کیارسی

کیارْسی طایفه‌ای از ایل بختیاری است که بر پایه نمودار سازمانی طوایف بختیاری، از باب بختیاروند و از شاخهٔ هفت‌لنگ می‌باشد.

طایفه کیارسی، از تبار کیانیان (نوادگان کِی‌آرش، فرزند دوم کِی‌قباد) می‌باشد که در شمال استان خوزستان از دوران کهن، یکجانشین بوده‌اند.[۱]

محل سكونت

منطقۀ سردسیر کیارسی‌‌ها، همواره در استان چهارمحال و بختیاری، در منطقه بازفت می‌بوده است.

گرمسیر آن‌ها در استان خوزستان، در شهرستان اندیکا می باشد.[۲]

طایفه کیارسی از ۴ زیرتیرهٔ اصلی تشکیل می‌شود که عبارتند از:

  • نورالدین‌وند
  • حاجی‌وند
  • درویش‌وند
  • اَلگی

منطقۀ گرمسیر کیارسی‌ها، تا پیش از سده‌ی بیستم میلادی، در منطقه کیارس، در نزدیکی شهرستان لالی قرار داشت.[۳][۴][۵]

پانویس

  1. "تبارنامه خاندان کیانی". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2024-02-28.
  2. شاه‌مرادی، بیژن (فروردین ۱۳۶۶). «کیارسی، طایفه‌ای از بختیاری». ماهنامه چیستا (۳۸): ۶۲۹.
  3. "نمودار اجتماعی طوایف بختیاری" (به انگلیسی). دانشنامه ایرانیکا.
  4. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. دریافت‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۱۴.
  5. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica.

منابع

  • حسین ابراهیمی ناغانی (۲ اسفند ۱۳۸۸). «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وب‌گاه انسان‌شناسی و فرهنگ. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۱۳.
  • عیدیوندی، حافظ. مروری بر تاریخ ایران از سپیده دم تاریخ و نگرشی بر ایل بختیاری. قم: نسیم حیات، ۱۳۸۳.
  • گارثویت، «تاریخ سیاسی و اجتماعی بختیاری»، ترجمه: مهراب امیری، تهران، انتشارات بهمن، ۱۳۷۳.