بونگ جون هو

این یک نام کره‌ای است؛ نام خانوادگی بونگ است.
  • بونگ جون هو
  • 봉준호
بونگ در ۲۰۲۵
زادهٔ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹ (۵۶ سال)
ده‌گو، کره جنوبی
تحصیلاتدانشگاه یانسه
پیشه‌ها
  • کارگردان
  • تهیه‌کننده
  • فیلم‌نامه‌نویس
آثارفهرست کامل
همسرجونگ سون یونگ (ا. ۱۹۹۵)
فرزندان۱
جوایزفهرست کامل
نام کره‌ای
هانگول
봉준호
هانجا
奉俊昊
لاتین‌نویسی اصلاح‌شدهBong Junho
مک‌کیون–ریشاورPong Chunho

بونگ جون هو (کره‌ای: 봉준호؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹) فیلم‌ساز اهل کرهٔ جنوبی است. آثار او بابت تأکید بر مضامین اجتماعی و طبقاتی، ترکیب ژانرها، کمدی سیاه و تغییرات ناگهانی لحن شناخته می‌شوند.[۱] بونگ برندهٔ جوایز متعددی از جمله سه جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا و پنج جایزهٔ فیلم آسیایی شده است. در سال ۲۰۱۷، نام او در فهرست ۲۵ کارگردان برتر قرن بیست‌ویکم وبگاه متاکریتیک قرار گرفت[۲] و در سال ۲۰۲۰، مجلهٔ تایم او را در میان ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد[۳] و در فهرست «بلومبرگ ۵۰» نیز جای گرفت.[۴]

بونگ نخستین بار با فیلم بلند نخست خود، کمدی سیاه سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند (۲۰۰۰)، شناخته شد و پیروان خاصی یافت. او سپس با فیلم‌های بعدی خود به موفقیت انتقادی گسترده دست یافت: تریلر جنایی خاطرات قتل (۲۰۰۳)، فیلم هیولایی میزبان (۲۰۰۶)، فیلم علمی–تخیلی اکشن برف‌شکن (۲۰۱۳) که نخستین تجربهٔ او به زبان انگلیسی بود، و تریلر کمدی سیاه انگل (۲۰۱۹). سه فیلم اخیر همچنین در میان پرفروش‌ترین آثار تاریخ سینمای کرهٔ جنوبی قرار دارند و انگل پرفروش‌ترین فیلم تاریخ این کشور است.[۵]

تمامی فیلم‌های بونگ تولید کرهٔ جنوبی بوده‌اند، هرچند برف‌شکن، اوکجا (۲۰۱۷) و میکی ۱۷ (۲۰۲۵) محصول مشترک با هالیوود و با استفادهٔ گسترده از زبان انگلیسی هستند. دو فیلم او در بخش مسابقهٔ جشنواره کن به نمایش درآمده‌اند: اوکجا در سال ۲۰۱۷ و انگل در سال ۲۰۱۹؛ دومی موفق به دریافت نخل طلای کن شد که نخستین بار برای یک فیلم کره‌ای رخ داد.[۶][۷] بونگ برای انگل جوایز اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی را دریافت کرد و این اثر نخستین فیلم غیرانگلیسی‌زبان شد که جایزهٔ بهترین فیلم را به دست آورد.[۸][۹]

اوایل زندگی

بونگ جون-هو در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در محلهٔ بونگه‌ئوک‌دونگ، دئگو، کرهٔ جنوبی زاده شد.[۱۰] او سه خواهر و برادر بزرگ‌تر دارد.[۱۱] مادرش، پارک سو-یونگ، خانه‌دار بود و پدرش، بونگ سانگ-گیون، طراح گرافیک و صنعتی، استاد هنر در دانشگاه یونگنام و رئیس گروه هنر در مؤسسهٔ ملی فیلم بود.[۱۱][۱۲] پدرش در سال ۲۰۰۷ از مؤسسهٔ فناوری سئول به‌عنوان استاد طراحی بازنشسته شد و در سال ۲۰۱۷ درگذشت. پدربزرگ مادری او، پارک ته‌وون، نویسندهٔ برجستهٔ دوران استعمار ژاپن بود که بیشتر با اثر یک روز از زندگی کوبو نویسنده شناخته می‌شود و در سال ۱۹۵۰ به کرهٔ شمالی گریخت.[۱۱][۱۳] برادر بزرگ‌ترش، بونگ جون-سو، استاد زبان انگلیسی در دانشگاه ملی سئول است و خواهر بزرگ‌ترش، بونگ جی-هی، در دانشگاه آنیانگ مد استایلینگ تدریس می‌کند.[۱۲] بونگ جون-هو در خانواده‌ای کاتولیک پرورش یافت و نام مسیحی او «مایکل» است.[۱۴]

در دوران دبستان، خانوادهٔ او به سئول نقل مکان کردند و در محلهٔ جامسیل-دونگ در کنار رود هان ساکن شدند.[۱۳] او بعدها در دبیرستان جامسیل تحصیل کرد[۱۵] و در آن زمان در آپارتمانی نزدیک پل جامسیل زندگی می‌کرد. یک روز در سال سوم دبیرستان (۱۹۸۷)، هنگام آماده شدن برای آزمون ورودی دانشگاه، ظاهراً از پنجرهٔ آپارتمان موجودی را دید که به‌نظرش هیولایی بود که از ستون پل جامسیل بالا می‌رفت و سپس به رودخانهٔ هان سقوط کرد. او در آن زمان آرزوی کارگردان شدن داشت و با خود عهد کرد روزی فیلمی دربارهٔ موجودی عظیم در اطراف رودخانه بسازد. نوزده سال بعد، این رؤیا با ساخت فیلم هیولایی میزبان (۲۰۰۶) تحقق یافت.[۱۶]

در سال ۱۹۸۸، بونگ وارد دانشگاه یانسه شد و در رشتهٔ جامعه‌شناسی تحصیل کرد.[۱۱] او در دوران دانشگاه زبان انگلیسی را نیز آموخت و فیلم‌های اسپایک لی را عامل یادگیری اصطلاحات عامیانهٔ انگلیسی می‌داند.[۱۷] در آن زمان، دانشگاه‌هایی مانند یونسئی کانون جنبش دموکراسی کرهٔ جنوبی بودند؛ بونگ در تظاهرات دانشجویی فعال بود و در سال‌های نخست دانشگاه بارها در معرض گاز اشک‌آور قرار گرفت.[۱۱][۱۸] او مطابق خدمت وظیفهٔ عمومی کرهٔ جنوبی، دو سال در ارتش خدمت کرد و در سال ۱۹۹۲ به دانشگاه بازگشت.[۱۱] بونگ سپس با دانشجویان دانشگاه‌های همسایه باشگاه فیلمی به نام «درِ زرد» تأسیس کرد.[۱۱] او در این باشگاه نخستین فیلم‌های خود را ساخت، از جمله یک انیمیشن استاپ‌موشن با عنوان در جستجوی بهشت و یک فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری با عنوان بکسائکین (مرد سفید).[۱۱] او در سال ۱۹۹۵ از دانشگاه یانسه فارغ‌التحصیل شد.[۱۱]

زندگی حرفه‌ای

بونگ جون هو در سال ۲۰۱۰

دو فیلم او یکی میزبان (The Host) محصول ۲۰۰۶ و دیگری برف‌شکن (snowpiercer) محصول ۲۰۱۳ هر دو موفق شدند تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای کره جنوبی شوند. سال ۲۰۱۷ در سایت متاکریتیک بونگ جون هو رتبه سیزدهم را میان ۲۵ کارگردانی آورد که جزو بهترین کارگردانان قرن بیست و یکم از سوی منتقدان معرفی شدند. فیلم‌های او با موضوعات عجیب غیرمترقبه، طنز سیاه و تغییر ناگهانی حال و هوا دست و پنجه نرم می‌کنند.

او در خانواده‌ای روشنفکر بزرگ شد. پدربزرگش نویسنده‌ای برجسته بود و پدرش طراح گرافیک. برادرش استاد ادبیات انگلیسی و خودش هم از دوران راهنمایی عاشق سینما شد و تصمیم گرفت که فیلمساز شود. به آکادمی هنر فیلمسازی کره جنوبی رفت و از آنجا فارغ‌التحصیل شد و بعد از ساخت چند فیلم ۱۶ میلی‌متری دانشجویی فیلمسازی را به صورت حرفه‌ای شروع کرد.

فیلم‌شناسی

سال فیلم فعالیت
کارگردان تهیه‌کننده نویسنده
۱۹۹۷ مُتل کاکتوس نه نه آری
۱۹۹۹ فانتوم: زیردریایی نه نه آری
۲۰۰۰ سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند آری نه آری
۲۰۰۳ خاطرات قتل آری نه آری
۲۰۰۶ میزبان آری نه آری
۲۰۰۹ مادر آری نه آری
۲۰۱۳ برف‌شکن آری نه آری
۲۰۱۷ اوکجا آری آری آری
۲۰۱۹ انگل[۱۹] آری آری آری
۲۰۲۵ میکی ۱۷ آری آری آری
۲۰۲۷ دره آری آری آری

منابع

  1. Paquet, Darcy (February 28, 2008). "The Bong Joon-ho Page". Koreanfilm.org. Archived from the original on May 15, 2008. Retrieved November 18, 2012.
  2. Dietz, Jason (July 19, 2017). "25 Best Film Directors of the 21st Century (So Far): Bong Joon-ho". Metacritic. Archived from the original on February 25, 2018. Retrieved March 11, 2018.
  3. "Time 100 Most Influential People: 2020". Time. September 22, 2020. Archived from the original on September 23, 2020. Retrieved September 23, 2020.
  4. "The Bloomberg 50". Bloomberg.com (به انگلیسی). Archived from the original on December 18, 2022. Retrieved December 3, 2020.
  5. "Box Office: All Time". Korean Film Council. Archived from the original on March 12, 2018. Retrieved March 11, 2018.
  6. Debruge, Peter (May 25, 2019). "Bong Joon-ho's 'Parasite' Wins the Palme d'Or at Cannes". Variety. Archived from the original on June 5, 2019. Retrieved May 26, 2019.
  7. Pulver, Andrew (May 25, 2019). "Bong Joon-ho's Parasite wins Palme d'Or at Cannes film festival". The Guardian. ISSN 0261-3077. Archived from the original on June 5, 2019. Retrieved May 27, 2019.
  8. Ordona, Michael (February 10, 2020). "Why Bong Joon Ho actually won three Oscars this year, not four". Los Angeles Times. Archived from the original on February 11, 2020. Retrieved February 10, 2020.
  9. Buchanan, Kyle; Barnes, Brooks (February 9, 2020). "'Parasite' Earns Best-Picture Oscar, First for a Movie Not in English". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Archived from the original on March 17, 2020. Retrieved February 10, 2020.
  10. 봉준호. Cinefox (씨네폭스) (به کره‌ای). Archived from the original on January 6, 2024. Retrieved 2024-01-06.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jung, E. Alex (October 7, 2019). "Bong Joon-ho's Dystopia Is Already Here: The Korean director's ruthless, bleak new film Parasite is the most fun you'll have in theaters this fall". Vulture. Archived from the original on January 15, 2020. Retrieved January 25, 2020.
  12. 1 2 봉준호 감독 집안 알고보니 '로열패밀리 (به کره‌ای). JoongAng Ilbo. February 18, 2009. Archived from the original on February 21, 2009. Retrieved February 8, 2020.
  13. 1 2 Jung, Ji-youn (2009). Bong Joon-ho. Seoul Selection. p. 160. ISBN 9788991913929. Archived from the original on April 28, 2023. Retrieved January 25, 2020.
  14. 기타 치는 봉준호? 봉준호 감독에 대한 소소한 사실들 [Bong Joon-ho can play the guitar? Little facts about director Bong Joon-ho of Parasite]. Cine21 (به کره‌ای). June 13, 2019. Archived from the original on April 14, 2021. Retrieved March 7, 2025.
  15. 개리 하오 父子, 30년 단골 분식집→봉준호 동문 잠실고까지 감성여행(슈돌)[어제TV] [Yesterday's TV: Gary Hao's father and son, a 30-year regular bistro → a sentimental trip to Jamsil High School, where Bong Joon-ho is an alumnus (Superman Returns)]. Nate (به کره‌ای). Archived from the original on April 25, 2025. Retrieved March 11, 2025.
  16. "Press Screening: 괴물 (The Host)". Twitch Film. 7 July 2006. Archived from the original on April 2, 2015. Retrieved March 11, 2025.
  17. Harmata, Claudia (January 27, 2020). "Parasite Director Bong Joon-Ho Reveals He Learned English Curse Words Through Spike Lee's Films". People. Archived from the original on January 27, 2020. Retrieved March 11, 2025.
  18. Russell, Mark (May 28, 2006). "Unlike His Peers, the Director Bong Joon-ho Likes Ideas and Metaphors". The New York Times. Archived from the original on January 25, 2020. Retrieved January 25, 2020.
  19. Hong, You-kyoung (2018-01-24). "Bong Joon-ho's next film has a cast". Korea JoongAng Daily. Retrieved 2018-03-12.

پیوند به بیرون