نشان می‌دادند شاخص هینز به‌عنوان پیش‌بینی‌کنندهٔ رشد آتش‌سوزی‌های بزرگ پشتوانهٔ کافی ندارد و به‌درستی شاخصی برای پایداری جو نیست.[۲۱]

هوای ناشی از آتش

آتش‌سوزی‌های به‌اندازهٔ کافی شدید می‌توانند هوای همرفتی خاص خود را تولید کنند؛ پدیده‌ای به نام همرفت آتش‌زا. گرما، دود و رطوبت رهاشده از یک آتش بزرگ ستونی صعودکننده می‌سازند که در صورت ناپایداری کافی جو می‌تواند به ابر پیروکومولوس و، با رطوبت کافی، به طوفان کامل پیروکومولونیمبوس (pyroCb) تبدیل شود. این طوفان‌ها به‌طور رسمی توسط سازمان هواشناسی جهانی در ردهٔ کومولونیمبوس فلاماژنیتوس طبقه‌بندی می‌شوند.[۲۲][۲۳] ثبت جهانی رویدادهای pyroCb در بازهٔ ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱ نشان می‌دهد این پدیده «نه تازه است و نه نادر»، هرچند موارد طوفان‌های ناشی از آتش که به استراتوسفر رسیده‌اند از سال ۲۰۱۳ افزایش یافته‌اند.[۲۴] برخلاف تصور، طوفان‌های pyroCb معمولاً با بارش قابل‌توجهی که به زمین برسد همراه نیستند، اما می‌توانند آذرخش، تگرگ، بادهای فرودی مخرب و پیچند تولید کنند.[۲۴] این طوفان‌ها می‌توانند ستون‌های دود را تا ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر برانند و در ارتفاعی قابل‌مقایسه با یک فوران آتشفشانی متوسط وارد استراتوسفر کنند.[۲۵] آذرخش ناشی از یک pyroCb ممکن است با بارش اندک یا بدون آن رخ دهد؛ این پدیده «آذرخش خشک» نام دارد، زیرا قطرات باران در هوای گرم و خشک زیر طوفان (ویرگا) تبخیر می‌شوند. آذرخش خشک می‌تواند آتش‌های جدید و جدا از آتش اصلی را در نزدیکی مشتعل کند.[۲۳][۲۵]

فصل آتش‌سوزی سال ۲۰۰۲ در آمریکای شمالی به‌تنهایی ۱۷ رویداد جداگانهٔ pyroCb تولید کرد، از جمله رویدادهای ناشی از آتش‌سوزی هیمن در کلرادو و آتش‌سوزی رودئو-چدیسکی در آریزونا که در آن زمان بزرگ‌ترین آتش‌سوزی‌های ثبت‌شده در تاریخ هر دو ایالت و هر دو انسان‌زاد بودند. pyroCb رودئو-چدیسکی، در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۲، بیشینهٔ مقدار شاخص هینز، یعنی ۶، و بلندای برآوردی سر ابر حدود ۱۰٫۲ کیلومتر را ثبت کرد.[۲۶]

در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۲۶، آتش‌سوزی‌های جنوب‌غربی فرانسه و اسپانیا حدود ۳۲۵٬۰۰۰ نفر را وادار به تخلیه کرد؛ کارشناسان گفتند این آتش‌سوزی‌ها برای نخستین‌بار در فرانسه طوفان‌های پیروکومولونیمبوس تولید کردند، و ویکتور رسکو دو دیوس، پژوهشگر مهندسی جنگل و تغییرات جهانی در دانشگاه لیدا، شدت آتش را با «چند بمب اتمی» مقایسه‌پذیر توصیف کرد.[۲۵]

اثرات و پیامدها

هوای آتش‌سوزی مستقیم‌ترین اثر را بر سرعت و گسترهٔ آتش‌سوزی پس از افروزش می‌گذارد. در آتش‌سوزی کمپ در سال ۲۰۱۸، بادهای رو به پایین با سرعت ۵۰ تا ۶۰ گره (تقریباً ۵۷ تا ۶۹ مایل بر ساعت) در نقاط بی‌پناه دامنه‌های غربی سیرا نوادا، که در ساعت‌های اطراف طلوع آفتاب به اوج خود رسیدند، آتش را از نقطهٔ افروزش آن نزدیک پولگا در کالیفرنیا تا حومهٔ شهر پارادایز در حدود ۹۰ دقیقه راندند؛ این آتش در ۲۴ ساعت نخست حدود ۷۰٬۰۰۰ هکتار [درست: جریب] سوزاند و سرانجام ۸۵ نفر را کشت و نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ سازه را ویران کرد که در آن زمان، مرگ‌بارترین و مخرب‌ترین آتش‌سوزی جنگلی در تاریخ کالیفرنیا بود.[۲۷] دفتر ساکرامنتوی NWS دو روز پیش از افروزش این آتش، برای منطقه هشدار پرچم قرمز صادر کرده بود.[۲۷] شرکت پاسیفیک گاز اند الکتریک در ۶ و ۷ نوامبر از احتمال قطع پیشگیرانهٔ برق در نه شهرستان شمال کالیفرنیا هشدار داده بود، اما سرانجام این کار را انجام نداد، زیرا تشخیص داد پیش‌بینی‌های باد از معیارهای خودِ شرکت برای قطع برق (رطوبت نسبی زیر ۲۰٪، باد پیوستهٔ بالای ۲۵ مایل بر ساعت، و تندبادهای بیش از حدود ۴۵ مایل بر ساعت) کمتر است، هرچند بادهای مشاهده‌شده در برخی نقاط بی‌پناه در نهایت از این آستانه‌ها فراتر رفتند.[۲۷]

پژوهشی در سال ۲۰۲۶ در نشریهٔ Bulletin of the American Meteorological Society، بر پایهٔ ۱۹ گروه کانونی با ۸۵ شرکت‌کننده از تمام شش منطقهٔ NWS، نشان داد سازمان‌های مدیریت آتش هشدارهای پرچم قرمز را همواره ارزشمند می‌دانند اما بیشتر در نقشی پشتیبان به کار می‌برند تا آغازگر: شرکت‌کنندگان گفتند از این هشدارها برای تأیید راهبردهای اطفای موجود، افزایش آگاهی موقعیتی برای نیروهای کم‌تجربه‌تر، و اعتباربخشی به پیام‌رسانی عمومی و درخواست‌های منابع استفاده می‌کنند، نه به‌عنوان نخستین نشانه برای تغییر راهبرد.[۲۸] این یافته با شیوه‌نامهٔ رسمی میان‌سازمانی اعزام نیرو هم‌خوانی دارد که در آن مراکز اعزام محلی، اعلان هشدار پرچم قرمز را در رویه‌های سفارش منابع، از جمله درخواست نیروی انسانی، تجهیزات و هواپیمای افزوده، لحاظ می‌کنند.[۲۹]

شرکت‌های برق و زیرساخت در کالیفرنیا و اورگن نیز با قطع پیشگیرانهٔ برق برای کاهش خطر افروزش ناشی از تجهیزات برقی -موسوم به «قطع برق ایمنی عمومی» - به پیش‌بینی هوای آتش‌سوزی واکنش نشان داده‌اند. یکی از این قطعی‌ها توسط پاسیفیک گاز اند الکتریک در اکتبر ۲۰۱۹ برآورد شده بود که تا ۲٫۵ میلیارد دلار به اقتصاد کالیفرنیا هزینه تحمیل کرده است.[۳۰]

رویدادهای برجستهٔ هوای آتش‌سوزی

آتش‌سوزی بزرگ ۱۹۱۰ (ایالات متحده)

آتش‌سوزی بزرگ ۱۹۱۰، معروف به «سوختن بزرگ»، پس از بهاری غیرعادی گرم و تابستانی خشک در بیشتر غرب ایالات متحده رخ داد. در ۲۰ و ۲۱ اوت ۱۹۱۰، بادهای شدید همراه با یک اختلال جبهه‌ای موجب شدند آتش‌سوزی‌های متعدد در شمال آیداهو و غرب مونتانا به‌سرعت گسترش یابند و به هم بپیوندند. حدود ۱٫۲ میلیون هکتار سوخت و ۸۷ نفر، از جمله ۷۸ آتش‌نشان، کشته شدند.[۳۱]

آتش‌سوزی‌های یلوستون (۱۹۸۸)

آتش‌سوزی تاج درختان در جریان آتش‌سوزی‌های یلوستون در سال ۱۹۸۸، ۷ سپتامبر ۱۹۸۸، به مجتمع Old Faithful نزدیک می‌شود.

بهاری غیرعادی مرطوب در پارک ملی یلوستون جای خود را به خشک‌ترین تابستان در تاریخ ثبت‌شدهٔ پارک داد، به‌طوری که تقریباً هیچ بارش قابل‌سنجشی برای نزدیک به سه ماه ثبت نشد.[۳۲] آذرخش ناشی از رشته‌ای از جبهه‌های طوفان خشک بسیاری از آتش‌سوزی‌های آن فصل را آغاز کرد، در حالی که همین جبهه‌ها بادهای شدید و پیوسته‌ای نیز آوردند که آتش‌های در حال سوختن را به‌سرعت گستراندند.[۳۲] در ۲۰ اوت ۱۹۸۸، که بعدها «شنبهٔ سیاه» نامیده شد (که نباید آن را با آتش‌سوزی‌های بوته‌زار ۲۰۰۹ ویکتوریای استرالیا معروف به آتش‌سوزی شنبه سیاه اشتباه گرفت)، رشد ناشی از باد در یک روز تقریباً مساحت سوخته‌شدهٔ پارک را دو برابر کرد و به بیش از ۱۹۰٬۰۰۰ هکتار رساند.[۳۲] تا زمانی که برف در اواسط سپتامبر پیشروی آتش‌ها را متوقف کرد، حدود ۷۹۳٬۸۸۰ جریب (۳۶ درصد پارک) سوخته بود؛ حدود ۶۳ درصد از این مجموع ناشی از آتش‌سوزی‌هایی بود که بیرون از مرز پارک آغاز شده و به داخل آن سوخته بودند، از جمله آتش‌سوزی نورث فورک، بزرگ‌ترین آتش‌سوزی منفرد با بیش از ۱۶۶٬۰۰۰ هکتار.[۳۲] رفتار شدید آتش در این رویداد شامل همرفتی بود که به‌صورت پیروکومولونیمبوس به استراتوسفر رسید.[۲۶]

آتش‌سوزی‌های بوته‌زار شنبه سیاه (ویکتوریا، استرالیا، ۲۰۰۹)

در ۷ فوریهٔ ۲۰۰۹، گرمای رکورددار، رطوبت بسیار پایین و بادهای شدید شرایط هوای آتش‌سوزی حادی را در سراسر ویکتوریای استرالیا پدید آوردند. دما در بیشتر شمال و مرکز ویکتوریا از ۴۵ درجهٔ سلسیوس فراتر رفت و پژوهشی هواشناختی بعدها این شرایط را بدترین هوای آتش‌سوزی ثبت‌شده توصیف کرد.[۳۳] بادهای شدید شمال‌غربی نخست آتش‌ها را راندند، پیش از آنکه یک تغییر سریع جنوب‌غربی از ایالت عبور کند و جناح‌های بلند آتش را به جبهه‌های پهن تبدیل کند. مقادیر پیش‌بینی‌شدهٔ شاخص خطر آتش جنگل در بسیاری از مناطق از ۱۰۰ فراتر رفت، بالاتر از انتهای بالای مقیاس در استفاده در آن زمان. پس از این آتش‌سوزی‌ها، ردهٔ جدید «فاجعه‌بار» برای مقادیر بالاتر از مقیاس پیشین معرفی شد.[۳۴]

آتش‌سوزی یارنل هیل (آریزونا، ایالات متحده، ۲۰۱۳)

آتش‌سوزی یارنل هیل در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۳ با آذرخش خشک آغاز شد، پس از آنکه بارش کمتر از میانگین و خشکی فصلی، پوشش گیاهی مرکز آریزونا را بسیار خشک کرده بود.[۳۵] بعدازظهر ۳۰ ژوئن، توفان‌های تندری نزدیک آتش یک مرز رودخانهٔ هوایی خروجی پدید آوردند که موجب تغییری ناگهانی در جهت و سرعت باد شد. تندبادها در منطقه به نزدیک ۴۴ مایل بر ساعت (۷۱ کیلومتر بر ساعت) رسیدند؛ همین‌که این جریان خروجی به آتش رسید، آتش به سمت جنوب چرخید و با سرعتی حدود سه برابر نرخ پیشین خود گسترش یافت. نوزده تن از اعضای گروه گرانیت مانتین هات‌شاتس غافلگیر و کشته شدند.[۳۶]

آتش‌سوزی جنگلی فورت مک‌موری ۲۰۱۶ (آلبرتا، کانادا)

تودهٔ هوای غیرعادی گرم و خشک بر فراز شمال آلبرتا در ۳ مه ۲۰۱۶ دمای ۳۲٫۸ درجهٔ سلسیوس (۹۱ درجهٔ فارنهایت) و رطوبت نسبی تا ۱۲ درصد آورد، و در پی آن در ۴ مه دمای ۳۱٫۹ درجهٔ سلسیوس (۸۹ درجهٔ فارنهایت) و بادهایی با تندباد تا ۷۲ کیلومتر بر ساعت (۴۵ مایل بر ساعت) رخ داد.[۳۷] پوشش برف کم زمستانی و بهار غیرعادی گرم و خشک به هوای شدید آتش‌سوزی دامن زدند.[۳۸] آتش‌سوزی حاصل، بیش از ۸۸٬۰۰۰ ساکن را وادار به تخلیه کرد -بزرگ‌ترین تخلیهٔ ناشی از آتش‌سوزی جنگلی در تاریخ آلبرتا- و برآورد شد ۸٫۹ میلیارد دلار کانادا خسارت وارد کرد، که در آن زمان پرهزینه‌ترین بلای طبیعی در تاریخ کانادا بود.[۳۹] این آتش‌سوزی خود ابرهای پیروکومولوس تولید کرد و با رشد خود، آذرخش خاص خود را نیز پدید آورد، و موضوع کتاب جان وایانت در سال ۲۰۲۳، هوای آتش، است.[۲۵]

آتش‌سوزی کمپ ۲۰۱۸ (کالیفرنیا، ایالات متحده)

برای شرح کاملی از شرایط هوای آتش‌سوزی که آتش‌سوزی کمپ را راند، به بخش اثرات و پیامدها در بالا نگاه کنید.

آتش‌سوزی‌های جنگلی کالیفرنیای جنوبی ژانویه ۲۰۲۵

پنج روز پیش از نخستین افروزش، NWS هشدار دربارهٔ باد شدید سانتا آنا و شرایط حاد آتش را آغاز کرد و آن را از یک «مراقبت هوای آتش‌سوزی» به «هشدار پرچم قرمز» و در ۶ ژانویه به وضعیت «موقعیت به‌ویژه خطرناک» ارتقا داد. آتش‌سوزی پالیسیدز صبح روز بعد، ۷ ژانویه، آغاز شد و به‌سرعت گسترش یافت؛ آتش‌سوزی ایتون اندکی بعد آغاز شد و در کمتر از یک ساعت از ۸۰ هکتار [۲۰۰ جریب] فراتر رفت. آن شب، NWS تندبادی با سرعت ۹۹ مایل بر ساعت نزدیک آلتادنا گزارش داد.[۴۰] هشدارهای پرچم قرمز در وضعیت «به‌ویژه خطرناک» در طول هفته و نیم نخست این آتش‌سوزی‌ها بارها تکرار شدند و تا ۱۵ ژانویه برقرار ماندند.[۴۰] آتش‌سوزی‌های پالیسیدز و ایتون از مخرب‌ترین آتش‌سوزی‌ها در تاریخ کالیفرنیا از زمان آغاز ثبت آمار در سال ۱۹۳۲ به‌شمار آمدند و باعث صدور دستور تخلیه برای حدود ۸۸٬۰۰۰ نفر، ویرانی بیش از ۱۲٬۰۰۰ سازه، و کشته‌شدن دست‌کم ۲۵ نفر شدند.[۴۰]

آتش‌سوزی‌های ژیروند ژوئیه ۲۰۲۶ (فرانسه)

همرفت آتش‌زا پیش‌تر نیز در فرانسه مشاهده شده بود، اما آتش‌سوزی‌های ژیروند نزدیک بوردو در اواخر ژوئیهٔ ۲۰۲۶ بارها طوفان‌های پیروکومولونیمبوس تولید کردند. ژان-باتیست فیلیپی، پژوهشگر آتش‌سوزی‌های جنگلی در مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه (CNRS)، بسامد و شدت این رویدادها را بی‌سابقه توصیف کرد. این طوفان‌ها آذرخش و بادهای شدید ناشی از آتش تولید کردند، و موادی که از ستون‌های همرفتی بیرون رانده می‌شدند آتش‌های نقطه‌ای جدیدی آغاز کردند.[۴۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 "Fire Weather Definitions". National Weather Service, Gray, Maine. Retrieved 2026-08-06.
  2. ↑ "1. Introduction". NWCG Guide to Fire Weather Forecasts, PMS 425. National Wildfire Coordinating Group. Retrieved 2026-08-13.
  3. 1 2 "Canada's Fire Weather Index System". Natural Resources Canada. July 16, 2025. Retrieved 2026-08-06.
  4. 1 2 3 "Red Flag Warning / Fire Weather Watch Definitions". National Weather Service, Boulder, Colorado. Retrieved 2026-08-06.
  5. 1 2 "CFFDRS: Fire Weather Index (FWI) System". National Wildfire Coordinating Group. Retrieved 2026-08-06.
  6. 1 2 "Predictive Services Glossary". National Interagency Fire Center / Geographic Area Coordination Center. Retrieved 2026-08-06.
  7. ↑ "Dry Lightning Ignited Wildfires in June 2021". National Weather Service, Flagstaff, Arizona. Retrieved 2026-08-06.
  8. ↑ "Dry Thunderstorms". National Weather Service, Albuquerque, New Mexico. Retrieved 2026-08-12.
  9. 1 2 "SPC Fire Weather Forecast Criteria" (PDF). NOAA Storm Prediction Center. Retrieved 2026-08-06.
  10. ↑ "Storm Prediction Center Day 1 Fire Weather Outlook". NOAA Storm Prediction Center. Retrieved 2026-08-06.
  11. ↑ "Weather Glossary: R's". JetStream. National Oceanic and Atmospheric Administration. Retrieved 2026-08-13.
  12. ↑ "What is? RED FLAG WARNING" (PDF). Northwest Fire Science Consortium. Retrieved 2026-08-12.
  13. ↑ "Fire Weather Watch, Warning and Advisory Definitions". National Weather Service, Detroit/Pontiac, Michigan. Retrieved 2026-08-12.
  14. ↑ "Fire Weather Services Product Specification" (PDF). National Weather Service Instruction 10-401. National Weather Service. 2025-08-25. Retrieved 2026-08-13.
  15. ↑ Fosberg, Michael A. (1978). Weather in wildland fire management: the Fire Weather Index. Conference on Sierra Nevada Meteorology. South Lake Tahoe, California: American Meteorological Society / USDA Forest Service.
  16. ↑ Van Wagner, C. E. (1974). Structure of the Canadian forest fire weather index. Ottawa: Canadian Forest Service, Department of the Environment. Publication No. 1333.
  17. ↑ Haines, Donald A. (1988). "A lower atmospheric severity index for wildland fires". National Weather Digest. 13 (2): 23–27.
  18. ↑ "Haines Index Explained" (PDF). National Weather Service, Roanoke, Virginia. Retrieved 2026-08-06.
  19. ↑ Potter, Brian E. (2018). "The Haines Index – it's time to revise it or replace it" (PDF). International Journal of Wildland Fire. 27 (7): 437–440. Bibcode:2018IJWF...27..437P. doi:10.1071/WF18015.
  20. ↑ "Service Change Notice 24-107: Discontinuation of Haines Index and Lightning Activity Level (LAL) as Fire Weather Forecast Elements in Fire Weather Products" (PDF). National Weather Service Headquarters. 2024-12-20. Retrieved 2026-08-06.
  21. ↑ "Replacing Haines Index and Lightning Activity Level". National Wildfire Coordinating Group. February 6, 2026. Retrieved 2026-08-06.
  22. ↑ "Flammagenitus". World Meteorological Organization, International Cloud Atlas. Retrieved 2026-08-07.
  23. 1 2 "Pyrocumulonimbus Clouds". Royal Meteorological Society. 2020-07-15. Retrieved 2026-08-06.
  24. 1 2 Fromm, Michael; Servranckx, René; Stocks, Brian J.; Peterson, David A. (2022). "Understanding the critical elements of the pyrocumulonimbus storm sparked by high-intensity wildland fire". Communications Earth & Environment. 3 (1) 243. Bibcode:2022ComEE...3..243F. doi:10.1038/s43247-022-00566-8.
  25. 1 2 3 4 "What are pyrocumulonimbus clouds, and how are they intensifying France's wildfires?". ITV News. 2026-07-27. Retrieved 2026-08-06.
  26. 1 2 Fromm, Michael; Lindsey, Daniel T.; Servranckx, René; Yue, Glenn; Trickl, Thomas; Sica, Robert; Doucet, Paul; Godin-Beekmann, Sophie (2010). "The Untold Story of Pyrocumulonimbus". Bulletin of the American Meteorological Society. 91 (9): 1193–1210. Bibcode:2010BAMS...91.1193F. doi:10.1175/2010BAMS3004.1.
  27. 1 2 3 Mass, Clifford F.; Ovens, David (2021). "The Synoptic and Mesoscale Evolution Accompanying the 2018 Camp Fire of Northern California". Bulletin of the American Meteorological Society. 102 (1): E168–E192. Bibcode:2021BAMS..102E.168M. doi:10.1175/BAMS-D-20-0124.1.
  28. ↑ Hoekstra, S.; Vickery, J.; Hatchett, B. J. (2026). "Igniting Insight: Evaluating NWS Red Flag Warnings within a Fire Partner Decision-Making Context". Bulletin of the American Meteorological Society. 107 (4): E884–E901. doi:10.1175/BAMS-D-25-0036.1.
  29. ↑ "Interagency Standards for Fire and Fire Aviation Operations" (PDF). National Interagency Fire Center. pp. 234, K-1. Retrieved 2026-08-13.
  30. ↑ "Wildfires in the United States 101: Context and Consequences". Resources for the Future. Retrieved 2026-08-06.
  31. ↑ Diaz, Henry F.; Swetnam, Thomas W. (2013). "The Wildfires of 1910: Climatology of an Extreme Early Twentieth-Century Event and Comparison with More Recent Extremes". Bulletin of the American Meteorological Society. 94 (9): 1361–1370. Bibcode:2013BAMS...94.1361D. doi:10.1175/BAMS-D-12-00150.1.
  32. 1 2 3 4 "1988 Fires". National Park Service. Retrieved 2026-08-06.
  33. ↑ Engel, Chermelle B.; Lane, Todd P.; Reeder, Michael J.; Rezny, M. (2013). "The meteorology of Black Saturday". Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society. 139 (672): 585–599. Bibcode:2013QJRMS.139..585E. doi:10.1002/qj.1986.
  34. ↑ "Remembering Black Saturday: the extraordinary weather behind Victoria's 2009 bushfires". Bureau of Meteorology. 2019-02-07. Retrieved 2026-08-10.
  35. ↑ "Yarnell Fire June 28-July 10, 2013". National Weather Service, Flagstaff, Arizona. Retrieved 2026-08-10.
  36. ↑ "On This Day: Remembering the Yarnell Hill Wildfire". NOAA National Centers for Environmental Information. 2018-06-28. Retrieved 2026-08-10.
  37. ↑ "Historical Climate Data, Fort McMurray, May 2016". Environment and Climate Change Canada. Retrieved 2026-08-06.
  38. ↑ Tan, Xuezhi; Chen, Shu; Gan, Thian Yew (2018). "Multi-model extreme event attribution of the weather conducive to the 2016 Fort McMurray wildfire". Agricultural and Forest Meteorology. 260–261: 109–117. Bibcode:2018AgFM..260..109T. doi:10.1016/j.agrformet.2018.06.010.
  39. ↑ "Fort McMurray wildfire costs to reach almost $9B, new report says". CBC News. 2017-01-17. Retrieved 2026-08-06.
  40. 1 2 3 "NOAA Satellites Monitor Raging Wildfires in California". NOAA/NESDIS. 2025-01-21. Retrieved 2026-08-06.
  41. ↑ Mandard, Stéphane (2026-07-27). "What are pyrocumulonimbus, the clouds making France's wildfires so unpredictable?". Le Monde. Retrieved 2026-08-10.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.