الیاشیو
الیاشیو
אֶלְיָשִׁיב إلیاشیف | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  الیاشیو  الیاشیو | |
| مختصات: ۳۲°۲۲′۴۸″ شمالی ۳۴°۵۴′۳۵″ شرقی / ۳۲٫۳۸۰۰۰°شمالی ۳۴٫۹۰۹۷۲°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| شورا | عمق حفر |
| شهرک | هیتاحدوت هایکاریم |
| بنیان‌گذاری | ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳ |
| بنیان‌گذار | یهودیان یمنی |
| جمعیت (۲۰۱۴) | ۷۲۳ |
الیاشیو (אֶלְיָשִׁיב، به معنای «خداوند بازمی‌گرداند») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. این روستا در دشت شارون واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای عمق حفر قرار دارد. الیاشیو نخستین موشاو مستقل یهودیان یمنی در سرزمین فلسطین بود که در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳ بنیان‌گذاری شد.
نام این روستا از نام کاهن اعظم در زمان نحمیا (نحمیا ۳:۱) گرفته شده و همچنین به معنای نمادین بازگشت قوم اسرائیل به سرزمینشان به دست خداوند اشاره دارد. جمعیت الیاشیو در سال ۲۰۱۴ برابر با ۷۲۳ نفر بود.
جغرافیا
الیاشیو در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا در دشت شارون، بخشی از جلگه ساحلی پرجمعیت و کشاورزی اسرائیل جای گرفته‌است.[۱] این روستا نزدیک به ۵ کیلومتر از ساحل دریای مدیترانه، در حدود ۳۴ کیلومتری شمال‌شمال‌شرقی تل‌آویو و ۸ کیلومتری جنوب شهر خِدِرا قرار دارد.[۲] در سمت غربی روستا، رودخانه ناحال الکساندر جریان دارد.
پیشینه
پیش از بنیان‌گذاری
موشاو الیاشیو بر ویرانه‌های روستای عربی خربه الشیخ محمد بنا شده‌است.[۳][۴] این روستای عرب‌نشین در دوره حکومت ابراهیم محمدعلی پاشا آباد شد، یا به دست مصریان یا خاندان‌هایی (حموله‌ها) از روستاهای کوهستانی.[۵] در سال ۱۸۸۲ میلادی، بررسی فلسطین غربی صندوق اکتشاف فلسطین این مکان را شامل چند کلبه خشتی در میان ویرانه‌ها توصیف کرد.[۶] سفالینه‌های لعاب‌دار باستانی نیز در این محل کشف شده‌است.[۷]
بنیان‌گذاری
آغاز سکونت روستایی مهاجران یمنی در فلسطین به سال ۱۹۱۰ بازمی‌گردد که کاروان‌های بزرگی از یهودیان یمنی به ابتکار دفتر سرزمین اسرائیل سازمان صهیونیستی وارد فلسطین شدند.[۸] با این حال، هرچند محله‌های یمنی در کنار بسیاری از مستعمره‌های کشاورزی ایجاد شده بود، تا سال ۱۹۳۰ اجازه تأسیس سکونتگاه‌های مستقل یمنی داده نشد.[۹]
یهودیان یمنی در فلسطین برای کسب حق سکونت کشاورزی مستقل تلاش فراوان کردند. آنان احساس می‌کردند که کارگرانی استثمارشده هستند و از رفتار کُند و بوروکراتیک هسیتدروت کل ناراضی بودند.[۱۰] از این رو نهادهای مستقلی تأسیس کردند: «اتحادیه یمنی‌ها در سرزمین اسرائیل» در سال ۱۹۲۳ و سازمان «شَبَزی» برای استقرار یمنی‌ها که در سال ۱۹۳۱ (طبق منبع انگلیسی) یا ۱۹۳۲ (طبق منبع عبری) در پتح تیکوا پایه‌گذاری شد.[۱۱][۱۲] اعضای این سازمان که کارگران کشاورزی در مستعمره‌ها بودند از دستمزد خود پس‌انداز می‌کردند تا برای استقرار آماده شوند.
پس از مبارزه طولانی فدراسیون کارگران یمنی، سه موشاو عوودیم تأسیس شد: مارمورِک در ۱۹۳۰، تیرات شالوم در ۱۹۳۱ و الیاشیو در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳.[۱۳] از این سه، الیاشیو بزرگ‌ترین بود و تنها موشاوی بود که به حیات خود ادامه داد.[۱۴]
در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۳ بخش استقرار اجرایی صهیونیستی به صندوق ملی یهود اعلام کرد که با اتحادیه یمنی‌ها دربارهٔ واگذاری ۹۰۰ دونم (۰٫۹ کیلومتر مربع) از زمین‌های دره حفر به توافق رسیده‌است.[۱۵] زمین موشاو را صندوق ملی یهود فراهم کرده بود که آن را در سال ۱۹۲۹ از یک مارونی لبنانی خریداری کرده بود.[۱۶]
گروهی ۲۰ نفره از اعضا در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۳ بر زمین مستقر شدند. در نخستین شب زیر آسمان باز خوابیدند و فردای آن روز نخستین آلونک بر تپه برپا شد.[۱۷] ده عضو برای ماندن در محل برگزیده شدند و آژانس یهود آنان را به کار گرفت تا زمین را آماده کنند.[۱۸] پنجاه خانوار نخستین از یهودیان یمنی بودند که از دهه ۱۹۲۰ در فلسطین می‌زیستند.[۱۹]
در همان زمستان بخش‌های بزرگی از زمین زیر کشت رفت؛ گندم، جو، حبوبات و هندوانه کاشته شد. حفر چاه آب آغاز گردید و در ۶ اکتبر ۱۹۳۴ سنگ بنای کنیسا در حضور جمعیتی بزرگ نهاده شد.[۲۰]
تنش با آژانس یهود
آموزگاران کشاورزی از سوی آژانس یهود در اختیار موشاو گذاشته شدند.[۲۱] اما برخلاف دیگر موشاووت‌های دره حفر، هیچ کمک مالی از سوی جنبش موشاو به الیاشیو ارائه نشد.[۲۲] ساخت‌وساز در الیاشیو تنها پس از آن آغاز شد که صندوق بنیاد (کِرِن هایسود) تصمیم به اعطای وام به گروه نخست مستقران گرفت.[۲۳] دهه‌های نخست با کشمکش مداوم با آژانس یهود سپری شد.[۲۴]
جمعیت
جمعیت الیاشیو در سال ۱۹۴۵ برابر با ۳۱۰ نفر و در سال ۱۹۵۲ برابر با ۴۶۰ نفر بود.[۲۵][۲۶] جدول زیر روند دگرگونی جمعیت را نشان می‌دهد:[۲۷]
| سال | ۱۹۴۸ | ۱۹۶۱ | ۱۹۷۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۹۵ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۵ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۴ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جمعیت | ۳۹۱ | ۴۳۵ | ۴۱۶ | ۴۲۱ | ۴۱۶ | ۴۳۶ | ۴۶۸ | ۵۹۲ | ۷۲۳ |
وضعیت کنونی
امروزه بیشتر اعضای موشاو در مشاغل آزاد فعالیت می‌کنند و دیگر به کشاورزی نمی‌پردازند. برخی از ساکنان به عنوان کارگر در کارخانه‌های دره حفر مشغول به کارند.[۲۸] در سال ۲۰۰۶ بخش گسترش برای نسل دوم ساکنان در موشاو ایجاد شد. از سال ۲۰۰۸ مرکز آموزشی «اوفق» شامل مدرسه و مهدکودک با رویکرد آموزش والدورف در این مکان فعالیت می‌کند.[۲۹]
الیاشیو در سال ۱۹۳۹
موشاو الیاشیو در سال ۱۹۳۷
الیاشیو ۱۹۳۹ — نقشه ۱:۲۰٬۰۰۰
حومه موشاو یمنی الیاشیو در سال ۱۹۴۱ با جاده‌های نوین به رنگ سبز
الیاشیو ۱۹۴۵ — نقشه ۱:۲۵۰٬۰۰۰
ورودی موشاو الیاشیو از بزرگراه ۴ — سال ۲۰۱۰
منابع
- ↑ «Eljašiv — Geografie». ویکی‌پدیای چکی. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Eljašiv — Geografie». ویکی‌پدیای چکی. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «QAQŪN — Survey of Palestine». Survey of Palestine. ۱۹۴۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Pringle، D. (۱۹۸۶). The Red Tower (al-Burj al-ahmar): Settlement in the Plain of Sharon at the time of the Crusaders and the Mamluks A.D. ۱۰۹۹–۱۵۱۶. British School of Archaeology in Jerusalem.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Karmon, Y. (۱۹۶۰). «An Analysis of Jacotin's Map of Palestine». Israel Exploration Journal. ۱۰ (۳, ۴): ۲۴۴–۲۵۳.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۲). The Survey of Western Palestine: Memoirs of the Topography, Orography, Hydrography, and Archaeology. ج. ۲. Committee of the Palestine Exploration Fund.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Pringle، D. (۱۹۸۶). The Red Tower (al-Burj al-ahmar). British School of Archaeology in Jerusalem.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ، אהרן (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity: Yemenite Settlers Confront Modern Agriculture in Israel». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۲۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ، אהרן (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۲۰۰۱). «Conflict, Adjustment, and Compromise: The Case of a Yemenite Moshav». The Jewish Journal of Sociology. ۴۳ (۱–۲): ۳۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ، אהרן (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۲۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۲۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «אלישיב». hefer.org.il. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Adler (Cohen), Raya (۱۹۸۸). «The Tenants of Wadi Hawarith: Another view of the Land Question in Palestine». International Journal of Middle East Studies. ۲۰ (۲): ۲۰۰–۲۰۲.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ، אהרן (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۲۰۰۱). «Conflict, Adjustment, and Compromise». The Jewish Journal of Sociology. ۴۳ (۱–۲): ۴۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۲۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ، אהרן (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۲۰۰۱). «Conflict, Adjustment, and Compromise». The Jewish Journal of Sociology. ۴۳ (۱–۲): ۴۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۳۴.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ גרץ (۱۹۵۶). עמק חפר. מועצה אזורית עמק חפר.
{{cite book}}: از پارامتر ناشناخته|נام=صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sharaby, Rachel (۱۹۹۸). «Farming and Ethnic Identity». The Journal of Israeli History. ۱۹ (۲): ۲۱–۳۷.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Village Statistics 1945, p. 20». Government of Palestine. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Government Year-Book ۵۷۱۳. State of Israel. ۱۹۵۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «אלישיב (מושב)». ویکی‌پدیای عبری. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «אלישיב (מושב)». ویکی‌پدیای عبری. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Elyashiv». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eljašiv». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «אלישיב (מושב)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eliashiv». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای نروژی نو، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۳۳ (میلادی)
- روستاهای یهودی در قیومت بریتانیا بر فلسطین
- بنیانگذاریهای ۱۹۳۳ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
- مناطق مسکونی در استان مرکز (اسرائیل)