چارنیودیسکوس

چارنیودیسکوس; محدودهٔ زمانی: ادیاکاران، ۵۶۵ تا ۵۵۰٫۷۸ میلیون سال پیش پرکامبرین کامبرین اردویسین سیلورین دوونین کربنیفر پرمین تریاس ژوراسیک کرتاسه پالئوژن نئوژن ۰ ۵۶۵ ۵۵۱
	قالبی از چارنیودیسکوس کنستانتریکوس (Charniodiscus concentricus) به دست‌آمده از جنگل چارنوود، انگلستان
	مدل استاپ‌موشنِ تافونومیک از C. concentricus
رده‌بندی علمی
Missing taxonomy template (fix):	Charniodiscus
گونه‌ها
	C. concentricus فورد، ۱۹۵۸ (گونه نماد); C. procerus لافلام و همکاران، ۲۰۰۴; C. yorgensis? بورچواردت و نسوف، ۱۹۹۹;

چارنیودیسکوس (Charniodiscus) یک فسیل متعلق به دوره ادیاکاران است که در زمان حیات احتمالاً یک تغذیه‌کننده فیلتردار کف‌زی و ایستا بوده که با یک اندام نگه‌دارنده در بستر شنی دریا لنگر انداخته بود. این ارگانیسم دارای یک اندام نگه‌دارنده، ساقه و یک بخش برگ‌مانند بود. اندام نگه‌دارنده شکلی پیازی‌مانند و ساقهٔ آن انعطاف‌پذیر داشت. بخش برگ‌مانند دارای بندبند و نوکی تیز بود. دو فرمِ رشدی در این ارگانیسم دیده می‌شود: یکی با ساقهٔ کوتاه و برگ پهن، و دیگری با ساقهٔ بلند که برگ کوچک‌تری را در حدود ۵۰ سانتی‌متر بالاتر از اندام نگه‌دارنده معلق نگه می‌داشت. اگرچه این ارگانیسم از نظر ظاهری شباهت زیادی به قلم‌های دریایی (گزنده‌تباران) دارد، اما احتمالاً از جانوران گروه تاج محسوب نمی‌شود.

چارنیودیسکوس نخستین بار در جنگل چارنوود در انگلستان کشف شد و در سال ۱۹۵۸ توسط تروور دی. فورد نام‌گذاری گردید. ریشهٔ این نام از این واقعیت گرفته شده است که فورد یک اندام نگه‌دارنده متشکل از دو دایرهٔ هم‌مرکز را توصیف کرده بود و گونهٔ خود را Charniodiscus concentricus نامید. بعدها مشخص شد که یک بخش برگ‌مانند (یعنی چارنیا) بخشی از یک ارگانیسمِ خویشاوندِ نزدیک است. چارنیا در ساختار انشعابِ بخش برگ‌مانند با چارنیودیسکوس تفاوت دارد.

نمونه‌های چارنیودیسکوس در سرتاسر جهان شناخته شده‌اند و قدمت آن‌ها به حدود ۵۶۵ تا ۵۵۰ میلیون سال پیش بازمی‌گردد.

گونه‌های مختلف این سرده بر اساس تعداد بندها، حضور یا عدم حضور خارهای انتهایی و نسبت‌های شکلی از یکدیگر متمایز می‌شوند.

گونه‌های پیشینِ C. arboreus, C. oppositus و C. spinosus امروزه متعلق به سردهٔ مستقلِ آربورئا (Arborea) در نظر گرفته می‌شوند که پیش‌تر مترادف چارنیودیسکوس محسوب می‌شد.^[۴] گونهٔ پیشینِ دیگر یعنی C. longus در سال ۲۰۲۳ به سردهٔ مستقلِ Akrophyllas منتقل شد.^[۵] وضعیت گونهٔ C. yorgensis نیز نیازمند بازنگری و مطالعهٔ مجدد است.^[۴]

جستارهای وابسته

زیواگان ادیاکاران

پانویس

↑ McIlroy, D.; Denyszyn, S.; Olschewski, P.; Rosse-Guillevic, S.; Muirhead-Hunt, H.; Pérez-Pinedo, D.; McKean, C.; Pasinetti, G.; Rideout, B.; Steele, M.P.; Menon, L.R.; Neville, J.M.; Chida, N.; Taylor, R.S. (29 January 2026). "Ediacaran endlings from the Avalon Assemblage and the severity of the Kotlin Crisis: First documentation of the Inner Meadow Lagerstätte, Newfoundland, Canada". Geology. doi:10.1130/G54217.1.
↑ Borchvardt, D. V.; Nessov, L. A. (1999). "New records of remains of Vendian (Precambrian) Metazoan organisms from the Zimniy Bereg of the White Sea" [Новые находки остатков многоклеточных вендских (докембрийских) организмов с Зимнего берега Белого моря]. Trudy Zoologicheskogo Instituta Rossiyskoy Akademii Nauk [Proceedings of the Zoological Institute of the Russian Academy of Sciences] (in Russian). 277: 50–57.
↑ Ivantsov, A. Yu. (2016). "Reconstruction of Charniodiscus yorgensis (Macrobiota from the Vendian of the White Sea)" (PDF). Paleontological Journal. 50 (1): 1–12. doi:10.1134/S0031030116010032.
1 2 Pérez-Pinedo, Daniel; McKean, Christopher; Taylor, Rod; Nicholls, Robert; McIlroy, Duncan (2022). "Charniodiscus and Arborea Are Separate Genera Within the Arboreomorpha: Using the Holotype of C. concentricus to Resolve a Taphonomic/Taxonomic Tangle". Frontiers in Earth Science. 9: 1393. Bibcode:2022FrEaS...9.1393P. doi:10.3389/feart.2021.785929. ISSN 2296-6463.
↑ Grimes, Kelsey F.; Guy M.; James G.; Peter W.; T. Alexander (March 2024). "Elongate Ediacaran fronds from the Flinders Ranges, South Australia". Journal of Paleontology. 98 (2): 249–265. doi:10.1017/jpa.2023.45.

پیوند به بیرون

میستیکن پوینت (به انگلیسی)

[McIlroy2026-1] McIlroy, D.; Denyszyn, S.; Olschewski, P.; Rosse-Guillevic, S.; Muirhead-Hunt, H.; Pérez-Pinedo, D.; McKean, C.; Pasinetti, G.; Rideout, B.; Steele, M.P.; Menon, L.R.; Neville, J.M.; Chida, N.; Taylor, R.S. (29 January 2026). "Ediacaran endlings from the Avalon Assemblage and the severity of the Kotlin Crisis: First documentation of the Inner Meadow Lagerstätte, Newfoundland, Canada". Geology. doi:10.1130/G54217.1.

[Borchvardt1999-2] Borchvardt, D. V.; Nessov, L. A. (1999). "New records of remains of Vendian (Precambrian) Metazoan organisms from the Zimniy Bereg of the White Sea" [Новые находки остатков многоклеточных вендских (докембрийских) организмов с Зимнего берега Белого моря]. Trudy Zoologicheskogo Instituta Rossiyskoy Akademii Nauk [Proceedings of the Zoological Institute of the Russian Academy of Sciences] (in Russian). 277: 50–57.

[Ivantsov2016-3] Ivantsov, A. Yu. (2016). "Reconstruction of Charniodiscus yorgensis (Macrobiota from the Vendian of the White Sea)" (PDF). Paleontological Journal. 50 (1): 1–12. doi:10.1134/S0031030116010032.

[:0-4] 1 2 Pérez-Pinedo, Daniel; McKean, Christopher; Taylor, Rod; Nicholls, Robert; McIlroy, Duncan (2022). "Charniodiscus and Arborea Are Separate Genera Within the Arboreomorpha: Using the Holotype of C. concentricus to Resolve a Taphonomic/Taxonomic Tangle". Frontiers in Earth Science. 9: 1393. Bibcode:2022FrEaS...9.1393P. doi:10.3389/feart.2021.785929. ISSN 2296-6463.

[Grimes2023-5] Grimes, Kelsey F.; Guy M.; James G.; Peter W.; T. Alexander (March 2024). "Elongate Ediacaran fronds from the Flinders Ranges, South Australia". Journal of Paleontology. 98 (2): 249–265. doi:10.1017/jpa.2023.45.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]