برگ‌سان

برگ‌سانی (از لاتین frondōsus به معنای «برگ‌دار») ویژگی جاندارانی است که به‌طور طبیعی دارای برگ‌چه یا ساختارهای برگ‌مانند هستند.

بسیاری از جانداران برگ‌سان تالوفیت هستند و فاقد سازماندهی بافت‌ها به اندام‌ها می‌باشند، به استثنای سرخس‌ها.

برگ‌سانی عمدتاً برای تشخیص انواع خاصی از درشت‌جلبک‌ها اهمیت دارد و در دیرینه‌گیاه‌شناسی و دیرینه‌شناسی نیز با تحلیل ویژگی‌های موجود در سنگواره‌های زیستی به کار می‌رود.

درشت‌جلبک‌های برگ‌سان برای بوم‌شناسی بسیاری از بوم‌سازگان‌های دریایی و ساحلی مرتبط هستند. جلبک‌های برگ‌سان بزرگ نقش مهمی در ایجاد و عملکرد سالم بوم‌سازگان‌ها، از جنگل‌های کلپ گرفته تا زیستگاه‌های مشابه، ایفا می‌کنند.^[۱] با این حال، در آبسنگ‌های مرجانی، جلبک‌های دریایی برگ‌سان می‌توانند به دلیل ارتباط بین شکوفایی‌های مفرط و غنی‌شدگی مواد مغذی ساحلی، مضر شناخته شوند.^[۲]

زیواگان ادیاکاران

سنگواره‌های برگ‌سان طولانی‌ترین مدت مطالعه را در میان هر یک از بقایای ادیاکاران داشته‌اند، اما با وجود این، خویشاوندی و زیست‌شناسی آن‌ها از بحث‌برانگیزترین‌ها است و از جانوران گرفته تا آغازیان، گیاهان یا قارچ‌های ساقه‌ای متغیر است.^[۳]^[۴]

قدیمی‌ترین اعضای زیواگان ادیاکاران شامل اشکال دیسک‌مانند (قرصی) و برگ‌سان هستند.^[۵] سنگواره‌های دیسک‌مانند پیش از آنکه به عنوان چسبانه‌های جانداران برگ‌سان (یعنی ریشه‌ها یا ساقه‌هایی که آن‌ها را به بستر دریا متصل می‌کرد) بازتعریف شوند، به عنوان مدوزهای مرجانیان طبقه‌بندی شده بودند.^[۳]

رانجئومورف‌ها از اجزای «برگ‌مانند» منشعب تشکیل شده‌اند که هر کدام چند سانتی‌متر طول دارند و هر یک نیز خود از لوله‌های منشعب کوچک‌تری تشکیل شده که توسط یک اسکلت آلی نیمه‌صلب نگه داشته شده‌اند. این ساختار خودمتشابه در چهار سطح از برخالیت پیش می‌رود و می‌توانست با استفاده از الگوهای تکوینی نسبتاً ساده شکل گرفته باشد. رانجئومورف‌ها دارای تقارن شعاعی و احتمالاً ساکن بودند.^[۴]

خزه‌زیان

خزه‌زیان، بی‌مهرگان دریایی، در ساختارهای کلونی رشد می‌کنند. الگوهای رشد ممکن است برای شناسایی استفاده شوند. یکی از اشکال قابل شناسایی کلونی‌های خزه‌زیان، برگ‌سان است. کلونی‌های برگ‌سان، افراشته هستند و شاخه‌هایی دارند که مانند برگ‌ها پهن شده‌اند.^[۶]

این خزه‌زیان برگ‌سان هم در دوران باستان و هم در دوران مدرن وجود داشته‌اند. اشکال درخت‌مانند بزرگ در تریاس و کرتاسه شکوفا شدند، اگرچه اشکال برگ‌سان در ژوراسیک کاهش یافتند.^[۷] یک خزه‌زی مدرن قابل توجه با برگ‌های شبیه جلبک دریایی، Flustra foliacea است.

جستارهای وابسته

زیواگان ادیاکاران

منابع

↑ M Martins, Gustavo; Hipólito, Cláudia; Parreira, Filipe; C L Prestes, Afonso; Dionísio, Maria A.; N Azevedo, José M.; Neto, Ana I. (2016). "Differences in the structure and functioning of two communities: Frondose and turf-forming macroalgal dominated habitats". Marine Environmental Research. 116: 71–77. Bibcode:2016MarER.116...71M. doi:10.1016/j.marenvres.2016.03.004. ISSN 1879-0291. PMID 27035366.
↑ Littler, Mark (2013). "The Nature of Macroalgae and Their Interactions on Reefs". Research and Discoveries: The Revolution of Science Through Scuba. Smithsonian Contributions to the Marine Sciences. 39: 187–198. doi:10.5479/si.1943667X.39.187. S2CID 46638346.
1 2 Vickers-Rich, Patricia; Komarower, Patricia (2007). The Rise and Fall of the Ediacaran Biota (in English). Geological Society of London. ISBN 978-1-86239-233-5.
1 2 Narbonne, G. M. (Aug 2004). "Modular Construction of Early Ediacaran Complex Life Forms". Science. 305 (5687): 1141–1144. Bibcode:2004Sci...305.1141N. doi:10.1126/science.1099727. ISSN 0036-8075. PMID 15256615. S2CID 44647427.
↑ Burzynski, Greg; Narbonne, Guy M. (2015-09-15). "The discs of Avalon: Relating discoid fossils to frondose organisms in the Ediacaran of Newfoundland, Canada". Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. Ediacaran Environments and Ecosystems. 434: 34–45. Bibcode:2015PPP...434...34B. doi:10.1016/j.palaeo.2015.01.014. ISSN 0031-0182.
↑ "Cincinnatian Fossils and Stratigraphy". strata.uga.edu. Retrieved 2019-11-12.
↑ Taylor, Paul D.; Ernst, Andrej (2008-06-13). "Bryozoans in transition: The depauperate and patchy Jurassic biota". Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. Jurassic Marine Palaeobiology. 263 (1): 9–23. Bibcode:2008PPP...263....9T. doi:10.1016/j.palaeo.2008.01.028. ISSN 0031-0182.

```

[1] M Martins, Gustavo; Hipólito, Cláudia; Parreira, Filipe; C L Prestes, Afonso; Dionísio, Maria A.; N Azevedo, José M.; Neto, Ana I. (2016). "Differences in the structure and functioning of two communities: Frondose and turf-forming macroalgal dominated habitats". Marine Environmental Research. 116: 71–77. Bibcode:2016MarER.116...71M. doi:10.1016/j.marenvres.2016.03.004. ISSN 1879-0291. PMID 27035366.

[2] Littler, Mark (2013). "The Nature of Macroalgae and Their Interactions on Reefs". Research and Discoveries: The Revolution of Science Through Scuba. Smithsonian Contributions to the Marine Sciences. 39: 187–198. doi:10.5479/si.1943667X.39.187. S2CID 46638346.

[:0-3] 1 2 Vickers-Rich, Patricia; Komarower, Patricia (2007). The Rise and Fall of the Ediacaran Biota (in English). Geological Society of London. ISBN 978-1-86239-233-5.

[Narbonne2004-4] 1 2 Narbonne, G. M. (Aug 2004). "Modular Construction of Early Ediacaran Complex Life Forms". Science. 305 (5687): 1141–1144. Bibcode:2004Sci...305.1141N. doi:10.1126/science.1099727. ISSN 0036-8075. PMID 15256615. S2CID 44647427.

[5] Burzynski, Greg; Narbonne, Guy M. (2015-09-15). "The discs of Avalon: Relating discoid fossils to frondose organisms in the Ediacaran of Newfoundland, Canada". Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. Ediacaran Environments and Ecosystems. 434: 34–45. Bibcode:2015PPP...434...34B. doi:10.1016/j.palaeo.2015.01.014. ISSN 0031-0182.

[6] "Cincinnatian Fossils and Stratigraphy". strata.uga.edu. Retrieved 2019-11-12.

[7] Taylor, Paul D.; Ernst, Andrej (2008-06-13). "Bryozoans in transition: The depauperate and patchy Jurassic biota". Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. Jurassic Marine Palaeobiology. 263 (1): 9–23. Bibcode:2008PPP...263....9T. doi:10.1016/j.palaeo.2008.01.028. ISSN 0031-0182.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]