جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۴

جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۴
FIFA Club World Cup Morocco 2014
ارائه شده توسط تویوتا
كأس العالم للأندية لكرة القدم
المغرب 2014
جزئیات مسابقات
کشور میزبانمراکش مراکش
تاریخ برگزاری۱۰–۲۰ دسامبر
شمار تیم‌ها۷ (از ۶ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها۲ (در ۲ شهر)
رده‌بندی نهایی
اسپانیا رئال مادرید (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمانآرژانتین سن لورنسو
جایگاه سومنیوزیلند اوکلند سیتی
جایگاه چهارممکزیک کروز آزول
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۸
گل‌های زده شده۲۰ (۲٫۵ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۲۲۸٬۰۲۱ (۲۸٬۵۰۳ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)ولز گرت بیل (رئال مادرید)
اسپانیا سرخیو راموس (رئال مادرید)
مکزیک خراردو تورادو (کروز آزول)
هرکدام ۲ گل
بهترین بازیکن(ـان)اسپانیا سرخیو راموس (رئال مادرید)
جایزه بازی جوانمردانهاسپانیا رئال مادرید

جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۴ (با نام رسمی جام باشگاه‌های جهان مراکش ۲۰۱۴ ارائه شده توسط تویوتا)[۱] یازدهمین دوره از جام باشگاه‌های جهان بود، یک تورنمنت بین‌المللی فوتبال باشگاهی که توسط فیفا سازماندهی شده و بین برندگان شش کنفدراسیون قاره‌ای و همچنین قهرمان لیگ کشور میزبان برگزار می‌شود.[۲] مراکش برای دومین بار متوالی میزبان مسابقات شد[۳] و مسابقات از ۱۰ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد.[۱]

بایرن مونیخ، مدافع عنوان قهرمانی، واجد شرایط نشد زیرا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۴–۲۰۱۳ توسط قهرمان نهایی، رئال مادرید حذف شد. این تیم اسپانیایی در مرحله نیمه نهایی جام باشگاه‌های جهان، کروز آزول مکزیک را با نتیجه ۴–۰ شکست داد و در فینال با نتیجه ۲–۰ سن لورنسو را شکست داد و اولین قهرمانی خود در جام باشگاه‌های جهان را به ارمغان آورد.[۴] با احتساب جام‌های بین قاره‌ای ۱۹۶۰، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲، این چهارمین قهرمانی باشگاهی رئال مادرید در جهان بود که با رکورد میلان برابری کرد.[۵]

انتخاب میزبان

چهار کشور برای میزبانی مسابقات ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ پیشنهاد داده بودند (همان میزبان برای هر دو تورنمنت):[۶]

در اکتبر ۲۰۱۱، فیفا اعلام کرد که ایران، آفریقای جنوبی و امارات متحده عربی همه پیشنهادات خود را پس گرفتند و مراکش به عنوان تنها پیشنهاد دهنده باقی ماند.[۷] کمیته اجرایی فیفا در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ در جریان نشست خود در توکیو، ژاپن رسماً مراکش را به عنوان میزبان تأیید کرد.[۸]

در ۲۱ اوت ۲۰۱۴، فیفا با وجود شایعات اخیر مبنی بر تغییر محل برگزاری به دلیل شیوع ویروس ابولا در آفریقای غربی در سال ۲۰۱۴، بیانیه‌ای صادر کرد که در آن مراکش را مجدداً به عنوان میزبان تأیید کرد.[۹] مراکش میزبانی خود در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۵ را به دلیل ترس از ابولا لغو کرده بود، اما متعهد شد که میزبان جام باشگاه‌های جهان باشد زیرا هیچ شرکت کننده‌ای از کشورهای دارای شدیدترین شیوع ابولا نخواهد بود.[۱۰]

تیم‌های حاضر

مکان تیم‌های جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۴


تیم کنفدراسیون صلاحیت حضور
ورود در نیمه نهایی
آرژانتین سن لورنسو کونمبول قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۱۴ اولین
اسپانیا رئال مادرید یوفا قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۴–۲۰۱۳ دومین (قبلی: ۲۰۰۰)
ورود در یک‌چهارم نهایی
استرالیا وسترن سیدنی واندررز ای‌اف‌سی قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ اولین
الجزایر وفاق سطیف کاف قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا ۲۰۱۴ اولین
مکزیک کروز آزول کونکاکاف قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۴–۲۰۱۳ اولین
ورود در پلی آف برای یک‌چهارم نهایی
نیوزیلند اوکلند سیتی اواف‌سی قهرمان لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۱۴–۲۰۱۳ ششمین (قبلی: ۲۰۰۶, ۲۰۰۹, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳)
مراکش مغرب تطوان کاف (میزبان) قهرمان دسته اول مراکش ۱۴–۲۰۱۳ اولین

ورزشگاه‌ها

ورزشگاه‌های میزبان مسابقات در شهرهای رباط و مراکش بودند.[۱۱]

مراکش


رباط
ورزشگاه مراکش ورزشگاه شاهزاده مولای عبدالله
۳۱°۴۲′۲۴″ شمالی ۷°۵۸′۵۰″ غربی / ۳۱٫۷۰۶۶۷°شمالی ۷٫۹۸۰۵۶°غربی / 31.70667; -7.98056 (Stade de Marrakech) ۳۳°۵۷′۳۵٫۵۵″ شمالی ۶°۵۳′۲۰٫۸۱″ غربی / ۳۳٫۹۵۹۸۷۵۰°شمالی ۶٫۸۸۹۱۱۳۹°غربی / 33.9598750; -6.8891139 (Prince Moulay Abdellah Stadium)
گنجایش: ۴۵,۲۴۰ گنجایش: ۵۲,۰۰۰

داوران

فهرست داوران مسابقات:[۱۲]

کنفدراسیون داوران کمک داوران
ای‌اف‌سی استرالیا بن ویلیامز استرالیا متیو کریم

استرالیا پائول سترانگولو

کاف ساحل عاج نوماندیز دوئه ساحل عاج سونگویفولو یئو

بوروندی ژان-کلودی بیروموشاهو

کونکاکاف گواتمالا والتر لوپز کاستاریکا لیونل لئال

گواتمالا گرسون لوپز

کونمبول[الف] شیلی انریکه اوسز شیلی کارلوس آستروزا

شیلی سرخیو رومان

اواف‌سی پلی‌نزی فرانسه نوبرت آواتا تونگا تویتا ماکاسینی

پلی‌نزی فرانسه پائول آهوپو

یوفا پرتغال پدرو پروئنکا پرتغال برتینو میراندا

پرتغال تیاگو تریگو

نکات

  1. ↑ داوران شیلیایی جای داوران کلمبیایی ویلمار رولدان، ادواردو دیاز و الکساندر گوزمان را گرفتند.[۱۳]

بازیکنان

هر باشگاه یک تیم ۲۳ نفره (سه نفر از آنها باید دروازه‌بان می‌بودند) را تا مهلت مقرر فیفا در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۴ معرفی کرد. تعویض بازیکن مصدوم تا ۲۴ ساعت قبل از اولین بازی تیم مجاز بود.[۲] فهرست بازیکنان در ۴ دسامبر ۲۰۱۴ توسط فیفا اعلام شد.[۱۴]

مسابقات

اگر یک مسابقه بعد از زمان عادی بازی مساوی می‌شد:[۲]

  • برای مسابقات حذفی وقت اضافه انجام می‌شد. اگر بعد از وقت اضافه باز هم مساوی بود، ضربات پنالتی برای تعیین برنده انجام می‌شد.
  • برای مسابقه مقام سوم و پنجم وقت اضافه انجام نمی‌شد و برای تعیین برنده، ضربات پنالتی انجام می‌شد.
پلی آف یک‌چهارم نهایی نیمه نهایی فینال
 ۱۰ دسامبر – رباط                          
 مراکش مغرب تطوان  ۰ (۳)   ۱۳ دسامبر – رباط        
 نیوزیلند اوکلند سیتی (پ)  ۰ (۴)      نیوزیلند اوکلند سیتی  ۱
۱۷ دسامبر – مراکش
   الجزایر وفاق سطیف  ۰    
 نیوزیلند اوکلند سیتی  ۱
     آرژانتین سن لورنسو (و.ا.)  ۲  
۲۰ دسامبر – مراکش
 آرژانتین سن لورنسو  ۰
۱۳ دسامبر – رباط
   اسپانیا رئال مادرید  ۲
 مکزیک کروز آزول (و.ا.)  ۳
۱۶ دسامبر – مراکش
 استرالیا وسترن سیدنی واندررز  ۱    
 مکزیک کروز آزول  ۰
مقام پنجم رده‌بندی
     اسپانیا رئال مادرید  ۴  
 الجزایر وفاق سطیف (پ)  ۲ (۵)  نیوزیلند اوکلند سیتی (پ)  ۱ (۴)
 استرالیا وسترن سیدنی واندررز  ۲ (۴)  مکزیک کروز آزول  ۱ (۲)
۱۷ دسامبر – مراکش ۲۰ دسامبر – مراکش

تمامی زمان‌ها زمان اروپای غربی (یوتی‌سی ۰۰:۰۰±) هستند.

پلی آف برای یک‌چهارم نهایی

مغرب تطوان مراکش۰–۰ (و.ا.)نیوزیلند اوکلند سیتی
گزارش
ضربات پنالتی
جحوح از دست دادن پنالتی
کروش Penalty scored
فال Penalty scored
نعیم Penalty scored
خلتی از دست دادن پنالتی		 ۳–۴ Penalty scored پین
Penalty scored ایروینگ
Penalty scored وایت
از دست دادن پنالتی بیلن
Penalty scored عیسی
تماشاگران: ۳۵٬۲۴۷
داور: والتر لوپز (گواتمالا)

یک‌چهارم نهایی

قرعه‌کشی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴ در ساعت ۱۹:۰۰ وست (یوتی‌سی ۱:۰۰+)، در هتل لا مامونیا در مراکش برگزار شد[۱۵] تا زوج‌های چهار تیم یک‌چهارم نهایی مشخص شوند.[۱۶]

وفاق سطیف الجزایر۰–۱نیوزیلند اوکلند سیتی
گزارش ایروینگ ۵۲'
تماشاگران: ۲۲٬۱۵۳

نیمه نهایی

اولین نیمه نهایی ابتدا قرار بود در ورزشگاه شاهزاده مولای عبدالله، رباط برگزار شود، اما به دلیل شرایط سخت زمین به ورزشگاه مراکش، مراکش منتقل شد.[۱۷]

کروز آزول مکزیک۰–۴اسپانیا رئال مادرید
گزارش راموس ۱۵'
بنزما ۳۶'
بیل ۵۰'
ایسکو ۷۲'
تماشاگران: ۳۴٬۸۶۲
سن لورنسو آرژانتین۲–۱ (و.ا.)نیوزیلند اوکلند سیتی
بارینتوس ۴۵+۲'
ماتوس ۹۳'		 گزارش برلانگا ۶۷'
تماشاگران: ۱۸٬۴۵۸

مسابقه مقام پنجم

وفاق سطیف الجزایر۲–۲استرالیا وسترن سیدنی واندررز
مولن ۵۰' (گل‌به‌خودی)
زیایه ۵۷'		 گزارش کاستلن ۵'
سابا ۸۹'
ضربات پنالتی
جحنیط از دست دادن پنالتی
قاسمی Penalty scored
ا. بلعمیری Penalty scored
زیایه از دست دادن پنالتی
ملولی Penalty scored
عروسی از دست دادن پنالتی
مقاتلی Penalty scored
زرارا Penalty scored		 ۵–۴ Penalty scored سابا
از دست دادن پنالتی هالیتی
Penalty scored تریفیرو
Penalty scored جوریچ
از دست دادن پنالتی بوزانیس
از دست دادن پنالتی مولن
Penalty scored فوفاناه
از دست دادن پنالتی آدلکه
تماشاگران: ۱۸٬۴۵۸

رده بندی

کروز آزول مکزیک۱–۱نیوزیلند اوکلند سیتی
روخاس ۵۷' گزارش د وریس ۴۵+۲'
ضربات پنالتی
گیمنز Penalty scored
فورمیکا از دست دادن پنالتی
رودریگس Penalty scored
والادیز از دست دادن پنالتی		 ۲–۴ Penalty scored پین
از دست دادن پنالتی ایروینگ
Penalty scored وایت
Penalty scored پریتچت
Penalty scored عیسی
تماشاگران: ۳۸٬۳۴۵

فینال

رئال مادرید اسپانیا۲–۰آرژانتین سن لورنسو
راموس ۳۷'
بیل ۵۱'		 گزارش
تماشاگران: ۳۸٬۳۴۵
داور: والتر لوپز (گواتمالا)

قهرمان

قهرمان جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۴
اسپانیا
رئال مادرید
اولین قهرمانی

گلزنان

رتبه بازیکن باشگاه تعداد گل
۱ ولز گرت بیل اسپانیا رئال مادرید ۲
اسپانیا سرخیو راموس اسپانیا رئال مادرید
مکزیک خراردو تورادو مکزیک کروز آزول
۴ اسپانیا آنخل برلانگا نیوزیلند اوکلند سیتی ۱
نیوزیلند رایان د وریس نیوزیلند اوکلند سیتی
انگلستان جان ایروینگ نیوزیلند اوکلند سیتی
آرژانتین ماریانو پاون مکزیک کروز آزول
اکوادور یوآو روخاس مکزیک کروز آزول
فرانسه کریم بنزما اسپانیا رئال مادرید
اسپانیا ایسکو اسپانیا رئال مادرید
آرژانتین پابلو بارینتوس آرژانتین سن لورنسو
آرژانتین مائورو ماتوس آرژانتین سن لورنسو
الجزایر عبدالمالک زیایه الجزایر وفاق سطیف
هلند رومئو کاستلن استرالیا وسترن سیدنی واندررز
ایتالیا یاکوپو لاروکا استرالیا وسترن سیدنی واندررز
برزیل ویتور سابا استرالیا وسترن سیدنی واندررز

۱ گل به خودی

جوایز

در پایان مسابقات جوایز زیر اهدا شد:[۱۸]

توپ طلای آدیداس

جایزه تویوتا

 توپ نقره آدیداس توپ برنز آدیداس
اسپانیا سرخیو راموس

(رئال مادرید)

 پرتغال کریستیانو رونالدو

(رئال مادرید)

 نیوزیلند ایوان وایسلیچ

(اوکلند سیتی)

جایزه بازی جوانمردانه
اسپانیا رئال مادرید

فیفا همچنین جایزه بهترین بازیکن بازی را در این مسابقات معرفی کرد.[۱۹]

جایزه بازی تویوتا
مسابقه بهترین بازیکن بازی باشگاه حریف
۱ نیوزیلند ایوان وایسلیچ نیوزیلند اوکلند سیتی مراکش مغرب تطوان
۲ انگلستان جان ایروینگ نیوزیلند اوکلند سیتی الجزایر وفاق سطیف
۳ مکزیک خراردو تورادو مکزیک کروز آزول استرالیا وسترن سیدنی واندررز
۴ فرانسه کریم بنزما اسپانیا رئال مادرید مکزیک کروز آزول
۵ الجزایر احمد قاسمی الجزایر وفاق سطیف استرالیا وسترن سیدنی واندررز
۶ آرژانتین پابلو بارینتوس آرژانتین سن لورنسو نیوزیلند اوکلند سیتی
۷ نیوزیلند تیم پین نیوزیلند اوکلند سیتی مکزیک کروز آزول
۸ اسپانیا سرخیو راموس اسپانیا رئال مادرید آرژانتین سن لورنسو

منابع

  1. 1 2 «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۰۳. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۷.
  2. 1 2 3 «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۰۳. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۷.
  3. ↑ "Morocco to host 2013-2014 Club World Cup". Google News. Agence France-Presse. 17 December 2011.
  4. ↑ «FIFA Club World Cup Morocco 2014 - Real Madrid CF-San Lorenzo - Match Report - FIFA.com». web.archive.org. 2014-12-20. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ اكتبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در 2023-04-17. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  5. ↑ «Real Madrid turn winning run into a world title - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۲۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۷.
  6. ↑ "Iran among four bidders to host 2013-14 FIFA Club World Cups". USATODAY.COM (به انگلیسی). Retrieved 2023-04-11.
  7. ↑ «MLS News, Scores, & Standings». FOX Sports (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۱.
  8. ↑ «FIFA.com - Reform road map speeds up». web.archive.org. ۲۰۱۲-۰۱-۰۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۱.
  9. ↑ «Morocco reconfirmed as FIFA Club World Cup venue - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۴-۰۸-۲۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۸.
  10. ↑ «Morocco will not host Cup of Nations» (به انگلیسی). BBC Sport. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۸.
  11. ↑ «Ex-Co backs FIFA's work to help improve working conditions in Qatar - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۵-۰۴-۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۸.
  12. ↑ «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۱-۱۳. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۸.
  13. ↑ "Wilmar Roldán y su grupo ya no harán parte del Mundial de Clubes" (به اسپانیایی). antena2.com.co. 24 November 2014. Archived from the original on 15 December 2014. Retrieved 25 November 2014.
  14. ↑ «161 stars aiming to finish 2014 on a high - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۰۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۸.
  15. ↑ «Club delegations set for Morocco 2014 draw - FIFA.com». web.archive.org. 2014-10-13. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ اكتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در 2023-04-19. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  16. ↑ «Path set for Morocco 2014 finalists - FIFA.com». web.archive.org. 2014-10-12. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ اكتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در 2023-04-19. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
  17. ↑ «FIFA Club World Cup Morocco 2014: Match #4 in Marrakech - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۹.
  18. ↑ «Ramos outshines the rest - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۴-۱۲-۲۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۹.
  19. ↑ "FIFA Club World Cup Morocco 2014: Technical report and statistics" (PDF). FIFA. Retrieved 12 February 2021.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.