آرمیلوس

آرمیلوس (به انگلیسی: Armilus)

آرمیلوس (عبری: ארמילוס‎؛ همچنین به صورت‌های آرمیلوس و آرمیلیوس نیز نوشته می‌شود)[۱] شخصیتی ضدمسیح در فرجام‌شناسی یهودی قرون وسطی است که سراسر زمین را فتح می‌کند، در اورشلیم تمرکز می‌یابد و مؤمنان یهودی را آزار می‌دهد تا سرانجام به دست مسیح در یهودیت شکست بخورد. نابودی او نماد پیروزی نهایی مسیح یهودی در عصر مسیحایی است.

منابع

کتاب سفر زروبابل احتمالاً به قرن هفتم میلادی بازمی‌گردد. گمان می‌رود آرمیلوس یک رمزنگاری برای هراکلیوس، امپراتور بیزانس، باشد و همچنین تصور می‌شود رویدادهای توصیف‌شده در سفر زروبابل با شورش یهودیان علیه هراکلیوس هم‌زمان است.[۲]

کتاب Midrash Vayosha متعلق به قرن یازدهم، که آرمیلوس را توصیف می‌کند، نخستین بار در قسطنطنیه در سال ۱۵۱۹ منتشر شد.

بر اساس دانشنامه یهودی، آرمیلوس «پادشاهی است که در پایان زمان در برابر مسیح برمی‌خیزد و پس از آن‌که رنج فراوانی بر اسرائیل وارد می‌کند، به دست او شکست می‌خورد.» از او در Midrash Vayosha، سفر زروبابل و متون دیگر یاد شده است. او دشمنی مشابه یأجوج و مأجوج است و در برخی موارد با گوگ یکسان دانسته می‌شود، اما با نامی دیگر.[۳] در سفر زروبابل، او جایگزین ماگوگ می‌شود و مسیح بن یوسف را شکست می‌دهد.[۴]: ۶۰ 

خاستگاه این شخصیت، که گفته می‌شود فرزند شیطان و یک باکره، یا شیطان و یک مجسمه (یا «سنگ») است، به دلیل تنوع روایت‌ها و ارتباط آشکار (اگر نگوییم تقلید) با آموزه‌ها، افسانه‌ها و متون مسیحی، از سوی دانشنامه یهودی مورد تردید قرار گرفته است.[۳] این اشاره به تولد از باکره، که یادآور مریم است، با منابع یهودی همخوانی دارد که می‌گویند او نزد مسیحیان به‌عنوان مسیح و خدای آنان دیده می‌شود، و از این رو با عیسی همانندسازی می‌گردد.

دانشنامه یهودی همچنین این شخصیت را به اسطوره‌شناسی رومی مرتبط می‌داند و داستان تولد او از سنگ را با افسانه‌ای مشابه دربارهٔ یک مجسمه زنده که به ویرژیل نسبت داده می‌شود مقایسه می‌کند. همچنین نام این شخصیت و نبردش با مسیح را با گزارشی در Chronicon اثر یوسبیوس قیصریه مرتبط می‌داند که در آن یک رهبر رومی (که در ترجمه‌های مختلف با نام آمولیوس[۵] یا آرمیلوس[۳] آمده است، اما به‌عنوان جانشین آگریپا به‌جای Romulus Silvius ذکر شده) با ژوپیتر می‌جنگد و در اثر طوفانی نابود می‌شود.[۳]

نام

نمودار آرمیلوس

این نام ممکن است از نام رومولوس، یکی از بنیان‌گذاران رم، یا از اهریمن، اصل شر در مزدیسنا (اهریمن)، مشتق شده باشد.[۳]

ظاهر

Midrash Vayosha آرمیلوس را فردی کچل، تا حدی ناشنوا، تا حدی معلول و تا حدی مبتلا به جذام توصیف می‌کند.[۶]

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ In the آخرالزمان شبه‌متودیوس (Greek redactions), Armalaos and Armaleus: A.C. Lolos, Die Apokalypse des Ps. -Methodios. Beiträge zur klassischen Philologie 83. Meisenheim am Glan: Hain, 1976. Chapter IX.
  2. ↑ Shepkaru, Shmuel (2006). Jewish Martyrs in the Pagan and Christian Worlds. Cambridge, England: انتشارات دانشگاه کمبریج. p. 108-109. ISBN 978-1-139-44602-0. Retrieved January 10, 2014.
  3. 1 2 3 4 5 Jewish Encyclopedia: Armilus:
  4. ↑ Reeves, John C. (2005). Trajectories in Near Eastern Apocalyptic: A Postrabbinic Jewish Apocalypse Reader. Atlanta, Georgia: Society of Biblical Literature Atlanta. ISBN 978-1-58983-102-5. Retrieved 31 January 2014.
  5. ↑ Eusebius. "The Romans". Chronicle. Translated by Bedrosian, Robert. Archived from the original on 15 Sep 2019.
  6. ↑ "Midrash Vayosha". Archived from the original on 2012-03-17. Retrieved 2011-06-23.