بیت نیر
بیت نیر
בֵּית נִיר بیت نیر | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  بیت نیر  بیت نیر | |
| مختصات: ۳۱°۳۸′۵۲″ شمالی ۳۴°۵۲′۲۶″ شرقی / ۳۱٫۶۴۷۷۸°شمالی ۳۴٫۸۷۳۸۹°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| شورا | شورای منطقه‌ای یوآو |
| شهرک | جنبش کیبوتص |
| بنیان‌گذار | هاشومر هاتزاییر |
| وبگاه | www |
بیت نیر (בֵּית נִיר، به معنی «خانهٔ زمین شخم‌خورده») یک کیبوتص در منطقهٔ لاخیش در مرکز-جنوب اسرائیل است. بیت نیر زیر نظر شورای منطقه‌ای یوآو قرار دارد و عضو جنبش کیبوتص است.
این کیبوتص در ارتفاع ۲۴۶ متری از سطح دریا در تپه‌ماهورهای شِفلا در دامنهٔ کوه‌های یهودا واقع شده و نزدیک به چندین اثر باستان‌شناختی مهم قرار دارد. بیت نیر نام خود را از ماکس بودنهایمر، شخصیت برجستهٔ صهیونیست آلمانی و از بنیان‌گذاران سازمان جهانی صهیونیسم، گرفته‌است؛ واژهٔ «بودن» در زبان آلمانی به معنای «زمین» و «هایم» به معنای «خانه» است که معادل عبری آن «بیت نیر» شد.
پیشینه
نخستین شهرک در ژوئیهٔ ۱۹۵۵ به‌صورت موشاو تعاونی توسط گروهی از شهروندان غیرحزبی اسرائیلی و کشاورزانی از منطقهٔ ریشون‌لتصیون و بئر یعقوو تأسیس شد.[۱] ساکنان به پرورش دام می‌پرداختند و فضای روستا حال‌وهوای رمانتیک گاوچرانی داشت، با تابلوهایی مانند «میخانه»، «بار» و «کلانتر».[۲]
با این حال، مشکلات اجتماعی جدی پدید آمد. بر پایهٔ یک روایت، اختلاف میان دو گروه رقیب و بر پایهٔ روایتی دیگر، حکمرانی یک‌نفره یکی از ساکنان عامل بحران بود. در هر صورت بیشتر ساکنان موشاو را ترک کردند و تنها ۱۳ نفر باقی ماندند. در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۶، ۹ نفر از آنها به شورای منطقه‌ای اعلام کردند که محل را رها می‌کنند. در نتیجه، شورا تصمیم گرفت مکان را به جنبش هاشومر هاتزاییر واگذار کند.[۳] چهار عضو باقی‌مانده کوشیدند هستهٔ تازه‌ای برای موشاو گرد آورند و نزدیک به ده نفر بدون مجوز ادارهٔ شهرک‌سازی وارد محل شدند، اما سرانجام با دخالت پلیس تخلیه شدند و همان روز مکان به هستهٔ هاشومر هاتزاییر واگذار شد.[۴]
هستهٔ دائمی هاشومر هاتزاییر در ۱۱ اوت ۱۹۵۷ بر زمینی مستقر شد که به روستای تخلیه‌شدهٔ فلسطینی کدنه تعلق داشت و کیبوتص کنونی را بنیان نهاد.[۵]
جغرافیا
بیت نیر در ۲۸ کیلومتری ساحل دریای مدیترانه، نزدیک به ۴۸ کیلومتری جنوب‌شرق تل‌آویو، نزدیک به ۳۷ کیلومتری جنوب‌غرب اورشلیم و ۱۰ کیلومتری شمال‌شرق شهر کریات‌گات قرار دارد.[۶] در خاور روستا جنگل گسترده‌ای آغاز می‌شود که بیشتر سرزمین تا خط سبز را پوشش می‌دهد.[۷]
در نزدیکی بیت نیر چندین محوطهٔ باستان‌شناختی مهم وجود دارد. در حدود یک کیلومتری جنوب آن تل‌بُرنا قرار دارد که با شهر کتاب‌مقدسی لِوانا یکی دانسته می‌شود و در نزدیک به یک کیلومتری شمال‌غرب آن خوروات دَخرین واقع است که با شهر تلمودی کفردیخرین شناسایی شده‌است.[۸]
اقتصاد
اقتصاد کیبوتص بر پایهٔ کشاورزی استوار است و چندین بخش را دربرمی‌گیرد:[۹]
زراعت و باغداری
بیت نیر دارای زمین‌های زراعی گسترده (بیش از ۱۰٬۰۰۰ دونم) است که در آنها گندم، ذرت خوشه‌ای، پنبه و هندوانه کشت می‌شود. افزون بر کشت‌های صحرایی، باغ‌های میوه و نخلستان‌های زیتون نیز در کیبوتص وجود دارد.[۱۰] کیبوتص همچنین دارای آسیابی برای تولید روغن زیتون مرغوب از زیتون‌های خود و دیگر تولیدکنندگان است.[۱۱]
دامپروری
پرورش دام از همان آغاز تأسیس بخشی جدایی‌ناپذیر از کیبوتص بوده و گلهٔ بزرگی از گاو شامل نزدیک به ۷۰۰ رأس در چراگاه‌های پیرامون کیبوتص نگهداری می‌شود.[۱۲]
کارخانهٔ گنیر
بیت نیر با کیبوتص گات ادغام شد و واحد تجاری مشترکی به نام «گنیر» پدیدآورد که آب‌میوهٔ طبیعی و فراورده‌های میوه‌ای گوناگون برای بازار داخلی و صادرات تولید می‌کند. در بازار اسرائیل این آب‌میوه‌ها با نام تجاری «پریمور» (פרימור) به فروش می‌رسد و در سال ۲۰۰۷ کیبوتص گان‌شموئل نیز به این مشارکت پیوست.[۱۳]
کارگاه جواهرسازی و خدمات
کیبوتص دارای کارگاه جواهرسازی است که فراورده‌هایش را در اروپا و ایالات متحده به فروش می‌رساند. همچنین یک کارخانهٔ نوشابه، تعمیرگاه خودرو، فروشگاه کوچک، کتابخانه، استخر شنا و مرکز فرهنگی-اجتماعی در کیبوتص فعال است.[۱۴]
موزهٔ موشه شِک
موزهٔ موشه شِک آثار سرامیکی و مجسمه‌های برنزی موشه شِک (۱۹۳۵–۲۰۱۱) را به نمایش می‌گذارد. شک که در لهستان زاده شده بود، از اعضای بنیان‌گذار کیبوتص و عضو سازمان هاشومر هاتزاییر بود و در مدرسهٔ هنر بزالل نو آموزش دید. همسر او، شولا، بازدیدهای راهنمادار از موزه برگزار می‌کند.[۱۵]
جمعیت
بیت نیر روستایی کوچک با جمعیت رو به رشد است. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۱۴، در این کیبوتص ۵۵۷ نفر زندگی می‌کردند و جمعیت آن در طول سال ۲۰۱۴ نزدیک به ۲ درصد افزایش یافت.[۱۶]
| سال | ۱۹۶۱ | ۱۹۷۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۹۵ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۸ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۴ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جمعیت | ۵۴ | ۱۹۰ | ۳۱۵ | ۲۶۴ | ۲۶۱ | ۲۶۸ | ۲۷۷ | ۳۰۳ | ۳۵۹ | ۵۵۷ |
نگارخانه
تابلوی ورودی کیبوتص بیت نیر
چمن‌زار در بیت نیر
نمایی از کیبوتص بیت نیر
فضای سبز بیت نیر
برج آب کیبوتص بیت نیر
منابع
- ↑ «נוער ישראלי התנחל בלכיש». دَوار. ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۵. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «הפרולטריון - של הבקר». معاریو. ۲۸ نوامبر ۱۹۵۷. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «בית ניר הבלתי תלוי נתפרק». معاریو. ۲۴ اکتبر ۱۹۵۶. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «אנשי "חרות" פונו בכח מבית ניר». هبوقر. ۲۳ اکتبر ۱۹۵۶. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «بیت نیر – وبگاه رسمی». beit-nir.org.il. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «Is Israel ready for vegetable juice». هاآرتص. ۳ سپتامبر ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ آوریل ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «בית ניר». yoav.org.il. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «Website of the Moshe Shek Museum». mosheshek.co.il. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «יישובים 2014». مرکز آمار اسرائیل. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Beit Nir». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Бейт-Нир». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای روسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «বেইত নির». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای بنگالی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bejt Nir». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- وبگاه رسمی بیت نیر بایگانی‌شده در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine
- تصاویر بیت نیر
- کیبوتص
- کیبوتصهای اسرائیلی
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۵۷ (میلادی)
- بنیانگذاریهای ۱۹۵۷ (میلادی) در اسرائیل
- مناطق مسکونی در استان جنوب (اسرائیل)