آموزش در اسکاتلند

آموزش در اسکاتلند

آرم دولت اسکاتلند
آموزش اسکاتلند، نهاد اجرایی دولت اسکاتلند
وزیر کابینه آموزش و مهارت‌هاجنی گیلروت MSP
بودجهٔ آموزش و پرورش ملی
بودجه۴٫۸۶۹ میلیارد پوند (۲۰۲۴–۲۰۲۵)[۱]
به‌ازای هر دانش‌آموز۳٬۸۵۵ پوند (۲۰۰۴–۲۰۰۵)[۲]‡
داده‌های همگانی
زبان‌های نخستزبان انگلیسی، گیلی اسکاتلندی، اسکاتس
گونه نظام آموزشیملی
آموزش اجباری۱۸۷۲
نام‌نویسی (۲۰۰۵[۳])
مجموع۱٬۴۵۲٬۲۴۰
ابتدایی۳۹۰٬۲۶۰
متوسطه۳۲۲٬۹۸۰
آموزش عالی۷۳۹٬۰۰۰#

آموزش در اسکاتلند در مدارس دولتی، مدارس خصوصی و از طریق آموزش در خانه توسط افراد ارائه می‌شود. آموزش اجباری در اسکاتلند از سال اول دبستان (P1) آغاز و در سال ششم دبیرستان (S6) پایان می‌یابد. مسئولیت کلی نظام آموزشی دولتی در اسکاتلند بر عهده دولت اسکاتلند است و توسط نهاد اجرایی آن، آموزش اسکاتلند، نظارت می‌شود. اسکاتلند دارای پیشینه‌ای طولانی در زمینه آموزش همگانی است و نظام آموزشی آن با نظام‌های سایر کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا تفاوت‌های اساسی دارد.

قانون اسکاتلند مصوب ۱۹۹۸ (Scotland Act 1998) به مجلس اسکاتلند اختیار قانون‌گذاری بر تمام امور آموزشی را می‌دهد. قانون آموزش (اسکاتلند) مصوب ۱۹۸۰ نیز قانون اصلی حاکم بر آموزش در این کشور است. آموزش اجباری از سال ۱۸۷۲ در اسکاتلند برقرار شده‌است. نظام آموزش متوسطه در اسکاتلند به طور سنتی بر گستردگی در طیف وسیعی از موضوعات تأکید دارد، در حالی که نظام‌های آموزش در انگلستان، آموزش در ولز و آموزش در ایرلند شمالی بر عمق بیشتر آموزش در تعداد محدودتری از موضوعات پیشرفته تأکید دارند.

بر پایه ارزیابی‌های بین‌المللی، از جمله برنامه پیزا در سال ۲۰۱۸ که توسط سازمان همکاری اقتصادی و توسعه هماهنگ شد، اسکاتلند در میان چهار کشور بریتانیا در خواندن دوم (پس از انگلستان) قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۱۴، پژوهش اداره آمار ملی نشان داد که اسکاتلند با آموزش تحصیلات تکمیلی حدود ۴۰ درصد از شهروندان ۱۶ تا ۶۴ ساله، آموزش‌یافته‌ترین کشور در اروپا بوده‌است.

پیشینه

ساختار آموزشی در اسکاتلند

مراحل آموزش اجباری

نخست‌وزیر جان سوینی با دانش‌آموزان مدرسه ابتدایی Ayr Grammar در یک رویداد سیار کابینه اسکاتلند

کودکان در سن ۴٫۵ تا ۵٫۵ سالگی، بسته به تاریخ تولدشان، وارد دبستان می‌شوند.[۴] سیاست مدارس اسکاتلند همه کودکانی را که بین ماه مارس یک سال و فوریه سال بعد متولد شده‌اند در یک گروه سنی قرار می‌دهد. کودکانی که بین مارس و اوت متولد شده‌اند در اوت همان سال در سنین ۵ تا ۵٫۵ سالگی به مدرسه می‌روند، و کودکانی که بین سپتامبر و فوریه متولد شده‌اند در اوت سال پیشین در سنین ۴٫۵ تا ۴ سال و ۱۱ ماه وارد مدرسه می‌شوند.[۴] نظام اسکاتلند انعطاف‌پذیرترین نظام در بریتانیا است، زیرا والدین کودکانی که بین سپتامبر و دسامبر متولد شده‌اند می‌توانند ورود به مدرسه را یک سال به تعویق بیندازند.[۴]

دانش‌آموزان هفت سال در دبستان می‌مانند. سپس در سن یازده یا دوازده سالگی، چهار سال اجباری در مدرسه متوسطه را آغاز می‌کنند و دو سال بعدی اختیاری است. در اسکاتلند، دانش‌آموزان در سن پانزده یا شانزده سالگی آزمون‌های ملی ۴/۵ (پیش‌تر استاندارد گرید یا آزمون‌های میانی) را معمولاً برای شش تا هشت درس از جمله انگلیسی و ریاضی اجباری می‌دهند.[۴] سن ترک مدرسه به طور کلی شانزده سالگی است (پس از اتمام آزمون‌های ملی ۴/۵)، پس از آن دانش‌آموزان می‌توانند برای آزمون‌های هایر و/یا ادونسد هایر در مدرسه بمانند.[۴]

شمار اندکی از دانش‌آموزان در برخی مدارس خصوصی بریتانیا ممکن است از نظام انگلیسی پیروی کنند و به جای آزمون‌های ملی ۴/۵، آزمون گواهی عمومی آموزش ثانوی و به جای (یا همراه با) آزمون‌های هایر و ادونسد هایر، A-level بگیرند. نظام آموزش بین‌المللی آی بی نیز در برخی مدارس مستقل معرفی شده‌است.[۴]

جدول زیر معادل‌های تقریبی با نظام سال‌بندی در دیگر بخش‌های بریتانیا را نشان می‌دهد:

اسکاتلند سن در ابتدای سال تحصیلی سن در پایان سال تحصیلی انگلستان و ولز ایرلند شمالی
پیش‌دبستانی ۳–۴۴–۵ NurseryNursery
P1 (P = دبستان) ۴–۵۵–۶ReceptionP1
P2 ۵–۶۶–۷Year 1P2
P3 ۶–۷۷–۸Year 2P3
P4 ۷–۸۸–۹Year 3P4
P5 ۸–۹۹–۱۰Year 4P5
P6 ۹–۱۰۱۰–۱۱Year 5P6
P7 ۱۰–۱۱۱۱–۱۲Year 6 & 7P7
S1 (سال اول دبیرستان) ۱۱–۱۲۱۲–۱۳Year 7 & 8Year 8 (1st Year)
S2 (سال دوم) ۱۲–۱۳۱۳–۱۴Year 8 & 9Year 9 (2nd Year)
S3 (سال سوم) ۱۳–۱۴۱۴–۱۵Year 9 & 10Year 10 (3rd Year)
S4 (سال چهارم) ۱۴–۱۵۱۵–۱۶Year 10 & 11Year 11 (4th Year)
S5 (سال پنجم) ۱۵–۱۶۱۶–۱۷Year 11 & 12 (Lower Sixth Form) Year 12 (5th Year)
S6 (سال ششم) ۱۶–۱۷۱۷–۱۸Year 12 & 13 (Upper Sixth Form)Year 13 (Lower 6th)
n/a n/a Year 13 (Upper Sixth Form) Year 14 (Upper 6th)

دسترسی به آموزش

نخست‌وزیر الکس سموند در بازدید از کلاس درس در دبیرستان توریف.

مدارس دولتی برای کودکان ۵ تا ۱۹ ساله رایگان است.[۵] در بسیاری از موارد، این امر شامل کودکان دانشجویان خارجی مقطع تحصیلات تکمیلی[۶] و سایر مهاجران نیز می‌شود.[۶]

دسترسی به آموزش متوسطه در جوامع جزیره‌ای اسکاتلند می‌تواند پیچیده باشد. به دلیل جمعیت کم برخی از جوامع جزیره‌ای، نه هر جزیره‌ای می‌تواند یک مدرسه متوسطه داشته باشد.[۷] در برخی مناطق، دانش‌آموزان باید از جزایر به سرزمین اصلی برای آموزش متوسطه سفر کنند و در خوابگاه‌های سرزمین اصلی در طول ترم تحصیلی اقامت گزینند.[۷] دولت اسکاتلند تعهد داده‌است که «دانش‌آموزان جزیره‌ای در سطح برابری با همتایان سرزمین اصلی قرار گیرند».[۷]

جدول زیر شمار کودکان، مدارس و معلمان در همه مدارس دولتی را نشان می‌دهد:[۸]

کودکان مدارس معلمان مربیان دوران اولیه نسبت دانش‌آموز به معلم
پیش‌دبستانی ۱۰۲٬۸۷۱۲٬۵۰۴۱٬۲۸۸۲۳٬۴۰۰[۹]۷۹٫۹
دبستان ۳۷۷٬۳۷۲۲٬۰۵۶۲۲٬۹۰۵N/a۱۶٫۵
متوسطه ۲۸۹٬۱۶۴۳۶۴۲۳٬۶۹۵N/a۱۲٫۲
ویژه ۶٬۹۸۴۱۴۹۲٬۰۲۰N/a۳٫۵

آموزش در خانه

آموزش در خانه در اسکاتلند قانونی است. والدینی که مایل به آموزش در خانه هستند نیازی به کسب اجازه از مقامات محلی ندارند، مگر اینکه کودک از پیش در مدرسه‌ای ثبت‌نام کرده باشد. آمار دقیقی از شمار کودکانی که در خانه آموزش می‌بینند در اسکاتلند موجود نیست.[۱۰]

مدارس کاتولیک و سایر مدارس دینی

بیشتر مدارس اسکاتلند غیرمذهبی‌اند، اما شماری از مدارس دولتی کاتولیک وجود دارد که در پی قانون آموزش (۱۹۱۸) تأسیس شدند. این مدارس توسط دولت اسکاتلند تأمین مالی و اداره می‌شوند و دارای قوانین ویژه‌ای هستند؛ به ویژه انتخاب مدیران و آموزگاران دینی باید به تأیید کلیسای کاتولیک روم در اسکاتلند برسد. همچنین یک مدرسه دولتی با گرایش یهودی نیز وجود دارد.

مدارک و ارزیابی‌ها

نخست‌وزیر نیکولا استرجن با دانش‌آموزان، در معرفی چارچوب ملی بهبود

همه مدارک آموزشی در اسکاتلند بخشی از چارچوب اعتباربخشی و مدارک اسکاتلند هستند که در دامنه آن مدارک مرجع مدارک اسکاتلند، مدارک حرفه‌ای اسکاتلند و مدارک آموزش عالی قرار دارند.[۱۱] دانش‌آموزان در پایه‌های اول، چهارم و هفتم دبستان ارزیابی‌های ملی استاندارد شده‌ای را می‌دهند و در سال سوم دبیرستان (S3) نیز در سواد خواندن و عددی آزمون می‌شوند.[۱۲]

چارچوب ملی بهبود آموزش اسکاتلند برای اطمینان از اینکه کودکان و جوانان در آموزش اسکاتلند طیف گسترده‌ای از فرصت‌های یادگیری و توسعه مهارت‌ها را تجربه کنند، راه‌اندازی شد.[۱۱] این چارچوب شش محرک کلیدی برای بهبود آموزش در اسکاتلند را برجسته کرده‌است: رهبری مدرسه و مراکز یادگیری اولیه، حرفه‌مندی معلمان، مشارکت والدین و مراقبان، برنامه درسی و ارزیابی، بهبود مدرسه و مراکز یادگیری اولیه و اطلاعات عملکردی.[۱۱]

پیشرفت در مدارک

S4 S5 S6
National 3 National 4National 5
National 4 National 5Higher
National 5 HigherAdvanced Higher

بیشتر دانش‌آموزان اسکاتلندی مدارک گواهی مدارک اسکاتلند ارائه شده توسط مرجع مدارک اسکاتلند (SQA) را دریافت می‌کنند. به طور کلی، بیشتر دانش‌آموزان در سال‌های S3 تا S4، آزمون‌های ملی ۴/۵ (پیش‌تر استاندارد گرید) و در S5، هایرز می‌گیرند.[۱۲] شمار مدارک ملی ۴/۵ که یک دانش‌آموز می‌گیرد بسته به فرد بسیار متفاوت است؛ در سال ۲۰۱۷، رایج‌ترین شمار برای National 5، ۶ مدرک بود.[۱۳]

نخست‌وزیر جان سوینی با دانش‌آموزان در مرکز ملی تعالی موسیقی سنتی اسکاتلند

دانش‌آموزان می‌توانند در پایان S5 وارد دانشگاه شوند، زیرا هایرز شرایط ورودی دانشگاه‌های اسکاتلند را که دوره‌های آن‌ها معمولاً چهار ساله است فراهم می‌کند؛ اما اخیراً رایج‌تر شده که دانش‌آموزان تا S6 بمانند و هایرز و/یا ادونسد هایرز بیشتری بگیرند.[۱۳] بیشتر دانشگاه‌های انگلیسی، که محبوب‌ترین انتخاب برای دانشجویان اسکاتلندی خارج از اسکاتلند هستند، مدرک ادونسد هایر را می‌طلبند زیرا این مدرک بیشترین شباهت را به A-level دارد.[۱۳]

دانشگاه‌های اسکاتلند به طور کلی دوره‌هایی یک سال طولانی‌تر (معمولاً ۴ سال) نسبت به همتایان خود در دیگر بخش‌های بریتانیا دارند، هرچند امکان ورود به دوره از سال دوم با گرفتن آزمون‌های پیشرفته‌تر نیز وجود دارد.[۱۳] ویژگی منحصربه‌فرد دانشگاه‌های کهن اسکاتلند این است که آن‌ها مدرک کارشناسی ارشد هنر (اسکاتلند) را به عنوان اولین مدرک دانشگاهی در علوم انسانی اعطا می‌کنند.[۱۳]

مدارس دولتی متعلق به دولت‌های محلی اسکاتلند هستند که به عنوان «مراجع آموزشی» عمل می‌کنند. در سپتامبر ۲۰۱۱ کل جمعیت دانش‌آموزی اسکاتلند ۷۰۲٬۱۰۴ نفر بود که از این تعداد ۳۱٬۴۲۵ نفر (۴٫۵٪) در مدارس مستقل آموزش می‌دیدند.[۱۴]

مدارک در سطح متوسطه و آموزش تکمیلی توسط مرجع مدارک اسکاتلند ارائه و توسط مدارس، دانشکده‌ها و مراکز مختلف اعطا می‌شوند. مسئولیت سیاسی آموزش در همه سطوح در مجلس اسکاتلند و اداره یادگیری و دادگستری قرار دارد.[۱۵]

نام‌های مدارس

نام از پیش تعیین‌شده‌ای برای مدارس در اسکاتلند وجود ندارد. در میان مدارس دولتی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ۱۸۸ high school (دبیرستان) در سراسر کشور؛
  • ۱۳۱ academy (آموزشگاه) در سراسر کشور، اما با تمرکز بیشتر در شمال‌شرق اسکاتلند و Ayrshire؛
  • ۱۵ مدرسه متوسطه؛
  • ۱۴ grammar school (مدرسه گرامر)، عمدتاً در Argyll and Bute, East Lothian و South Lanarkshire؛
  • ۱۳ مدرسه که شامل دوره‌های دبستانی و متوسطه است، در جزایر یا مناطق روستایی؛
  • ۸ junior high school (دبیرستان پایین)، فقط در جزایر اورکنی و شتلند؛
  • ۳ college (دانشکده).[۱۶]

ارزیابی‌های بین‌المللی

برنامه بین‌المللی سنجش دانش‌آموزان (پیزا) که توسط سازمان توسعه و همکاری اقتصادی در سال ۲۰۱۸ هماهنگ شد، اسکاتلند را در خواندن در میان چهار کشور بریتانیا دوم (پس از انگلستان) با میانگینی بالاتر از میانگین OECD رتبه‌بندی کرد، در حالی که در ریاضیات و علوم سوم بود و نتایج آن به تدریج در حال کاهش بود و در سطح میانگین OECD قرار داشت.[۱۷][۱۸]

گزارش نافیلد ۲۰۲۱ یادآور شد که «دانش‌آموزان اسکاتلندی در سنین پایین خوب شروع می‌کنند، اما سپس به سرعت از همتایان بریتانیایی خود عقب می‌افتند، به ویژه در ریاضیات، که می‌دانیم مسئله‌ای است که اسکاتلند سال‌هاست با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.»[۱۹]

در سال ۲۰۱۴، پژوهش اداره آمار ملی نشان داد که اسکاتلند آموزش‌یافته‌ترین کشور در اروپا و یکی از آموزش‌یافته‌ترین کشورها در جهان از نظر دستیابی به آموزش عالی بوده‌است؛ بالاتر از کشورهایی مانند فنلاند، ایرلند و لوکزامبورگ، به طوری که حدود ۴۰ درصد از اسکاتلندی‌های ۱۶ تا ۶۴ ساله تا سطح مدرک حرفه‌ای ملی سطح ۴ و بالاتر تحصیل کرده‌اند.[۲۰]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «Scottish Education Budget, 2024-2025». دولت اسکاتلند. ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Expenditure on School Education in Scotland, 2006» (PDF). Scottish Executive. ۱۹ ژانویه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده (PDF) از روی نسخهٔ اصلی در ۲۷ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Statistical Bulletin – Educational Series» (PDF). Scottish Executive. ۲۸ فوریه ۲۰۰۶. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۵ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 3 4 5 6 «Frequently Asked Questions». Scottish Government. ۱۹ دسامبر ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۹ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۴. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |فرمت تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ «UKCISA – international student advice and guidance». www.ukcisa.org.uk. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |فرمت تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. 1 2 «Choosing a state-funded school» (PDF). British Council. ژوئن ۲۰۰۴. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۲. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |فرمت تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 3 «Education».
  8. ↑ «Summary Statistics for Schools in Scotland, No.4 ¦ 2013 Edition» (PDF). Scottish Government. ۱۱ فوریه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ "Early years practitioner". www.myworldofwork.co.uk (in English). 13 ژانویه 2016. Archived from the original on 25 فوریه 2021. Retrieved 10 ژوئیه 2021.
  10. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ اكتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۳ مه ۲۰۲۶. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  11. 1 2 3 «National Improvement Framework (NIF)».
  12. 1 2 «National Standardised Assessments for Scotland». standardisedassessment.gov.scot.
  13. 1 2 3 4 5 «National 5 Courses (Excel file)». SQA. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑
  15. ↑ «About: People: Learning Directorate». Scottish Government. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۶ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۴. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |فرمت تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ "Royaume-uni. En Écosse, un scandale scolaire ravive le débat sur les inégalités". L'Humanité (in French). 10 اوت 2020.
  17. ↑ «New figures show long-term education decline as Scotland falls behind England». ITV News.
  18. ↑ BBC News (۳ دسامبر ۲۰۱۹). «Pisa: Mixed report for Scottish education in world rankings». BBC News.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. ↑ «New study compares pupil performance across UK nations and reveals different results from established international PISA tests». ۹ ژوئیه ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ ITV (۵ ژوئن ۲۰۱۴). «Scotland 'most highly educated country in Europe'». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۷ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۸ ژوئن ۲۰۱۴. {{cite news}}: از پارامتر ناشناخته |فرمت تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون