کنترل‌شده از نظر خاستگاه نام
چهار طبقه‌بندی زیر برای شراب، سامانهٔ ایتالیاییِ برچسب‌گذاری و حفاظت قانونی از شراب‌های این کشور را تشکیل می‌دهند:
- اصالت خاستگاه نام (دی‌او، به‌ندرت استفاده می‌شود؛ ایتالیایی: ایتالیایی: Denominazione di origine؛ «تعیین خاستگاه نام»)؛
- نشانه جغرافیایی شاخص (آی‌جی‌تی؛ ایتالیایی: Indicazione geografica tipica؛ «نشان‌دهنده ویژگی‌های بومی و جغرافیایی»)؛
- کنترل‌شده از نظر خاستگاه نام (دیاوسی؛ ایتالیایی: Denominazione di origine controllata؛ «تعیین کنترل‌شده خاستگاه نام»)؛ و
- تضمین‌شده و کنترل‌شده از نظر خاستگاه نام (دی‌اوسی‌جی؛ ایتالیایی: Denominazione di origine controllata e garantita؛ «تعیین کنترل‌شده و تضمین‌شده خاستگاه نام»).
این سامانه در سال ۱۹۶۳، مدت کوتاهی پس از آنکه توافقنامه رم ایتالیا را به عنوان یکی از اعضای بنیان‌گذار اتحادیه اقتصادی اروپا تثبیت کرد، معرفی شد و از روی قوانین موجودِ «اصالت خاستگاه کنترل‌شده فرانسه» (آی‌اوسی) الگوبرداری گردید. این سیستم در سال ۱۹۹۲ بازنگری شد تا با قوانین جدید اتحادیه اروپا در زمینه نام مبدأ حفاظت‌شده مطابقت داشته باشد؛ این اقدام باعث معرفی عنوان کلی‌ترِ «حفاظت‌شده از نظر خاستگاه نام» (دی‌اوپی) برای مواد غذایی و محصولات کشاورزی، از جمله شراب‌ها شد.[۱] اصلاحات بعدی اتحادیه اروپا برای هماهنگ‌سازی سیاست‌های کشاورزی در سال ۲۰۰۸ به این معنی بود که عناوینِ مورد استفاده در کشورهای عضو، و در نتیجه عناوین ایتالیایی، تا پایان سال ۲۰۱۱ در اتحادیه اروپا ثبت شدند و تغییرات یا ارتقاهای بعدی این عناوین مستلزم تأیید اتحادیه اروپا گردید.[۲]
نشانه جغرافیایی شاخص (آی‌جی‌تی)
نشانه جغرافیایی شاخص در سال ۱۹۹۲ ایجاد شد تا کیفیت فوق‌العاده بالایی از طبقه‌ای از شراب‌ها را که به عنوان سوپر تاسکن‌ها شناخته می‌شوند، به رسمیت بشناسد و به‌طور کلی معادل عنوان فرانسوی «ون دُ پی» (شراب محلی) باشد؛ این عنوان در دره آئوستا در ایتالیا، جایی که فرانسوی زبان رسمی است، رسمیت دارد.[۳] شراب‌های آی‌جی‌تی با نام محل تولیدشان برچسب‌گذاری می‌شوند، اما الزامات عناوین سخت‌گیرانه‌ترِ دیاوسی یا دی‌اوسی‌جی را برآورده نمی‌کنند، عناوینی که عموماً هدفشان حفاظت از فرمولاسیون‌های سنتی شراب مانند کیانتی یا بارولو است. از سال ۲۰۰۸، هر دو عنوان آی‌جی‌تی و ون دُ پی معادل با عنوان نشان‌های جغرافیایی و خوراک‌های سنتی در اتحادیه اروپا (پی‌جی‌آی) اتحادیه اروپا هستند و بسیاری از تولیدکنندگان به استفاده از ترجمه ایتالیایی آن، یعنی «نشانه جغرافیایی حفاظت‌شده» (آی‌جی‌پی)، روی آورده‌اند.[۴] این طبقه‌بندی نسبت به وینو دا تاوولا («شراب سفره» یا همان شراب معمولی) به عنوان شرابی با کیفیت بالاتر شناخته می‌شود.
تضمین‌شده از نظر خاستگاه نام (دیاوسی)
طبقه‌بندی «تضمین‌شده از نظر خاستگاه نام» ایجاد شد تا تقریباً معادل با «اصالت خاستگاه کنترل‌شده» فرانسه (آی‌اوسی) باشد. این طبقه‌بندی مستلزم آن است که یک شراب، استاندارد کیفی تعریف‌شده‌ای را برآورده کند و در منطقه‌ای مشخص تولید شده باشد. برخلاف آی‌جی‌تی، تعاریف دیاوسی معمولاً قوانین سخت‌گیرانه‌تری را در خصوص گونه‌های مجاز انگور، بازده محصول برداشت‌شده، حداقل زمان کهنه‌شدن (شامل استفاده از بشکه‌ها)، حداقل میزان الکل و عوامل دیگر تعیین می‌کنند. شراب‌های دارای برچسب دیاوسی یا دی‌اوسی‌جی باید در بطری‌هایی با حجم حداکثر ۵ لیتر (۱۷۰ اونس مایع آمریکا) فروخته شوند. از نظر تاریخی، وضعیت دیاوسی برای طبقه‌بندی سایر محصولات غذایی مانند پنیرها، روغن زیتون و سرکه نیز استفاده می‌شده است، اما اکنون به جای آن از «حفاظت‌شده از نظر خاستگاه نام» (دی‌اوپی) استفاده می‌شود.
از زمان اصلاحات سال ۲۰۰۸ اتحادیه اروپا، هر دو طبقه‌بندی شراب دیاوسی و دی‌اوسی‌جی در اتحادیه اروپا به عنوان نام مبدأ حفاظت‌شده (پی‌دی‌او) مورد حمایت قرار می‌گیرند، که این عنوان در ایتالیا عموماً به زبان ایتالیایی به صورت «نام‌گذاری منشأ حفاظت‌شده» (دی‌اوپی) نشان داده می‌شود. با این حال، ممکن است همچنان به عنوان دیاوسی/دی‌اوسی‌جی به آنها اشاره شود، یا در بولتسانو که آلمانی در آن زبان رسمی است به صورت «کنترولیرته اورسپرونگزبزایشنونگ»[۵] (معنی: تعیین مبدأ کنترل‌شده) و همچنین در دره آئوستا که فرانسوی زبان رسمی است به صورت «دینومیناسیون دوریژین کونتروله» (معنی: علامت تجاری مبدأ تحت حمایت) نامیده شوند.[۶]
تضمین‌شده و کنترل‌شده از نظر خاستگاه نام (دی‌اوسی‌جی)
هدف از «تضمین‌شده و کنترل‌شده از نظر خاستگاه نام»، ایجاد یک طبقه‌بندی برتر نسبت به دیاوسی است و این عنوان بالاترین طبقه‌بندی در ایتالیا محسوب می‌شود. تمام شراب‌های دی‌اوسی‌جی از هر تولیدکننده، پیش از بطری شدن توسط یک هیئت داوری دارای مجوز دولتی مورد آنالیز و چشایی قرار می‌گیرند. پس از تأیید، این شراب‌ها با یک مهر دولتی شماره‌گذاری‌شده روی درپوش یا چوب‌پنبه «تضمین» می‌شوند تا از هرگونه دستکاری بعدی جلوگیری شود. در مواردی که طبقه‌بندی دی‌اوسی‌جی نشان‌دهنده ارتقای یک شراب دیاوسی موجود باشد، قوانین مربوط به شراب دی‌اوسی‌جی معمولاً نیازمند کنترل کیفیت سخت‌گیرانه‌تری هستند. این کنترل‌ها معمولاً ترکیبی از نسبت کمتری از انگورهای ترکیبی، بازده محصول پایین‌تر، حداقل الکل بالاتر، الزامات کهنه‌شدن طولانی‌تر و مواردی از این دست هستند.
نیاز به یک شناسه دی‌اوسی‌جی زمانی احساس شد که از دیدگاه بسیاری از صنایع غذایی ایتالیا، عنوان دیاوسی بیش از حد سخاوتمندانه به محصولات مختلف داده می‌شد. در نتیجه، یک شناسه جدید و محدودکننده‌تر ایجاد شد که تا حد امکان شبیه به شناسه قبلی باشد تا خریداران همچنان بتوانند آن را تشخیص دهند، اما از نظر کیفی متفاوت باشد. سه شراب دی‌اوسی‌جی اولیه شامل برونلو دی مونتالچینو، وینو نوبیله دی مونتپوچیانو و بارولو بودند که همگی با فرمان ریاست جمهوری در ژوئیه ۱۹۸۰ تأیید شدند و سه ماه بعد باربارسکو به آنها ملحق شد.
برای شراب‌های تولیدشده در بولتزانو که آلمانی زبان رسمی آن است، دی‌اوسی‌جی ممکن است به صورت «کنترولیرته آوند گارانتیرته اورسپرونگزبزایشنونگ» نوشته شود.[۵]
برای شراب‌های تولیدشده در دره آئوستا که فرانسوی زبان رسمی آن است، دی‌اوسی‌جی ممکن است به صورت «دینومیناسیون دوریژین کونتروله اِ گارانتی» نوشته شود.[۶]
در سال‌های ۲۰۱۰–۲۰۱۱، در شتابی که برای ثبت شراب‌ها پیش از مهلت مقرر اصلاحات اتحادیه اروپا وجود داشت، بسیاری از طبقه‌بندی‌های دی‌اوسی‌جی جدید ایجاد شدند یا از رتبه دیاوسی ارتقا یافتند.[۲] این امر به‌طور بالقوه تأثیر کم‌ارزش کردنِ اهمیتِ طبقه‌بندی دی‌اوسی‌جی را به همراه داشته است.[۷]
سایر قوانین برچسب‌گذاری
قوانین ایتالیا علاوه بر این، استفاده از اصطلاحات توصیفی را برای شراب‌ها تنظیم می‌کند. کلمه کلاسیکو («کلاسیک») به شراب‌هایی اختصاص دارد که در منطقه‌ای تولید شده‌اند که نوع خاصی از شراب در آنجا به‌طور «سنتی» تولید می‌شده است. برای کیانتی کلاسیکو، این منطقه سنتی با یک فرمان در سال ۱۹۳۲ تعریف شده است. کلمه ریزروا («ذخیره» یا کهنه) ممکن است تنها برای شراب‌هایی استفاده شود که حداقل دو سال بیشتر از زمان معمول برای یک نوع شراب خاص، کهنه شده‌اند.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Robinson, Jancis; Harding, Julia, eds. (2015). "DOC". The Oxford Companion to Wine (4th ed.). Oxford University Press. p. 238. ISBN 978-0-19-870538-3.
- 1 2 "11/30/11: The Day the DOCs Stood Still". Italian Wine Central. 31 July 2013. Retrieved 24 September 2019.
- ↑ Labels de la qualité alimentaire italienne.
- ↑ Robinson, Jancis; Harding, Julia, eds. (2015). "IGT". The Oxford Companion to Wine (4th ed.). Oxford University Press. p. 369. ISBN 978-0-19-870538-3.
- 1 2 "Commission Regulation (EC) No 753/2002 of 29 April 2002 laying down certain rules for applying Council Regulation (EC) No 1493/1999 as regards the description, designation, presentation and protection of certain wine sector products". European Commission. 23 February 2006. Retrieved 24 September 2019 – via Publications Office of the European Union.
- 1 2 "Vins à dénomination d'origine contrôlée «Vallée d'Aoste» ou «Valle d'Aosta»". Région autonome Vallée d'Aoste. Archived from the original on 23 July 2024.
- ↑ Robinson, Jancis; Harding, Julia, eds. (2015). "DOCG". The Oxford Companion to Wine (4th ed.). Oxford University Press. p. 238. ISBN 978-0-19-870538-3.
- قانون غذا
- مالکیت فکری