ویکتوریا اژنی باتنبرگ

ویکتوریا اژنی باتنبرگ
ملکه همسر اسپانیا
تصدی۳۱ مه ۱۹۰۶ – ۱۴ آوریل ۱۹۳۱
زاده۲۴ اکتبر ۱۸۸۷
قلعه بالمورال
درگذشته۱۵ آوریل ۱۹۶۹ (۸۱ سال)
آرامگاه۱۸ آوریل ۱۹۶۹
کلیسای کاتولیک سکره کور، لوزان، سوئیس
۲۵ آوریل ۱۹۸۵
اسکوریال، اسپانیا
همسر(ان)آلفونسوی سیزدهم (ا. ۱۹۰۶)
فرزند(ان)
خاندانباتنبرگ
پدرشاهزاده هنری باتنبرگ
مادرشاهدخت بئاتریس پادشاهی متحده

ویکتوریا اژنی یولیا اَنا باتنبرگ[نکته ۱] (۲۴ اکتبر ۱۸۸۷ – ۱۵ آوریل ۱۹۶۹)، که بیشتر با نام اَنا شناخته می‌شود، همسر شاه آلفونسوی سیزدهم و ملکه اسپانیا بود. او از زمان ازدواجش در ۳۱ مه ۱۹۰۶ تا ۱۴ آوریل ۱۹۳۱، هنگامی که جمهوری دوم اسپانیا اعلام شد، ملکه اسپانیا بود.

او از بدو تولد شاهدخت دوک‌نشین بزرگ هسن و عضوی از خاندان باتنبرگ، شاخه‌ای مورگاناتیک از خاندان هسن-دارمشتات بود. او کوچک‌ترین نوهٔ ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرت ساکس-کوبورگ و گوتا بود.

برخلاف بیشتر اعضای خاندان باتنبرگ که از عنوان تشریفاتی پایین‌ترِ والاحضرت آرام برخوردار بودند، ویکتوریا اژنی از بدو تولد و به موجب فرمان سلطنتی صادرشده از سوی ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۸۶، از عنوان والاحضرت برخوردار بود. او پیش از ازدواج، به‌دست عمویش، شاه ادوارد هفتم، به عنوان علیاحضرت سلطنتی ارتقا یافت.

اوایل زندگی

پرتره شاهدخت ویکتوریا اژنی در کودکی، اثر ژوزفین سووبودا، ۱۸۹۰

ویکتوریا اژنی باتنبرگ در ۲۴ اکتبر ۱۸۸۷ در قلعه بالمورال در آبردین‌شایر، اسکاتلند زاده شد. پدرش شاهزاده هنری باتنبرگ، چهارمین فرزند و سومین پسر شاهزاده الکساندر هسن و راین و ژولیا، شاهدخت باتنبرگ بود و مادرش شاهدخت بئاتریس، پنجمین دختر ملکه ویکتوریا پادشاهی متحده و شاهزاده آلبرت ساکس-کوبورگ و گوتا بود. مادر او، به‌عنوان کوچک‌ترین فرزند ملکه تنها، در دربار در خانه نگه داشته می‌شد و هنگامی که زایمانش آغاز شد، در بالمورال بود. ویکتوریا اژنی آخرین نوه یک پادشاه بریتانیا بود که در اسکاتلند به دنیا آمد تا اینکه شاهدخت مارگارت در قلعه گلمیس در آنگوس در اوت ۱۹۳۰ به دنیا آمد.[۴]

از آنجا که شاهزاده هنری حاصل یک ازدواج مورگاناتیک بود، عنوان «شاهزاده باتنبرگ» را از مادرش گرفت که به‌طور مستقل به عنوان شاهدخت باتنبرگ منصوب شده بود؛ بنابراین فرزندان هنری معمولاً باید با عنوان «والاحضرت آرام» به دنیا می‌آمدند؛ بااین‌حال، ملکه ویکتوریا در ۴ دسامبر ۱۸۸۶ فرمان سلطنتی‌ای صادر کرد که به همه پسران و دختران شاهزاده هنری و شاهدخت بئاتریس عنوان بالاتر «والاحضرت» را اعطا می‌کرد و ازاین‌رو او با عنوان «والاحضرت شاهدخت ویکتوریا اژنی باتنبرگ» به دنیا آمد.[۵] او برای خانواده‌اش و عموم مردم بریتانیا با شکل کوتاه‌شده آخرین نامش، یعنی «اِنا»، شناخته می‌شد. او در پنجاهمین سال سلطنت ملکه ویکتوریا به دنیا آمد و به همین دلیل «نوزاد جشن سلطنت» نامیده شد.[۶]

اِنا در کنار مادربزرگش ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۹۷

او در اتاق پذیرایی بالمورال غسل تعمید داده شد. والدین تعمیدی او عبارت بودند از امپراتریس اوژنی (با نمایندگی شاهدخت فریدریکه هانوفر)، شاهدخت سلطنتی آلمان (خاله مادری او؛ با نمایندگی آن اینس-کر، دوشس راکسبورگ), شاهدخت باتنبرگ (مادربزرگ پدری او؛ با نمایندگی جین لافتوس، مارکیز الی), شاهدخت کریستیان شلسویگ-هولشتاین (خاله مادری او؛ با نمایندگی الیزابت هی، کنتس ارول), شاهزاده لوئیس باتنبرگ (عموی پدری او؛ با نمایندگی جان هوپ، هفتمین ارل هوپتون) و دوک ادینبرو (دایی مادری او؛ با نمایندگی سر هنری پونسونبی).[۷]

اِنا در خانواده ملکه ویکتوریا بزرگ شد، زیرا پادشاه بریتانیا با اکراه به بئاتریس اجازه داده بود ازدواج کند، مشروط بر اینکه او همراه تمام‌وقت و منشی شخصی مادرش باقی بماند؛ بنابراین، او دوران کودکی خود را در قلعه ویندزور، بالمورال و خانه آزبورن در جزیره وایت گذراند. او در مراسم ازدواج پسرعموهایش، دوک (بعدها پادشاه جورج پنجم) و دوشس یورک، در ۶ ژوئیه ۱۸۹۳ ساقدوش عروس بود.[۸]

هنگامی که اِنا شش سال داشت، پس از آنکه از روی اسب پونی‌اش به زمین افتاد و سرش با زمین برخورد کرد، دچار ضربه مغزی شدید شد.[۹] پزشکان ملکه ویکتوریا متوجه «علائم خطرناکی» مانند «نشانه‌های آشکار فشار بر مغز، احتمالاً در اثر خونریزی» شدند. خاله او ویکتوریا، شاهدخت سلطنتی نوشت: «چقدر دردناک است که [اِنا] نمی‌تواند متوجه چیزی شود یا چشمانش را باز کند».[۹]

اِنا با مادربزرگش ملکه ویکتوریا رابطه نزدیکی داشت. او بعدها بازتاب داد که «چون در خانه او به دنیا آمده و بزرگ شده بودم، ملکه ویکتوریا برای ما مانند مادر دوم بود. او بسیار مهربان اما بسیار سختگیر بود و دربارهٔ اینکه کودکان چگونه باید تربیت شوند، عقایدی قدیمی داشت».[۱۰] هنگامی که اِنا گفت: «فکر می‌کنم وقت آن است که به رختخواب برویم»، ملکه ویکتوریا او را اصلاح کرد: «دختر جوان، یک شاهدخت باید بگوید: «فکر می‌کنم وقت آن است که بازنشسته شوم».[۹] ملکه ویکتوریا نوشت: «من این کودکان عزیز را چنان دوست دارم، تقریباً به اندازه والدین خودشان» و از اِنا با عنوان «گنج کوچک» یاد کرد.[۹]

پدر او پس از ابتلا به تب در آفریقا در سال ۱۸۹۶، هنگام خدمت نظامی فعال درگذشت. پس از مرگ ملکه ویکتوریا در سال ۱۹۰۱، مادر او و خانواده‌اش از خانه آزبورن خارج شدند و در کاخ کنزینگتون در لندن اقامت کردند. شاهدخت بئاتریس خانه آزبورن در جزیره وایت را از مادرش به ارث برد.[۱۱]

یکی از نزدیک‌ترین دوستان او لیدی ژان کوکرین بود.[۱۲]

نامزدی و ازدواج

شاهدخت اِنا، اثر جورج چارلز برسفورد، ۱۹۰۴

در سال ۱۹۰۵، آلفونسوی سیزدهم، پادشاه اسپانیا سفری رسمی و دولتی به بریتانیا انجام داد. دایی مادری اِنا، پادشاه ادوارد هفتم، به افتخار پادشاه اسپانیا ضیافتی در کاخ باکینگهام برگزار کرد. آلفونسو بین ملکه الکساندرا و شاهدخت هلنا، خواهر پادشاه ادوارد، نشسته بود.[۱۳] او متوجه اِنا شد و پرسید مهمانی که موهای تقریباً سفیدی دارد چه کسی است.[۱۴] همه می‌دانستند که پادشاه آلفونسو به دنبال عروسی مناسب است و یکی از جدی‌ترین نامزدها شاهدخت پاتریشیا کوناوت، یکی دیگر از خواهرزاده‌های پادشاه ادوارد، بود.[۱۵] از آنجا که به نظر می‌رسید شاهدخت پاتریشیا تحت تأثیر پادشاه اسپانیا قرار نگرفته است، آلفونسو علاقه خود را به اِنا معطوف کرد و خواستگاری آغاز شد. هنگامی که آلفونسو به اسپانیا بازگشت، مرتباً برای اِنا کارت‌پستال می‌فرستاد و با تأیید از او سخن می‌گفت. مادرش، ملکه ماریا کریستینا، انتخاب پسرش را دوست نداشت؛ بخشی از این موضوع به این دلیل بود که او باتنبرگ‌ها را به دلیل خاستگاه مبهم مادر شاهزاده هنری، غیرسلطنتی می‌دانست و بخشی نیز به این دلیل بود که می‌خواست پسرش با یکی از اعضای خانواده خودش ازدواج کند.[۱۶] موانع دیگری نیز بر سر راه ازدواج وجود داشت: مذهب (آلفونسو کاتولیک رومی بود و اِنا انگلیکان بود) و مشکل احتمالی هموفیلی، بیماری‌ای که ملکه ویکتوریا به برخی از نوادگانش منتقل کرده بود.[۱۷] برادر اِنا، لرد لئوپولد مونتباتن، مبتلا به هموفیلی بود و بنابراین احتمال ناقل بودن او ۵۰ درصد بود، هرچند میزان خطر هنوز مشخص نشده بود. بااین‌حال، اگر آلفونسو با او ازدواج می‌کرد، ممکن بود فرزندانشان تحت تأثیر این بیماری قرار بگیرند. با وجود این، آلفونسو منصرف نشد.[۱۸]

پس از یک سال شایعات دربارهٔ اینکه آلفونسو با کدام شاهدخت ازدواج خواهد کرد، مادر او سرانجام در ژانویه ۱۹۰۶ با انتخاب پسرش موافقت کرد و نامه‌ای به مادر اِنا نوشت و از عشقی که آلفونسو نسبت به دخترش احساس می‌کرد سخن گفت و خواستار برقراری ارتباط غیررسمی با پادشاه شد. چند روز بعد در ویندزور، پادشاه ادوارد به خواهرزاده‌اش دربارهٔ نامزدی آینده‌اش تبریک گفت.[۱۹]

شاهدخت بئاتریس و دخترش در ۲۲ ژانویه وارد بیاریتز شدند و در ویلای موریسکوت اقامت کردند؛ چند روز بعد پادشاه آلفونسو با آنان دیدار کرد. در ویلای موریسکوت، آلفونسو و عروس آینده‌اش یک رابطه عاشقانه سه‌روزه تحت نظارت داشتند. سپس آلفونسو اِنا و مادرش را به سن سباستیان برد تا با ملکه ماریا کریستینا دیدار کنند. در ۳ فوریه، پادشاه سن سباستیان را به مقصد مادرید ترک کرد و اِنا و مادرش به ورسای رفتند تا شاهدخت در آیین کاتولیک آموزش ببیند؛ او به‌عنوان ملکه آینده اسپانیا با تغییر مذهب موافقت کرد. پذیرش رسمی اِنا در آیین کاتولیک در ۵ مارس ۱۹۰۶ در کاخ میرامار در سن سباستیان انجام شد.[۲۰]

شرایط ازدواج با دو توافق، یک معاهده عمومی و یک قرارداد خصوصی، تعیین شد. این معاهده در ۷ مه ۱۹۰۶ در لندن میان اسپانیا و بریتانیا توسط نمایندگان تام‌الاختیار دو کشور، سفیر اسپانیا در دربار سنت جیمز، دون لوئیس پولو د برنابه و وزیر امور خارجه بریتانیا، سر ادوارد گری، امضا شد. اسناد تصویب در ۲۳ مه مبادله شدند. از جمله شرایط، معاهده مقرر می‌کرد:

بدین‌وسیله به اطلاع همگان می‌رسد که اعلیحضرت کاتولیک آلفونسوی سیزدهم، پادشاه اسپانیا، صلاح دانسته است قصد خود را برای ازدواج با والاحضرت سلطنتی شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا، خواهرزاده اعلیحضرت ادوارد هفتم، پادشاه پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و قلمروهای بریتانیا در آن سوی دریاها، امپراتور هند و دختر والاحضرت سلطنتی شاهدخت بئاتریس مری ویکتوریا فئودور (شاهدخت هنری باتنبرگ)، اعلام کند…

ماده اول. توافق و مقرر می‌شود که ازدواج میان اعلیحضرت پادشاه آلفونسوی سیزدهم و والاحضرت سلطنتی شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا، به محض آنکه انجام آن به‌طور مناسب ممکن باشد، شخصاً در مادرید برگزار شود.

ماده دوم. اعلیحضرت پادشاه آلفونسوی سیزدهم متعهد می‌شود از تاریخ ازدواج با اعلیحضرت و در تمام مدت ازدواج، مستمری سالانه ۴۵۰٬۰۰۰ پزوتا برای والاحضرت سلطنتی شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا فراهم کند. اعلیحضرت پادشاه آلفونسوی سیزدهم همچنین متعهد می‌شود که اگر به خواست مشیت الهی، شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا بیوه او شود، از تاریخ مرگ وی مستمری سالانه ۲۵۰٬۰۰۰ پزوتا برای او فراهم کند، مگر و تا زمانی که ازدواج مجدد کند؛ هر دو مستمری قبلاً توسط کورتس ژنرال تصویب شده‌اند. توافق‌های خصوصی که از هر دو سو دربارهٔ این ازدواج انجام خواهد شد، در قراردادی جداگانه مورد توافق قرار گرفته و بیان خواهد شد که با این حال بخشی جدایی‌ناپذیر از معاهده حاضر تلقی خواهد شد…

ماده سوم. طرف‌های عالی‌رتبه متعاهد این واقعیت را مورد توجه قرار می‌دهند که والاحضرت سلطنتی شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا، مطابق با مفاد قانون انگلستان، برای همیشه همه حقوق موروثی خود برای جانشینی تاج‌وتخت و حکومت بریتانیای کبیر را از دست می‌دهد…[۲۱]

اشاره معاهده به سلب حقوق اِنا برای جانشینی تاج‌وتخت بریتانیا، نه نشان‌دهنده هیچ‌گونه اعتراض دولت بریتانیا به این اتحاد بود و نه اقدامی برای انصراف از سوی او. بلکه این موضوع صراحتاً واقعیتی را به رسمیت می‌شناخت که اِنا با ازدواج و تبدیل شدن به کاتولیک رومی، در نتیجه قانون جانشینی ۱۷۰۱ بریتانیا، هرگونه حق خود برای به ارث بردن تاج‌وتخت بریتانیا را از دست داده بود.[۲۲] این محرومیت شخصی و محدود بود: کسانی از میان فرزندان او که کاتولیک رومی نشوند، همچنان در خط جانشینی تاج‌وتخت بریتانیا باقی می‌مانند.

اِنا در کنار نامزدش، پادشاه آلفونسوی سیزدهم اسپانیا، در سال ۱۹۰۶

با وجود این معاهده، نگرانی دربارهٔ واکنش پروتستان‌ها به ازدواج و تغییر مذهب اِنا با تصمیم دولت بریتانیا برای اینکه پادشاه ادوارد نیازی به صدور رضایت رسمی برای ازدواج در شورای سلطنتی نداشته باشد، برطرف شد؛ این در حالی بود که خواهرزاده او تبعه بریتانیا بود. اگرچه قانون ازدواج‌های سلطنتی ۱۷۷۲ ایجاب می‌کرد نوادگان پادشاه جورج دوم پیش از ازدواج اجازه قبلی حاکم بریتانیا را از طریق فرمان در شورا دریافت کنند، استثنایی برای نوادگان دختران سلطنتی که با «خانواده‌های خارجی» ازدواج می‌کردند وجود داشت. اگرچه روند تابعیت پدر اِنا در بریتانیا یک هفته پیش از ازدواج او با شاهدخت بئاتریس در پارلمان آغاز شده بود، ازدواج پیش از اعطای تابعیت انجام شد و بنابراین دولت توانست این موضع را اتخاذ کند که اِنا مشمول قانون ازدواج‌های سلطنتی ۱۷۷۲ نبوده و در نتیجه پادشاه بریتانیا از نظر قانونی نه اختیار تأیید و نه منع ازدواج او را داشته است.

با این حال، پادشاه فرمان سلطنتی‌ای صادر کرد که چنین بود:

«اراده و خشنودی ما چنین است و بدین‌وسیله اعلام و مقرر می‌کنیم که از تاریخ این فرمان، خواهرزاده بسیار عزیز ما، شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا، تنها دختر خواهر بسیار عزیز ما بئاتریس مری ویکتوریا فئودور (شاهدخت هنری باتنبرگ)، پیش از نام خود و عناوین و القابی که به او تعلق دارد، با عنوان والاحضرت سلطنتی شناخته و نامیده شود، در تمام اسناد، سوابق، نوشته‌ها یا مدارکی که از این پس در آنها نام یا وصف او بیاید. و بدین‌وسیله به خواهرزاده بسیار عزیز خود اجازه و اختیار می‌دهیم که از این پس همواره عنوان، لقب و شیوه خطاب والاحضرت سلطنتی را به کار برد و با آن عنوان شناخته و نامیده شود. صادرشده در دربار سنت جیمز ما، در سومین روز آوریل ۱۹۰۶، در ششمین سال سلطنت ما. به فرمان اعلیحضرت. ام. گلدستون»[۲۳]

اعلامیه این فرمان در روزنامه لندن منتشر شد که چنین می‌خواند:

«وایت‌هال، ۳ آوریل ۱۹۰۶. پادشاه با لطف و بزرگواری خویش اعلام و مقرر فرموده است که خواهرزاده اعلیحضرت، والاحضرت شاهدخت ویکتوریا اوژنی جولیا اِنا، دختر والاحضرت سلطنتی شاهدخت بئاتریس مری ویکتوریا فئودور (شاهدخت هنری باتنبرگ)، از این پس با عنوان «والاحضرت سلطنتی» شناخته و نامیده شود؛ و فرمان داده است که این امتیاز و اعلام سلطنتی در کالج نشان‌های اعلیحضرت ثبت شود.»[۲۴]

شاهدخت اِنا در ۳۱ مه ۱۹۰۶ با پادشاه آلفونسوی سیزدهم در صومعه سلطنتی سن خرونیمو در مادرید ازدواج کرد. مادر بیوه او و برادرانش، همچنین پسرعموهایش، شاهزاده و شاهدخت ولز، در مراسم حضور داشتند.[۲۵][۲۶]

پس از مراسم ازدواج، هنگامی که دسته سلطنتی به سوی کاخ سلطنتی مادرید در حرکت بود، تلاش برای ترور پادشاه و ملکه صورت گرفت؛ آنارشیست ماتئو مورال بمبی را از بالکن به سوی کالسکه سلطنتی پرتاب کرد. این حادثه بعدها به ماجرای مورال معروف شد. اِنا به این دلیل از مرگ نجات یافت که درست در لحظه انفجار بمب، سرش را چرخاند تا کلیسای سنت مری را ببیند؛ همان کلیسایی که آلفونسو آن را به او نشان می‌داد. او آسیبی ندید، اگرچه لباسش با خون یکی از نگهبانانی که در کنار کالسکه سوار بود، لکه‌دار شد.[۲۵] مجسمه بزرگی در برابر صومعه سلطنتی سن خرونیمو یادبود قربانیان بمب‌گذاری ۳۱ مه ۱۹۰۶ است.[۲۷]

عکس تلاش برای ترور پادشاه آلفونسوی سیزدهم و اِنا در لحظه انفجار بمب

بعدها آهنگساز اسپانیایی فرناندو مورالدا بایور ترانه‌ای دربارهٔ این حمله نوشت:

ترانه ازدواج پادشاه آلفونسوی سیزدهم و اِنا (ترجمه انگلیسی)[۲۸][۲۹]

پادشاه ازدواج می‌کند و مردم به شور می‌آیند، زیرا چنین رسم است و پادشاه شایسته آن است.
عروس او، با یک ونیای اسپانیایی و نشان خانوادگی انگلیسی، دونیا ویکتوریا اژنی است.
آن دو را، شاد و عاشق، در حال خداحافظی، در دو سوی خود می‌بینند.
عشق، پرستنده خورشید بهاری، به سوی کاخ می‌رود
و دستی جنایتکار در خیابان اصلی، دسته سلطنتی را متوقف می‌کند.
این بمبی بود که مورال در میان گل‌های سرخ، از باغ گل سرخ غمگینی پرتاب کرد.

پادشاه آلفونسو، پادشاه اسپانیا، می‌دانی که مادرید دوستت دارد.
به این کسی که همراه توست، که ملکه و بانوی ماست، بگو
گل‌ها را به خاطر شرارت بی‌اندازه‌شان ببخشد
و اینکه بهترین گل‌های سرخ من در کنار او هستند.
خز آرمین را که به خون آلوده شد ببخش.
محبت بزرگ بود و سوگ کاشته شد.

ملکه اسپانیا

پرتره ملکه اِنا با مانتیلای اسپانیایی، اثر خواکین سورولا، ۱۹۱۰
ملکه اِنا در سال ۱۹۱۸ به همراه شش فرزندش: از چپ به راست، اینفانتا ماریا کریستینا، آلفونسو، شاهزاده آستوریاس، اینفانته گونسالو، اینفانته خوآن، اینفانته خامه و اینفانتا بئاتریس

پس از آغاز ناموفق دوران او به‌عنوان ملکه اسپانیا، اِنا از مردم اسپانیا منزوی شد و در سرزمین جدیدش محبوبیت نداشت. زندگی زناشویی او هنگامی بهبود یافت که پسری به دنیا آورد که وارث بلافصل پادشاهی بود، آلفونسو، شاهزاده آستوریاس. بااین‌حال، هنگامی که نوزاد شاهزاده ختنه می‌شد، پزشکان متوجه شدند که خونریزی او متوقف نمی‌شود؛ نخستین نشانه اینکه این وارث نوزاد به هموفیلی مبتلاست.[۳۰] اِنا منبع آشکار این بیماری بود که به پسر بزرگ و کوچک او به ارث رسید.[۳۱] برخلاف واکنش امپراتور نیکلای دوم روسیه که پسر و وارثش، حاصل ازدواج با یکی دیگر از نوادگان ملکه ویکتوریا، به همین بیماری مبتلا بود، گفته شده است که آلفونسو هرگز اِنا را نبخشید و با آنچه رخ داده بود کنار نیامد.[۳۲] در مجموع، پادشاه آلفونسوی سیزدهم و ملکه اِنا هفت فرزند داشتند، پنج پسر و دو دختر. هیچ‌یک از دختران آنها ناقل هموفیلی شناخته نشدند.[۳۳]

پس از تولد فرزندانشان، رابطه اِنا با آلفونسو رو به وخامت گذاشت و او روابط عاشقانه متعددی داشت. گفته شده است که او با دخترعموی ملکه، بئاتریس، دوشس گالیره، رابطه‌ای داشته است، اما این موضوع محل اختلاف است.[۳۴] سپس اعضای حلقه پادشاه شایعاتی را منتشر کردند مبنی بر اینکه بئاتریس به دلیل رفتار بد از کشور اخراج شده است، که این موضوع درست نبود. تمام این وضعیت برای ملکه بسیار دردناک بود، زیرا نمی‌توانست برای کمک به دخترعمویش کاری انجام دهد.[۳۴]

ملکه اِنا در یک مسابقه گاوبازی، حدود ۱۹۱۰

اِنا از محافظه‌کاری مذهبی اسپانیا و رسوم دربار سلطنتی، مانند گاوبازی، بیزار بود و آن را نمایشی بی‌رحمانه و معمول میان مردمی عقب‌مانده مانند اسپانیایی‌ها توصیف می‌کرد.[۳۵] بعدها او به نامزد وقت نوه‌اش خوآن کارلوس، شاهدخت سوفیای یونان و دانمارک، اعتماد کرد که مجبور بوده در مسابقات گاوبازی شرکت کند و وانمود کند که از آن لذت می‌برد. هنگامی که شاهدخت یونانی پاسخ داد که هیچ‌کس او را مجبور به تماشای گاوبازی نمی‌کند، اِنا پاسخ داد: «تو نمی‌توانی مخالفت کنی، آنها تو را مجبور خواهند کرد».[۳۵] اِنا که بیش از پیش احساس انزوا می‌کرد، به علاقه خود به جمع‌آوری جواهرات روی آورد.[۳۶]

اِنا همچنین خود را وقف کار برای بیمارستان‌ها و خدمات مربوط به فقرا و نیز آموزش کرد. افزون بر این، او در سازمان‌دهی مجدد صلیب سرخ اسپانیا مشارکت داشت.[۳۷] در سال ۱۹۲۹، شهر بارسلونا به افتخار فعالیت او در صلیب سرخ، مجسمه‌ای از او با لباس پرستاری برپا کرد؛ این مجسمه از آن زمان تخریب شده است.

مکان‌های دیدنی مختلفی در اسپانیا به نام اِنا نام‌گذاری شده‌اند. برای نمونه، در سال ۱۹۰۹، پل باشکوه نئوکلاسیک مادرید که از روی رود مانسانارس عبور می‌کند، به افتخار او «پل ملکه ویکتوریا» نام گرفت.[۳۸] در سال ۱۹۱۲، تالار اپرا و تئاتر باشکوه «تئاترو ویکتوریا اژنی» در سن سباستیان، اسپانیا، به افتخار او نام‌گذاری شد.[۳۹] در سال ۱۹۲۰، او رزمناو نیروی دریایی اسپانیا با نام رینا ویکتوریا اژنی را به آب انداخت که به نام او نام‌گذاری شده بود.[۴۰]

او نهصد و هفتاد و ششمین بانوی نشان سلطنتی ملکه ماریا لوئیسا بود.[۴۱] در سال ۱۹۲۳، پاپ به او رز زرین اعطا کرد که نخستین بار بود این افتخار از سال ۱۵۵۵، زمانی که پاپ ژولیوس سوم آن را به ملکه ماری یکم اعطا کرده بود، به یک شاهدخت بریتانیایی داده می‌شد.[۴۲] همچنین مادربزرگش، ملکه ویکتوریا، نشان سلطنتی ویکتوریا و آلبرت را به او اعطا کرد. ملکه همچنین نشان شایستگی صلیب سرخ اسپانیا (درجه یک) را دریافت کرد و ستاره سینه جواهرنشان آن با کمک مالی‌ای که توسط اعضای سپاه پرستاران زن صلیب سرخ اسپانیا جمع‌آوری شده بود، تهیه شد.

تبعید و مرگ

خانواده سلطنتی اسپانیا در ۱۴ آوریل ۱۹۳۱، پس از آنکه انتخابات شهرداری جمهوری‌خواهان را در بیشتر شهرهای بزرگ به قدرت رساند و به اعلام جمهوری دوم اسپانیا انجامید، به تبعید رفتند. آلفونسوی سیزدهم امیدوار بود تبعید داوطلبانه او بتواند از جنگ داخلی میان جمهوری‌خواهان و سلطنت‌طلبان جلوگیری کند. خانواده ابتدا به فرانسه و سپس به ایتالیا رفتند. اِنا و آلفونسو بعدها از یکدیگر جدا شدند و او بخشی از زمان خود را در بریتانیا و سوئیس زندگی کرد.[۴۳] او یک شاتو، وییل فونتن، در خارج از لوزان خرید.[۴۴] اِنا که به فوتبال علاقه داشت، مرتباً در مسابقات شرکت می‌کرد و در دوران تبعید هیئت رئال مادرید را در وییل فونتن پذیرفت.[۴۵]

در سال ۱۹۳۸، تمام اعضای خانواده در رم گرد هم آمدند تا در مراسم غسل تعمید کاخ مالتا برای فرزند ارشد پسر خوآن، پسر اِنا و آلفونسو، یعنی خوآن کارلوس، که توسط کاردینال وزیر امور خارجه واتیکان اوژنیو پاچلی انجام شد، شرکت کنند؛ پاچلی به جای پاپ پیوس یازدهم که در حال مرگ بود حضور یافت و خود چند ماه بعد به عنوان پاپ پیوس دوازدهم انتخاب شد.[۴۶][۴۷] در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۱، آلفونسو که احساس می‌کرد مرگش نزدیک است، حقوق خود برای تاج‌وتخت اسپانیا را به پسرش، کنت بارسلونا، منتقل کرد.[۴۸] در ۱۲ فوریه، آلفونسو نخستین حمله قلبی خود را تجربه کرد و در ۲۸ فوریه ۱۹۴۱ درگذشت.[۴۸] در سال ۱۹۴۲، اِنا مجبور شد ایتالیا را ترک کند، زیرا بنا بر گفته هارولد اچ. تیتمان جونیور، نماینده ایالات متحده در واتیکان در آن زمان، به دلیل «تمایلات نه‌چندان پنهان او به آرمان متفقین»، در نظر دولت ایتالیا عنصری نامطلوب تلقی شده بود.[۴۹]

اِنا در فوریه ۱۹۶۸ برای مدت کوتاهی به اسپانیا بازگشت تا در غسل تعمید نتیجه‌اش، اینفانته فیلیپه، پسر اینفانته خوآن کارلوس و اینفانتا سوفیا، مادرخوانده او باشد. فیلیپه پس از کناره‌گیری پدرش، پادشاه خوآن کارلوس یکم، در ژوئن ۲۰۱۴، پادشاه اسپانیا شد.[۵۰]

اِنا اژنی در ۱۵ آوریل ۱۹۶۹ در لوزان، در ۸۱ سالگی، درگذشت؛ دقیقاً ۳۸ سال پس از آنکه اسپانیا را به مقصد تبعید ترک کرده بود.[۵۱] او آخرین فرزند زنده شاهدخت بئاتریس و شاهزاده هنری باتنبرگ بود. مراسم تشییع جنازه در کلیسای قلب مقدس برگزار شد و او در گورستان نزدیک آن، بوا-دو-وو در لوزان، به خاک سپرده شد.[۵۲] در ۲۵ آوریل ۱۹۸۵، بقایای او به اسپانیا بازگردانده شد و در دخمه سلطنتی اسکوریال، خارج از مادرید، در کنار بقایای همسرش، آلفونسوی سیزدهم، و در نزدیکی پسرانش، اینفانته آلفونسو، اینفانته خامه و اینفانته گونسالو، دوباره به خاک سپرده شد.

میراث

جعبه گنبددار دمسک‌کاری‌شده از تولدو که کارت ویزیت اِنا را در خود دارد

پس از مرگ دیکتاتور اسپانیا فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۷۵، سلطنت احیا شد و نوه اِنا، خوآن کارلوس یکم، پادشاه اسپانیا شد؛ نتیجه او، فیلیپه ششم، پادشاه کنونی است. فرزندان تعمیدی او شامل شاهزاده موناکو،[۵۳] ملکه فابیولا بلژیک[۵۴] و کایتانا فیتس-خامس استوارت، هجدهمین دوشس آلبا بودند.[۵۵]

اِنا در وصیت‌نامه خود هشت قطعه مهم جواهر به جا گذاشت که بنا بر دستور او باید به‌صورت خصوصی به رئیس خانواده سلطنتی و سپس به‌صورت پی‌درپی منتقل می‌شدند تا ملکه‌های بعدی اسپانیا آنها را بر تن کنند. مجموعه جواهرات که با نام جویاس د پاسار شناخته می‌شود، شامل تاج گل زنبقی آنسورنا بود که آلفونسوی سیزدهم به‌عنوان هدیه ازدواج به او داده بود، افزون بر دیگر جواهرات هدیه ازدواج از سوی پادشاه. او سایر جواهراتش را برای تقسیم میان دخترانش، اینفانتا بئاتریس و اینفانتا ماریا کریستینا، به جا گذاشت؛ ماریا کریستینا تاج الماس کارتیه ویکتوریا اژنی را دریافت کرد که با مرواریدها یا به‌طور جایگزین با زمردها تزئین شده بود. این تاج و دیگر جواهرات خانوادگی بعدها به مجموعه جویاس د پاسار افزوده شدند. جواهرات این مجموعه در حال حاضر مهم‌ترین جواهرات خانواده سلطنتی هستند و ملکه در مناسبت‌های رسمی آنها را بر تن می‌کند.[۵۶]

یک انگشتر یاقوت کبود متعلق به اِنا در مه ۲۰۱۲ در ساتبیز به قیمت ۵۰٬۰۰۰ دلار فروخته شد.[۵۷] در همان سال، ساتبیز همچنین دستبند الماس و صدف صورتی حلزونی ویکتوریا اژنی، ساخته کارتیه، را در حراجی به قیمت ۳٫۴ میلیون دلار فروخت.[۵۸]

در سال ۲۰۲۵، مجموعه تلویزیونی اسپانیایی اِنا. ملکه ویکتوریا اژنی در فنلاند، پرتغال و اسپانیا منتشر شد.[۵۹][۶۰] همچنین در دسامبر همان سال، میراث ملی اسپانیا نمایشگاهی موقت، از دسامبر ۲۰۲۵ تا آوریل ۲۰۲۶، در گالری مجموعه‌های سلطنتی دربارهٔ ملکه برپا کرد که شامل کتاب‌ها، لباس‌ها، جواهرات، نامه‌ها و پرتره‌ها و موارد دیگر بود.[۶۱]

افتخارات و نشان‌ها

نشان‌ها و تزئینات

  • بانوی نشان و فرمانروای نشان بانوان نجیب ملکه ماریا لوئیسا (اسپانیا، ۱۹۰۶).
  • صلیب بزرگ نشان الیزابت امپراتوری اتریش (اتریش، ۱۹۰۸).[۶۲]
  • بانوی نشان صلیب ستاره‌دار (اتریش).[۶۲]
  • صلیب بزرگ نشان سن شارل (موناکو، ۱۹ آوریل ۱۹۵۸).[۶۳]

نشان خانوادگی

نشان روی شانه ویکتوریا اژنی باتنبرگ
یادداشت‌ها
نشان خانوادگی ویکتوریا اژنی به‌عنوان ملکه اسپانیا (۱۹۰۶–۱۹۳۱/۱۹۴۱، عنوانی) همان نشان سلطنتی کوچک‌تر سابق اسپانیا بود که توسط خاندان بوربون استفاده می‌شد و با نشان سلطنتی پادشاهی متحد (در نسخه انگلیسی) درهم‌آمیخته بود؛ در مجموع، سپری کوچک با نشان‌های پدرش، شاهزاده هنری باتنبرگ؛ ربع‌بندی‌شده، ربع اول و چهارم، هسن (اصلاح‌شده)، ربع دوم و سوم، باتنبرگ. نشان شاهزاده هنری با حاشیه نشانی که با شیرهای انگلستان (هشت شیر) بارگذاری شده بود، اصلاح شده بود.
Escutcheon
ربع‌بندی‌شده، ربع اول و چهارم سرخ، قلعه‌ای سه‌برجی زر، دیوارچینی‌شده سیاه و دارای گشودگی لاجوردی (برای کاستیل)، ربع دوم و سوم نقره‌ای، شیری برپا ارغوانی (در نشان با رنگ سرخ) تاج‌گذاری‌شده با زر (برای لئون)، در بخش پایینی؛ نقره‌ای، اناری طبیعی با دانه‌های سرخ، نگهداری‌شده، کنده‌کاری‌شده و برگ‌دار با دو برگ سبز (برای گرانادا)، در مجموع سپری کوچک لاجوردی، سه گل زنبق زر (برای بوربون)؛ درهم‌آمیخته با ربع‌بندی، ربع اول و چهارم سرخ، سه شیر در حال عبور و نگهبانی عمودی زر، مسلح و زبان‌دار لاجوردی (برای انگلستان)، ربع دوم زر، شیری برپا درون حاشیه مضاعف گل‌دار-مقابله‌گل‌دار سرخ (برای اسکاتلند)، ربع سوم لاجوردی، چنگی زر با سیم‌های نقره‌ای (برای ایرلند)، در مجموع سپری کوچک ربع‌بندی‌شده، ربع اول و چهارم لاجوردی، شیری برپا با ده نوار نقره‌ای و سرخ، مسلح زر و حاشیه‌ای ترکیبی نقره‌ای و سرخ (برای هسن، اصلاح‌شده)، ربع دوم و سوم نقره‌ای، دو ستون سیاه (برای باتنبرگ)، حاشیه‌ای سرخ که با هشت شیر در حال عبور و نگهبانی زر، مسلح و زبان‌دار لاجوردی (برای انگلستان) بارگذاری شده است.[۶۴]

نسخه‌های دیگر

فرزندان

نامتولدمرگیادداشت‌ها[۶۵]
آلفونسو، شاهزاده آستوریاس۱۰ مه ۱۹۰۷۶ سپتامبر ۱۹۳۸ (۳۱ سال)او در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۳ به دلیل ازدواج نابرابر مورد نظرش، از حقوق خود و فرزندانش برای تاج‌وتخت اسپانیا صرف‌نظر کرد؛ در سال ۱۹۳۳ برای نخستین بار با ادلمیرا ایگناسیا آدریانا سامپدرو-روباتو (۵ مارس ۱۹۰۶ – ۲۳ مه ۱۹۹۴) ازدواج کرد و در سال ۱۹۳۷ از او جدا شد؛ در سال ۱۹۳۷ برای دومین بار با مارتا استر روکافورت-آلتوزارا (۱۸ سپتامبر ۱۹۱۳ – ۴ فوریه ۱۹۹۳) ازدواج کرد و در سال ۱۹۳۸ از او جدا شد. او در سال ۱۹۳۸ در یک تصادف رانندگی درگذشت.
اینفانته خامه، دوک سگوبیا۲۳ ژوئن ۱۹۰۸۲۰ مارس ۱۹۷۵ (۶۶ سال)او در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۳ به دلیل ناتوانی‌های جسمی خود از حقوقش برای تاج‌وتخت اسپانیا صرف‌نظر کرد. او در ۴ مارس ۱۹۳۵ با دونا امانوئل دو دامپیر ازدواج کرد و در ۶ مه ۱۹۴۷ از او جدا شد و صاحب فرزند شد. او در ۳ اوت ۱۹۴۹ با شارلوت تیدمان ازدواج مجدد کرد.
اینفانتا بئاتریس اسپانیا۲۲ ژوئن ۱۹۰۹۲۲ نوامبر ۲۰۰۲ (۹۳ سال)او در ۱۴ ژانویه ۱۹۳۵ با آلساندرو تورلونیا، پنجمین شاهزاده چیوِیتلا-چزی ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.
اینفانته فرناندو۲۱ مه ۱۹۱۰۲۱ مهٔ ۱۹۱۰ (۰ سال)مرده‌زایی
اینفانتا ماریا کریستینا اسپانیا۱۲ دسامبر ۱۹۱۱۲۳ دسامبر ۱۹۹۶ (۸۵ سال)او در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ با انریکو اوژنیو مارونه-چینزانو، نخستین کنت مارونه، ازدواج کرد و صاحب فرزند شد.
اینفانته خوآن، کنت بارسلونا۲۰ ژوئن ۱۹۱۳۱ آوریل ۱۹۹۳ (۷۹ سال)او به‌عنوان وارث بلافصل تاج‌وتخت اسپانیا شناخته شد و عنوان شاهزاده آستوریاس را داشت. او در ۱۲ اکتبر ۱۹۳۵ با شاهدخت ماریا د لاس مرسدس بوربون-دو سیسیل ازدواج کرد و صاحب فرزند شد که خوآن کارلوس یکم اسپانیا نیز از جمله آنان بود.
اینفانته گونسالو۲۴ اکتبر ۱۹۱۴۱۳ اوت ۱۹۳۴ (۱۹ سال)او نیز هموفیلی داشت. او در یک تصادف رانندگی در اتریش درگذشت.

یادداشت‌ها

  1. ↑ پس از گرویدن به کاتولیسیسم رومی پیش از ازدواج با پادشاه اسپانیا، نام‌های ویکتوریا اژنی کریستینا را برگزید.[۱][۲][۳]

منابع

  1. ↑ Manuel Rodríguez Codolá; Miquel dels Sants Oliver (1964). Historia de España y de los pueblos hispanoamericanos hasta su independencia (in Spanish). Vol. 3. Barcelona: M. Seguí. p. 451.
  2. ↑ Ricardo de la Cierva (1992). Victoria Eugenia, el veneno en la sangre (in Spanish). Planeta. p. 114. ISBN 9788408001607.
  3. ↑ "3148 to 3160". The Independent (in English). 1909. p. 1105.
  4. ↑ "HRH Princess Margaret". Desert Island Discs. BBC Radio 4. 23 January 1981. Retrieved 2 May 2019.
  5. ↑ The London Gazette: no. 25655. p. . 14 December 1886.
  6. ↑ Kellogg Durland, Royal Romances of To-day (1910), page 3
  7. ↑ Queen Victoria's Journals – Wednesday 23 November 1887
  8. ↑ "'The Duke and Duchess of York and Bridesmaids'". National Portrait Gallery, London. {{cite web}}: از متن "National Portrait Gallery" صرف نظر شد (کمک)
  9. 1 2 3 4 Julia P. Geraldi, Born to Rule, p. 29
  10. ↑ Julia P. Geraldi, Born to Rule, p. 28
  11. ↑ Noel, G. , Ena Spain's English Queen, p.22
  12. ↑ Ladies' Field, Saturday 16 December 1905 - https://www.britishnewspaperarchive.co.uk/viewer/bl/0006043/19051216/770/0049
  13. ↑ "Visit of His Majesty the King of Spain to the City of London, 7th June, 1905". London Museum (in British English). Retrieved 2026-04-04.
  14. ↑ Warsaw Daily Times (in English). Warsaw Daily Times.
  15. ↑ Serrano, Elena (2025-11-24). "The princess who said no to the Spanish king – She gave up the throne for love with a commoner". RUSSPAIN.COM (in American English). Retrieved 2025-04-03.
  16. ↑ "Victoria Eugenia de Battenberg". Real Academia de la Historia dbe.rah.es (in Spanish). Retrieved 2024-07-30.
  17. ↑ Green, P. (2010-10-01). "The 'Royal Disease'". Journal of Thrombosis and Haemostasis. 8 (10): 2214–2215. doi:10.1111/j.1538-7836.2010.03999.x. ISSN 1538-7836.
  18. ↑ "Why Is Hemophilia Called the Royal Disease?". HemAware (in English). 2023-04-28. Retrieved 2026-04-03.
  19. ↑ Holland, Evangeline (2011-03-25). "Royal Wedding #1: Princess Victoria Eugenie of Battenberg & King Alfonso XIII of Spain". Edwardian Promenade (in American English). Retrieved 2026-04-04.
  20. ↑ "ROYAL MARRIAGE ON JUNE 2. ; Queen of Spain Will Be Known as Victoria Eugenie". The New York Times (in American English). 1906-03-13. ISSN 0362-4331. Retrieved 2025-09-09.
  21. ↑ The treaty in Spanish was published in the Gaceta de Madrid no. 150, of 30/05/1906, p. 829.
  22. ↑ The Evening News (in English). The Evening News.
  23. ↑ François Velde. "Royal Styles and Titles of Great Britain: Documents". Heraldica.org. Retrieved 2011-10-25.
  24. ↑ The London Gazette: (Supplement) no. 27901. p. . 3 April 1906.
  25. 1 2 Reyes, Luis (24 July 2006). "Las bodas de sangre de Alfonso XIII". Revista Tiempo (in Spanish). Retrieved 20 January 2013.
  26. ↑ "Royal Wedding: Princess Victoria Eugenie of Battenberg & King Alfonso XIII of Spain". Edwardian Promenade (in English). 25 March 2011. Retrieved 20 January 2013.
  27. ↑ "Museo de Historia - Monumento a las víctimas del atentado regio del 31 de mayo 1906". MEMORIA DE MADRID. Retrieved 3 January 2025.
  28. ↑ Fernando Moraleda in Internet Movie Database.
  29. ↑ Song sang by Nati Mistral (2011). Youtube (ed.). Canción a las Bodas de Alfoso XIII con Victoria Eugenia [Wedding song of Alfonso XIII and Vitória Eugénia]. Youtube (in Spanish). Retrieved 22 April 2022.
  30. ↑ de la Cierva, Ricardo (1992). Victoria Eugenia, el veneno en la sangre (in Spanish). Planeta. p. 57. ISBN 978-8-4080-0160-7.
  31. ↑ de la Cierva, Ricardo (1992). Victoria Eugenia, el veneno en la sangre (in Spanish). Planeta. p. 164. ISBN 978-8-4080-0160-7.
  32. ↑ P. Gelardi, Julia (2007). Born to Rule: Five Reigning Consorts, Granddaughters of Queen Victoria (digital) (in English). St. Martin's Publishing Group. ISBN 978-1-4299-0455-1.
  33. ↑ Balansó 1992, p. 81.
  34. 1 2 Sagrera, Ana de (2006). Ena y Bee: en defensa de una amistad (in Spanish). Madrid: Velecío Editores. p. 160. ISBN 978-84-935000-2-3.
  35. 1 2 Eyre, Pilar (2012). La soledad de la reina (digital) (in Spanish). La esfera de los libros. ISBN 978-8-4997-0319-0.
  36. ↑ "El joyero de la reina Victoria Eugenia, chequera de los Borbón. Noticias de Casas Reales". El Confidencial (in Spanish). Retrieved 8 May 2018.
  37. ↑ Clemente, José Carlos (1986). Historia de la Cruz Roja Española (in Spanish). Cruz Roja Española. p. 122-124. ISBN 978-8-4398-8265-7.
  38. ↑ Carlos Osorio (3 June 2023). "El Puente de la Reina Victoria". Caminando por Madrid. Retrieved 3 January 2025.
  39. ↑ "Teatro Victoria Eugenia". Museo de San Telmo.
  40. ↑ "Reina Victoria-Eugenia". Tyne Built Ships. Shipping and Shipbuilding Research Trust. Retrieved 14 November 2020.
  41. ↑ Soler Salcedo, Juan Miguel (2020). Nobleza Española. Grandezas Inmemoriales 2ª edición (in Spanish). Vision Libros. p. 299. ISBN 978-8-4177-5562-1.
  42. ↑ Cunliffe, Frederick (1923-05-13). "Pope's Gold Rose for Queens - Victoria of Spain Gets One - King Henry VIII. Got Three". The New York Times. Retrieved 2011-10-25.
  43. ↑ Bianchi Tasso, Martin (2020). Baby y Crista. Las hijas de Alfonso XIII: Dos infantas marcadas por el exilio (digital) (in Spanish). LA ESFERA DE LOS LIBROS, S.L. ISBN 978-8491649328.
  44. ↑ Gómez-Santos, Marino (1967). La reina Victoria, de cerca (in Spanish). Ediciones G.P. p. 13.
  45. ↑ Bueno, Juan Antonio; Mateo, Miguel Ángel (1996). Historia del fútbol (in Spanish). Edaf. ISBN 978-84-414-3131-7.
  46. ↑ Archivo ABC. Roma, 26/1/1938. Bautizo del futuro Rey Juan Carlos I - La Reina Victoria Eugenia, con su ahijado en brazos. Retrieved in 3 January 2025
  47. ↑ Baciero, César Andréas. Vanity Fair.85 años del bautizo de Juan Carlos de Borbón (y el tenso reencuentro de los reyes Alfonso XIII y Victoria Eugenia. Retrieved in 3 January 2025
  48. 1 2 Moreno Luzón 2023, pp. 15–18.
  49. ↑ Inside the Vatican of Pius XI, Harold Tittmann, p.32, Image book, Doubleday, 2004
  50. ↑ FONT, FONT (8 February 2021). "El día en el que la desgraciada reina Victoria Eugenia volvió a ser feliz en Madrid". ELMUNDO (in Spanish). Retrieved 22 April 2022.
  51. ↑ "Victoria Eugenia: se cumplen 50 años de la muerte de la reina desgraciada". ELMUNDO (in Spanish). 12 April 2019. Retrieved 20 October 2020.
  52. ↑ Aniversario de la Muerte de Victoria Eugenia de Battenberg
  53. ↑ "His Serene Highness Prince Albert II, Biography" (PDF). iaea.org (in English). March 19, 2025. Retrieved March 19, 2025.
  54. ↑ "Queen Fabiola of the Belgians – obituary". The Daily Telegraph. London. 5 December 2014. Retrieved 26 June 2015.
  55. ↑ "The Duchess of Alba obituary". The Guardian. 20 November 2014. Retrieved 20 March 2025.
  56. ↑ Miranda, Beatriz (7 June 2014). "Las joyas que lucirá Letizia como Reina Consorte". El Mundo (Spain) (in Spanish).
  57. ↑ "Magnificent jewels and noble jewels". Sotheby's. Archived from the original on 2016-03-16.
  58. ↑ "Royal conch pearl and diamond Cartier bracelet fetches $3.4 million at Geneva auction; Trinket once belonged to Queen Victoria Eugenie of Spain". Daily News (New York). Agence France-Presse. 15 November 2012. Retrieved 11 July 2015. {{cite news}}: از متن "AFP-Relaxnews" صرف نظر شد (کمک)
  59. ↑ SensaCine (2025-11-18). "Por fin, RTVE pone fecha de estreno a una de sus series más esperadas". SensaCine.com (in Spanish). Retrieved 2025-12-02.
  60. ↑ RTVE, PRENSA (2025-11-18). "La 1 estrena 'ENA', superproducción histórica sobre la vida de Victoria Eugenia de Battenberg". RTVE.es (in Spanish). Retrieved 2025-12-02.
  61. ↑ "Los reyes Felipe y Letizia redescubren en una gran exposición a Victoria Eugenia, la consorte más rompedora de la Familia Real". ¡HOLA! (in Spanish). 2025-12-02. Retrieved 2025-12-02.
  62. 1 2 "Ritter-orden", Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie, Vienna: Druck und Verlag der K.K. Hof- und Staatsdruckerei, 1918, pp. 328, 333
  63. ↑ "Ordonnance Souveraine n° 1.757 du 19 avril 1958 décernant la Grand'Croix de l'Ordre de Saint Charles" (PDF). journaldemonaco.gouv.mc (in French). 21 April 1958. p. 384. Retrieved 10 June 2023.
  64. ↑ Bouza, Antonio L. (1990), El Ex-Libris Tratado general. Su historia en la corona española, Madrid: Patrimonio Nacional, ISBN 978-84-7120-142-3
  65. ↑ Descendants of Princess Victoria Eugenie of Battenberg, Queen consort of Spain (4 generations). myorigins.org. Retrieved in 14 March 2020

پانویس

برای مطالعهٔ بیشتر

  • نول، جرارد. اِنا: ملکه انگلیسی اسپانیا، کانستبل، ۱۹۸۴.
  • «فرانکو در مراسم غسل تعمید شاهزاده بوربون»، تایمز، ۹ فوریه ۱۹۶۸، ص. ۴، ستون ۴.
  • «ملکه ویکتوریا اوژنی، نوه ملکه ویکتوریا (درگذشت‌نامه)»، تایمز، ۱۶ آوریل ۱۹۶۹، ص. ۱۲، ستون E.
  • Eilers, Marlene A. (1987). Queen Victoria's Descendants. New York: Atlantic International. ISBN 0-938311-04-2.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ویکتوریا اژنی باتنبرگ موجود است.
ویکتوریا اژنی باتنبرگ
شاخه‌ای از خاندان هسن-دارمشتات
زادهٔ: 24 October ۱۸۸۷ درگذشتهٔ: 15 April ۱۹۶۹
خانواده سلطنتی اسپانیا
بدون متصدی
آخرین تصدی توسط:
ماریا کریستینا اتریش		 ملکه همسر اسپانیا
31 May 1906 – 14 April ۱۹۳۱		 بدون متصدی
تصدی بعدی توسط:
سوفیا یونان و دانمارک
مدعی تاج و تخت
از دست دادن عنوان — عنوان ادعا شده —
ملکه همسر اسپانیا
14 April 1931 – 15 January ۱۹۴۱		 پسین:
شاهدخت ماریا د لاس مرسدس بوربون-دو سیسیل
پیشین:
اینفانتا ماریا د لاس نیوس پرتغال		 — عنوان ادعا شده —
ملکه همسر فرانسه
مشروعه‌گرا
29 September 1936 – 28 February ۱۹۴۱		 پسین:
امانوئل دو دامپیر
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ویکتوریا اژنی باتنبرگ موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.