آلیس نویل

آلیس نویل
بارونس فیتزهیو از راونزورث
زادهحدود ۱۴۳۰
وسکس[۱]
درگذشتپس از ۲۲ نوامبر ۱۵۰۳
همسر(ها)هنری فیتزهیو، پنجمین بارون فیتزهیو از راونزورث
فرزندان
ریچارد فیتزهیو، ششمین بارون فیتزهیو
جورج فیتزهیو، رئیس کلیسای لینکلن
ادوارد فیتزهیو
توماس فیتزهیو
جان فیتزهیو
آلیس فیتزهیو
الیزابت فیتزهیو
آن فیتزهیو
مارجری فیتزهیو
جوآن فیتزهیو
النور فیتزهیو
پدرریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری)
مادربانو آلیس مونتاگیو، پنجمین کنتس سالزبری

آلیس نویل، بارونس فیتزهیو (به انگلیسی: Alice Neville؛ حدود ۱۴۳۰ – پس از ۲۲ نوامبر ۱۵۰۳) یا بانو آلیس فیتزهیو، نجیب‌زاده و ندیمه انگلیسی بود. او همسر هنری فیتزهیو، پنجمین بارون فیتزهیو بود.[۲] او مادربزرگِ مادربزرگ کاترین پار، ملکه همسر، و خواهر و برادرش، آن پار و ویلیام پار، نخستین مارکی نورث‌همپتون، و یکی از خواهران ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک) بود. خاندان او از کهن‌ترین و توانمندترین خاندان‌های شمال انگلستان بود. این خاندان سنت دیرپای خدمت نظامی داشت و به جاه‌طلبی به بهای وفاداری به تاج شهرت داشت، چنان‌که برادرش، ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک)، نشان داد.[۳]

خانواده

ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک)، مشهور به وارویک شاه‌ساز، برادر ارشد آلیس نویل بود.

بانو آلیس سومین دختر ریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری)، یوره اوکساریس، و بانو آلیس مونتاگیو، پنجمین کنتس سالزبری، سو یوره، بود. از سوی پدر، او از نوادگان ادوارد سوم بود، از طریق فرزندان مشروع‌شده جان گونت، نخستین دوک لنکستر و معشوقه‌اش، که بعدها همسرش شد، کاترین سوینفورد. مادرش تنها فرزند و یگانه وارث توماس مونتاگیو، چهارمین ارل سالزبری از نخستین همسرش، بانو النور هالند، بود. بانو آلیس خواهر ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک)، ثروتمندترین و توانمندترین اشراف انگلستان در روزگار خود، بود. وارویک مهم‌ترین و بانفوذترین اشراف قلمرو و از شخصیت‌های اصلی جنگ رزها بود. عمه‌اش، سیسیلی نویل، دوشس یورک، مادر پادشاهان آینده و پسرعموهای آلیس، ادوارد چهارم و ریچارد سوم، از دیگر چهره‌های کلیدی جنگ‌های داخلی سلسله‌ای بود که بیشتر نیمهٔ دوم سدهٔ پانزدهم انگلستان را در بر گرفت.

از دیگر خواهران و برادران آلیس می‌توان از بانو جوآن نویل، کنتس آروندل؛ سیسیلی نویل، دوشس وارویک؛ جان نویل، نخستین مارکی مونتگو؛ جورج نویل، اسقف اعظم یورک و صدراعظم انگلستان؛ بانو النور نویل (که در ۱۴۷۲، پیش از آنکه همسرش ارل دربی شود، درگذشت)؛ بانو کاترین نویل، بارونس هستینگز؛ سر توماس نویل (۱۴۴۳–۱۴۶۰)؛ و بانو مارگارت نویل، کنتس آکسفورد نام برد.

نشان خاندان نویل: سرخ، یک ضربدر نقره‌ای، با یک لمبل مرکب بوفرتی برای تمایز، به‌سبب مادرِ پدرش، جوآن بوفرت، کنتس وستمورلند، دختر مشروع‌شدهٔ جان گونت

دختران وارویک، یعنی برادرزاده‌های بانو فیتزهیو، ایزابل نویل، که با برادر ادوارد چهارم، جرج پلانتاژنه (دوک کلارنس)، ازدواج کرد، و آن نویل بودند. آن همسر ادوارد وست‌مینستر، پسر هنری ششم و مارگارت آنژو، و بدین‌سان شاهدخت ولز بود. پس از مرگ شاهزاده ولز در ۱۷ سالگی در میدان نبرد نبرد تیوکسبری در ۴ مه ۱۴۷۱، آن سرانجام با ازدواج دومش با ریچارد سوم، که در ۱۴۸۳ با عنوان ریچارد سوم پادشاه انگلستان شد، به ملکه همسر انگلستان بدل شد.[۴][۵]

ندیمگی

بانو آلیس که به برادرزاده‌اش آن نویل نزدیک بود، پس از آنکه ریچارد سوم لرد محافظ قلمرو شد، از او پشتیبانی پرشور کرد و اعضای خانواده‌اش را نیز به این کار واداشت. هنگامی که گلاستر در ۱۴۸۳ با عنوان ریچارد سوم بر تخت نشست، بانو آلیس و دخترش، الیزابت فیتزهیو، از سوی ملکه به ندیمگی برگزیده شدند. آن دو هدایایی از پادشاه دریافت کردند که شامل متراژهایی از بهترین پارچه‌های موجود برای دوختن جامه بود. در مراسم تاج‌گذاری ۱۴۸۳، آلیس و الیزابت دو تن از هفت بانوی اشرافی بودند که افتخار سواری پشت سر ملکه نصیبشان شد.[۳]

مقام ندیمه ملکه همسر به سنتی خانوادگی بدل شد که تا نوهٔ نوهٔ بانو فیتزهیو، آن پار، که به همهٔ همسران هنری هشتم خدمت کرد، ادامه یافت.[۶]

بانو فیتزهیو از نظر خلق‌وخو بسیار به برادرش، ارل وارویک، شباهت داشت. هرچند معمولاً اعتبار برانگیختن شورش ۱۴۷۰ به همسرش، هنری، لرد فیتزهیو، داده می‌شود، شورشی که ادوارد چهارم را به شمال کشاند و فرود امن ارل وارویک را در غرب انگلستان ممکن ساخت، جسارت این اقدام بسیار بیشتر با خلق‌وخو و توانایی‌های آلیس، بانو فیتزهیو، سازگار است تا با همسرش.[۷]

پس از مرگ همسرش در ۱۴۸۳، بانو فیتزهیو همراه با فرزندانش ریچارد، راجر، ادوارد، توماس و الیزابت به انجمن کورپوس کریستی در یورک پیوست.[۸]

دژ راونزورث، خانهٔ لردهای فیتزهیو از راونزورث تا زمانی که توماس پار (درباری) آن را به نوادگان آلیس و هنری منتقل کرد[۹]

ازدواج و فرزندان

بانو آلیس با هنری، لرد فیتزهیو از دژ راونزورث، نزدیک ریچموند (۱۴۲۹–۱۴۷۲)، رئیس خاندانی توانمند و محلی میان رودهای تیز و سوال، ازدواج کرد.[۱۰] لرد و بانو فیتزهیو یازده فرزند داشتند، پنج پسر و شش دختر:

  • سر ریچارد، ششمین بارون فیتزهیو که با الیزابت برگ، دختر توماس برگ از گینزبورو، ازدواج کرد. پسرشان، جورج، بارونی فیتزهیو را به ارث برد، اما پس از مرگ او در ۱۵۱۳ این بارونی میان عمه‌اش آلیس و پسرعمه‌اش توماس پار (درباری)، پسر دیگر عمه‌اش الیزابت، معلق ماند. این وضعیت تا امروز ادامه دارد.[۱۱]
  • جورج فیتزهیو، رئیس کلیسای لینکلن از ۱۴۸۳ تا ۱۵۰۵[۱۱]
  • آلیس فیتزهیو که با سر جان فاینز، پسر سر ریچارد فاینز و جوآن دکر، هفتمین بارونس دکر، ازدواج کرد.[۱۱][۱۲]
  • الیزابت فیتزهیو که نخست با ویلیام پار و سپس با سر نیکلاس وو ازدواج کرد. الیزابت از همسر نخستش مادربزرگ کاترین پار، ملکه همسر، آن، کنتس پمبروک و ویلیام، مارکی نورث‌همپتون بود.[۱۱]
  • آن، همسر فرانسیس لاول، نخستین ویسکونت لاول[۱۱][۱۳]
  • مارجری که با سر مارمادیوک کانستبل ازدواج کرد[۱۱]
  • جوآن که راهبه شد[۱۱]
  • ادوارد فیتزهیو (بدون فرزند درگذشت؛ d.s.p.)[۱۱]
  • توماس فیتزهیو (d.s.p.)[۱۱]
  • جان فیتزهیو (d.s.p.)[۱۱]
  • النور فیتزهیو[۱۱]

تبار

جستارهای وابسته

  • دشمنی پرسی–نویل

پانویس

  1. ↑ David Baldwin. The Kingmaker's Sisters: Six Powerful Women in the Wars of the Roses, History Press, 1 August 2009.
  2. ↑ Charles Mosley, editor, Burke's Peerage and Baronetage, 106th edition, 2 volumes (Crans, Switzerland: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 1999), volume 1, page 17.
  3. 1 2 Linda Porter. Katherine the Queen; The Remarkable Life of Katherine Parr, the Last Wife of Henry VIII. Macmillan, 2010.
  4. ↑ Charles Mosley, editor, Burke's Peerage and Baronetage, 106th edition, 2 volumes (Crans, Switzerland: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 1999), volume 1, page 16.
  5. ↑ DWYER, J. G. "Pole, Margaret Plantagenet, Bl." New Catholic Encyclopedia. 2nd ed. Vol. 11. Detroit: Gale, 2003. 455–456.
  6. ↑ Susan James. Katherine Parr: Henry VIII's Last Love. The History Press; 1st Ed. edition (1 January 2009).
  7. ↑ Cumberland and Westmorland Antiquarian and Archaeological Society. Transactions of the Cumberland & Westmorland Antiquarian & Archaeological Society, Volume 94. Printed by T. Wilson and sons, 1994.
  8. ↑ Jennifer C. Ward. Women in England in the Middle Ages. Continuum International Publishing Group, 2006. p. 186.
  9. ↑ Sir James Dixon Mackenzie (7th bart. of Scatwell and 9th of Tarbat). The castles of England: their history and structure, Volume 2, W. Heinemenn, 1897. pp. 229–230. Google eBook
  10. ↑  Sidney Lee, ed. (1894). "Neville, Richard (1400-1460)" . فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 40. لندن: اسمیت، الدر اند کو.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Douglas Richardson, Plantagenet Ancestry (Baltimore, Maryland, U.S.A.: Genealogical Publishing Company, 2004), page 326, 566.
  12. ↑ G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910–1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000), volume II, page 135.
  13. ↑ Scaife. Register of the Corpus Christi Guild. Surtees Society. p. 86.
  14. 1 2 3 4 5  Tait, James (1894). "Neville, John de" . In Sidney Lee (ed.). فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 40. لندن: اسمیت، الدر اند کو. pp. 262–265.
  15. 1 2 3 4 5 6  Tait, James (1894). "Neville, Richard (1400-1460)" . In Sidney Lee (ed.). فرهنگ زندگی‌نامه ملی. Vol. 40. لندن: اسمیت، الدر اند کو. pp. 279–283.
  16. ↑ Cokayne, G. E. (1945). H. A. Doubleday; Lord Howard de Walden (eds.). The Complete Peerage, or a History of the House of Lords and All Its Members From the Earliest Times (Oakham to Richmond). Vol. 10 (2nd ed.). London: The St. Catherine Press. p. 461.

مطالعه بیشتر

  • The Kingmaker's Sisters: Six Powerful Women in the Wars of the Roses by David Baldwin

الگو:ترتیب پیش‌فرض:نویل، آلیس

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.