ولایت آدریانوپل
| ولایت آدریانوپل ولايت ادرنه Vilâyet-i Edirne | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ولایت امپراتوری عثمانی | |||||||||||||
| ۱۸۶۷–۱۹۲۲ | |||||||||||||
.svg.png) پرچم | |||||||||||||
.png) ولایت آدریانوپل در سال ۱۹۰۰ | |||||||||||||
| مرکز | آدریانپول (اکنون ادرنه) | ||||||||||||
| منطقه | |||||||||||||
| • موقعیت | ۴۱°۱۰′شمالی ۲۶°۱۹′شرقی / ۴۱٫۱۶°شمالی ۲۶٫۳۲°شرقی | ||||||||||||
| جمعیت | |||||||||||||
• مسلمان، ۱۹۱۴ | ۳۶۰٬۴۱۱ | ||||||||||||
• یونانی، ۱۹۱۴ | ۲۲۴٬۶۸۰ | ||||||||||||
• ارمنی، ۱۹۱۴ | ۱۹٬۷۷۳ | ||||||||||||
• یهودی، ۱۹۱۴ | ۲۲٬۵۱۵ | ||||||||||||
| تاریخچه | |||||||||||||
| تاریخچه | |||||||||||||
• قانون ولایت | ۱۸۶۷ | ||||||||||||
• انحلال | ۱۹۲۲ | ||||||||||||
| |||||||||||||
| امروزه بخشی از |  ترکیه یونان بلغارستان | ||||||||||||
.svg.png){kind=small}
ولایت آدریانوپل یا ولایت ادرنه (به ترکی عثمانی؛ Vilâyet-i Edirne) یک بخش اداری سطح اول (ولایت) امپراتوری عثمانی بود.[۱]
پیش از سال ۱۸۷۸، این ولایت مساحتی معادل ۲۶٬۱۶۰ مایل مربع (۶۷٬۸۰۰ کیلومتر مربع)کیلومتر مربع ) و تا کوه‌های بالکان امتداد داشت. با این حال، به موجب پیمان برلین (۱۸۷۸)، سنجاق ایسلیمه، بیشتر سنجاق فیلیبه و بخش کوچکی از سنجاق ادرنه (قزل‌آغاچ کازا و ناحیه موناستیر) از آن جدا شدند تا استان خودمختار روملیای شرقی با مساحت کل ۳۲۹۷۸ کیلومتر مربع ایجاد شود. این استان در سال ۱۸۸۵ به‌طور مسالمت‌آمیز با شاهزاده‌نشین بلغارستان متحد شد.[۲]
بقیه این ولایت در سال ۱۹۲۳ بین ترکیه و یونان تقسیم شد و پس از جنگ جهانی اول به عنوان بخشی از پیمان لوزان، با تشکیل تراکیه غربی و شرقی به اوج خود رسید. بخش کوچکتری نیز به موجب پیمان بخارست (۱۹۱۳) پس از جنگ‌های بالکان به بلغارستان رسیده بود. در اواخر قرن نوزدهم، این ولایت از شرق با ولایت استانبول، دریای سیاه و دریای مرمره، از غرب با ولایت سالونیکا، از شمال با روملیای شرقی (از سال ۱۸۸۵ متعلق به بلغارستان) و از جنوب با دریای اژه هم‌مرز بود. گاهی اوقات این منطقه به عنوان تراکیه جنوبی، یا تراکیه آدریانوپولیتن نیز توصیف می‌شود.[۳]
پس از شهر آدریانوپل (در ترکی ادرنه؛ در سال ۱۹۰۵ حدود ۸۰۰۰۰ نفر)، شهرهای اصلی عبارتند از: رودوستو (تکیرداغ کنونی) (۳۵۰۰۰)، گلیبولو (۲۵۰۰۰)، کرکلارلی (۱۶۰۰۰)، زانتی (۱۴۰۰) و دیکاچه (۱۵۰۰۰) (۱۰۰۰۰)، انز (۸۰۰۰)، کموتینی (۸۰۰۰) و الکساندروپولیس (۳۰۰۰).[۴][۵]
منابع
- ↑ "Salname-yi Vilâyet-i Edirne". 880-02Edirne Vilâyeti Salnamesi: v. 0000 uu.
{{cite journal}}: تاریخ وارد شده در|date= - ↑ استاتلووا، النا (۱۹۹۹). تاریخچه بلغاریا. Том ۳ [ تاریخ بلغارستان. جلد 3 ] . سوفیا: Издателска къща „Анубис“. ص ۱۶.
- ↑ اروپا و میراث تاریخی در بالکان ، ریموند دترز، باربارا سگارت، پیتر لانگ، ۲۰۰۸،.
- ↑ مهاجرت، حافظه، میراث: رویکردهای اجتماعی-فرهنگی به مرز بلغارستان و ترکیه ، ماگدالنا الچینوا، والنتینا گانوا-رایچوا، لینا گرگووا، استویکا پنکووا، ناتالیا راشکوا، نیکولای ووکوف، مگلنا زلاتکووا، لینا گرگوا ،.
- ↑ کارپات، ک. ه. (۱۹۸۵). جمعیت عثمانی، ۱۸۳۰-۱۹۱۴: ویژگی‌های جمعیتی و اجتماعی. مدیسون، ویسکانسین: انتشارات دانشگاه ویسکانسین.
- بنیانگذاریهای ۱۸۶۷ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
- انحلالهای ۱۹۲۲ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
- تاریخ استان ادرنه
- تاریخ استان تکیرداغ
- تاریخ استان چناققلعه
- دوره امپراتوری عثمانی در تاریخ بلغارستان
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۹۲۲ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای بنیانگذاریشده در ۱۸۶۷ (میلادی)