اتوی یکم (دوک بایرن)
| اتوی یکم، دوک بایرن | |
|---|---|
 حکاکی از حدود ۱۶۵۰ | |
| دوک بایرن | |
| سلطنت | ۱۶ سپتامبر ۱۱۸۰ – ۱۱ ژوئیه ۱۱۸۳ |
| پیشین | هاینریش شیر |
| جانشین | لودویگ یکم |
| زاده | ۱۱۱۷ کلهایم، دوک‌نشین بایرن، امپراتوری مقدس روم |
| درگذشته | ۱۱ ژوئیهٔ ۱۱۸۳ فولندورف، امپراتوری مقدس روم |
| آرامگاه | |
| همسر(ان) | آگنس فون لون |
| فرزند(ان) |
|
| خاندان | خاندان ویتلسباخ |
| پدر | اتوی چهارم، کنت شایرن |
| مادر | هایلیکا فون پتندورف-لنگنفلد |
اتوی یکم، دوک بایرن (به آلمانی: Otto I.) ملقب به اتوی بزرگ (Otto der Große) (زاده ۱۱۱۷ در کلهایم – درگذشته ۱۱ ژوئیه ۱۱۸۳ در پفولندورف) نخستین دوک بایرن از خاندان ویتلسباخ بود. او پسر اتوی چهارم، کنت شایرن و هایلیکا فون پتندورف-لنگنفلد بود.[۱] اتوی یکم با وفاداری به امپراتور فریدریش بارباروسا، جایگاه خاندان خود را به عنوان دوک بایرن تثبیت کرد.[۲]
حکومت
پس از سقوط هاینریش شیر در سال ۱۱۸۰، امپراتور فریدریش بارباروسا دوک‌نشین بایرن را از او گرفت و آن را در ۱۶ سپتامبر ۱۱۸۰ در آلتنبورگ به اتوی یکم اعطا کرد.[۳] اتوی یکم که پیشتر به عنوان پالاتین گراف بایرن خدمت می‌کرد، در جریان لشکرکشی بارباروسا به ایتالیا در سال‌های ۱۱۵۴-۱۱۵۵ همراه او بود و در سال ۱۱۷۶ در نبرد لگنانو (Schlacht von Legnano) شرکت داشت.[۲] اتوی یکم به دلیل توانایی‌های نظامی و وفاداری به بارباروسا، به عنوان جانشین هاینریش شیر انتخاب شد[۴].
قلمرو دوک‌نشین بایرن در زمان اتوی یکم عمدتاً شامل مناطق جنوبی و شرقی بایرن امروزی بود و بخش‌های شمالی و شرقی آن (مانند اشتایرمارک و تیرول) در دهه‌های قبل از دست رفته بودند.[۵] اتوی یکم اقامتگاه خود را در قلعه کلهایم (Burg Kelheim) در کنار دانوب قرار داد و به بازسازی و تثبیت ساختار اداری دوک‌نشین پرداخت.[۶]
مرگ و جانشینی
اتوی یکم در ۱۱ ژوئیه ۱۱۸۳ در فولندورف درگذشت و پیکر او در صومعه شایرن، آرامگاه خاندان ویتلسباخ، به خاک سپرده شد[۵]. پس از مرگ او، پسرش لودویگ یکم (مشهور به لودویگ کلهایمر) جانشین او شد.[۷] اتوی یکم با آگنس فون لون ازدواج کرد و از او صاحب سه فرزند شد: سوفیا (که بعدها با هرمان دوم، لاندگراف تورینگن ازدواج کرد)، ریچاردیس (که بعدها راهبه شد) و لودویگ یکم، جانشین او.[۲]
میراث
اتوی یکم به عنوان بنیانگذار دودمان دوک‌های بایرن از خاندان ویتلسباخ شناخته می‌شود. خاندان ویتلسباخ تا سال ۱۹۱۸ بر بایرن حکومت کرد و یکی از قدیمی‌ترین دودمان‌های حاکم در اروپا بود.[۸]
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Störmer, Wilhelm (1999). Otto I. von Wittelsbach. Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 19. Berlin: Duncker & Humblot. p. 664. ISBN 3-428-00200-8.
- 1 2 3 Riezler, Sigmund Ritter von (1887). Otto I. von Wittelsbach. Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 24. Leipzig: Duncker & Humblot. p. 593.
- ↑ Schmid, Armin (2018). Die Wittelsbacher in Bayern. Stuttgart: Ulmer. p. 23. ISBN 978-3825241230.
- ↑ Kohnle, Armin (2015). Mittelalterliche Geschichte Bayerns. Heidelberg: Universitätsverlag. p. 45.
- 1 2 Störmer, Wilhelm (1999). Otto I. von Wittelsbach. Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 19. Berlin: Duncker & Humblot. p. 665. ISBN 3-428-00200-8.
- ↑ Franz, Günther (1965). Geschichte Bayerns. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. p. 67. ISBN 978-3534042630.
- ↑ Schmid, Armin (2018). Die Wittelsbacher in Bayern. Stuttgart: Ulmer. p. 34. ISBN 978-3825241230.
- ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford: Oxford University Press. p. 156. ISBN 978-0198731016.
- زادگان ۱۱۱۷ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۱۸۳ (میلادی)
- خاندان ویتلسباخ