کورنلیا بارگمن

کورنلیا بارگمن
نام هنگام تولدکورنلیا ایزابلا بارگمن
زادهٔ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۱ ‏(۶۵ سال)
ویرجینیا
ملیتایالات متحده آمریکا
تحصیلاتدانشگاه جورجیا (کارشناسی علوم)
مؤسسه فناوری ماساچوست (MS، پی‌اچ‌دی)
شناخته‌شده
برای		تحقیقات دربارهٔ بویایی
همسرریچارد اکسل
پیشینه علمی
شاخه(ها)بیوشیمی
بیولوژی سیستم‌های سرطانی
علوم اعصاب
محل کاردانشگاه راکفلر
استاد راهنمارابرت واینبرگ
دیگر راهنمایان دانشگاهیرابرت هرویتس

کورنلیا ایزابلا «کوری» بارگمن (زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۱)[۱] یک عصب‌بیولوژیست آمریکایی است. او به خاطر کارش بر روی مکانیسم‌های ژنتیکی و مدار عصبی رفتار با استفاده از سی. الگانس، به ویژه مکانیسم‌های بویایی در کرم شناخته شده است. او به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز در دانشگاه کالیفرنیا و سپس دانشگاه راکفلر بو از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ رئیس علوم[۲] در موسسه ابتکار چان زاکربرگ بود.[۳] بارگمن در سال ۲۰۱۲ جایزه ۱ میلیون دلاری کاولی و در سال ۲۰۱۳ جایزه ۳ میلیون دلاری بریکترو در علوم زیستی را دریافت کرده است.

اوایل زندگی و تحصیل

بارگمان در ویرجینیا به دنیا آمد و در آتن، جورجیا بزرگ شد.[۴] پدر و مادر او از مهاجران اروپایی بودند.[۵] او یکی از چهار دختر رولف بارگمن، آماردان و دانشمند کامپیوتر در دانشگاه جورجیا است.[۶] او از کودکی پیانو می‌نواخت و از سنین بسیار پایین با ادبیات و آموزش آشنا شد. او خانواده‌اش را به عنوان خانواده‌ای «به طرز ترسناکی تحصیل‌کرده» توصیف کرد.[۷] او به دلیل اینکه خواهر بزرگ‌ترش در دانشکده پزشکی تحصیل می‌کرد، به علم علاقه‌مند شد. همچنین می‌گوید که بزرگ شدن در عصر امتشافات فضایی، عشق او به علم را تقویت کرد.[۵]

او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه جورجیا در سال ۱۹۸۱ با مدرک بیوشیمی به پایان رساند. زمانی که در این دانشگاه بود، تجربه آزمایشگاهی خود را با کار در آزمایشگاه زیست‌شناسی وایات اندرسون و سپس در آزمایشگاه ژنتیک سیدنی کوشنر افزایش داد.[۷] او تحصیلات تکمیلی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) با اخذ پی‌اچ‌دی در رشته زیست‌شناسی در سال ۱۹۸۷ در آزمایشگاه رابرت واینبرگ به پایان رساند. او مکانیسم‌های مولکولی سرطان‌زایی را بررسی کرد و در شناسایی نقش Ras در سرطان مثانه کمک کرد. پایان‌نامه خود را دربارهٔ ژن سرطان‌زای HER2/neu نوشت. اگرچه در آن زمان اهمیت تحقیقات او مورد تردید قرار گرفت، اما بعدها به درمان‌های مهمی در زمینه سرطان پستان کمک کرد.[۷]

شغل و تحقیقات

بارگمان دوره فوق‌دکتری خود را با اچ. رابرت هورویتز در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) گذراند و بر روی مکانیسم‌های زیست‌شناختی مولکولی علوم اعصاب کار کرد. او تحقیقات خود را بر روی رفتار شیمیایی‌حسی در کرم‌های الگانس (C. elegans) آغاز کرد و به چندین دستاورد مهم دست یافت، از جمله اینکه این کرم‌ها حس بویایی دارند.[۷][۸]

بارگمان در سال ۱۹۹۵ جایگاه هیئت علمی در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو (UCSF) در گروه آناتومی پذیرفت. او در نهایت از استادیار به استاد تمام ارتقا یافت و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون رئیس گروه فعالیت کرد.[۷]

او مطالعات خود را بر روی رفتار کرم‌ها و کنترل عصبی ادامه داد و بر روی بویایی در سطح مولکولی تمرکز کرد. او به دنبال ژن‌هایی مشابه ژن‌هایی بود که ریچارد اکسل و لیندا باک به عنوان پایه‌های بویایی و چشایی شناسایی کرده بودند و این ژن‌ها را در ژنوم توالی‌یابی‌شده کرم الگانس (C. elegans) یافت. کار او به کشف مکانیسم‌های زیربنایی رفتارهای پیچیده، مانند رفتارهای تغذیه‌ای در این کرم منجر شد.[۷][۹] این تحقیقات همچنان به درک عمیق‌تری از مغز، توانایی‌های حسی و رشد عصبی کمک کرده است. بارگمان همچنین مولکولی به نام SYG-1 را شناسایی کرد که به عنوان یک مولکول «هم‌ساز» عمل می‌کند—مولکولی که در طول رشد، نورون‌ها را هدایت می‌کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]

تحقیقات بارگمن از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ توسط موسسه پزشکی هاوارد هیوز تأمین مالی شد.[۱۴] او رئیس مشترک ابتکار برین و رئیس علوم مؤسسه ابتکار چان زاکربرگ بود.[۳] او در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه پیشرفت در علوم زیستی شد.[۵]

مقالات قابل توجه

  • Shen, Kang; Bargmann, Cornelia I. (March 7, 2003). "The immunoglobin superfamily protein SYG-1 determines the location of specific synapses in C. Elegans". Cell. 112 (5): 619–630. doi:10.1016/S0092-8674(03)00113-2. PMID 12628183.
  • de Bono, Mario; Bargmann, Cornelia I. (September 4, 1998). "Natural variation in a neuropeptide Y receptor homolog modifies social behavior and food response in C. Elegans". Cell. 94 (5): 679–689. doi:10.1016/S0092-8674(00)81609-8. PMID 9741632.
  • Troemel, Emily R; Kimmel, Bruce E; Bargmann, Cornelia I (October 1997). "Reprogramming Chemotaxis Responses: Sensory Neurons Define Olfactory Preferences in C. elegans". Cell. 91 (2): 161–169. doi:10.1016/S0092-8674(00)80399-2. PMID 9346234.
  • Zhang, Yun; Lu, Hang; Bargmann, Cornelia I. (November 2005). "Pathogenic bacteria induce aversive olfactory learning in Caenorhabditis elegans". Nature. 438 (7065): 179–184. Bibcode:2005Natur.438..179Z. doi:10.1038/nature04216. PMID 16281027.
  • Chalasani, Sreekanth H.; Kato, Saul; Albrecht, Dirk R.; Nakagawa, Takao; Abbott, L. F.; Bargmann, Cornelia I. (May 2010). "Neuropeptide feedback modifies odor-evoked dynamics in Caenorhabditis elegans olfactory neurons". Nature Neuroscience. 13 (5): 615–621. doi:10.1038/nn.2526. PMC 2937567. PMID 20364145.

جوایز

منابع

  1. 1 2 "Book of Members, 1780-2010: Chapter B" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. Retrieved May 17, 2011.
  2. ↑ "Our Leadership". Chan Zuckerberg Initiative (به انگلیسی). Retrieved 2021-04-09.
  3. 1 2 "Rockefeller neuroscientist Cori Bargmann to lead science work at Chan Zuckerberg Initiative | Newswire". 2016-09-23. Archived from the original on 2016-09-23. Retrieved 2021-04-07.
  4. ↑ "The Kavli Prize: "Cornelia Bargmann"". Archived from the original on December 3, 2013.
  5. 1 2 3 Neill, Ushma S. (2 July 2018). "A conversation with Cornelia Bargmann". Journal of Clinical Investigation. 128 (7): 2655–2656. doi:10.1172/JCI122804. PMC 6025965. PMID 30108194.
  6. ↑ Crevar.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 Marino, M. (22 February 2005). "Biography of Cornelia I. Bargmann". Proceedings of the National Academy of Sciences. 102 (9): 3181–3183. doi:10.1073/pnas.0500025102. PMC 552904. PMID 15728356.
  8. ↑ "Features | As the Worm Turns". 2012-02-17. Archived from the original on 2012-02-17. Retrieved 2021-04-07.
  9. ↑ Wade, Nicholas (2011-06-20). "In Tiny Worm, Unlocking Secrets of the Brain". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2021-04-07.
  10. ↑ Friend, Tim (March 10, 2003). "Nerve cell mystery is unlocked". USA Today.
  11. ↑ "Internationally renowned neurobiologist to join Rockefeller University; Cori Bargmann discovered "matchmaker" molecule". News (به انگلیسی). Retrieved 2021-04-07.
  12. ↑ "UCSF News Office". 2005-05-08. Archived from the original on 2005-05-08. Retrieved 2021-04-07.
  13. ↑ "I Smell a … Worm". The Scientist Magazine® (به انگلیسی). Retrieved 2021-04-07.
  14. ↑ "Cornelia I. Bargmann". HHMI.org (به انگلیسی). Retrieved 2021-04-07.
  15. 1 2 3 4 "policy". AIBS.
  16. ↑ "Utenlandske medlemmer" (به نروژی). Norwegian Academy of Science and Letters. Retrieved 27 December 2021.
  17. ↑ "Cori Bargmann awarded 2015 Benjamin Franklin Medal". News (به انگلیسی). Retrieved 2020-09-26.
  18. ↑ Trafton, Anne (2016-02-25). "McGovern Institute awards prize to neurogeneticist Cori Bargmann". MIT McGovern Institute (به انگلیسی). Retrieved 2020-09-26.
  19. ↑ "Salk Institute Medal". Salk Institute (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-01.

لینک پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.