آموزش در باربادوس

آموزش در باربادوس
وزارت آموزش، آموزش فناوری و حرفه‌ای[۱]

وزیر آموزش، آموزش فناوری و حرفه‌ای
کی مک‌کانی نماینده مجلس[۲]
بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۱۵–۱۶)
بودجهBBD$489,608,238[۳][۴]
داده‌های همگانی
زبان‌های نخستانگلیسی
گونه نظام آموزشیملی
آموزش اجباری۱۸۹۰ (قانون آموزش ۱۸۹۰)
باسوادی (2014[۵])
مجموع۹۹٫۶
مردان۹۹
زنان۹۹٫۶
نام‌نویسی (۲۰۱۵–۱۶)
مجموع۴۶ ۸۱۲
ابتدایی۲۰ ۱۴۸
متوسطه۲۰ ۳۷۰
آموزش عالی13 420+[۶]
گواهی
دیپلم متوسطهn/a
آموزش عالیn/a
مجتمع الزی پین در وزارت آموزش و پرورش باربادوس.

آموزش در باربادوس عمدتاً بر پایه الگوی بریتانیایی بنا شده‌است. در دهه‌های پس از استقلال، بیشتر مدارس این کشور از چارچوب آموزش تک‌جنسیتی فاصله گرفته و به سمت آموزش مختلط حرکت کرده‌اند. دسترسی به آموزش ابتدایی و متوسطه رایگان و اجباری است و نرخ باسوادی در باربادوس برای جوانان و بزرگسالان هر دو بالای ۹۹٪ قرار دارد.

نظام آموزشی باربادوس زیر نظر وزارت آموزش، آموزش فناوری و حرفه‌ای اداره می‌شود و ساختاری سه‌مرحله‌ای شامل آموزش ابتدایی، متوسطه و دانشگاهی دارد. بیشتر مدارس باربادوس آزمون‌های بین‌المللی کمبریج را به رسمیت می‌شناسند و دانش‌آموزان در پایان دوره متوسطه در آزمون‌های شورای آزمون کارائیب (CXC) شرکت می‌کنند.

دولت باربادوس از زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۵ شمسی) سرمایه‌گذاری قابل توجهی در بخش آموزش انجام داده‌است؛ به گونه‌ای که گزارش شده مجموع هزینه‌های آموزشی این کشور تا سال ۲۰۰۰ به ۱۵ میلیارد دلار آمریکا رسیده‌است. این سرمایه‌گذاری گسترده، باربادوس را به یکی از کشورهای پیشرو در زمینه آموزش در حوزه کارائیب تبدیل کرده‌است.

نگاه کلی

دسترسی همگانی به آموزش ابتدایی و متوسطه در باربادوس دست‌کم از دهه ۱۹۶۰ وجود داشته‌است.[۷] نرخ باسوادی در باربادوس برای جوانان و بزرگسالان هر دو بالای ۹۹٪ است و تنها در میان سالمندان به ۹۸٫۵٪ کاهش می‌یابد. نسبت برابری جنسیتی باسوادی ۱٫۰ است. این آمار مربوط به سال ۲۰۱۴ است.

بیشتر مدارس باربادوس آزمون‌های کمبریج اینترنشنال ادیوکیشن را که در سطح جهانی پذیرفته شده‌اند، به رسمیت می‌شناسند. بر اساس اطلاعات سازمان IB، یک مدرسه در باربادوس به طور رسمی برنامه دیپلم IB را با رعایت دستورالعمل‌های مشخص به رسمیت شناخته‌است.[۸]

پیشینه

در دوره پیش از آزادسازی بردگان در باربادوس (۱۸۰۷–۱۸۳۳)، لغو تجارت برده تلاش‌هایی برای آموزش بردگان را تشویق کرد.[۹] این تلاش‌ها که با هدف بهبود فوری اوضاع و آماده‌سازی بردگان برای آزادی صورت می‌گرفت، بر اهمیت «متمدن‌سازی و مسیحی کردن» جمعیت برده از طریق آموزش تأکید داشت. علی‌رغم مقاومت مالکان مزارع، اسقف ویلیام هارت کولریج و دیگران مدارس روزانه و یکشنبه‌ای تأسیس کردند که بر آموزش اخلاقی و دینی تمرکز داشتند. پس از آزادسازی بردگان، گسترش آموزش با پشتیبانی دولت بریتانیا از طریق انجمن‌های تبلیغی موجود تا دهه ۱۸۴۰ ادامه یافت.[۱۰]

از حدود دهه ۱۹۵۰، بسیاری از ساکنان باربادوس توانستند مدارک انستیتوی سیتی اند گیلدز لندن را برای آموزش فنی که در سطح بین‌الملل به رسمیت شناخته می‌شوند، کسب کنند. دفتر محلی مرتبط با این انستیتو در بلویل، سنت مایکل واقع بود. در حدود سال ۱۹۵۳، انستیتوی شبانه باربادوس برای آموزش تعداد زیادی از مردان جوان در رشته‌های مختلف مهندسی و ساخت‌وساز راه‌اندازی شد. پس از انستیتوی شبانه، انستیتوی فنی باربادوس در ریچموند گپ، سنت مایکل تأسیس شد.[۱۱]

معرفی آزمون ورودی مدارس متوسطه

در سال ۱۹۵۹، باربادوس شاهد معرفی آزمون ورودی مدارس متوسطه باربادوس (BSSEE) بود که با نام آزمون ورودی مشترک (CEE) نیز شناخته می‌شود. این آزمون استاندارد برای تخصیص جایگاه‌ها در مدارس متوسطه سراسر جزیره به اجرا درآمد و گامی مهم در پیشرفت نظام آموزشی به‌شمار می‌رفت.[۱۲]

در دوره پس از استقلال، به‌ویژه از اواخر دهه ۱۹۶۰، تقاضا برای آموزش متوسطه در میان مردم به طور چشمگیری افزایش یافت. با این حال، تعداد موجود جایگاه‌های مدارس متوسطه برای پاسخ‌گویی به این تقاضای رو به رشد کافی نبود. در نتیجه، آزمون BSSEE برای رویارویی با این چالش معرفی شد.[۱۲]

سرمایه‌گذاری در آموزش و ارتقای فناوری

گزارش شده‌است که باربادوس از زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ تاکنون در مجموع حدود ۱۵ میلیارد دلار آمریکا برای آموزش هزینه کرده‌است.

از سال ۲۰۰۰، دولت برنامه ارتقای بخش آموزش را آغاز کرد که معمولاً با نام EduTech 2000 شناخته می‌شود. این پروژه ۲۱۳ میلیون دلاری توسط دولت باربادوس (۴۵٪)، بانک توسعه بین‌آمریکایی (۴۰٪) و بانک توسعه کارائیب (۱۵٪) تأمین مالی شد.[۱۳] این ابتکار چهار بهبود کلیدی را فراهم کرد: (الف) تعمیر ۷۳ ساختمان مدارس ابتدایی و متوسطه دولتی؛ (ب) ایجاد واحدهای جدید توسط وزارت برای پشتیبانی از روش‌های تدریس نوین، از جمله مرکز بازبینی منابع رسانه‌ای شل، مرکز ملی ارزیابی و پژوهش آموزشی (در دانشگاه هند غربی، کیو هیل) و یک دفتر برنامه در وزارت؛ (ج) ارتقای فناوری (رایانه‌های جدید، نرم‌افزار و شبکه‌سازی)؛ (د) آموزش ضمن خدمت برای همه معلمان در یکپارچه‌سازی فناوری، روش‌شناسی کودک‌محور و آموزش نیازهای ویژه؛ و (هـ) اصلاح برنامه درسی برای پاسخ‌گویی به تغییرات جامعه باربادوس. بنیان‌های مفهومی اصلی این ابتکار، سازنده‌گرایی و آموزش کودک‌محور هستند. بیشتر آموزش‌های ضمن خدمت توسط کالج آموزش معلمان اردیستون ارائه شد.[۷][۱۳]

در سال ۲۰۰۶، در نخستین سخنرانی یادبود سسیل اف. دی‌کرز در تالار فرانک کالیمور، فرماندار پیشین بانک مرکزی سر کورتنی بلکمن اعلام کرد که میان سال‌های ۱۹۶۶ و ۲۰۰۰، دولت‌های متوالی باربادوس مجموعاً ۱۵ میلیارد دلار آمریکا برای هزینه‌های آموزشی صرف کرده‌اند که «سرمایه‌گذاری چشمگیری برای چنین دولت کوچکی» است.[۱۴]

در سال ۲۰۰۹، رونالد جونز به عنوان وزیر آموزش و توسعه منابع انسانی اعلام کرد که دولت باربادوس ۲۹۰ میلیون دلار برای ارتقای مدارس با فناوری اطلاعات هزینه کرده‌است. از این رو، وزارتخانه اعلام کرد که فرایند رتبه‌بندی مدارس بر اساس میزان بهره‌گیری از فناوری، با مقیاس ۱ تا ۶، آغاز خواهد شد.[۱۵]

در سال ۲۰۱۷، ۱۲٫۸۸٪ از هزینه‌های دولتی باربادوس به آموزش اختصاص یافت، در حالی که یک دهه پیش این رقم ۱۶٫۶۲٪ بود.[۱۶]

حکمرانی

آموزش در باربادوس تحت قوانین باربادوس، فصل ۴۱، قانون آموزش (مصوب ۱ مارس ۱۹۸۲) اداره می‌شود.[۱۷]

در باربادوس یک وزیر آموزش وجود دارد که نقشی مشابه سرپرست آموزش را ایفا می‌کند.[۱۸]

این کشور همچنین دارای شورای اعتبارسنجی باربادوس (BAC) است[۱۹][۲۰] که یک نهاد قانونی است و بر اساس فصل ۳۸A قوانین باربادوس اختیار می‌یابد.[۲۱] این نهاد از سال ۲۰۰۶ فعال بوده[۲۲] و دارای یک هیئت مدیره است.[۲۳]

شورای اعتبارسنجی باربادوس عضو شبکه بین‌المللی آژانس‌های تضمین کیفیت در آموزش عالی است[۲۴] و توسط شورای اعتبارسنجی آموزش عالی به رسمیت شناخته شده‌است.[۲۵] پیشنهاد شده که این شورا به اداره اعتبارسنجی باربادوس تغییر نام دهد.[۲۶]

اعتبارسنجی حرفه‌ای و فنی بر عهده شورای آموزش فنی و حرفه‌ای باربادوس (TVET) است.[۲۷]

پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان

در باربادوس، مسیر آموزشی کودکان معمولاً با مدرسه ابتدایی آغاز می‌شود که از سن ۵ سالگی شروع شده و تا حدود ۱۱ سالگی ادامه می‌یابد. برنامه درسی مدرسه ابتدایی، آموزش پایه‌ای را در موضوعات و مهارت‌های مختلف لازم برای پیشرفت تحصیلی بیشتر فراهم می‌کند. هنگامی که دانش‌آموزان به حدود ۱۱ سالگی می‌رسند، معمولاً در پایان کلاس چهارم، در آزمون ورودی مدارس متوسطه باربادوس (BSSEE) که به «آزمون ورودی مشترک» معروف است شرکت می‌کنند. این آزمون استاندارد، توانایی‌های تحصیلی دانش‌آموزان را ارزیابی کرده و جایگاه آنان را در مدارس متوسطه سراسر جزیره مشخص می‌کند. دوره متوسطه در باربادوس از سنین ۱۱ تا ۱۶ یا ۱۸ سال، بسته به مدرسه و مسیر آموزشی انتخاب‌شده توسط دانش‌آموز، ادامه می‌یابد. در این دوره، دانش‌آموزان در موضوعات تخصصی عمیق‌تر می‌شوند و برای آزمون‌های خارجی مانند آزمون‌های گواهینامه آموزش متوسطه کارائیب (CSEC) آماده می‌شوند که معمولاً در پایان چرخه آموزش متوسطه برگزار می‌گردند.[۱۲]

ساختار

  • آموزش پیش‌دبستانی (از ۳٫۵ سالگی)
  • آموزش ابتدایی (از ۴ سالگی تا ۱۱ سال)
    • در سن ۱۱ سالگی، دانش‌آموزان در آزمون ورودی مدارس متوسطه باربادوس (BSSEE) شرکت می‌کنند تا انتقال به مدرسه متوسطه را تسهیل کنند.
  • آموزش متوسطه (از ۱۱ تا ۱۸ سال)
    • در سن ۱۶ سالگی، دانش‌آموزان در آزمون‌های شورای آزمون کارائیب (CXC) — گواهینامه ورودی متوسطه کارائیب (CSEC) — که معادل سطح O-Level نظام آموزشی بریتانیا است، شرکت می‌کنند. در حدود ۱۸ سالگی، دانش‌آموزانی که تحصیل را ادامه می‌دهند می‌توانند در آزمون CXC — گواهینامه پیشرفته کارائیب (A-Level) — شرکت کنند.
  • آموزش دانشگاهی

سال تحصیلی

سال تحصیلی باربادوس بر اساس نظام بریتانیایی طراحی شده و از این رو سه ترم در سال تحصیلی دارد.

ترم نخست در هفته دوم سپتامبر آغاز می‌شود و ۱۵ هفته ادامه دارد و در اواسط دسامبر به پایان می‌رسد، با یک هفته تعطیلات میان‌ترم در اواسط اکتبر. ترم دوم در اولین هفته ژانویه شروع می‌شود و ۱۲ هفته ادامه می‌یابد و در پایان مارس پایان می‌پذیرد. ترم سوم و پایانی از اواسط آوریل آغاز شده و ۱۱ هفته تا پایان ژوئن ادامه می‌یابد.

دوره تعطیلات تابستانی مدارس ۹ تا ۱۰ هفته است، از پایان ژوئن تا اولین هفته سپتامبر.

آموزش رایگان است و بین سنین ۵ تا ۱۶ سال اجباری بوده و حضور دانش‌آموزان به‌شدت الزامی است.[۲۸] در سال ۱۹۹۱، نرخ ثبت‌نام ناخالص در دوره ابتدایی ۹۰٫۴ درصد بود.[۲۸] در دوران نخست‌وزیری آقای اِرول والتون بارو، آموزش رایگان در باربادوس معرفی شد و اطمینان حاصل شد که همه کودکان صرف‌نظر از پیشینه‌شان به آموزش دسترسی داشته باشند. او همچنین در سال ۱۹۶۳ خدمات وعده غذایی مدرسه را اجرا کرد که تأمین وعده‌های غذایی مغذی برای دانش‌آموزان را فراهم آورد.[۲۹]

نهادها

بر اساس آمار سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶، نهادهای آموزشی باربادوس عبارتند از:[۴]

  • ۱۰ مدرسه پیش‌دبستانی دولتی
  • ۱۴ مدرسه پیش‌دبستانی خصوصی
  • ۶۸ مدرسه ابتدایی دولتی (که ۶۷ مورد از آنها آموزش پیش‌دبستانی نیز ارائه می‌دهند)
  • ۲۶ مدرسه ابتدایی یا مختلط خصوصی
  • ۳ مدرسه دولتی برای نیازهای ویژه (و ۴ مدرسه ابتدایی دولتی با خدمات نیازهای ویژه)
  • ۴ مدرسه خصوصی برای نیازهای ویژه
  • ۲۲ مدرسه متوسطه دولتی (که نه مورد از آنها دوره ششم دارند)
  • ۹ مدرسه متوسطه یا مختلط خصوصی
۵ نهاد آموزش عالی یا حرفه‌ای
  • دانشگاه هند غربی، کیو هیل
  • کالج اجتماعی باربادوس (BCC)
  • انستیتوی فناوری ساموئل جکمن پرسکاد (SJPI)
  • کالج کادرینگتون
  • کالج آموزش معلمان اردیستون
  • دانشگاه آمریکایی باربادوس
۱ آژانس مرکزی اداری
وزارت آموزش، آموزش فناوری و حرفه‌ای، از جمله:
  • اداره منابع رسانه‌ای[۳۰]
  • واحد توسعه آموزش عالی
  • واحد اجرای پروژه‌های آموزشی

بورسیه‌ها

از جمله بورسیه‌های شناخته‌شده‌تری که به اتباع باربادوس ارائه می‌شود عبارتند از:[۳۱]

  • بنیاد باربادوس-کانادا[۳۲]
  • بورسیه چِوِنینگ
  • جایزه دوک ادینبورگ
  • برنامه تبادل و آموزش ژاپن (JET)[۳۳]
  • بورسیه توسعه ملی[۳۴]
  • بورسیه رودز[۳۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «Official website of the Education Ministry». www.mes.gov.bb/. Ministry of Education. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Hon. Miss Kay S. McConney, M.P.». www.barbadosparliament.com. Parliament of Barbados. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Bend، Katrina (۱۳ دسامبر ۲۰۰۸). «Edu-upgrade on the cards». Nation Newspaper. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۰۹.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 «2015-16 Statistics on Education in Barbados at a glance». Ministry of Education, Science, Technology and Innovation. دریافت‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Estimate for Barbados, from , کتاب حقایق جهانی
  6. ↑ «About the Ministry». Ministry of Education, Youth Affairs & Sports, Barbados. c. ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۹ فوریه ۲۰۰۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 Parris، Barbara (۲۰۰۰). «A Reform Initiative: The Barbadian Experience» (PDF). ERIC. دریافت‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «International Baccalaureate Organization: Barbados profile». دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Proctor، Robert (بهار ۱۹۸۰). «Early Developments In Barbadian Education». Journal of Negro Education. ۴۹. ۴۹ (۲) (ویراست ۲): ۱۸۴–۱۹۵. doi:10.2307/2294967. جی‌استور 2294967. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Blouet، Olwyn M. (۱۹۸۰). «To Make Society Safe for Freedom: Slave Education in Barbados, 1823-33». The Journal of Negro History. ۶۵ (۲): ۱۲۶–۱۳۴. doi:10.2307/2717051. شاپا ۰۰۲۲-۲۹۹۲. جی‌استور 2717051.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «Our proud history in the Caribbean and the Americas: Caribbean and the Americas». City & Guilds. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۹ ژوئن ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. 1 2 3 Pilgrim، Marcia؛ Hornby، Garry؛ Inniss، Tara (۲۰۱۸). «Selective Secondary School Education In Barbados: The Need For Change». Journal of International and Comparative Education. ۷ (۲): ۱۱۱–۱۲۶. doi:10.14425/jice.2018.7.2.111.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. 1 2 Brief on the GOB/IDB/CDB Education Sector Enhancement Programme. Bridgetown, Barbados: Government of Barbados. ۲۳ نوامبر ۲۰۰۱.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Alleyne، David (۲ ژوئیه ۲۰۰۶). «NO WAY OUT». Nation Newspaper. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ مه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۰۹.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ «Schools to be graded on computer use». CBC. Caribbean Broadcasting Corporation. ۱۴ اوت ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۶ اوت ۲۰۰۹.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ https://datosmacro.expansion.com/estado/gasto/educacion/barbados. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |fechaacceso= صرف نظر شد (|access-date= پیشنهاد می‌شود) (کمک); از پارامتر ناشناخته |idioma= صرف نظر شد (|language= پیشنهاد می‌شود) (کمک); از پارامتر ناشناخته |sitioweb= صرف نظر شد (|website= پیشنهاد می‌شود) (کمک); از پارامتر ناشناخته |título= صرف نظر شد (|title= پیشنهاد می‌شود) (کمک); پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  17. ↑ «L.R.O. 2007, Chapter 41, Education Regulations, 1982» (PDF). Law Courts. www.barbadoslawcourts.gov.bb. Government of Barbados. ۱۹۸۲. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. ↑ «About the Minster of Education of Barbados». Ministry of Educational Transformaion. www.mes.gov.bb. Government of Barbados. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. ↑ «Barbados Accreditation Council website». www.bac.gov.bb. BAC. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «More Resources: Barbadian Higher Education-related Organizations». ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ «L.R.O. 2007, Chapter 38A, Barbados Accreditation Council, 2004» (PDF). Law Courts. www.barbadoslawcourts.gov.bb. Government of Barbados. ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ Sharon، Alleyne (۳ ژوئیه ۲۰۲۰). «The Barbados Accreditation Council Appoints New Management». The Barbados Advocate Newspaper. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ «About the Barbados Accreditation Council Board». BAC. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ «Barbados members, affiliates and associates». www.inqaahe.org. The International Network for Quality Assurance Agencies in Higher Education. ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  25. ↑ «Profile of BAC». Council for Higher Education Accreditation. ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. ↑ Blunt، Shamar (۲۲ آوریل ۲۰۲۳). «Name change for council». Barbados Today Newspaper. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. ↑ «Technical and Vocational Education and Training (TVET) Council Barbados». www.tvetcouncil.com.bb. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  28. 1 2 "Barbados" بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۹-۰۵ توسط Wayback Machine. Findings on the Worst Forms of Child Labor (2001). دفتر بین‌المللی امور کار، وزارت کار ایالات متحده آمریکا (2002).
  29. ↑ nationnews (۲۱ ژانویه ۲۰۱۲). «In honour of Barrow». nationnews.com (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  30. ↑ «Media Resources Department». Government of Barbados. ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۴ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  31. ↑ «Scholarship Opportunities for Barbadians». www.locatebarbados.com. Locate Barbados. ۲۴ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۱ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  32. ↑ «Scholarships Program». www.barbadoscanadafoundation.com. Barbados Canada Foundation. ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۱ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  33. ↑ «Participating Countries: Countries Participating in the JET Programme». www.jetprogramme.org. The Japan Exchange and Teaching Programme. ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  34. ↑ Best، Dionne (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴). «Applications Invited For National Development Scholarships 2024». BGIS Media. www.gisbarbados.gov.bb. دریافت‌شده در ۱۱ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  35. ↑ «The Rhodes Scholarship». The Rhodes Trust. ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۱ مه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون