ارتفاعات لسوتو

ارتفاعات لسوتو از رشته‌کوه‌های دراکنزبرگ[۱] و کوه‌های مالوتی در بخش‌های شرقی و مرکزی کشور لسوتو تشکیل شده‌اند. کوهپایه‌ها میان مناطق پست و ارتفاعات یک خط تقسیم ایجاد می‌کنند.[۲] بارش برف در زمستان در ارتفاعات معمول است.

ارتفاعات لسوتو
منطقه طبیعی
ارتفاعات لسوتو از فراز آسمان
ارتفاعات لسوتو از فراز آسمان
ارتفاعات لسوتو در نقشه آفریقای جنوبی.
ارتفاعات لسوتو در نقشه آفریقای جنوبی.
کشورلسوتو
ارتفاع
۲۰۰۰ متر (۷۰۰۰ فوت)
برف در نزدیکی روستای مالئالئا در ارتفاعات لسوتو
دره‌های رودخانه ماخالنگ در ارتفاعات

موقعیت و توصیف

ارتفاعات لسوتو در جنوب‌شرقی بلندولد قرار دارند و تقریباً سراسر بخش شرقی لسوتو را دربر می‌گیرند.[۳] میانگین بارندگی سالانه در برخی از بخش‌های رشته‌کوه‌های مرتفع نزدیک به ۱۰۰۰ میلی‌متر (۴۰ اینچ) است. دما در ارتفاعات لسوتو ارتباط نزدیکی با ارتفاع از سطح دریا دارد. به‌طور کلی، میانگین دمای ژوئیه (زمستان) حدود ۷ درجه سلسیوس (۴۵ درجه فارنهایت) است.

ارتفاعات لسوتو یک منطقه مرتفع محلی در فلات مرکزی سرازیری بزرگ، جنوب آفریقا ایجاد می‌کنند. علت این امر آن است که این منطقه با لایه‌ای به ضخامت ۱۴۰۰ متر از گدازه مقاوم در برابر فرسایش، متعلق به گروه‌های دراکنزبرگ و لبومبو، پوشیده شده است.[۴] این گدازه هنگامی که آفریقای جنوبی هنوز بخشی از گوندوانا بود، از زمین بالا آمد و در بخش بزرگی از جنوب آفریقا گسترش یافت.[۵]

بخش عمده این گدازه، همراه با چند کیلومتر سنگ‌های رسوبی ابرگروه کارو که گدازه بر روی آنها جاری شده بود، در طی فرسایش از بین رفته است. این گدازه‌ها حدود ۱۸۲ میلیون سال پیش شکل گرفته بودند. تنها قطعه کوچکی از این لایه گدازه باقی مانده و بخش بزرگی از لسوتو را پوشانده است.

ارتفاعات لسوتو به‌شدت توسط شاخه‌های رود اورنج فرسایش یافته‌اند. این شاخه‌ها آب ارتفاعات را به سمت جنوب‌غربی تخلیه می‌کنند و در اثر فرسایش، آبراهه‌هایی ایجاد کرده‌اند که در پایین‌دست به دره‌های عمیق تبدیل می‌شوند. این فرایند به این منطقه مرتفع ظاهری بسیار ناهموار و کوهستانی بخشیده است.

تعداد این شاخه‌های رودخانه‌ای بسیار زیاد است و به همین دلیل، سراسر زمین ارتفاعات، چه از سطح زمین و چه از هوا، ظاهری بسیار ناهموار و کوهستانی دارد.

در بخش شرقی ارتفاعات لسوتو، تراس‌ها و پرتگاه‌های متعددی وجود دارند که بر روی بازالت سیلابی باستانی کارو-فرار شکل گرفته‌اند. شکل و تکامل این تراس‌ها تحت تأثیر ساختار سنگ قرار دارد. این تراس‌ها در مناطقی که فرایندهای یخ‌زاییِ اقلیمی فعال هستند، به‌صورت پدیمنت شکل گرفته‌اند. این تراس‌ها را می‌توان تراس کریوپلانیشن نیز نامید، هرچند استفاده از این اصطلاح محل بحث است. هر پرتگاه نشان‌دهنده یک واحد جریان از بازالت سیلابی است.[۶]

در طول آخرین دوره یخبندان، شرایط یخچالی پیرامونی در ارتفاعات حاکم بود و عوارض زمینی مانند میدان سنگی، جریان سنگی و سنگ‌ریزه‌آرایی شکل گرفتند.[۷][۸]

در سردترین دوره آخرین عصر یخبندان، یعنی آخرین بیشینه یخچالی، محیط منطقه نسبتاً خشک بود و یخ‌زدگی فصلی عمیق رخ می‌داد. تصور می‌شود این منطقه از یخ‌زدگی دائمی و انباشت گسترده برف عاری بوده است.[۷] درباره اینکه آیا یخچال‌های کوچک هرگز در دامنه‌های سایه‌دار پیرامون ارتفاعات شکل گرفته‌اند یا خیر، همچنان عدم قطعیت وجود دارد.[۹]

پوشش گیاهی

گونه‌های گیاهی متعددی در ارتفاعات وجود دارند.[۱۰][۱۱]

پوشش خاک در مناطق مرتفع پیوسته نیست و نابالغ است. خاک‌های ارتفاعات لسوتو بر اساس سنگ مادر، یعنی بازالت، و همچنین تأثیر فرایندهای یخ‌زدگی و ذوب، متفاوت هستند؛ به‌طور کلی، این خاک‌ها تحت سلطه مولیسولها قرار دارند.[۱۲]

برخی بخش‌های ارتفاعات لسوتو بخشی از بوم‌ناحیه علفزارها و جنگلزارهای آلتی-مونتان دراکنزبرگ هستند.[۱۳]

جانوران

ارتفاعات لسوتو یکی از مناطق مهم پرندگان بوم‌زاد جهان است.

صخره‌پر سینه‌نارنجی یک گونه پرنده بوم‌زاد در ارتفاعات لسوتو و مناطق پیرامون آن در آفریقای جنوبی است.[۱۴]

تهدیدها و حفاظت

پروژه آب ارتفاعات لسوتو (LHWP) یک پروژه در حال اجرا برای تأمین آب و تولید برق‌آبی در منطقه ارتفاعات است. این پروژه با مشارکت دولت‌های لسوتو و آفریقای جنوبی توسعه یافته و شامل سامانه‌ای از چندین سد بزرگ و تونل در سراسر قلمرو هر دو کشور است. ادعا شده است که این پروژه تاکنون آثار منفی اجتماعی و زیست‌محیطی داشته است.[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Cana, Frank Richardson; Hillier, Alfred Peter (1911). "Basutoland" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 503–506.
  2. ↑ "Lesotho travel guide". The Africa Guide. Retrieved 2008-04-19.
  3. ↑ Atlas of Southern Africa p. 13 (1984) Reader's Digest & the Directorate of Surveys and Mapping
  4. ↑ Geological Map of South Africa, Lesotho and Swaziland. (1970). Council for Geoscience, Geological Survey of South Africa.
  5. ↑ McCarthy t. & Rubidge B. (2005) The Story of Earth & Life. p. 192, 209-269. Struik Publishers, Cape Town.
  6. ↑ Grab, Stefan; van Zyl, Craig; Mulder, Nicholas (2005). "Controls on basalt terrace formation in the eastern Lesotho highlands". Geomorphology. 67 (3–4): 473–485. doi:10.1016/j.geomorph.2004.11.010.
  7. 1 2 Sumner, P.D. (2004). "Geomorphic and climatic implications of relict openwork block accumulations near Thabana-Ntlenyana, Lesotho". Geografiska Annaler: Series A, Physical Geography. 86 (3): 289–302. doi:10.1111/j.0435-3676.2004.00232.x.
  8. ↑ Mills, S.C.; Barrows, T.T.; Telfer, M.W.; Fifield, L.K. (2017). "The cold climate geomorphology of the Eastern Cape Drakensberg: A reevaluation of past climatic conditions during the last glacial cycle in Southern Africa" (PDF). Geomorphology. 278: 184–194. doi:10.1016/j.geomorph.2016.11.011. hdl:10026.1/8086.
  9. ↑ Hall, Kevin (2010). "The shape of glacial valleys and implications for southern African glaciation". South African Geographical Journal. 92 (1): 35–44. doi:10.1080/03736245.2010.485360. hdl:2263/15429.
  10. ↑ SADC - Lesotho
  11. ↑ Leslie, A. D. (1991). "Indigenous Forest and Woodland in the Kingdom of Lesotho". South African Forestry Journal. 158: 97–103. doi:10.1080/00382167.1991.9630382.
  12. ↑ R. M. Cowling, D. M. Richardson, S. M. Pierce, Vegetation of Southern Africa. p. 16
  13. ↑ Drakensberg alti-montane grasslands and woodlands - WWF
  14. ↑ Thompson, Hazell S. (2003). "Rockjumpers and Rockfowl". In Christopher Perrins (ed.). Firefly Encyclopedia of Birds. Firefly Books. pp. 515. ISBN 1-55297-777-3.
  15. ↑ Hoover, Ryan (2001). Pipe Dreams - The World Bank's Failed Efforts to Restore Lives and Livelihoods of Dam-Affected People in Lesotho (PDF) (Report). International Rivers Network. Archived from the original (PDF) on 19 August 2007.

پیوند به بیرون