پوملا گوبودو-مادیکیسلا
پوملا گوبودو-مادیکیسلا | |
|---|---|
 پوملا گوبودو-مادیکیسلا در سال ۲۰۱۱ | |
| زادهٔ | پوملا فیلیپا گوبودو ۱۵ فوریهٔ ۱۹۵۵ (۷۱ سال) |
| جوایز | جایزه آلن پاتون وبگاه رسمی |
| کار علمی | |
| رشته اصلی | خاطرات آسیب‌زا، آشتی پس از درگیری، همدلی، بخشش، روانکاوی و بیناذهنیت |
| ایده‌های برجسته | ترمیم همدلانه؛ صمیمی کردن فضاهای عمومی |
پوملا گوبودو-مادیکیسلا (متولد ۱۵ فوریه ۱۹۵۵) رئیس پژوهش در حوزه مطالعات تروما و دگرگونی تاریخی در دانشگاه استلنبوش آفریقای جنوبی است. وی مدرک کارشناسی و نیز درجه افتخاری خود را در رشته روان‌شناسی از دانشگاه فورت هار دریافت کرده است. همچنین، کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی را از دانشگاه رودز اخذ نمود و دکترای خود را در رشته روان‌شناسی از دانشگاه کیپ‌تاون دریافت کرد. رساله دکتری او با عنوان «میراث خشونت: تحلیلی عمیق از دو مطالعه موردی مبتنی بر مصاحبه با عاملان قتل‌های موسوم به «گردنبند» و یوجین دِ کاک»، چارچوبی نظری ارائه می‌دهد که در آن مفاهیم روانکاوی و روان‌شناسی اجتماعی به‌منظور فهم اشکال افراطی خشونت در دوران آپارتاید تلفیق شده‌اند. حوزه‌های اصلی علاقه‌مندی پژوهشی وی شامل خاطرات آسیب‌زای پس از منازعات سیاسی، آشتی پس از تعارض، همدلی، بخشایش، روانکاوی و بیناذهنیت است. او همچنین در کمیسیون حقیقت و آشتی عضویت داشته است. گوبودو-مادیکیسلا در حال حاضر به‌عنوان استاد ارشد پژوهشی در دانشگاه ایالت آزاد در بلومفونتین فعالیت می‌کند.
زندگی و فعالیت حرفه‌ای
اوایل زندگی
گوبودو-مادیکیسلا در شهرک لانگا، قدیمی‌ترین ناحیه مسکونی ویژه سیاه‌پوستان آفریقایی در کیپ‌تاون، متولد شد. وی نخستین فرزند ویلیام ویلبرفورس توکلا و نوبانتو هرمان-گیلدا گوبودو بود و والدینش نام پوملا فیلیپا را برای او برگزیدند. او تحت تأثیر جنبش آگاهی سیاه‌پوستان، که در دوران دبیرستان به آن پیوست، نام میانی انگلیسی خود را کنار گذاشت و در سال‌های بعد این تغییر نام را به‌طور رسمی ثبت کرد. گوبودو-مادیکیسلا در مدرسه علمیه ایناندا، مدرسه شبانه‌روزی دخترانه‌ای در نزدیکی دوربان که توسط هیئت مبلغان آمریکایی تأسیس و اداره می‌شد و در آن زمان تنها مدرسه خصوصی ویژه دختران سیاه‌پوست در آفریقای جنوبی به‌شمار می‌رفت، تحصیل کرد. وی همواره از والدین خود به سبب پرورش حس عمیق توجه به دیگران، صداقت و اخلاق کاری استوار قدردانی کرده است. او دوران کودکی خود را «شاد، علی‌رغم شرایط آپارتاید» توصیف می‌کند. با این حال، اشاره کرده است که زیبایی‌های کیپ‌تاون را تنها در بزرگسالی به‌طور کامل درک کرد؛ زمانی که در پی استقبال تاریخی از نلسون ماندلا پس از آزادی از زندان پولسمور در فوریه ۱۹۹۰ به این شهر سفر کرد و سپس در سال ۱۹۹۱ برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری در دانشگاه کیپ‌تاون، به این شهر نقل مکان نمود.
گوبودو-مادیکیسلا در بیانیه‌ای تأمل‌برانگیز، با اشاره به پیامدهای قانون «مناطق گروهی» در دوران آپارتاید ــ که فراتر از جداسازی صرفِ جغرافیایی گروه‌های نژادی بر اساس سکونتگاه‌های تعیین‌شده عمل می‌کرد ــ اظهار داشته است: «اگرچه کوه تیبل از شهرک لانگا قابل مشاهده بود، اما من هرگز در دوران کودکی‌ام این کوه نمادین را ندیدم. آن جهان، جهانی نبود که به آن تعلق داشته باشم؛ و از همین رو، زیبایی آن را تا سال‌ها بعد در زندگی‌ام نتوانستم تجربه کنم.» وی همچنین بیان کرده است که احساس «شهروند درجه دو» بودن در سرزمین مادری‌اش را به‌طور عمیق در نخستین سفر خود به ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ تجربه کرد؛ زمانی که چند ماهی را به‌عنوان پژوهشگر وابسته در گروه روان‌شناسی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در لس آنجلس سپری می‌کرد. در آن دوران، او با بسیاری از شهروندان آمریکایی مواجه شد که با اشتیاق دربارهٔ مناظر زیبای کیپ‌تاون سخن می‌گفتند، در حالی‌که خود او به سبب محدودیت‌های نظام آپارتاید، آگاهی اندکی از آن فضاها داشت.
دوران مدرسه و دانشگاه
همانند بسیاری از هم‌نسلان سیاه‌پوست خود در آفریقای جنوبی که در فعالیت‌های سیاسی دانشجویی مشارکت داشتند، دوران تحصیل او در مقاطع دبیرستان و دانشگاه با اخراج‌ها، اعتراضات دانشجویی و تعطیلی مکرر مراکز آموزشی همراه بود. وی پس از آنکه به دلیل خودداری از افشای نام سایر سازمان‌دهندگان اعتصاب ــ بدون دریافت تضمین از سوی مدیر مبنی بر عدم اخراج آنان ــ از مدرسه علوم دینی ایناندا اخراج شد، توسط والدینش به دبیرستان مختلط شابوری منتقل گردید (مدرسه‌ای که وینی مادیکیسلا-ماندلا نیز از آن فارغ‌التحصیل شده بود). در این مدرسه، گوبودو-مادیکیسلا فعالیت‌های پرشور خود را به عرصه هنرهای نمایشی معطوف ساخت. او نخستین نمایش خود با عنوان مردی برای تمام فصول، اقتباسی از اثر رابرت بولت دربارهٔ زندگی سر تامس مور، را کارگردانی کرد و در آن به ایفای نقش پرداخت. وی با گروهی از دانش‌آموزان دختر در آماده‌سازی و دوخت لباس‌های نمایش همکاری داشت و با مساعدت مدیر مدرسه، بودجه لازم برای اجرای این نمایش در مدارس دیگر، از جمله مدرسه‌ای در ساحل جنوبی کوازولو-ناتال، را تأمین کرد.
در طول دوره تحصیلات ابتدایی و متوسطه، برجسته‌ترین توانمندی تحصیلی او در حوزه علوم و ریاضیات نمود داشت و در مدرسه علوم دینی ایناندا موفق به کسب جوایز و افتخاراتی در رشته ریاضیات شد. وی در سال نخست تحصیل در دانشگاه فورت هار در مقطع کارشناسی ثبت‌نام کرد و مجموعه‌ای از دروس موسوم به «پیش‌پزشکی» را گذراند که امکان ورود به دانشکده پزشکی را برای او فراهم می‌ساخت. هرچند والدینش تمایل داشتند او حرفه پزشکی را برگزیند، وقوع حادثه‌ای در آزمایشگاه جانورشناسی سبب شد از ادامه این مسیر منصرف شود. او در سال ۱۹۷۷ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه فورت هار دریافت کرد و در سال ۱۹۷۹ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته روان‌شناسی شد. سپس در دانشگاه رودز به تحصیل در رشته روان‌شناسی بالینی پرداخت و در سال ۱۹۸۴ مدرک کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی را دریافت کرد. گوبودو-مادیکیسلا چند سالی را در کلینیک روان‌پزشکی متاتا به فعالیت حرفه‌ای مشغول بود و پس از آن، سمت مدرس روان‌شناسی را در دانشگاهی که امروزه با نام دانشگاه متروپولیتن والتر سیسولو شناخته می‌شود، بر عهده گرفت. در همین دوره، افزون بر فعالیت دانشگاهی، یک مطب را نیز به‌طور پاره‌وقت اداره می‌کرد. وی با میسیمانگ مادیکیسلا (از طایفه مادیکیسلا در روستای امبونگونی، بیزانا) ازدواج کرد و صاحب یک فرزند پسر شد. این ازدواج در سال ۱۹۸۷ به طلاق انجامید.
زندگی حرفه‌ای
وی با مارتین لوئیتینگ، مدافع حقوق بشر اهل آفریقای جنوبی، همکاری داشت و به دعوت او به‌عنوان شاهد متخصص دفاع در پرونده‌های موسوم به «قتل‌های گردنبند» به تیم حقوقی وی پیوست. این تجربه و پژوهش‌های میدانی مرتبط، علاقه او را به بررسی پیامدهای روان‌شناختی تروما و خشونت جمعی تعمیق بخشید. در سال ۱۹۹۱، گوبودو-مادیکیسلا تحصیلات دکتری خود را در دانشگاه کیپ‌تاون با تمرکز بر پدیده «قتل‌های گردنبند» در بستر خشونت‌های جمعی آغاز کرد. در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵، در حالی که در دانشگاه هاروارد حضور داشت، از وی دعوت شد به کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی (TRC) بپیوندد. او تا ماه مه ۱۹۹۸ در کمیته نقض حقوق بشر این کمیسیون خدمت کرد. در سال ۱۹۹۸، برای دریافت بورس پژوهشی مؤسسه مطالعات پیشرفته رادکلیف به دانشگاه هاروارد بازگشت. وی رساله دکتری خود را در نوامبر ۱۹۹۹ به پایان رساند و در ژوئن ۲۰۰۰ از دانشگاه کیپ‌تاون دانش‌آموخته شد. او دو سال دیگر در کمبریج اقامت داشت و به‌ترتیب در مرکز سیاست حقوق بشر و کار در دانشکده کندی دانشگاه هاروارد و نیز در مرکز اخلاق دانشکده الهیات این دانشگاه فعالیت کرد. در این دوره، افزون بر ایراد سخنرانی‌های متعدد، نگارش آثاری را آغاز کرد که به آنچه خود «پدیده‌ای نوظهور» در جریان خدمتش در کمیته نقض حقوق بشر کمیسیون حقیقت و آشتی می‌نامید، می‌پرداخت؛ مفهومی که آن را «بخشش نابخشودنی‌ها» توصیف کرده است.
تحقیق در مورد عفو و گذشت
گوبودو-مادیکیسلا به بررسی مفاهیم بنیادین مرتبط با پدیده بخشش پرداخته و مجموعه‌ای از آثار پژوهشی خود را پیرامون فرایند آشتی تدوین کرده است. او تحقیق کنونی خود را مطالعه‌ای پدیدارشناختی در حوزه همدلی و بررسی الزامات و شرایطی که بخشش مستلزم آن است، توصیف می‌کند.
گوبودو-مادیکیسلا در کتاب برنده جایزه خود با عنوان انسانی در آن شب مرد: داستانی از بخشش در آفریقای جنوبی استدلال می‌کند که کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی مفهومی که هانا آرنت دربارهٔ اعمال نابخشودنی، غیرقابل مجازات و غیرقابل عذرخواهی ارائه داده بود را دگرگون می‌سازد. وی بیان می‌کند که در این کمیسیون، عکس آنچه آرنت به عنوان «شر رادیکال» توصیف می‌کرد اتفاق افتاد؛ یعنی امکان عذرخواهی و بخشش برای اعمالی که پیش‌تر غیرقابل بخشش محسوب می‌شدند، فراهم شد. او در هر دو محیط دانشگاهی[۱] و عمومی[۲] به بررسی مفاهیمی پرداخته است که زیربنای فرایند بخشش پس از آسیب‌های تاریخی را شکل می‌دهند و پتانسیل گفت‌وگو، ابراز پشیمانی و بخشش را برای شکستن چرخه‌های تکرار آسیب‌های بین‌نسلی مورد تحلیل قرار داده است.
کرسی استادی در دانشگاه کیپ‌تاون
گوبودو-مادیکیزلا در سال ۲۰۰۳ به سمت دانشیار روان‌شناسی در دانشگاه کیپ‌تاون منصوب شد و در سال ۲۰۱۰ به مقام استاد تمام در همان دانشگاه ارتقاء یافت. سخنرانی افتتاحیه او با عنوان «چهره دیگری: گفتگوی انسانی در سولمز دلتا و معنای تخیل اخلاقی» بر املاک ۳۲۰ ساله سولمز دلتا در فرانشهوک متمرکز بود؛ مکانی که موزه «ون د کعب» در آن قرار دارد، موزه‌ای که میراث برده‌داری مزرعه‌ای پیش از دوران استعمار را به نمایش می‌گذارد. در این سخنرانی، گوبودو-مادیکیزلا از داستان سولمز به‌عنوان نمونه‌ای برای درک مفهوم «دیگری» در فرایند گفت‌وگو استفاده کرد و اهمیت حافظه و یادبودسازی را در پی تروماها و آسیب‌های تاریخی مورد تأکید قرار داد.[۳][۴]
استاد ارشد پژوهشی دانشگاه ایالت آزاد
در سال ۲۰۱۲، گوبودو-مادیکیزلا از دانشگاه کیپ‌تاون استعفا داد و به‌عنوان استاد ارشد پژوهشی در حوزه آسیب‌های روانی، بخشش و آشتی در دانشگاه ایالت آزاد مشغول به فعالیت شد.
کرسی پژوهشی مطالعات تروما و دگرگونی‌های تاریخی در دانشگاه استلنبوش
در سال ۲۰۱۷، پروفسور گوبودو-مادیکیزلا به کرسی پژوهشی مطالعات آسیب‌ها و دگرگونی‌های تاریخی در دانشگاه استلنبوش در کیپ غربی منصوب شد.[۵] او فعالیت‌های پژوهشی خود را عمدتاً در دو حوزه متمرکز کرده است. حوزه نخست، بررسی شیوه‌هایی است که تأثیر تجربیات غیرانسانی ناشی از ظلم، ستم و سوءاستفاده‌های خشونت‌آمیز، همچنان در نسل‌های بعدی پس از آسیب‌های تاریخی استمرار می‌یابد. حوزه دوم، گسترش مطالعات پیشین او در زمینه پشیمانی و بخشش است و با تأکید بر دیدگاهی که رابطه متقابل میان همدلی، اوبونتو و پدیده تجسم‌یافته آفریقایی اینیمبا را روشن می‌سازد، نقش همدلی را به‌طور عمیق‌تر مورد بررسی قرار می‌دهد.[۶] وی همچنین در هیئت مشاوره بین‌المللی مؤسسه سناتور جورج جی. میچل برای صلح، امنیت و عدالت جهانی در دانشگاه کوئینز بلفاست عضویت دارد.[۷]
استاد مدعو دانشگاه اوپسالا در سوئد
از آگوست تا دسامبر ۲۰۱۵، گوبودو-مادیکیزلا به‌عنوان استاد مهمان در دانشگاه اوپسالا در سوئد فعالیت کرد. وی کرسی مهمان کلود آکه را بر عهده داشت، کرسی‌ای که توسط مؤسسه آفریقای شمالی و دپارتمان تحقیقات صلح و منازعه دانشگاه اوپسالا تأمین مالی می‌شود.
نوشته‌ها
پوملا گوبودو-مادیکیزلا نویسنده و ویراستار چندین کتاب است که از جمله آن‌ها می‌توان به کتاب برنده جایزه انسانی در آن شب مرد اشاره کرد.[۸]
- انسانی در آن شب مُرد: داستانی از بخشش در آفریقای جنوبی (۲۰۰۳)
- روایت شفای ما: دیدگاه‌هایی در مورد گذر از تروما (۲۰۰۸، نویسنده مشترک[۸] با کریس ون در مرو)
- خاطره، روایت و بخشش: چشم‌اندازهایی بر سفرهای ناتمام گذشته (۲۰۰۹، ویراستار مشترک با کریس ون در مرو)
کتاب تحسین‌شده او با عنوان «انسانی در آن شب مُرد» جوایز متعددی از جمله جایزه آلن پاتون — که گاهی به عنوان «پولیتزر» ادبیات غیرداستانی در آفریقای جنوبی شناخته می‌شود — و جایزه کریستوفر در ایالات متحده را کسب کرده است.[۸] اقتباس تئاتری این اثر برای نخستین بار در ماه مه ۲۰۱۳ در تئاتر همپستد لندن به روی صحنه رفت.
جوایز و افتخارات
- بورسیه تحصیلی کارنگی رزیدنت، دانشگاه ویتواترسرند، ۲۰۱۱
- جایزه تغییر اجتماعی، اعطا شده توسط دانشگاه رودز به پاس «مشارکت روانشناسان برجسته در تغییر اجتماعی در آفریقای جنوبی»، سپتامبر ۲۰۱۰
- مدال النور روزولت، ۲۰۰۷[۹]
- تقدیر در نمایشگاه دائمی تالار قهرمانان، مرکز آزادی راه‌آهن ملی زیرزمینی، سینسیناتی، ۲۰۰۵، به‌عنوان یکی از «۱۰۰ نفری که تغییری ایجاد کردند»
- جایزه کتاب آلن پاتون برای انسانی در آن شب مرد: داستانی از بخشش، ۲۰۰۴[۱۰]
- جایزه کریستوفر در ایالات متحده برای انسانی در آن شب مرد، ۲۰۰۳[۱۰]
- نامزدی انسانی در آن شب مرد برای جایزه بهترین کتاب سال از سوی حلقه ملی منتقدان کتاب، ۲۰۰۴
- دکترای افتخاری حقوق، کالج هولی کراس، مه ۲۰۰۲
- جایزه شهروندی جهانی دکتر جین مایر از سوی برنامه آموزش برای تحقیقات عمومی و شهروندی بین‌المللی (ای‌پی‌آی‌آی‌سی)، دانشگاه تافتس، مارس ۲۰۰۱
- بورسیه صلح، مؤسسه مطالعات پیشرفته رادکلیف، دانشگاه هاروارد، ۱۹۹۸–۱۹۹۹[۹]
- جایزه ممتاز اولد رودیا، ۲۰۱۷[۱۱]
- دکترای افتخاری در رشته حقوق (LLD, hc)، دانشگاه رودز، ۲۰۱۹[۹]
- برنده جایزه تمپلتون، بنیاد جان تمپلتون، سال ۲۰۲۴[۱۲]
منابع
- ↑ Gobodo-Madikizela, Pumla (2008). "Trauma, Forgiveness and the Witnessing Dance: Making Public Spaces Intimate". The Journal of Analytical Psychology. 53 (2). The Society of Analytical Psychology: 169–188. doi:10.1111/j.1468-5922.2008.00715.x. PMID 18352945. Retrieved 2015-05-16.
- ↑ Carroll, Rory (2 November 2003). "Conversation with Pumla Gobodo-Madikizela". The Guardian. Retrieved 2015-05-16.
- ↑ Inaugural Professorial Address
- ↑ video extracts of the lecture.
- ↑ Inaugural Professorial Address
- ↑ video extracts of the lecture.
- ↑ "International Advisory Board". qub.ac.uk (in English). 2019-10-18. Retrieved 2021-02-02.
- 1 2 3 UCL (2018-09-05). "Pumla Gobodo-Madikizela Lecture". Centre for Critical Heritage Studies (in English). Retrieved 2021-02-02.
- 1 2 3 "Rhodes University honours five of Africa's best". grocotts.co.za. 7 March 2019. Retrieved 7 March 2019.
- 1 2 UCL (2018-09-05). "Pumla Gobodo-Madikizela Lecture". Centre for Critical Heritage Studies (in English). Retrieved 2021-02-02.
- ↑ "Distinguished Old Rhodian Award: Pumla Gobodo-Madikizela" (Press release). Rhodes University. 10 October 2017. Retrieved 7 March 2019.
- ↑ Inaugural Professorial Address
پیوند به بیرون
- افراد زنده
- اهالی دانشگاه هاروارد
- دانشآموختگان دانشگاه کیپ‌تاون
- روانشناسان اهل آفریقای جنوبی
- روانشناسان بالینی
- زادگان ۱۹۵۵ (میلادی)