آرنیس

آرنیس نوعی انگور شراب سفید ایتالیایی است که از پیمونت ایتالیا سرچشمه می‌گیرد. این انگور بیشتر در تپه‌های روئرو، شمال غربی آلبا، یافت می‌شود، جایی که بخشی از شراب‌های سفید تعیین مبدأ کنترل‌شده و تضمین‌شده روئرو است. همچنین می‌توان از آن برای تولید شراب‌ها در لانگه استفاده کرد.[۱] آرنیس (به معنای واقعی کلمه: بخیل کوچک، در پیمونتی) به این دلیل به این نام خوانده می‌شود که به عنوان گونه‌ای نسبتاً دشوار برای پرورش در نظر گرفته می‌شود. این گونه، گونه ای ترد و گلدار است و قرن‌هاست که در این منطقه کشت می‌شود. شراب‌های سفید تهیه شده از انگور آرنیس معمولاً خشک و پر از طعم گلابی و زردآلو هستند.[۲]

تاریخچه

مورخان شراب در مورد اینکه آرنیس از چه زمانی و تحت چه نامی در منطقه پیمونت رشد کرده است، اختلاف نظر دارند. ریشه احتمالی نام آرنیس در گویش پیمونتی، رِنِسی، در توصیف چندین گونه انگور مختلف در قرن پانزدهم ظاهر می‌شود. برخی از مورخان معتقدند که آرنیس ممکن است انگور رانایسی باشد که در سال ۱۴۳۲ در استان تورین در اطراف روستای چیری رشد می‌کرده است. در اطراف کاناله در استان کونئو، انگور رِنِزیوم در سال ۱۴۷۸ ثبت شده است. اولین استفاده از نام آرنیس در متن سال ۱۸۷۷ امپلوگراف ایتالیایی، کنت جوزپه دی روواسندا، دیده می‌شود که در آن توصیف شده است که این انگور از قبل در پیمونت به خوبی ریشه دوانده است.[۳]

با وجود اشتراک چندین مترادف مشابه، آرنیس هیچ ارتباط ژنتیکی با انگور شراب قرمز معروف پیدمونتی، نبیولو، ندارد، اما این دو انگور رابطه تاریخی نزدیکی با هم دارند. قرن‌ها از انگور سفید آرنیس برای نرم کردن تانن‌ها و تندی انگور نبیولو در شراب‌های منطقه بارولو استفاده می‌شد، از این رو مترادف رایج آن نبیولو بیانکو، بارولو بیانکو یا «بارولو سفید» است.[۴] در تاکستان، آرنیس اغلب با نبیولو در مخلوط مزرعه کاشته می‌شد، با این هدف که عطر شیرین توت‌های رسیده آرنیس پرندگان را جذب کرده و آنها را از خوشه‌های ارزشمندتر نبیولو دور نگه دارد.[۵]

در قرن بیستم، همزمان با تمرکز تولیدکنندگان بارولو بر تولید ۱۰۰٪ انگور از گونه‌های مختلف نبیولو، سطح زیر کشت به‌طور پیوسته کاهش یافت تا جایی که این گونه در آستانه انقراض قرار گرفت. تا دهه ۱۹۷۰، تنها دو تولیدکننده به تولید انواع شراب آرنیس می‌پرداختند: برونو جیاکوسا و ویتی.[۶][۷] دهه ۱۹۸۰ شاهد رنسانسی در علاقه به شراب‌های سفید پیمونت بود و کاشت این نوع شراب شروع به افزایش کرد. تا سال ۲۰۰۰، ۷۴۵ هکتار (۱٬۸۴۰ جریب فرنگی) وجود داشت. تا سال ۲۰۰۶، تعداد کاشت آرنیس به حدود ۶۱۰ هکتار (۱٬۵۰۰ جریب فرنگی) کاهش یافت که تقریباً همه آنها در منطقه رورو و لانگه در پیمونت یافت می‌شدند.

مناطق شراب سازی

بیشتر مزارع انگور آرنیس در استان کونئو در پیمونت یافت می‌شود، جایی که از این انگور در شراب‌های مناطق روئرو و لانگه استفاده می‌شود.

آرنیس عمدتاً در منطقه شراب‌سازی ایتالیایی پیدمونت یافت می‌شود، جایی که در شراب‌های سفید روئرو و لانگه به کار می‌رود. این انگور به عنوان انگور ترکیبی در شراب‌های قرمز نبیولو روئرو مجاز است، اما استفاده از آن در این ظرفیت امروزه به ندرت دیده می‌شود.[۸] در سال ۲۰۰۴، نزدیک به ۱ میلیون گالن (۳۸۰۰۰ هکتولیتر) آرنیس با نام تجاری در این دو منطقه تولید شد.[۹] در خارج از پیدمونت، کاشت‌های محدودی از این انگور را می‌توان در لیگوریا و جزیره ایتالیایی ساردینیا یافت.[۱۰]

در ایالات متحده، آرنیس بیشتر در منطقه شراب کالیفرنیا در شهرستان سونوما و منطقه شراب اورگان در دره ویلامت یافت می‌شود.[۱۱] سایر مناطق انگورکاری آمریکا که مقداری از این انگور در آنها کاشته شده است عبارتند از مندوسینو، دره رودخانه روسی، پایسینز و دره سانتا ینز. همچنین در ویلکاکس، آریزونا نیز کشت می‌شود. در قرن بیست و یکم، کاشت آرنیس در مناطق شراب استرالیا در تاسمانی، ویکتوریا و نیو ساوت ولز و همچنین منطقه شراب نیوزیلند در گیسبورن در جزیره شمالی آغاز شده است.

کشت انگور و شراب‌سازی

یکی از طعم‌های کلاسیک آرنیس، طعم گلابی رسیده است.

کشت انگور آرنیس می‌تواند دشوار باشد، زیرا به‌طور طبیعی اسیدیته پایینی دارد و اگر پس از سپتامبر برداشت شود، بیش از حد رسیده می‌شود.[۱۲] علاوه بر این، این انگور مستعد کپک پودری است، اگرچه تحقیقات کلونینگ اخیر شروع به جداسازی کلون‌های آرنیس کرده است که تحمل بیشتری در برابر کپک دارند. تمایل این انگور به بازده محصول کم و اکسیداسیون آسان شراب، به کاهش مداوم آن در اوایل تا اواسط قرن بیستم کمک کرد. درک بهتر از این گونه در نیمه دوم قرن به احیای این گونه کمک کرد، زیرا شراب‌سازان دریافتند که خاک‌های گچی و شنی اطراف روئرو به انگورها اسیدیته و ساختار بیشتری می‌دهد، در حالی که انگورهای آرنیس کاشته شده در خاک رس شنی، عطری زیبا و عجیب و غریب ایجاد می‌کنند.[۱۳]

نقش تاریخی آرنیس به عنوان نرم‌کننده‌ای برای نبیولو بوده است، اگرچه امروزه این انگور بیشتر به عنوان یک شراب گونه‌دار دیده می‌شود. شراب‌هایی که در بلوط تخمیر و/یا کهنه می‌شوند، طعم کامل‌تری دارند، در حالی که آرنیس‌های بدون بلوط می‌توانند عطر و طعم بیشتری داشته باشند. آرنیس پتانسیل تولید شراب‌های بسیار معطر با رایحه بادام، زردآلو، هلو، گلابی و رازک را دارد. برخی از تولیدکنندگان، آرنیس را در اواخر برداشت به صورت پاسیتو (نوعی شراب) تولید می‌کنند.[۱۴]

منابع

  1. ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 35. Oxford University Press 2006 شابک ‎۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶.
  2. ↑ K. MacNeil: The Wine Bible, pp. 331-333. Workman Publishing 2001 شابک ‎۱−۵۶۳۰۵−۴۳۴−۵.
  3. ↑ J. Robinson, J. Harding and J. Vouillamoz: Wine Grapes - A complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours, p. 54. Allen Lane 2012 شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۶−۱۴۴۴۶−۲.
  4. ↑ Oz Clarke: Encyclopedia of Grapes, p. 38. Harcourt Books 2001 شابک ‎۰−۱۵−۱۰۰۷۱۴−۴.
  5. ↑ J. Robinson, J. Harding and J. Vouillamoz: Wine Grapes - A complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours, p. 54. Allen Lane 2012 شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۶−۱۴۴۴۶−۲ISBN 978-1-846-14446-2.
  6. ↑ J. Robinson, J. Harding and J. Vouillamoz: Wine Grapes - A complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours, p. 54. Allen Lane 2012 شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۶−۱۴۴۴۶−۲ISBN 978-1-846-14446-2.
  7. ↑ Prial, Frank J. (1999-09-08). "WINE TALK; A Renaissance for Ancient Grapes". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2018-01-27.
  8. ↑ Oz Clarke: Encyclopedia of Grapes, p. 38. Harcourt Books 2001 شابک ‎۰−۱۵−۱۰۰۷۱۴−۴ISBN 0-15-100714-4.
  9. ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 35. Oxford University Press 2006 شابک ‎۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶ISBN 0-19-860990-6.
  10. ↑ J. Robinson, J. Harding and J. Vouillamoz: Wine Grapes - A complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours, p. 54. Allen Lane 2012 شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۶−۱۴۴۴۶−۲ISBN 978-1-846-14446-2.
  11. ↑ J. Robinson, J. Harding and J. Vouillamoz: Wine Grapes - A complete guide to 1,368 vine varieties, including their origins and flavours, p. 54. Allen Lane 2012 شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۶−۱۴۴۴۶−۲ISBN 978-1-846-14446-2.
  12. ↑ J. Robinson (ed) "The Oxford Companion to Wine" Third Edition, p. 35. Oxford University Press 2006 شابک ‎۰−۱۹−۸۶۰۹۹۰−۶ISBN 0-19-860990-6.
  13. ↑ Oz Clarke: Encyclopedia of Grapes, p. 38. Harcourt Books 2001 شابک ‎۰−۱۵−۱۰۰۷۱۴−۴ISBN 0-15-100714-4.
  14. ↑ Oz Clarke: Encyclopedia of Grapes, p. 38. Harcourt Books 2001 شابک ‎۰−۱۵−۱۰۰۷۱۴−۴ISBN 0-15-100714-4.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.