کاخ دوکاله اوربینو
| کاخ دوک‌ها | |
|---|---|
Palazzo Ducale di Urbino | |
.jpg) The palace's façade | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | now used as a museum, National Gallery |
| گونه | Palace |
| موقعیت | اوربینو، Italy |
| آدرس | Piazza Duca Federico |
| مختصات | ۴۳°۴۳′۲۴″شمالی ۱۲°۳۸′۱۶″شرقی / ۴۳٫۷۲۳۳۳۳°شمالی ۱۲٫۶۳۷۷۷۸°شرقی |
| آغاز ساخت | ۱۴۵۴ |
| مشتری | خاندان مونته‌فلترو، دلا رووره |
| وبگاه | |
| نام رسمی | Palazzo Ducale: Centro storico di Urbino |
| گونه | Cultural |
| معیار | ii, iv |
| تاریخ ثبت | 1998 (30th کمیته میراث جهانی) |
| شماره ثبت | 828 |
| Region | فهرست‌های میراث جهانی |
کاخ دوک (ایتالیایی: Palazzo Ducale) ساختمانی به سبک رنسانس در شهر اوربینو در مارکه، ایتالیا است.[۱] این بنا یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی در ایتالیا به‌شمار می‌رود و از سال ۱۹۹۸ در فهرست میراث جهانی ثبت شده است.[۲]
تاریخچه
ساخت کاخ دوک برای دوک فدریکو سوم دا مونته‌فلترو در حوالی نیمه قرن پانزدهم توسط ماسو دی بارتولومئو از فلورانس آغاز شد. ساخت جدید شامل کاخ پیشین جوله نیز می‌شد. شیب صخره‌ای مستحکم برای محاصره غیرقابل نفوذ بود، اما برای حفر پی بنا مشکل ایجاد می‌کرد؛ بنابراین، یک سازنده برجسته قلعه، لوسیانو لورانا از دالماسی، برای ساخت زیرساخت استخدام شد؛ اما لورانا پیش از آغاز بخش مسکونی کاخ اوربینو را ترک کرد. پس از او، طراح یا طراحان کاخ دوک به‌طور قطع مشخص نیستند.[۳] معمار برجسته رنسانس والا، دوناتو برامانته، اهل اوربینو بود و ممکن است در تکمیل کاخ همکاری کرده باشد.[۴]
کاخ دوک به‌خاطر صحنه‌های گفتگو که بالداساره کاستیلیونه در سال ۱۵۰۷ در سالن نگهبانی در کتاب Book of the Courtier روایت کرده است، شهرت دارد.
این کاخ تا قرن بیستم همچنان به عنوان ساختمان دولتی استفاده می‌شد و محل نگهداری بایگانی‌ها و دفاتر شهرداری و مجموعه‌های عمومی از کتیبه‌ها و مجسمه‌های باستانی بود (نگارخانه ملی مارکه، به پایین مراجعه شود). مرمت‌هایی که در سال ۱۹۸۵ تکمیل شدند، شبکه زیرزمینی وسیع کاخ را دوباره برای بازدیدکنندگان باز کردند.
اتاق مطالعه و دو نمازخانه دوقلو
کاخ دوک چندین اتاق داشت که نشان‌دهنده علاقه فدریکو به مطالعات کلاسیک و انسانی بود و فعالیت‌های روزانه او را شامل می‌شد، از جمله بازدید از لارها کاخ و مطالعه ادبیات یونانی. این جزئیات دانشمندانه و آشکاراً بت‌پرستانه، غیرمعمول برای یک کاخ قرون وسطایی بودند.[۵]
منابع
- ↑ "THE DUCAL PALACE OF URBINO AND THE HOUSE OF MONTEFELTRO".
- ↑ Lusiardi, Federica. "Ducal Palace of Urbino and Galleria Nazionale delle Marche". Inexhibit. Retrieved 21 November 2017.
- ↑ Clark, Kenneth, Civilization, Harper & Row (1969), p. 109.
- ↑ Clark, p. 110.
- ↑ Joscelyn Godwin, The Pagan Dream of the Renaissance (Grand Rapids: Phanes Press, 2002), pp. 90-91.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ducal Palace, Urbino». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
