کرم بن زمرا

کرم بن زمرا
כֶּרֶם בֶּן זִמְרָה‎
نویسه‌گردانی(های) عبری
کرم بن زمرا در Northeast Israel واقع شده
کرم بن زمرا
کرم بن زمرا
کرم بن زمرا در اسرائیل واقع شده
کرم بن زمرا
کرم بن زمرا
مختصات: ۳۳°۲′۱۸″ شمالی ۳۵°۲۸′۷″ شرقی / ۳۳٫۰۳۸۳۳°شمالی ۳۵٫۴۶۸۶۱°شرقی / 33.03833; 35.46861
کشور اسرائیل
شوراشورای منطقه‌ای مروم هگلیل
شهرکهپوعل همیزراحی
جمعیت
 (۲۰۱۷)[۱]
۴۸۱

کرم بن زمرا (به عبری: כֶּרֶם בֶּן זִמְרָה) یک موشاو در شمال اسرائیل است. این روستا در نزدیکی صفد در جلیل علیا واقع شده و در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مروم هگلیل قرار دارد. کرم بن زمرا در سال ۱۹۴۹ توسط مهاجران یهودی از ترکیه بنیان‌گذاری شد و نام آن از خاخام داوود بن زمرا گرفته شده که آرامگاه او و پدرش یوسف در نزدیکی این موشاو قرار دارد.

این موشاو بر روی زمین‌های روستای عربی راس الاحمر که در جریان عملیات حیرام در سال ۱۹۴۸ تصرف شده بود، ساخته شد. جمعیت موشاو شامل مهاجرانی از ترکیه، رومانی و مراکش است. در جنوب موشاو یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی به مساحت ۶۸ دونوم وجود دارد که از سال ۱۹۶۸ ثبت شده‌است.

پیشینه

موشاو کرم بن زمرا در سال ۱۹۴۹ بر روی زمین‌های روستای عربی راس الاحمر بنیان‌گذاری شد.[۲] این روستای عربی در جریان عملیات حیرام در سال ۱۹۴۸ به تصرف نیروهای اسرائیلی درآمد و سکونت عربی در آن پایان یافت.[۳] در سال ۱۹۳۱ در روستای راس الاحمر ۴۴۷ نفر زندگی می‌کردند و ۹۲ خانه و یک مدرسه ابتدایی پسرانه در آن وجود داشت.[۳]

بنیان‌گذاران موشاو مهاجران یهودی از ترکیه بودند. در رأس این گروه بنیامین اشکنازی قرار داشت که از سوی هپوعل همیزراحی ۷ خانوادهٔ دیگر را گرد هم آورد.[۴] در آغاز نام موشاو «هار آدمون» (به عبری: הר אדמון، به معنای «کوه سرخ») بود که ترجمهٔ نام عربی روستای پیشین بود.[۵] سپس نام آن به «کرم بن زمرا» تغییر یافت که به تاکستان‌ها و باغ‌های زیتون موجود در این مکان و نیز به خاخام یوسی بن زمرا (از تَنائیم) اشاره دارد که آرامگاهش در محدودهٔ موشاو قرار دارد.[۴]

خاخام مئیر یهودا گتس (۱۹۲۴–۱۹۹۵) از جمله بنیان‌گذاران این موشاو بود. او یک عارف کابالایی و نخستین خاخام دیوار ندبه در اورشلیم بود.[۶] گتس داوطلبانه سمت خاخام، موهل و ذابح موشاو را بر عهده گرفت و همچنین مدرسهٔ منطقه‌ای موشاو را تأسیس کرد و خود در آن به آموزگاری پرداخت.[۴]

در سال ۱۹۵۱ مهاجرانی از رومانی که در میان آنها بازماندگان هولوکاست نیز بودند به موشاو پیوستند.[۴] در سال ۱۹۵۲ نیز گروهی از مهاجران مراکشی به جمع ساکنان اضافه شدند.[۴]

جغرافیا

کرم بن زمرا در ارتفاع ۸۲۲ متری از سطح دریا در بخش شرقی ناحیهٔ کوهستانی جلیل علیا واقع شده‌است.[۷] این موشاو در نزدیکی مکانی قرار دارد که زمین به‌شدت به سوی درهٔ رود اردن شیب پیدا می‌کند. در شرق روستا تپهٔ هار بن زمرا بر فراز درهٔ نحال حاصور سر برافراشته و در جنوب آن فلات هموار با دریاچهٔ مصنوعی ماگار دالتون گسترده شده‌است.[۷]

موشاو در فاصلهٔ نزدیک به ۳۵ کیلومتری شرق سواحل دریای مدیترانه و ۵ کیلومتری مرز لبنان جای گرفته‌است.[۷] فاصلهٔ آن تا صفد نزدیک به ۸ کیلومتر در جهت شمال است. در ۳ کیلومتری جنوب غربی آن شهر جیش (سکونتگاه عرب‌های اسرائیلی) و در ۲ کیلومتری شمال شرقی آن روستای ریحانیه (سکونتگاه چرکس‌های اسرائیلی) قرار دارد.[۷] موشاو از راه جادهٔ محلی شمارهٔ ۸۸۶ که از صفد تا مرز لبنان امتداد دارد به شبکهٔ حمل‌ونقل متصل است.[۸]

اقتصاد و گردشگری

کرم بن زمرا یک موشاو کشاورزی است که در آن ۶۲ مزرعهٔ خانوادگی اصلی وجود دارد.[۴] ۲۱ خانهٔ دیگر نیز در چارچوب طرح گسترش ساخته شده‌است.[۴] اقتصاد موشاو بر پایهٔ کشاورزی استوار است و صنعت گردشگری با وجود اقامتگاه‌ها (צימר) نیز رو به رشد بوده‌است.[۹]

یکب ریمون (به انگلیسی: Rimon Winery) از جمله مراکز شراب‌سازی شناخته‌شده در این موشاو است.[۱۰]

در جنوب موشاو منطقهٔ صنعتی رامات دالتون قرار دارد.[۴] همچنین در موشاو یک فروشگاه و مرکز پیش‌دبستانی وجود دارد و مدرسهٔ ابتدایی در نزدیکی روستای مرون یا کیبوتص ساسا قرار دارد.[۸]

جمعیت

جمعیت موشاو کرم بن زمرا آمیزه‌ای از ساکنان سکولار و مذهبی است.[۹] بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴ تمامی ساکنان آن را یهودیان تشکیل می‌دهند.[۷]

جمعیت این سکونتگاه در طول دهه‌ها تقریباً ثابت مانده‌است. جدول زیر روند تغییرات جمعیتی آن را نشان می‌دهد:[۷][۱۱]

روند تغییرات جمعیت کرم بن زمرا
سال۱۹۶۱۱۹۷۲۱۹۸۳۱۹۹۵۲۰۰۱۲۰۰۵۲۰۱۰۲۰۱۴
جمعیت۲۷۷۲۶۲۲۷۷۳۳۱۳۹۷۴۰۵۴۰۳۴۳۸

منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی

در سال ۱۹۶۸ یک منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی به مساحت ۶۸ دونوم در زمین‌های جنوبی موشاو اعلام شد.[۱۲] پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان بنه (به لاتین: Pistacia atlantica)، بلوط والونیا (به لاتین: Quercus macrolepis)، بلوط فلسطین (به لاتین: Quercus calliprinos)، سیاه‌تنگرس و حسن‌لبه (به لاتین: Styrax officinalis) است.[۱۳]

پیوند به بیرون

  • «نمایهٔ رسمی روستا در پایگاه بت آلون». bet-alon.co.il. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۲۹ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • «نمایهٔ رسمی روستا در پایگاه روم گلیل». romgalil.org.il.

منابع

  1. ↑ "Localities File" (XLS). Israel Central Bureau of Statistics. 2017. Retrieved 22 April 2019.
  2. ↑ «אתרי מלחמת העצמאות». Moreshet Map.
  3. 1 2 «Welcome To al-Ras al-Ahmar». Palestine Remembered.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 «כרם בן זמרה». bet-alon.co.il. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ «مפה בהוצאת מחלקת המדידות, 1950». کتابخانه ملی اسرائیل.
  6. ↑ «OBITUARY: Rabbi Yehuda Meir Getz». The Independent. ۴ نوامبر ۱۹۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 3 4 5 6 «יישובים 2014». مرکز آمار اسرائیل. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. 1 2 «כרם בן זמרה». galil-net.org.il. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. 1 2 «כרם בן זמרה». romgalil.org.il.
  10. ↑ Orit Arfa (۲۰۰۷). «Wine in the pom of your hand». Jerusalem Post.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «רשימת היישובים 1948-1995». مرکز آمار اسرائیل. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «List of National Parks and Nature Reserves» (PDF). سازمان طبیعت و پارک‌های اسرائیل. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۷ اكتبر ۲۰۰۹. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بایگانی= را بررسی کنید (کمک)
  13. ↑ «Kerem Ben Zimra Nature Reserve». iNature.info.