یوهان کریستوف فون نائومن
یوهان کریستوف فون نائومن | |
|---|---|
| (به آلمانی: Johann Christoph von Naumann) | |
 پرتره یوهان کریستوف فون نائومن | |
| زادهٔ | ۳۰ مارس ۱۶۶۴ |
| درگذشت | ۸ ژانویه ۱۷۴۲ (۷۷ سال) |
| پیشه(ها) | افسر مهندسی، معمار |
| ساختمان‌ها | کاخ پیلنیتس، شهرداری باوتزن، محور زاکسن در ورشو |
یوهان کریستوف فون نائومن (به آلمانی: Johann Christoph von Naumann) یک افسر مهندسی، نظامی و معمار نامدار دوران باروک اهل آلمان بود که به عنوان یکی از پیشگامان مدرن‌سازی شهری و توسعه معماری پادشاهی در انتخابگرنشین زاکسن و پادشاهی لهستان شناخته می‌شود۔ او در شهر درسدن متولد شد و پس از سفرهای علمی متعدد به کشورهای مختلف اروپایی، دانش عمیقی در زمینه استحکامات نظامی و معماری مدنی به دست آورد۔ نائومن در سال ۱۷۰۴ میلادی توسط فریدریش آگوست یکم، انتخابگر زاکسن (آگوست قوی) به عنوان مشاور ارشد امور ساخت‌وساز فراخوانده شد و نقشی محوری در دگرگونی کالبدی شهرهای زاکسن و ورشو ایفا نمود[۱]۔
این معمار مدبر در طول دوران فعالیت خود دستاوردهای فنی و هنری ارزشمندی را به یادگار گذاشت؛ او علاوه بر نظارت بر نصب نخستین سیستم روشنایی شهری درسدن در سال ۱۷۰۵، پروژه‌های معماری بزرگی همچون طراحی اولیه بخش‌هایی از کاخ پیلنیتس، بازسازی شهرداری باوتسن و افزودن طبقات فوقانی برج تاریخی رایشنتورم را رهبری کرد۔ نائومن همچنین با همکاری ماتیوس دانیل پپلمان، برنامه‌ریزی شهری بخش‌های مهمی از شهر ورشو از جمله «محور زاکسن» را به سرانجام رساند۔ وی دیدگاه‌های علمی خود را در کتاب ارزشمندش با عنوان «معماری کاربردی» (Architectura Practica) در سال ۱۷۳۶ میلادی به چاپ رساند۔ او سرانجام در سال ۱۷۴۲ میلادی در سن ۷۷ سالگی در زادگاهش درسدن درگذشت[۲]۔
آثار برجسته یوهان کریستوف فون نائومن
فعالیت‌های معماری و مهندسی یوهان کریستوف فون نائومن در ایالت زاکسن، بازتاب‌دهنده شکوه سبک باروک تحت حمایت خاندان وتین است و آثار ماندگاری را در شهرهای مختلف این منطقه شامل می‌شود. شاخص‌ترین شاهکار او در این حوزه،
آثار برجسته در زاکسن:
- کاخ هوبرتوسبرگ در ورمسدورف؛ طراحی و ساخت سازه اولیه به عنوان کاخ شکار آگوست نیرومند میان سال‌های ۱۷۲۱ تا ۱۷۲۴ میلادی.
- خانه اپرای تاشنبرگ[الف] در درسدن؛ مهندسی و بازسازی فضای داخلی ساختمان اپرا و تبدیل آن به نخستین کلیسای کورت عالی کاتولیک[۳].
- رایشنتورم در باوتسن؛ مستحکم‌سازی برج ثروتمندان و افزودن طبقات باروک و کلاهک فوقانی به بدنه آن در سال ۱۷۱۸ میلادی.
- تالار شهر باوتسن؛ نوسازی ساختاری، طراحی مجدد و مدرن‌سازی بدنه این بنای اداری تاریخی میان سال‌های ۱۷۲۹ تا ۱۷۳۰ میلادی.
- کاخ برول-مارکولینی؛ طراحی اولیه بنا در منطقه فریدریش‌اشتات درسدن به عنوان یک عمارت باشکوه شهری.
- سیستم روشنایی شهری درسدن؛ نظارت بر طراحی استراتژیک، پی‌ریزی و نصب نخستین شبکه چراغ‌های عمومی پایتخت در سال ۱۷۰۵ میلادی.
- فضای مشجر شنتال لایپزیگ (روژنتال)؛ برنامه‌ریزی هندسی و آرایش چشم‌انداز باروک این باغ شهری در سال ۱۷۰۷ میلادی[۴].
در قلمرو لهستان، یوهان کریستوف فون نائومن به عنوان یکی از مهندسان برتر ارتش زاکسن، نقش کلیدی در توسعه و مدرن‌سازی بافت شهری قرن هجدهمی ورشو ایفا نمود.
آثار برجسته در ورشو:
- قصر ساکسون؛ ترسیم نقشه‌های ساختاری و برنامه‌ریزی برای توسعه این مجتمع سلطنتی بزرگ در ورشو از سال ۱۷۱۳ میلادی.
- باغ زاکسن؛ طراحی هندسی فرانسوی فضاهای سبز، محورها و باغ‌ارایی پیرامونی کاخ سلطنتی.
- محور زاکسن؛ مشارکت کلیدی در طراحی شهری و ایجاد این خط پیوند ملوکانه برای گسترش غربی بافت ورشو.
- کاخ ویلانوف؛ تهیه و ارائه طرح‌های دقیق ساختاری و نقشه‌های جامع توسعه برای گسترش بدنه اصلی این کاخ در حدود سال ۱۷۱۰ میلادی.
- اپرای ورشو (اوپرن‌هاوس)؛ برنامه‌ریزی ساختاری اولیه و طراحی بنای فرهنگی دربار خاندان وتین در پایتخت لهستان.
- سالن بزرگ باغ زاکسن؛ طراحی عمارت باشکوه تفریحی (گراند سالن) در محوطه پشتی دروازه آهنی باغ زاکسن.
- سالن کوچک باغ زاکسن؛ مهندسی و فضاسازی این بنای کوچک‌تر تفریحی برای میزبانی از جشن‌های اختصاصی دربار آگوست نیرومند[۵].
یادداشتها
- ↑ (به آلمانی: Opernhaus am Taschenberg) نخستین سالن اپرای شهر درسدن آلمان بود که بین سال‌های ۱۶۶۴ تا ۱۶۶۷ به دستور انتخابگر یوهان گئورگ دوم ساخته شد؛ این بنا با گنجایش ۲۰۰۰ تماشاگر یکی از بزرگ‌ترین تئاترهای اروپا در زمان خود به شمار می‌رفت که بعدها به کلیسای کوچک کاتولیک دربار و سپس بایگانی تبدیل و سرانجام در سال ۱۸۸۸ تخریب شد
منابع
- ↑ Blaschke, Karlheinz (1997). Neue Deutsche Biographie (NDB) - Band 18 (in German). Duncker & Humblot. p. 771.
- ↑ Naumann, Johann Christoph von (1736). Architectura Practica, oder: Die würckliche und tüchtige Bau-Kunst, so wohl bey Palatiis, als auch Bürgerlichen Häusern (in German). Verlag David Richter. p. 45.
- ↑ Opernhaus am Taschenberg (in German). Wikipedia-Autoren.
- ↑ Bisson, Thomas N. (1986). The Medieval Crown of Aragon: A Short History (in English). Clarendon Press. p. 198. ISBN 978-0198219873.
- ↑ Bisson, Thomas N. (1986). The Medieval Crown of Aragon: A Short History (in English). Clarendon Press. p. 199. ISBN 978-0198219873.
- زادگان ۱۶۶۴ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۷۴۲ (میلادی)
- معماران سده ۱۸ (میلادی) اهل آلمان