تاریخ آکسفوردشر
| تاریخ انگلستان |
|---|
 |
 درگاه انگلستان |
تاریخ آکسفوردشر به سرگذشت شهرستان آکسفوردشر در انگلستان می‌پردازد. این شهرستان به‌طور کلی در زمین‌های میان رود تیمز در جنوب، کوتسوالدز در غرب، چیلترنز در شرق و میدلندز در شمال واقع شده‌است. مرکز آن شهر آکسفورد است که نامش از واژه انگلوساکسون «اوکسنافورد» به معنای «گذرگاه گاوان» گرفته شده‌است.
این منطقه از دیرباز از اهمیتی تاریخی برخوردار بوده‌است؛ زمین‌های کشاورزی حاصل‌خیز در مرکز کشور، و دانشگاه آکسفورد که در سال ۱۰۹۶ بنیان‌گذاری شد، از جمله عوامل اهمیت آن به‌شمار می‌روند. از سده سیزدهم، این ناحیه بخشی از تجارت پشم کوتسوالدز بود و ثروت قابل توجهی به‌ویژه در بخش‌های غربی شهرستان فراهم آورد. در سال ۱۹۱۲، موریس موتورز در آکسفورد تأسیس شد و صنایع سنگین را به شهرستانی که تا آن زمان عمدتاً کشاورزی بود وارد کرد.
در بیشتر دوران تاریخی‌اش، شهرستان به چهارده بخش (هاندرد) تقسیم می‌شد. تغییرات چندانی در مرزهای شهرستان رخ نداده، اما قوانین دوره ویلیام چهارم و ملکه ویکتوریا اندکی بر وسعت آن افزودند.
دوران پیش از رومیان
اعضای قبیله آتربات‌ها در دوران پیش از رومیان در منطقه‌ای میان تیمز، رود تست و ساسکس غربی زندگی می‌کردند.[۱]
انگلستان انگلوساکسون
خاستگاه شهرستان آکسفورد تا اندازه‌ای نامعلوم است؛ همچون دیگر بخش‌های پادشاهی مرسیا، مرزهای کهن‌تر به‌کلی از میان رفتند و ناحیه به نام شهر اصلی‌اش نامیده شد. در سده ششم، ساکسون‌های غربی پیروزمندانه این سرزمین را درنوردیدند و بنسون، آکسفوردشر و اینشم را گرفتند. در سده هفتم مرسیاها تمام مرز شمالی تیمز را در دست داشتند، و در سده هشتم این ناحیه دوبار دست به دست شد.[۲]
در چارچوب پادشاهی مرسیا، این ناحیه در اسقف‌نشین لینکلن قرار داشت. یک اسقف‌نشین در دورچستر آن تمز در سال ۶۳۴ برقرار شد، آنگاه که بیرینوس رسول وسکس در آنجا کرسی اسقفی یافت. دانمارکی‌ها در سده دهم شهرستان را فروگرفتند؛ سپاه تورکل قدبلند آکسفورد را در سال ۱۰۱۰ به آتش کشید، و سپاهیان مشترک اسوین یکم و اولاف از خیابان واتلینگ گذشتند و این ناحیه را ویران کردند. در سال ۱۰۱۸، دانمارکی‌ها و انگلیسیان در گردهمایی آکسفورد قانون ادگار را برگزیدند، و در سال ۱۰۳۶، پس از مرگ کانوت بزرگ، پسرش هارولد یکم، پادشاه انگلستان به پادشاهی برگزیده شد.[۲]
فتح نورمن‌ها
در زمان حمله نورمن‌ها به انگلستان، آکسفوردشر در اسقف‌نشین سالزبری باقی ماند، اما در سال ۱۰۹۲ مرکز اسقف‌نشین به لینکلن منتقل شد.[۲] اسقف لینکلن زمین‌های گسترده‌ای در شهرستان داشت و صومعه‌های ابینگدن، اوزنی و گادستو نیز زمین‌های بسیاری را در اختیار داشتند. اهمیت آکسفورد در زمان فتح به‌خوبی برقرار شده بود و شهر بی‌گمان از همان ابتدا مرکز دادگاه شهرستان بود.[۲]
سده‌های سیزدهم تا شانزدهم
شهرستان در سال ۱۲۸۹ با دو نماینده در پارلمان حضور یافت. طاعون مرگ سیاه در سال ۱۳۴۹ و تبدیل زمین‌های زراعی به مراتع، موجب افول پیوسته رونق از اوایل سده چهاردهم شد؛ دوره‌ای که شهرستان از نظر ثروت در جایگاه دوم کشور قرار داشت. صنایع کوچکی چون پارچه‌بافی در بنبری، دباغی در بمتن و بورفورد، دستکش‌سازی در وودستاک و صنعت مالت در هنلی پدید آمدند.[۲]
انحلال صومعه‌ها هرچند اثر بزرگی بر شهرستان گذاشت، اما آشفتگی عمومی به بار نیاورد. محصور کردن زمین‌های مشاع در اوایل سده شانزدهم به رکود کشاورزی و نارضایتی انجامید. در سال ۱۵۴۲ اسقف‌نشین اوزنی و تیم با عنوان آکسفورد برقرار شد، و در سال ۱۵۴۶ اسقف‌نشین کنونی آکسفورد تأسیس گردید.[۲]
سده هفدهم
جنگ داخلی انگلستان
هنگامی که چارلز یکم در نبرد ادجهیل (۲۳ اکتبر ۱۶۴۲) پیروز شد، آکسفورد بی‌درنگ پایگاه اصلی مادی و معنوی نیروهای سلطنتی در نخستین جنگ داخلی انگلستان گردید. هر عمارت اربابی در ناحیه به سنگری پیشرفته بدل شد و شهرهای دیوارکشیده‌شده از بنبری در شمال تا مارلبورو در غرب و ریدینگ در جنوب خطی از دفاع برپا کردند.[۲]
در عملیات ۱۶۴۳، نقش این موضع محکم نگه داشتن ارتش اصلی پارلمانی بود. در نبرد چالگروو فیلد (۱۸ ژوئن ۱۶۴۳) سواران پرنس روپرت راین، دوک کمبرلند ضربه‌ای سخت و کارساز وارد آوردند. در عملیات بعدی، الیور کرامول با یورشی جسورانه سواره‌نظام آغاز شده از ویندزور در ۲۰ آوریل ۱۶۴۵، رویالیست‌ها را در ایسلیپ غافلگیر کرد و پراکنده‌ساخت. پس از نبرد نِیزبی (۱۴ ژوئن ۱۶۴۵)، محاصره آکسفورد سرانجام به تسلیم شهر در ۲۴ ژوئن ۱۶۴۶ انجامید. جنگ شهرستان را در وضعیت بسیار فقیرانه‌ای بر جای گذاشت.[۲]
سده‌های هجدهم و نوزدهم
در سال ۱۸۳۰، محصور کردن اوتمور به شورش‌های جدی انجامید که شرکت‌کنندگان در جشنواره سنت جایلز آکسفورد نیز به آن پیوستند.[۲]
سده‌های بیستم و بیست‌ویکم
تیپ سبک‌اسلحه آکسفوردشر و باکینگهامشر، یگان اصلی ارتش در ناحیه، در پادگان پادگان کاولی در بولینگدان گرین، کاولی، آکسفورد مستقر بود.[۳]
منطقه ویل آو وایت هورس و بخش‌هایی از ناحیه اداری جنوب آکسفوردشر در جنوب تیمز از نظر تاریخی بخشی از بارکشر بودند، اما در سال ۱۹۷۴ به شهرستان اداری آکسفوردشر پیوستند.[۴] در مقابل، منطقه کیورشم در ریدینگ، بارکشر اکنون به بارکشر تعلق دارد اما از نظر تاریخی بخشی از آکسفوردشر بود.
در سال ۲۰۰۷، هزارمین سالگرد شهرستان برگزار شد. دو قایق بزرگ از بخش سلهت در بنگلادش به آکسفوردشر آورده شدند تا نخستین مسابقه نوکابایس در بریتانیا برگزار شود.[۵] این ورزش به رویدادی فرهنگی سالانه در آکسفوردشر تبدیل شد.[۶]
آثار باستانی
قلعه‌ها
بقایای قلعه‌ها اندک است. بیشتر آن‌ها احتمالاً در دوران آشوب پادشاهی استیون (۱۱۰۰–۱۱۳۵) به منظور دفاع ساخته شدند و پس از بازگشت نظم نگهداری نشدند. بخش‌های قابل توجهی از قلعه نورمانی آکسفورد برجای مانده‌اند.[۲]
عمارت‌ها
از جمله بقایای عمارت‌های تاریخی می‌توان به گریز کورت در نزدیکی هنلی-آن-تیمز (سده چهاردهم)، مینستر لاول بر رودخانه وینراش، و ریکوت میان تیم و آکسفورد اشاره کرد. کاخ بلنهایم نزدیک وودستاک نیز از جمله عمارت‌های مهم شهرستان است.[۲]
معماری کلیسایی
دانشگاه تأثیر بسزایی بر تاریخ کلیسایی آکسفوردشر داشته‌است. بنیادهای رهبانی بسیاری پدید آمدند، از جمله کانون‌های آگوستینیان در بیستر، کیورشم، دورچستر آن تمز و روکستون؛ سیسترسی‌ها در برون و تیم؛ بندیکتی‌ها در کاگز، اینشم و میلتون. از معماری کلیسایی، کلیسای ایفلی یک کیلومتر جنوب آکسفورد نمونه‌ای از معماری نورمانی ناب در انگلستان است.[۷]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Frere، Sheppard S.؛ Millett، Martin (۲۰۱۵). «Atrebates (۲), a Gallic tribe of southern Britannia». Oxford Research Encyclopedia of Classics. Oxford University Press. doi:10.1093/acrefore/9780199381135.013.940. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۹۳۸۱۱۳-۵.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Oxfordshire § History". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 20 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 416–418.
- ↑ Reaney, Ivan (14 دسامبر 2022). "A Brief History of Cowley Barracks – Soldiers of Oxfordshire Museum" (in English). Retrieved 5 ژوئن 2024.
- ↑ «About Historic Berkshire». Berkshire Family History Society (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Nadia Ali: Nowka Bais ۲۰۱۷. BBC Asian Network.
{{cite AV media}}: از پارامتر ناشناخته|رسانه=صرف‌نظر شد (کمک) - ↑ «All buoyed up for water aid». Oxford Mail. ۲۶ آوریل ۲۰۰۷.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Oxfordshire § History". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 20 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 417–418.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «History of Oxfordshire». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
کتاب‌شناسی
- This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Oxfordshire § History". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 20 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 416–418.
- Frere، Sheppard S.؛ Millett، Martin (۲۰۱۵). «Atrebates (۲), a Gallic tribe of southern Britannia». Oxford Research Encyclopedia of Classics. Oxford University Press. doi:10.1093/acrefore/9780199381135.013.940. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۹۳۸۱۱۳-۵.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- تاریخ آکسفوردشر
- تاریخ انگلستان بر پایه شهرستان