ویلیام آ. گامسون
ویلیام آنتونی گامسون | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۷ ژانویه ۱۹۳۴ |
| درگذشت | ۲۳ مارس ۲۰۲۱ |
| ملیت | آمریکایی |
| شهروندی | بروکلین (ماساچوست) |
| محل تحصیل | دکتری در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه میشیگان |
| فرزندان |
|
| جوایز |
|
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | جامعهشناسی: تحلیل گفتمان، رسانههای جمعی و جنبشهای اجتماعی |
| محل کار |
|
ویلیام آنتونی گامسون (به انگلیسی: William A. Gamson)؛ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۴-۲۳ مارس ۲۰۲۱[۱]) استاد جامعهشناسی در کالج بوستون بود، جایی که او همچنین مدیر مشترک پروژه تحقیقات و کنش های رسانهای کالج بوستون (MRAP) بود.[۲] او نویسنده کتابها و مقالات متعددی در مورد تحلیل گفتمان، رسانههای جمعی و جنبشهای اجتماعی از اوایل دهه ۱۹۶۰ است. آثار تأثیرگذار او عبارتند از: «قدرت و نارضایتی» (۱۹۶۸)،[۳]؛ «استراتژی اعتراض اجتماعی» (۱۹۷۵)،[۴]؛ «مواجهه با اقتدار ناعادلانه» (۱۹۸۲)[۵][۶] و گفتگوی سیاست (۲۰۰۲)،[۷] و همچنین نسخههای متعددی از جامعه شبیهسازیشده (SIMSOC).[۸].
گامسون دکترای خود را در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه میشیگان دریافت کرد، جایی که از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۲ در آنجا تدریس کرد. در سال ۱۹۶۲، او برنده جایزه AAAS برای تحقیقات علوم رفتاری شد.[۹] او همچنین دریافتکننده بورسیه گوگنهایم در سال ۱۹۷۸ است.[۱۰] در همان سال، او عضو هیئت علمی مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری دانشگاه استنفورد بود. [۱۱] او در سال ۱۹۹۴ به عنوان هشتاد و پنجمین رئیس انجمن جامعهشناسی آمریکا (ASA) انتخاب شد.[۱۲] جوایز او شامل مشارکتهای برجسته ASA در جایزه تدریس در سال ۱۹۸۷،[۱۳] جایزه حرفه ممتاز از بخش صلح و جنگ ASA در سال ۱۹۹۷،[۱۴] جایزه یک عمر دستاورد مککارتی از مرکز مطالعات جنبشهای اجتماعی در سال ۲۰۱۱،[۱۵] و جایزه بورسیه تحصیلی برجسته W.E.B. Du Bois از ASA توسط انجمن جامعهشناسی آمریکا در سال ۲۰۱۲.[۱۶]
گامسون رهبر و سازماندهندۀ تدریس در ضد جنگ ویتنام در سال ۱۹۶۵ در دانشگاه میشیگان بود و در طول دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی به شرکت در احساسات و اعتراضات ضد جنگ ادامه داد. او رهبری یک اعتصاب غذا توسط اساتید دانشگاه علیه دخالت دانشگاه در تحقیقات نظامی را بر عهده داشت.[۱۷] همسر او، زلدا اف. گامسون، نیز از شرکتکنندگان فعال در جنبش صلح بود و در راهپیمایی ۱۹۷۱ در واشنگتن شرکت داشت.[۱۷]
گامسون همچنین به خاطر نوشتههایش در مورد بازیهای شبیهسازی و خلق آنها شناخته شده است که عمدتاً در محیطهای آموزشی و سازمانی استفاده میشوند.[۱۸] این موارد شامل «SIMSOC: جامعه شبیهسازی شده» (1969)[۱۹]؛ اخبار روز: شبیهسازی بازی اخبار تلویزیون (۱۹۸۴)[۲۰]؛ و بازی عدالت جهانی (۲۰۰۷) میشود.[۲۱]
گامسون همچنین در ایجاد بیسبال فانتزی و ورزشهای فانتزی نقش مهمی داشت. او اولین لیگ بیسبال فانتزی را در بوستون در سال ۱۹۶۰ با نام "سمینار بیسبال" ایجاد کرد. جایی که همکاران فهرستهایی را تشکیل میدادند که در رتبهبندی نهایی بازیکنان در میانگین ضربه، RBI، ERA و بردها امتیاز کسب میکردند.[۲۲]
گامسون بعدها این ایده را با خود به دانشگاه میشیگان آورد، جایی که برخی از اساتید این بازی را انجام دادند. این افراد شامل رابرت اسکلار، مورخ و از جمله دانشجویان او دنیل اوکرنت بود. اوکرنت بعداً کتابی نوشت که کاتالیزور اصلی صنعت ورزشهای فانتزی مدرن بود.[۲۲][۲۳]
خانواده
گامسون و همسرش زلدا اف. گامسون (زاده ۱۲ مارس ۱۹۳۶) جامعهشناس، نویسنده و فعال آمریکایی در بروکلین (ماساچوست) زندگی میکردند. آنها دو فرزند به نامهای جنیفر (زاده ۱۹۶۰) و جاشوا (زاده ۱۹۶۲)،[۲۴] و پنج نوه داشتند.
قانون گامسون
قانون تناسب گامسون یا به طور خلاصه قانون گامسون توسط اریک سی. براون و مارک ان. فرانکلین در سال ۱۹۷۱ پیشنهاد شد.[۲۵] آنها اظهار داشتند که بین نمایندگی عددی هر نیروی سیاسی در یک دولت و تعداد کرسیهای آنها در مجلس تناسب وجود دارد.[۲۶] این ایده بر این بود که هر کنشگر در حکومت انتظار دارد متناسب با وزنی که به ائتلاف میدهد، پاداش دریافت کند. این ایده در مقاله «نظریه تشکیل ائتلاف» مطرح شده که در سال ۱۹۶۱ توسط ویلیام گامسون منتشر شده بود.[۲۷]
کتابشناسی گزیده
- گامسون، ویلیام آ.؛ مودیلیانی، آندره. ۱۹۸۹. «گفتمان رسانهای و افکار عمومی در مورد انرژی هستهای: رویکردی برساختگرا». «مجله آمریکایی جامعهشناسی» ۹۵: ۱–۳۷.
- گامسون، ویلیام آ.؛ ولفسفلد، گادی. ۱۹۹۳. «جنبشها و رسانهها به عنوان نطامهای متعامل». «سالنامه آکادمی علوم سیاسی و اجتماعی آمریکا» ۵۲۸: ۱۱۴–۱۲۵.
- گامسون، ویلیام آ.؛ مایر، دیوید. ۱۹۹۶. «چارچوببندی فرصت سیاسی». در دی. مکآدام، جی. مککارتی، و ام. زالد (ویراستاران)، «دیدگاههای تطبیقی در مورد جنبشهای اجتماعی: فرصتهای سیاسی، ساختارهای بسیجکننده و چارچوبهای فرهنگی» (مطالعات کمبریج در سیاست تطبیقی، صفحات ۲۷۵-۲۹۰). کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج. doi:10.1017/CBO9780511803987.014
- گامسون، ویلیام آ. ۱۹۹۷. «درباره کنار آمدن با گذشته». «مجله آمریکایی جامعهشناسی» ۱۰۳: ۲۱۰-۲۱۵.
- فری، میرا مارکس؛ گامسون، ویلیام آ.؛ گرهاردز، یورگن؛ و روخت، دیتر. ۲۰۰۲. شکلدهی گفتمان سقط جنین: دموکراسی و حوزه عمومی در آلمان و ایالات متحده. نیویورک، نیویورک: انتشارات دانشگاه کمبریج.
- گامسون، ویلیام آ. ۲۰۱۱. «از بیگانگان تا خودیها: تغییر درک از فرهنگ و آگاهی عاطفی در میان محققان جنبش اجتماعی». «بسیج» ۱۶: ۴۰۵–۴۱۸.
- گامسون، ویلیام آ. ۲۰۱۳. «بازیها در طول چرخه زندگی»، «شبیهسازی و بازی»، جلد ۴۴: ۶۰۹–۶۲۳.
پانویس
- ↑ "In Memoriam: William Gamson".
- ↑ "صفحه اصلی ویلیام گمسون". کالج بوستون. Archived from the original on 2011-06-29. Retrieved 2012-12-13.
- ↑ Gamson, William A. (1976). Power and discontent. Cambridge University Press. ISBN 9780521436793. OCLC 468481419.
- ↑ The Strategy of Social Protest شابک ۹۷۸−۰−۵۳۴−۱۲۰۷۸−۸
- ↑ Gamson, William A. (1986). Encounters with unjust authority. Dorsey Press. ISBN 978-0-256-02746-4. OCLC 483824335.
- ↑ «استراتژی اعتراض اجتماعی» شابک ۹۷۸-۰-۵۳۴-۱۲۰۷۸-۸
- ↑ گفتگوی سیاست (2002) شابک ۹۷۸−۰−۵۲۱−۴۳۶۷۹−۳
- ↑ SimSoc چاپ پنجم (2000) شابک ۹۷۸−۰−۶۸۴−۸۷۱۴۰−۰
- ↑ "جایزه AAAS برای تحقیقات علوم رفتاری". American Association for the Advancement of Science (به انگلیسی). Retrieved 2019-03-03.
- ↑ "John Simon Guggenheim Foundation | William A. Gamson" (به انگلیسی). Retrieved 2019-03-03.
- ↑ "William Gamson | مرکز مطالعات پیشرفته در علوم رفتاری". casbs.stanford.edu. Retrieved 2019-03-03.
- ↑ "William A. Gamson". American Sociological Association (به انگلیسی). 2024-09-02. Retrieved 2019-03-03.
- ↑ "جایزه مشارکتهای برجسته در تدریس". انجمن جامعهشناسی آمریکا (به انگلیسی). 2016-04-22. Retrieved 2019-03-03.
- ↑ "جایزه بخش صلح، جنگ و درگیری اجتماعی دریافتکنندگان" (به انگلیسی). 2011-10-03. Retrieved 2019-03-03.
{{cite web}}: Unknown parameter|وبسایت=ignored (help) - ↑ "Mobilization: An International Quarterly -". doi:10.17813/maiq.16.3.2827g6x370l73567.
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help) - ↑ "W.E.B. Du Bois Career of Distinguished Scholarship Award". American Sociological Association (به انگلیسی). 2016-04-22. Retrieved 2019-03-03.
- 1 2 "ویلیام گامسون (استاد جامعهشناسی دانشگاه میشیگان) · مصاحبهها · مقاومت و انقلاب: جنبش ضد جنگ ویتنام در دانشگاه میشیگان، ۱۹۶۵–۱۹۷۲". michiganintheworld.history.lsa.umich.edu. Retrieved 2019-03-03.
- ↑ Gamson, William A. (2013-09-25). "Games Throughout the Life Cycle". Simulation & Gaming. 44 (5): 609–623. doi:10.1177/1046878113503301. ISSN 1046-8781. S2CID 145358887.
- ↑ Gamson, William A (1969). SIMSOC. Simulated society (به انگلیسی). New York: Free Press. ISBN 9780521436793. OCLC 933949332.
- ↑ Gamson, William A. (1984). What's news : a game simulation of TV news : participant's manual. Free Press. ISBN 978-0-02-911110-9. OCLC 465878845.
- ↑ "Global Justice Game: The Game". MRAP (به انگلیسی). Retrieved 2019-05-15.
- 1 2 Alan Schwarz: The Numbers Game : Baseball's Lifelong Fascination with Statistics Thomas Dunne Books p. 175, شابک ۹۷۸−۰−۳۱۲−۳۲۲۲۲−۹
- ↑ Hilt, Ed (2007-06-26). "صاحبان لیگ بیسبال فانتزی هنوز در سی و دومین فصل خود با هم در ارتباط هستند". Press of Atlantic City. Archived from the original on 2007-07-04. Retrieved 2007-07-17.
- ↑ Magazine, Contexts. "Keeping it in the Family - Contexts" (به انگلیسی). Retrieved 2019-03-03.
- ↑ Browne, Eric C.; Franklin, Mark N. (1973). "جنبههای سودآوری ائتلاف در دموکراسیهای پارلمانی اروپا". مجله علوم سیاسی آمریکا. 67 (2): 453–469. doi:10.2307/1958776. JSTOR 1958776. S2CID 145313614.
- ↑ "اندازه حزب و بازده پرتفوی. مطالعهای بر مکانیسم زیربنایی قانون تناسب گامسون" (PDF).
- ↑ گامسون, ویلیام آ. (1961). "نظریهای در باب شکلگیری ائتلاف". مجله جامعهشناسی آمریکا. 26 (3): 373–382. doi:10.2307/2090664. JSTOR 2090664.