هیدرا (جزیره)
هیدرا
Ύδρα | |
|---|---|
منطقه مسکونی | |
 نمایی از بندر هیدرا (۱۹۹۳) | |
 پرچم | |
  هیدرا موقعیت درون منطقه  | |
| مختصات: ۳۷°۲۰′۰۶″ شمالی ۲۳°۲۸′۲۱″ شرقی / ۳۷٫۳۳۵۰۰°شمالی ۲۳٫۴۷۲۵۰°شرقی | |
| کشور | یونان |
| ناحیه | آتیک |
| واحد استانی | جزایر |
| حکومت | |
| • شهردار | گئورگیوس کوکوداکیس[۱] (از ۲۰۱۴) |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۲ (EET) |
| • تابستانی (DST) | یوتی‌سی +۳ (EEST) |
| کد پستی | ۱۸۰ ۴۰ |
| کد(های) تلفن | ۲۲۹۸۰ |
| پلاک خودرو | Z |
| وبگاه | ydra.gov.gr |
هیدرا، یا ایدرا ((به انگلیسی: Ydra) یا (به انگلیسی: Idra)؛ (به یونانی: Ύδρα، Ýdra)، تلفظ در یونانی: [ˈiðra] در زبان یونانی نوین، آروانی‌ها: Nύδρα/Nidhra)، و در تاریخ باستان هیدرا (Hydrea)، یکی از جزایر سارونیک یونان است که در دریای اژه میان دریای میرتو و خلیج آرگولیس واقع‌شده است. این جزیره توسط یک نوار باریک آب از پلوپونز جدا می‌شود. در دوران باستان، این جزیره با نام الگو:Translit (Ὑδρέα، برگرفته از واژه یونانی برای «آب») شناخته می‌شد که اشاره‌ای به چشمه‌های طبیعی موجود در جزیره است.[۲]
شهرداری هیدرا شامل جزایر هیدرا (با مساحت ۴۹٫۶ کیلومتر مربع (۱۹٫۲ مایل مربع))، دوکوس (با مساحت ۱۳٫۵ کیلومتر مربع (۵٫۲ مایل مربع)) و چند جزیره کوچک غیرمسکونی است که مجموع مساحت آن‌ها به ۶۴٫۴۴۳ کیلومتر مربع (۲۴٫۹ مایل مربع) می‌رسد.[۳] استان هیدرا ((به یونانی: Επαρχία Ύδρας)) یکی از استان‌های شهرستان آرگولیس و کورینتیا از سال ۱۸۳۳ تا ۱۹۴۲، استان آتیک از ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۴، استان پیرئوس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ و دوباره بخشی از آتیک به عنوان بخشی از استان تازه تأسیس پیرئوس در آتیک بود. قلمرو آن با شهرداری کنونی مطابقت داشت.[۴] این استان در سال ۲۰۰۶ منحل شد. امروزه شهرداری هیدرا بخشی از واحد استانی جزایر در استان آتیک است.
این جزیره دارای یک شهر اصلی است که به سادگی «بندر هیدرا» نامیده می‌شود (جمعیت ۱٬۹۰۰ نفر در سال ۲۰۱۱). این شهر از یک بندر هلالی‌شکل تشکیل‌شده که مجموعه‌ای از رستوران‌ها، فروشگاه‌ها، بازارها و گالری‌ها در اطراف آن متمرکز شده‌اند و به گردشگران و بومیان (هیدریوت‌ها) خدمات‌رسانی می‌کنند. خیابان‌های سنگی و پرشیب از منطقه بندر به سمت بالا و بیرون امتداد می‌یابند. بیشتر اقامتگاه‌های محلی و همچنین مهمان‌خانه‌های جزیره در این خیابان‌ها واقع شده‌اند. دیگر روستاها یا دهکده‌های کوچک جزیره شامل ماندراکی، کامینی، ولیخوس، پالامیداس، اپیسکوپی و مولوس هستند. وسایل نقلیه چرخ‌دار از جمله خودروها، موتورسیکلت‌ها، اسکوترها، دوچرخه‌ها و دوچرخه‌های برقی در این جزیره مجاز نیستند.
نام
نام هیدرا از واژه یونانی باستان ὕδρα (هیدرا) گرفته‌شده که خود مشتق از واژه یونانی برای «آب» است و به چشمه‌های طبیعی موجود در این جزیره اشاره دارد.[۲] نام محلی آروانی این جزیره در دو گونه گواهی شده است: گونه رایج Nύδρα/Nidhra و شکل نادر Nidhriza یا Hydriza.[۵]
ترابری، گردشگری و تفریح
هیدرا به گردشگری وابسته است و اهالی آتن بخش قابل‌توجهی از بازدیدکنندگان آن را تشکیل می‌دهند. قایق باله‌دارهای تندرو و قایق‌های دوبدنه از پیرئوس، که در فاصله ۳۷ مایل دریایی (۶۹ کیلومتر) قرار دارد، به هیدرا خدمات‌رسانی می‌کنند و پیش از ادامه مسیر به سمت اسپتسز، در پوروس توقف دارند. یک سرویس کشتی مسافربری نیز وجود دارد که جایگزینی برای قایق‌های باله‌دار است و بین بندر هیدرا و متوخی در ساحل پلوپونز فعالیت می‌کند. بسیاری از اهالی آتن با خودرو به متوخی می‌روند، خودروی خود را در پارکینگ امن می‌گذارند و با کشتی مسافربری ۲۰ دقیقه‌ای به هیدرا می‌روند.
کامیون‌های حمل زباله تنها وسایل نقلیه موتوری در جزیره هستند، زیرا طبق قانون، استفاده از خودرو و موتورسیکلت مجاز نیست. اسب‌ها، قاطرها، الاغ‌ها و تاکسی‌های آبی حمل‌ونقل عمومی را فراهم می‌کنند.[۶] با این حال، منطقه مسکونی به‌قدری فشرده است که بیشتر مردم پیاده به همه جا می‌روند.
در سال ۲۰۰۷، هیئتی متشکل از ۵۲۲ کارشناس از سوی نشنال جئوگرافیک تراولر، هیدرا را در میان جزایر یونان در بالاترین رتبه (رتبه ۱۱ از ۱۱۱ جزیره در سراسر جهان) به عنوان مقصدی منحصربه‌فرد که «اصالت مکان» خود را حفظ کرده است، قرار داد.[۷]
عمارت‌های کاپیتان‌ها
عمارت تسامادو، در سمت چپ هنگام ورود به بندر، اکنون یک آکادمی دریانوردی است.[۸] خانواده تسامادوس این عمارت را با هدف میزبانی از آکادمی دریانوردی یونان در جزیره خود اهدا کردند. خانه دیگری که در اصل برای خانواده تسامادوس بر روی تپه‌ای مشرف به بندر ساخته‌شده بود، به کلیسا اهدا شد تا به عنوان مدرسه بافندگی و مرکز تولید منسوجات و فرش مورد استفاده قرار گیرد. این خانه اکنون متعلق به خانواده کولوردو-مانسفلد است و به عنوان کارخانه قدیمی فرش شناخته می‌شود.[۹]
عمارت تومبازیس اکنون بخشی از دانشکده هنرهای زیبای آتن است[۱۰] که تحت مالکیت دانشگاه آتن قرار دارد.[۱۱]
عمارت‌های لازاروس و جورج کونتوریوتیس، بودوریس، کریزیس، وولگاریس، ساخینیس و میائولیس همگی شامل مجموعه‌هایی از مبلمان جزیره‌ای قرن هجدهم هستند. نوادگان لازاروس کونتوریوتیس عمارت او را به موسسه تاریخی-مردم‌شناسی یونان اهدا کردند. امروزه، این مکان به عنوان شعبه‌ای از موزه ملی تاریخ فعالیت می‌کند.
صومعه‌ها و کلیسای جامع
کلیساهای متعدد و شش صومعه ارتدکس در جزیره وجود دارد. دو صومعه قابل‌توجه عبارتند از پروفیتیس ایلیاس که در قرن نوزدهم تأسیس شد و آیا افراکسیا. هر دو بر روی تپه‌ای مشرف به بندر اصلی قرار دارند.
کلیسای جامع جزیره، صومعه قدیمی خواب مریم مقدس است که در کنار اسکله در شهر قرار دارد. این صومعه آرامگاه لازاروس کونتوریوتیس، ثروتمندترین کاپیتان کشتی در هیدرا را در خود جای داده است که تمام ثروت خود را برای حمایت از جنگ استقلال یونان بخشید.[۱۲]
تاریخ
پیشاتاریخ، دوران باستان، دوران بیزانس و ونیزی
شواهدی از کشاورزان و دامداران از نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد در مناطق کوچک و مسطحی که از دریا قابل مشاهده نیستند، وجود دارد. ابسیدین یافت‌شده از میلوس نیز در این جزیره پیدا‌شده است. در طول دوره هلادی، هیدرا احتمالاً به عنوان یک پایگاه دریایی برای پادشاهی‌های شبه‌جزیره یونان عمل می‌کرده است. قطعات گلدان، ابزار و سر یک تندیس در کوه چوریسا یافت‌شده است. همچنین شواهدی از قنات‌های دوران میسنی برای تأمین آب کشتی‌ها وجود دارد.
حمله دوری‌ها در مقیاس بزرگ به یونان در حدود قرن دوازدهم پیش از میلاد، ظاهراً باعث خالی شدن جزیره از سکنه‌شده است. هیدرا در قرن هشتم پیش از میلاد توسط کشاورزان و دامدارانی که احتمالاً از بندر ارمیونی در سرزمین اصلی آمده بودند، دوباره مسکونی شد. هرودوت گزارش می‌دهد که در حدود قرن ششم پیش از میلاد، این جزیره متعلق به ارمیونی بود که آن را به ساموس فروخت. ساموس نیز به نوبه خود آن را به ترویزینا واگذار کرد.
هیدرا در بیشتر دوران حیات خود در حاشیه تاریخ باقی ماند. جمعیت آن در دوران باستان بسیار کم بود و به جز اشاره‌های کوتاه در آثار هرودوت و پاوسانیاس، سابقه چندانی از آن دوران بر جای نمانده است.
واضح است که هیدرا در دوران امپراتوری بیزانس مسکونی‌بوده، زیرا گلدان‌ها و سکه‌هایی در منطقه اپیسکوپی کشف‌شده است. با این حال، به نظر می‌رسد که جزیره در دوران امپراتوری لاتین قسطنطنیه دوباره جمعیت خود را از دست داده است، زیرا ساکنان آن از دست دزدان دریایی گریختند. در جزایر دیگر، ساکنان به مناطق داخلی نقل‌مکان کردند، کاری که در هیدرا اساساً غیرممکن بود.
جامعه آروانی‌ها
در میان آروانی‌های محلی، نخستین گزارش درباره اسکان آن‌ها توسط آنتونیس میائولیس، پسر دریاسالار آندریاس میائولیس، پس از پایان جنگ استقلال یونان (۱۸۳۰) نوشته شد. بر اساس این روایت محلی، هیدریوت‌های آروانی از آلبانیایی‌هایی تبار می‌گیرند که در دهه ۱۴۶۰ به دلیل آزار و اذیت توسط سلطان عثمانی، محمد دوم، مستقیماً آلبانی را به عنوان پناهنده ترک کردند. تحقیقات تاریخ‌نگارانه نشان می‌دهد که آلبانیایی‌ها در قرن پانزدهم مستقیماً از آلبانی در هیدرا ساکن نشدند، بلکه به دلیل درگیری‌های منطقه‌ای با ونیزی‌ها و عثمانی‌ها، از پلوپونز (ارمیونیدا) به آنجا آمدند.[۱۳] این نخستین اسکان آلبانیایی‌ها در اوایل قرن شانزدهم رخ داد و احتمالاً شامل اعضای همان ۱ تا ۲ طایفه بوده است.[۱۴] آن‌ها بندر شهر امروزی را ایجاد کردند و حضورشان تا اواسط قرن بیستم مشهود بود، زمانی که به گفته تی. یوخالاس، اکثریت جمعیت جزیره را مهاجرانی از خارج از پلوپونز تشکیل می‌دادند.[۱۳] در قرن شانزدهم، جزیره شروع به پذیرش پناهندگانی از جنگ‌های میان عثمانی‌ها و ونیزی‌ها کرد.[۱۵] در اوایل قرن هجدهم، آخرین موج مهاجرت آروانی‌ها از مناطق نزدیک در جزیره ساکن شد. آروانیتی زبانی بود که همه هیدریوت‌ها به آن صحبت می‌کردند. تا قرن نوزدهم، مردان زبان یونانی را نیز آموخته بودند، در حالی که زنان و کودکان اغلب به یونانی صحبت نمی‌کردند. یکی از دلایل ماندگاری زبان آروانیتی در هیدرا برخلاف سایر جزایری که بخشی از سکونتگاه‌های آروانی در اژه بودند، این بود که این زبان توسط طبقه نوظهور تاجر-شهرنشین هیدریوت صحبت و ترویج می‌شد.[۱۶] حتی در قرن بیستم، خانواده‌های بزرگان محلی مانند کونتوریوتیس در هیدرا به آروانیتی صحبت می‌کردند.[۱۷] هیدرا همچنین جزیره‌ای بود که مراسم عشای ربانی کلیسا اغلب به زبان محلی آروانیتی برگزار می‌شد، که مورد نادری است، زیرا در بیشتر جوامع ارتدکس آلبانیایی، یونانی حتی تا اوایل قرن بیستم زبان مراسم مذهبی بود.[۱۷] جامعه آروانی هنوز در جزیره یافت می‌شود.[۱۸] امروزه آن‌ها کاملاً همگون شده‌اند.
دوران عثمانی: دوره قدرت تجاری و دریایی
هیدرا در بخش عمده‌ای از دوران حکومت عثمانی اهمیت چندانی نداشت. در پایان سده شانزدهم، موجی از مهاجرت شامل خانواده‌های بزرگ از مناطق هلنی و آسیای صغیر به این جزیره صورت گرفت. به دلیل زمین‌های غیرحاصلخیز، ساکنان به دریا روی آوردند.[۱۹] توسعه دریایی و تجاری آن در سده هفدهم آغاز شد و نخستین مدرسه دریانوردی آن در سال ۱۶۴۵ تأسیس گردید.[۲۰] ظاهراً نخستین کشتی حقیقتاً هیدریایی در سال ۱۶۵۷ به آب انداخته شد. با این حال، درگیری میان جمهوری ونیز و امپراتوری عثمانی، توسعه دریایی جزیره را تا پس از سال ۱۷۱۸ و عهدنامه پاساروفچه محدود کرد. از سده هفدهم به بعد، هیدرا به دلیل قدرت تجاری‌اش اهمیت بیشتری یافت.
در نیمه نخست سده هجدهم، هیدرا همان نوع کشتی‌هایی را می‌ساخت که در دیگر جزایر اژه ساخته می‌شد: «ساختوری» ۱۵ تا ۲۰ تنی و «لاتینادیکو» ۴۰ تا ۵۰ تنی. هیدریایی‌ها به تجارت در دریای اژه و رفتن تا قسطنطنیه بسنده می‌کردند. تغییر بزرگی در سال ۱۷۵۷ پس از به آب انداختن یک کشتی ۲۵۰ تنی رخ داد. کشتی‌های بزرگ‌تر هیدرا را قادر ساخت تا به یک بندر تجاری مهم تبدیل شود. تا سال ۱۷۷۱، تا ۵۰ کشتی از سراسر یونان در کشتی‌گاه حضور داشتند. ده سال بعد، این جزیره ۱۰۰ کشتی را تجهیز کرده بود.[۲۱]
با این حال، امپراتوری عثمانی و سیاست‌هایش موفقیت اقتصادی هیدرا را محدود می‌کرد. تعرفه‌ها و مالیات‌های سنگین سرعت توسعه را کاهش می‌داد. دولت عثمانی تجارت آزاد را محدود کرده بود و تنها به کشتی‌های عثمانی اجازه می‌داد در داردانل و تنگه بسفر تردد کنند و از این رو به دریای سیاه، بنادر آن و تجارت غلات از مناطق داخلی آن دسترسی‌داشته باشند. عهدنامه کوچوک قینارجه همه این‌ها را تغییر داد. روسیه از امپراتوری عثمانی حق حفاظت از مسیحیان ارتدکس امپراتوری را به دست آورد. این حفاظت مذهبی یک پیامد تجاری داشت: هیدریایی‌ها شروع به دریانوردی با پرچم روسیه کردند. این عهدنامه همچنین امکان تردد آزاد میان دریای اژه و دریای سیاه را فراهم کرد. هیدرا وارد دوران تجاری خود شد. کشتی‌های هیدریایی کالاها را میان جنوب روسیه در شرق و بنادر ایتالیایی آنکونا و لیورنو در غرب حمل می‌کردند. از سال ۱۷۸۵ به بعد، کشتی‌داران هیدریایی شروع به فعالیت در تجارت کردند، نه فقط حمل‌ونقل. هر کشتی به یک بنگاه تجاری کوچک تبدیل شد و تجارت با شام (سرزمین) به‌سرعت به کشتی‌های هیدرا وابسته شد، هرچند این امر بدون رقابت از سوی کشتی‌های اسپتسز و پسارا نبود.
طاعون سال ۱۷۹۲ بخش بزرگی از جمعیت را از بین برد و بسیاری از مردم مهاجرت کردند. در نتیجه، شهر برای مدتی تقریباً به‌طور کامل متروکه شد. تا پایان سده هجدهم، هیدرا دوباره بسیار مرفه‌شده بود و کشتی‌هایش تا فرانسه، اسپانیا و حتی قاره آمریکا تجارت می‌کردند. ناپلئون بناپارت به نشانه قدردانی از نقش هیدریایی‌ها در شکستن محاصره بریتانیا و رساندن غذا به فرانسه، یک لوستر نقره‌ای بزرگ به کلیسای جامع جزیره اهدا کرد.
جنگ استقلال یونان
در سده نوزدهم، هیدرا خانه حدود ۱۲۵ قایق و ۱۰٬۰۰۰ ملوان بود. عمارت‌های ناخدایان دریا که گرداگرد بندر را فراگرفته‌اند، گواهی بر رفاهی است که کشتیرانی برای جزیره به ارمغان آورد؛ جزیره‌ای که در زمان جنگ استقلال یونان، ۱۶٬۰۰۰ نفر جمعیت داشت.
در ابتدا، هیدریایی‌ها برای پیوستن به جنگ استقلال یونان هم‌نظر نبودند. در آوریل ۱۸۲۱، هنگامی که آنتونیس اویکونومو فرماندار عثمانی، نیکولائو کوکوویلا را اخراج کرد و پیوستن هیدرا به مبارزات استقلال‌طلبانه را اعلام نمود، با مخالفت شدید رهبران جزیره مواجه شد که تمایلی به از دست دادن موقعیت نسبتاً ممتاز خود در دوران حکومت عثمانی نداشتند. اویکونومو زندانی شد، از جزیره رانده شد و سرانجام مخالفانش در دسامبر ۱۸۲۱ قاتلانی را برای تعقیب و کشتن او فرستادند.
با این وجود، هیدرا سرانجام به آرمان استقلال پیوست و مشارکت هیدرا با حدود ۱۵۰ کشتی، به‌علاوه تدارکات برای مبارزه علیه ترک‌ها، نقشی حیاتی ایفا کرد. دریاسالار یونانی آتاناسیوس میائولیس، که خود ساکن هیدرا بود، از آتش‌کشتی‌های هیدریایی برای وارد کردن خسارات سنگین به ناوگان عثمانی استفاده کرد. سرانجام ناوگان هیدرا، همراه با ناوگان‌های دو جزیره دریایی دیگر یعنی پسارا و اسپتسز، توانستند کنترل دریای اژه شرقی را از امپراتوری عثمانی بازپس گیرند.
ملوانان آروانی‌زبان هیدرا و اسپتسز، هسته اصلی ناوگان یونان و اعضای برجسته دولت یونان را تشکیل می‌دادند که در میان آن‌ها یک رئیس‌جمهور زمان جنگ نیز حضور داشت. آن‌ها در برخی موارد از زبان آروانی استفاده می‌کردند تا دیگران در جبهه خودی نتوانند مکاتباتشان را بخوانند.[۲۲]
تاریخ نوین
با پایان انقلاب و ایجاد دولت یونان، این جزیره به‌تدریج موقعیت دریایی خود را در مدیترانه شرقی از دست داد که منجر به بحرانی اقتصادی و دوره‌ای از سختی و بیکاری شد. دلیل اصلی این بود که با ایجاد دولت یونان، ناوگان هیدرا امتیازاتی را که عهدنامه کوچوک قینارجه و استفاده از پرچم روسیه به آن داده بود، از دست داد. دلیل دیگر این بود که خانواده‌های سنتی که مالک اکثریت ناوگان بودند، نتوانستند مزایای مشارکت در انقلاب کشتی بخار را پیش‌بینی کنند؛ انقلابی که هزینه‌های عملیاتی کشتیرانی را از طریق کاهش خدمه و کاهش وابستگی به نیروی باد به‌طور قابل‌توجهی کاهش داد و آن‌ها را در مقایسه با شرکت‌های کشتیرانی جدید پیرئوس، پاتراس و جزیره سیروس در وضعیت نامطلوبی قرار داد. دلیل سوم این بود که شرایط جدید، فعالیت‌های غیرقانونی مانند دزدی دریایی را غیرممکن کرد. بار دیگر، بسیاری از ساکنان هیدرا را ترک کردند و عمارت‌های بزرگ و اقامتگاه‌های زیبای خود را که رو به ویرانی می‌رفت، پشت سر گذاشتند. ستون اصلی اقتصاد جزیره به صید اسفنج دریایی تبدیل شد. این امر تا سال ۱۹۳۲ که مصر صید در امتداد سواحل خود را ممنوع کرد، دوباره رفاه را به همراه آورد.
بین سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۳، در طول تصرف یونان توسط نیروهای محور، قحطی در هیدرا رخ داد. تخمین زده می‌شود که حدود هشت درصد از جمعیت بر اثر گرسنگی جان باختند. تا پایان جنگ جهانی دوم، هیدریایی‌ها دوباره جزیره را به تعداد زیاد ترک کردند؛ بسیاری از آن‌ها به خارج از کشور رفتند. مشهورترین مقصد آن‌ها تارپون اسپرینگز (فلوریدا) در فلوریدا بود.[۲۳]
در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، تنها جنگل کاج جزیره در آتش سوخت. این آتش‌سوزی توسط آتش‌بازی‌هایی که از یک قایق تفریحی پرتاب‌شده بود، ایجاد شد. مقامات یونانی سیزده نفر را در رابطه با این حادثه دستگیر کردند که همگی از خدمه قایق بودند.[۲۴][۲۵]
جمعیت تاریخی
| ۱۹۸۱ | ۲٬۷۳۲ | - |
| ۱۹۹۱ | ۲٬۲۷۹ | ۲٬۳۸۷ |
| ۲۰۰۱ | ۲٬۵۲۶ | ۲٬۷۱۹ |
| ۲۰۱۱ | ۱٬۹۰۰ | ۱٬۹۸۲ |
| ۲۰۲۱ | ۱٬۹۸۸ | ۲٬۰۷۰ |
توپوگرافی و بوم‌شناسی
.jpg)
ویژگی‌های جغرافیایی غالب هیدرا، دامنه‌های سنگی و برهنه آن و دره‌های پوشیده از درختان کاج با خانه‌های روستایی پراکنده است. این جزیره در سال ۱۹۵۵ موضوع یک مطالعه زمین‌شناسی مدرن توسط رنز قرار گرفت. برخی از لایه‌های سنگ آهک دوره پرمین پسین، سرشار از سنگواره‌های به‌خوبی حفظ‌شده هستند.
انواع بسیاری از گل‌های وحشی از جمله «اسپنتز» (spentzes) کمیاب یا نگون‌سار و شقایق در این جزیره یافت می‌شوند. علاوه بر درختان کاج، درختان سرو و زیتون نیز وجود دارند. گونه‌های پرندگان شامل کبک، بلدرچین و بسیاری از پرندگان مهاجر است که در معرض شکار محلی قرار دارند. پستانداران شامل خرگوش، گربه وحشیده و بز هستند.
اگرچه نام جزیره از چشمه‌های باستانی که برای یونانیان باستان شناخته‌شده بود گرفته‌شده، اما امروزه تقریباً خشک است. هیدرا در گذشته چاه‌هایی داشت و سه چاه جدید نیز پیدا‌شده است. امروزه، این جزیره آب خود را با قایق از سرزمین اصلی یونان وارد می‌کند. یک کارخانه نمک‌زدایی در سال ۲۰۱۴ افتتاح شد.[۲۶] بسیاری از مردم محلی بارش‌های زمستانی را در آب‌انبارهای زیر خانه‌های خود ذخیره می‌کنند تا بعداً به عنوان آب آشامیدنی استفاده کنند.
آتش‌سوزی در طول موج گرمای ۲۰۰۷ اروپا بخش بزرگی از جنگل کاج در شرق بندر هیدرا را از بین برد. با این حال، آتش‌سوزی برخی از جنگل‌های بالای کامینی و در انتهای غربی هیدرا را دست‌نخورده باقی گذاشت. جنگل‌های اطراف مولوس، بیستی و آگیوس نیکولائوس نیز تحت تأثیر قرار نگرفتند.
اقلیم
جزیره هیدرا دارای اقلیم نیمه‌خشک گرم (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: BSh) با میانگین دمای سالانه حدود ۲۰٫۴ درجه سانتی‌گراد و میانگین بارش سالانه حدود ۳۹۰ میلی‌متر است. هیدرا در پهنه سرمایی ۱۱آ قرار دارد.[۲۷][۲۸]
| داده‌های اقلیم هیدرا | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ماه | ژانویه | فوریه | مارس | آوریل | مه | ژوئن | ژوئیه | اوت | سپتامبر | اکتبر | نوامبر | دسامبر | سال |
| سابقهٔ بیش‌ترین °C (°F) | ۲۵٫۸ (۷۸) |
۲۳٫۳ (۷۴) |
۲۴٫۰ (۷۵) |
۳۱٫۳ (۸۸) |
۳۲٫۷ (۹۱) |
۳۷٫۱ (۹۹) |
۳۹٫۸ (۱۰۴) |
۴۲٫۳ (۱۰۸) |
۳۴٫۶ (۹۴) |
۳۱٫۷ (۸۹) |
۲۸٫۸ (۸۴) |
۲۴٫۶ (۷۶) |
۴۲٫۳ (۱۰۸) |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۱۴٫۸ (۵۹) |
۱۵٫۶ (۶۰) |
۱۷٫۲ (۶۳) |
۲۰٫۸ (۶۹) |
۲۵٫۰ (۷۷) |
۲۹٫۷ (۸۵) |
۳۲٫۹ (۹۱) |
۳۲٫۸ (۹۱) |
۲۸٫۹ (۸۴) |
۲۴٫۱ (۷۵) |
۲۰٫۳ (۶۹) |
۱۶٫۶ (۶۲) |
۲۳٫۲۳ (۷۳٫۸) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۱۲٫۵ (۵۵) |
۱۳٫۲ (۵۶) |
۱۴٫۵ (۵۸) |
۱۷٫۶ (۶۴) |
۲۱٫۷ (۷۱) |
۲۶٫۳ (۷۹) |
۲۹٫۴ (۸۵) |
۲۹٫۶ (۸۵) |
۲۶٫۰ (۷۹) |
۲۱٫۷ (۷۱) |
۱۸٫۱ (۶۵) |
۱۴٫۵ (۵۸) |
۲۰٫۴۲ (۶۸٫۸) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۱۰٫۲ (۵۰) |
۱۰٫۸ (۵۱) |
۱۱٫۷ (۵۳) |
۱۴٫۴ (۵۸) |
۱۸٫۴ (۶۵) |
۲۲٫۸ (۷۳) |
۲۵٫۹ (۷۹) |
۲۶٫۴ (۸۰) |
۲۳٫۲ (۷۴) |
۱۹٫۲ (۶۷) |
۱۵٫۹ (۶۱) |
۱۲٫۳ (۵۴) |
۱۷٫۶ (۶۳٫۸) |
| سابقهٔ کم‌ترین °C (°F) | ۲٫۴ (۳۶) |
۳٫۸ (۳۹) |
۳٫۸ (۳۹) |
۷٫۸ (۴۶) |
۱۲٫۴ (۵۴) |
۱۶٫۵ (۶۲) |
۱۹٫۶ (۶۷) |
۲۱٫۸ (۷۱) |
۱۶٫۶ (۶۲) |
۱۱٫۶ (۵۳) |
۸٫۹ (۴۸) |
۴٫۹ (۴۱) |
۲٫۴ (۳۶) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۶۰٫۵ (۲٫۳۸) |
۵۱٫۹ (۲٫۰۴) |
۳۵٫۶ (۱٫۴) |
۱۸٫۶ (۰٫۷۳) |
۸٫۱ (۰٫۳۲) |
۱۲٫۶ (۰٫۵) |
۱٫۰ (۰٫۰۴) |
۲٫۴ (۰٫۰۹) |
۴۲٫۵ (۱٫۶۷) |
۳۶٫۴ (۱٫۴۳) |
۶۰٫۹ (۲٫۴) |
۶۲٫۷ (۲٫۴۷) |
۳۹۳٫۲ (۱۵٫۴۷) |
| منبع: بولتن‌های ماهانه رصدخانه ملی آتن (ژوئیه ۲۰۱۰ – فوریه ۲۰۲۴)[۲۷][۲۹] و سازمان جهانی هواشناسی[۳۰] | |||||||||||||
شهرداری هیدرا
شهرداری هیدرا شامل جزایر زیر است:
| جزیره دوکوس | ۱۳٫۵ | ۱۵ |
| جزیره آگیوس گئورگیوس | ۴٫۳ | ۰ |
| جزیره هیدرا | ۵۲ | ۲٬۰۵۵ |
| جزیره تریکری و جزایر دیگر | ۲٫۲ | ۰ |
مساحت کل شهرداری ۷۲ کیلومتر مربع است و جمعیت آن ۲٬۰۷۰ نفر (۲۰۲۱) است که بیشتر آن‌ها در شهر هیدرا ساکن هستند.
زندگی فرهنگی
جشنواره میاولیا مجموعه‌ای از رویدادهای فرهنگی را در هفته آخر ژوئن ارائه می‌دهد و پیروزی در نبردهای دریایی به رهبری دریاسالار میائولیس در طول جنگ استقلال یونان را گرامی می‌دارد. این جشنواره با بازسازی نمایشی به آتش کشیدن ناوگان عثمانی در دریا و به دنبال آن نمایش تماشایی آتش‌بازی به اوج می‌رسد.[۳۱]
مرکز تئاتر و هنرهای هیدراما هر تابستان در طول جشنواره هنرهای نمایشی هیدرا، نمایش‌های تئاتر و رقص رایگان ارائه می‌دهد.[۳۲][۳۳] هیدراما از سال ۲۰۰۱ میزبان فعالیت‌های نمایشی و رقص برای جامعه محلی و بازدیدکنندگان بین‌المللی‌بوده است.[۳۴]
در ژوئن ۲۰۰۹، مجموعه‌دار هنری داکیس جوآنو شعبه هیدرا از یک موزه هنری خصوصی به نام بنیاد دسته را برای نمایش آثار هنرمندان جوان تثبیت‌شده افتتاح کرد.[۳۵]
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، هیدرا خانه دوم جامعه‌ای از هنرمندان مهاجر بود که شامل رمان‌نویس مشهور نروژی اکسل ینسن، نویسندگان استرالیایی چارمیان کلیفت و جورج جانستون، و خواننده و ترانه‌سرای کانادایی لئونارد کوهن می‌شد.[۳۶] کوهن چندین آهنگ مشهور خود از جمله «پرنده‌ای روی سیم» و «خداحافظ ماریان» را در دوران زندگی با همسر سابق ینسن، ماریان ایلن، در هیدرا نوشت. این دوره در فیلم مستند ۲۰۱۹ با عنوان ماریان و لئونارد: کلمات عشق و رمان سال ۲۰۲۰ پالی سمسون با عنوان تئاتری برای رویاپردازان به تصویر کشیده شده است.
در ماندراکی، گالری هنری ویلهلمینا نمایشگاه‌های هنر معاصر از جمله آثار هنرمندانی مانند توگو و بیا بونافینی را برگزار می‌کند.
در نزدیکی خانه لئونارد کوهن، خانه پانایوتیس تتسیس قرار دارد که اکنون به عنوان موزه فعالیت می‌کند.[۳۷]
خانه لئونارد کوهن
نمای کلی
این جزیره در اواسط اکتبر میزبان کنفرانس سالانه ربتیکو، نوعی موسیقی محلی شهری یونانی، بود.
روابط بین‌الملل
خواهرخواندگی (شهرها)
شهرداری هیدرا با شهرهای زیر خواهرخوانده است:
افراد سرشناس
- لاسکارینا بوبولینا (۱۷۷۱–۱۸۲۵) بازرگان، مالک کشتی، دریاسالار
- برندا چمبرلین (هنرمند) (۱۹۱۲–۱۹۷۱) هنرمند و نویسنده ولزی
- شارمیان کلیفت (۱۹۲۳–۱۹۶۹)، رمان‌نویس و نویسنده استرالیایی
- لئونارد کوهن (۱۹۳۴–۲۰۱۶)، خواننده-ترانه‌سرا، شاعر و رمان‌نویس کانادایی که اوایل دوران ترانه‌سرایی خود را در هیدرا به همراه دوست‌دخترش ماریان ایلن گذراند.
- آندریا دیمیتری (۱۷۷۵–۱۸۵۲) قهرمان جنگی یونانی-آمریکایی، که در جنگ ۱۸۱۲ جنگید.
- دوروتیوس (۱۸۸۸–۱۹۵۷)، اسقف اعظم آتن و تمام یونان
- فاتیوس فیسک (۱۸۰۹–۱۸۹۰) لغوکننده برده‌داری یونانی-آمریکایی و کشیش نیروی دریایی ایالات متحده
- اکسل ینسن (۱۹۳۲–۲۰۰۳) نویسنده نروژی
- جورج جانستون (۱۹۱۲–۱۹۷۰)، روزنامه‌نگار، رمان‌نویس و نویسنده استرالیایی
- گئورگیوس کونتوریوتیس (۱۷۸۹–۱۸۵۸) بازرگان، مالک کشتی، سیاستمدار، نخست‌وزیر یونان
- لازاروس کونتوریوتیس (۱۷۶۹–۱۸۵۲) بازرگان، مالک کشتی. بزرگ‌ترین تأمین‌کننده مالی جنگ استقلال یونان.
- پاولوس کونتوریوتیس (۱۸۵۵–۱۹۳۵) دریاسالار و رئیس‌جمهور یونان
- پانایوتیس کوپیتوریس (۱۸۲۱–۱۸۸۱)، نویسنده
- آنتونیوس کریزیس (۱۷۹۶–۱۸۶۵) بازرگان، مالک کشتی، دریاسالار، نخست‌وزیر یونان
- ماریوس لوئیزیدس (۱۹۲۸–۱۹۸۸) هنرمند تجسمی یونانی بود.
- آندریاس میائولیس (۱۷۶۸–۱۸۳۵)، بازرگان، مالک کشتی، دریاسالار
- آتاناسیوس میائولیس (۱۸۱۵–۱۸۶۷) نخست‌وزیر یونان
- نیکوس نیکولائو (۱۹۰۹–۱۹۸۶)، هنرمند
- گئورگیوس ساچتوریس، مالک کشتی، دریاسالار در طول جنگ استقلال یونان
- پانایوتیس تتسیس (۱۹۲۵–۲۰۱۶)، نقاش
- امانوئل تومبازیس، بازرگان، مالک کشتی، دریاسالار
- یاکوووس تومبازیس (۱۷۸۲–۱۸۲۹) بازرگان، مالک کشتی، دریاسالار
- رالو مانو، طراح رقص
- آناستاسیوس تسامادوس (۱۷۷۴–۱۸۲۵)، مالک کشتی، دریاسالار، کاپیتان یونانی بریگ آریس، که قهرمانانه در نبرد اسفاکتریا (۱۸۲۵) در حین مقابله با نیروی پیاده‌سازی مصری-ترکی کشته شد.
- گوران تونستروم (۱۹۳۷–۲۰۰۰) نویسنده سوئدی
- لیلی ونیزلوس (زاده ۱۹۳۳)، فعال محیط‌زیست
- نیکولائوس ووکوس (۱۸۵۴–۱۹۰۲)، نقاش
- النا ووتسی (زاده ۱۹۶۴)، طراح جواهر
- نیکولائوس ووتسیس (۱۸۷۷–۱۹۳۱)، دریاسالار
- دیمیتریوس وولگاریس (۱۸۰۲–۱۸۷۸)، بازرگان، مالک کشتی، نخست‌وزیر یونان
- گوردون مریک (۱۹۱۶–۱۹۸۸)، نویسنده
- کریستینا کولوردو-مانسفلد (زاده ۱۹۴۰)، هنرمند
- اینگبورگ بوگل (زاده ۱۹۶۰)، روزنامه‌نگار
- استفان کولوردو-مانسفلد (زاده ۱۹۷۶)، تهیه‌کننده و نویسنده
- دیمیتریوس آنتونیتسیس (زاده ۱۹۶۶)، هنرمند و کیوریتور
کتاب‌هایی درباره یا با فضای هیدرا
- غول ماروسی، هنری میلر (۱۹۴۱)
- Peel Me a Lotus، شارمیان کلیفت (۱۹۵۹)
- The Sea Change، الیزابت جین هاوارد (۱۹۵۹)
- Doctors Wear Scarlet، سایمون ریون (۱۹۶۰)
- A Rope of Vines: Journal from a Greek Island، برندا چمبرلین (۱۹۶۵) (شابک ۹۷۸۱۹۰۵۷۶۲۸۶۶)
- The Sleepwalker، مارگاریتا کاراپانو (۱۹۸۵)
- Clouds over Hydra، چارلز یانگ (۱۹۹۶)
- قطعات فراری، آن مایکلز (۱۹۹۶)
- The Riders، تیم وینتون (۱۹۹۶)
- Hydra and the Bananas of Leonard Cohen، راجر گرین (۲۰۰۳)
- Rhubarbs from a Rock، دیوید فاگان (۲۰۰۳)
- Hydra، کاترین وندپول (۱۹۸۰)
- Le Premier jour، مارک لوی (۲۰۰۹)
- Travels with Epicurus، دنیل کلاین (۲۰۱۲)
- Hydra vues privées / Private views، کاترین پانچو، انتشارات گورکوف گرادنیگو (۲۰۱۵)
- Island of Cats – Hydra، گابریلا استابلر، ادیشن رویس (۲۰۱۵)
- حیوانات زیبا، لارنس آزبورن (۲۰۱۷)
- So Long, Marianne: a Love Story، کاری هستامار (۲۰۱۷)
- Hydra. An Island and Its Architecture، مایکل لودون (۲۰۱۸)
- Forth into Light، گوردون مریک (۱۹۷۴)
- تئاتری برای رویاپردازان، پالی سمسون (۲۰۲۰)
- Half the Perfect World (writers, dreamers and drifters)، پل جنونی و تانیا دالزیل (۲۰۱۸)
- When We Were Almost Young: Hydra through War and Bohemians، هله گلدمن (ویراستار، گردآورنده) (۲۰۱۸)
- Δε λες κουβέντα («آتن مستندنشده»)،[۴۰] ماکیس مالافکاس (۲۰۱۸)
- The Warp of Time، اکاترینا یوسکوفسکی (۲۰۲۴)[۴۱]
- Hydra: Island in the Sound، آلکیستیس بوتسیوک و اکاترینا یوسکوفسکی (۲۰۲۵)[۴۲][۴۳]
- Thirty Shocks For Thirty Maria's، مکس زاهاروپولوس (۲۰۲۶)
فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در هیدرا
- دختری در لباس سیاه (یونان، ۱۹۵۶)
- پسری روی دلفین (۱۹۵۷)
- فدرا (۱۹۶۲)
- Island of Love (۱۹۶۳)
- بخور برای نفرین‌شدگان (۱۹۷۰)
- ویلا آبی (Un Bruit Qui Rend Fou) (۱۹۹۵)
- سفری با قایق (۲۰۰۲)
- قطعات فراری (۲۰۰۷)
- The Capsule (۲۰۱۲)
- ماریان و لئونارد: کلمات عشق (۲۰۱۹)
- سفر به یونان (۲۰۲۰)
در فرهنگ عامه
- گروه کینگ گیزارد اند د لیزارد ویزارد موزیک ویدئوی خود برای «Ice V» را در این جزیره فیلم‌برداری کردند.[۴۴]
نگارخانه
_3.JPG)
نمایی از هیدرا.jpg)
شهر و بندر هیدرا.jpg)
نمای هیدرا از غرب
نمای پانوراما
شهر هیدرا در جزیره هیدرا، یونان
آندریاس ووکوس میائولیس اثر پیتر فون هس
حمل «اپیتفیوس» در آدینه نیک.jpg)
عکس فوری از خط ساحلی
در سمت چپ موزه هیدرا. در سمت راست عمارت تسامادوس.
موزه هیدرا._7.JPG)
توپ‌ها.jpg)
ساحل بیستی جزیره هیدرا، یونان.jpg)
شهر هیدرا
خیابان
قاطرهای هیدرا
سواحل جزیره هیدرا
پانویس
- ↑ Municipality of Ydra, Municipal elections – October 2023, Ministry of Interior
- 1 2 "Water supply for Hydra Island Greece". hydradirect.com (in English). Retrieved 15 March 2017.
- ↑ "Population & housing census 2001 (incl. area and average elevation)" (PDF) (in Greek). National Statistical Service of Greece. Archived from the original (PDF) on 21 September 2015.
- ↑ "Detailed census results 1991" (PDF). Archived from the original (PDF) on 3 March 2016. (39 MB) (به یونانی و فرانسوی)
- ↑ Jochalas, Titos (2006). Ύδρα: λησμονημένη γλώσσα. Ekdoseis Patakē. p. 81. ISBN 9601621148.
- ↑ Zikakou, Ioanna (9 September 2014). "Hydra: The Cosmopolitan Greek Island Where No Cars Are Allowed". GreekReporter.com. Retrieved 15 March 2017.
- ↑ "Travel". National Geographic. Archived from the original on 8 January 2015. Retrieved 8 January 2014.
- ↑ "Hydra National Merchant Marine Academy". hydra.com.gr. Retrieved 15 March 2017.
- ↑ Loudon, Michael (2018). Hydra. An Island and Its Architecture. Vienna. ISBN 978-3-85161-194-6.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده) - ↑ "Athens School of Fine Arts". GRECT (in English). Archived from the original on 15 March 2017. Retrieved 15 March 2017.
- ↑ "Tombazis Mansion | Hydra's Historic Mansions | Hydra Greece". Archived from the original on 22 October 2019. Retrieved 25 September 2018.
- ↑ "Cathedral of Hydra". Inside Hydra Island Greece | Hydra News & Info from Hydra Locals (in American English). 6 November 2010. Archived from the original on 15 March 2017. Retrieved 15 March 2017.
- 1 2 Jochalas, Titos P. (1971): Über die Einwanderung der Albaner in Griechenland: Eine zusammenfassene Betrachtung ["On the immigration of Albanians to Greece: A summary"]. München: Trofenik.
- ↑ Jochalas 2006, p. 40.
- ↑ Vanderpool, Catherine (1980) Hydra, Athens Lycabettus Press, pp. 3-4.
- ↑ Jochalas 2006, p. 76.
- 1 2 Jochalas 2006, p. 140.
- ↑ Modern Greece. Elaine Cotsirilos Thomopoulos. Santa Barbara, California. 2022. p. 4. ISBN 978-1-4408-5492-7. OCLC 1252736820.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:دیگران (رده) نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده) - ↑ Vicky Katsoni; Ciná van Zyl, eds. (21 June 2021). Culture and Tourism in a Smart, Globalized, and Sustainable World: 7th International Conference of IACuDiT, Hydra, Greece, 2020. Springer Nature. ISBN 978-3-030-72469-6. OCLC 1258664982.
- ↑ Iles grecques, Guide Bleu, Hachette, 1998. p. 185.
- ↑ Georgios Voyatis, Le Golfe Saronique, p. 164.
- ↑ Mark Mazower (2021). The Greek Revolution and the Making of Modern Europe. Penguin Press. p. 44. ISBN 978-0-698-16398-0.
On the Greek side, there were the Christian Albanian Souliot bands, hardened mountain fighters based around clan leaders who gradually became integrated into the national war effort. There were also the Albanian-speaking seamen of Hydra and Spetses who provided not only the core of the Greek fleet but also leading members of the Greek government – including one wartime president – who occasionally used Albanian among themselves to prevent others on their own side from reading their correspondence.
- ↑ "An Inside Look at Tarpon Springs History". www.visitflorida.com (in English). 2020-08-29. Retrieved 2026-06-02.
- ↑ "Thirteen arrested after fireworks from yacht spark forest fire on Greek island". The Observer (in British English). Agence France-Presse. 22 June 2024. ISSN 0029-7712. Retrieved 23 June 2024.
- ↑ Wertheimer, Tiffany; Aeberhard, Danny (23 June 2024). "Crew arrested after yacht fireworks spark Greece blaze". BBC News (in British English).
- ↑ "Water Supply for Hydra Island Greece". Hydradirect.com.
- 1 2 "Monthly Bulletins". Meteo.gr.
- ↑ "Latest Conditions in Hydra". Penteli.meteo.gr.
- ↑
- ↑ "World Meteorological Organization". Oscar.wmo.int. Retrieved 14 July 2023.
- ↑ "Miaoulia Festival in Hydra - Hydra Events". Greeka.com. Retrieved 23 May 2026.
- ↑ Ύδρας, Φωνή της. "Το πρόγραμμα των παραστάσεων του Φεστιβάλ Θεάτρου Hydrama Theatre στον Βλυχό - Η Φωνή της Ύδρας". Fonitisydras.com. Retrieved 23 May 2026.
- ↑ "Hydrama Theatre & Arts in Vlychos on Hydra Island Greece". Hydradirect.com. Retrieved 23 May 2026.
- ↑ Velina Hasu Houston "Green Tea Girl in Orange Pekoe Country " p.7 اُسی‌ال‌سی ۹۴۰۵۱۱۹۶۹
- ↑ "In Pictures: See Jeff Koons's Luxurious Art Offerings to Apollo, God of the Sun, on the Greek Island of Hydra". news.artnet.com. 5 August 2022.
- ↑ Alex Beam (20 November 2014). "From Greece, with love". Boston Globe. Archived from the original on 7 July 2015. Retrieved 6 August 2016.
Cohen and Ihlen embarked on a 10-year long love affair/shuttle romance that found them in Oslo, Montreal and/or New York, depending on circumstance. Cohen jokingly called Ihlen his "Greek muse," as he launched into a decade of creative fervor, culminating in the ultimate breakup song, "So Long, Marianne." ("We met when we were almost young. . . ")
- ↑ "Tetsis Home & Studio on Hydra Island". Nhmuseum.gr (in British English). Retrieved 13 July 2022.
- ↑ "Twinnings" (PDF). Central Union of Municipalities & Communities of Greece. Archived from the original (PDF) on 15 January 2016. Retrieved 25 August 2013.
- ↑ "National Commission for Decentralised cooperation". Délégation pour l’Action Extérieure des Collectivités Territoriales (Ministère des Affaires étrangères) (in French). Retrieved 26 December 2013.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - ↑ Caucaso, Osservatorio Balcani e. "Malafekas: pulp is the genuine product of a country in crisis". OBC Transeuropa (in Italian). Retrieved 6 October 2020.
- ↑ "The Warp of Time (Helen Marden Cover Edition)". Gagosian Shop (in English). Retrieved 29 August 2024.
- ↑ Nair-Iliades, Sudha (2025-07-18). "Preserving Hydra's Artistic and Musical Heritage: A Conversation with Ekaterina Juskowski". Athens Insider (in English). Retrieved 2025-08-21.
- ↑ "Hydra: Island in the Sound". Mnemosyne Projects (in American English). Retrieved 2025-08-26.
- ↑ Kourelis, Pantelis (27 May 2025). "King Gizzard: "Stu captains the ship and whoever wants can be the first mate"". Rocking.gr.
مطالعه بیشتر
- Genoni, Paul; Dalziell, Tanya (2018). Half the Perfect World: Writers, Dreamers and Drifters on Hydra, 1955–1964 (Paperback). Clayton, Australia: Monash University Publishing. ISBN 978-1-925523-09-6.
پیوند به بیرون
- شهرداریهای آتیک
- استان‌های یونان