فهرست فینال‌های جام جهانی باشگاه‌ها

فهرست فینال‌های جام جهانی باشگاه‌ها
سال بنیان‌گذاری۲۰۰۰
منطقهبین‌المللی (فیفا)
شمار تیم‌های حاضر۳۲
قهرمان کنونیانگلستان چلسی
(دومین قهرمانی)
موفق‌ترین باشگاهاسپانیا رئال مادرید
(۵ قهرمانی)

جام جهانی باشگاه‌ها یک رقابت بین‌المللی فوتبال است که توسط فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، نهاد جهانی این ورزش برگزار می‌شود.[۱] این مسابقات برای اولین بار به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۰ برگزار شد.[۲] بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دلایل مختلف، مهم‌تر از همه سقوط شریک بازاریابی فیفا برگزار نشد.[۳] پس از تغییر در فرمت که باعث شد مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان با جام بین قاره‌ای ادغام شود، مسابقات در سال ۲۰۰۵ دوباره راه‌اندازی شد و نام فعلی خود را در فصل پس از آن انتخاب کرد.[۴]

فرمت فعلی این مسابقات که از زمان اصلاح این رقابت‌ها پیش از نسخه ۲۰۲۵ مورد استفاده قرار می‌گیرد، شامل ۳۲ تیم است که برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه‌های کشور میزبان رقابت می‌کنند؛ ۱۲ تیم از اروپا، ۶ تیم از آمریکای جنوبی، ۴ تیم از آسیا، ۴ تیم از آفریقا، ۴ تیم از آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب، ۱ تیم از اقیانوسیه و ۱ تیم از کشور میزبان. تیم‌ها در هشت گروه چهار تیمی قرار می‌گیرند که هر تیم سه بازی مرحله گروهی را به صورت نوبت‌گردشی انجام می‌دهد. دو تیم برتر هر گروه به مرحله حذفی راه پیدا می‌کنند که از مرحله یک هشتم نهایی شروع می‌شود و با فینال به پایان می‌رسد.[۱]

رئال مادرید رکورد بیشترین پیروزی را در اختیار دارد و از زمان آغاز به کار خود ۵ بار قهرمان این رقابت شده است. تیم‌های اسپانیا با ۸ برد، بیشترین قهرمانی را در این تورنمنت به دست آورده‌اند. اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) با پانزده عنوان قهرمانی توسط هشت باشگاه خود، موفق‌ترین کنفدراسیون این رقابت‌ها است.

قهرمان فعلی چلسی است که پس از پیروزی ۳–۰ مقابل پاری سن-ژرمن در فینال ۲۰۲۵، که در ورزشگاه متلایف در رادرفورد شرقی، نیوجرسی برگزار شد، دومین عنوان خود را به دست آورد.[۵]

تاریخچه

An aerial view of the Maracanã Stadium in Rio de Janeiro.
ورزشگاه ماراکانا در ریو دو ژانیرو، برزیل، میزبان اولین فینال مسابقات در سال ۲۰۰۰ بود.

اولین فینال این رقابت یک مسابقه تماماً برزیلی بود و همچنین تنها فینالی بود که یک طرف برتری خانگی داشت.[۶] واسکو دوگاما نتوانست از حمایت محلی خود استفاده کند و در ضربات پنالتی پس از تساوی ۰–۰ در وقت اضافه توسط کورینتیانس ۴–۳ شکست خورد.[۷] دومین دوره مسابقات برای اسپانیا در سال ۲۰۰۱ برنامه‌ریزی شده بود و قرار بود دوازده باشگاه در آن شرکت کنند.[۸] با این حال، در ۱۸ مه، به دلیل ترکیبی از عوامل، از جمله سقوط شریک بازاریابی فیفا، لغو شد.[۳] فیفا با تویوتا برای ادغام جام تویوتا و مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان در یک رویداد به توافق رسید.[۴]

در نسخه ۲۰۰۵، باشگاه برزیلی سائو پائولو با شکست تیم عربستانی الاتحاد به فینال رسید.[۹] در فینال، یک گل مینیرو برای شکست لیورپول انگلیسی کافی بود. مینیرو اولین بازیکنی بود که در فینال جام باشگاه‌های جهان گلزنی کرد.[۱۰] اینترناسیونال توانست مدافع قهرمان جهان و آمریکای جنوبی، یعنی سائو پائولو را در فینال جام لیبرتادورس ۲۰۰۶ شکست داد تا برای مسابقات ۲۰۰۶ واجد شرایط شود.[۱۱] در نیمه نهایی، اینترناسیونال تیم الاهلی مصر را شکست داد و به دیدار نهایی مقابل بارسلونا از اسپانیا راه یافت.[۱۲] یک گل دیرهنگام از آدریانو گابریو باعث شد تا جام یک بار دیگر در برزیل باقی بماند.[۱۳]

در سال ۲۰۰۷ بود که سرانجام هژمونی برزیل شکسته شد. تیم ایتالیایی میلان در یک بازی نزدیک مقابل اوراوا رد دایموندز ژاپن که توسط بیش از ۶۷٬۰۰۰ هوادار در ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما تماشا شد، ۱–۰ پیروز شد تا به فینال برسد.[۱۴] در فینال، میلان تیم آرژانتینی بوکا جونیورز را با نتیجه ۴–۲ شکست داد. کاخا کالادزه گرجستانی از میلان در اولین بازیکنی بود که در فینال جام باشگاه‌های جهان اخراج شد. یازده دقیقه بعد، پابلو لدسما از بوکا جونیورز به کالادزه ملحق شد زیرا او نیز اخراج شد.[۱۵] سال بعد، منچستر یونایتد کار میلان را با شکست دادن حریف نیمه نهایی خود، گامبا اوساکای ژاپن با نتیجه ۵–۳ تقلید کرد.[۱۶] آنها باشگاه اکوادوری ال‌دی‌یو کیتو را با نتیجه ۱–۰ در فینال شکست دادند و این تیم انگلیسی دومین تیم اروپایی شد که برنده مسابقات شد.[۱۷]

بارسلونا توانست مدافع قهرمان جهان و اروپا، یعنی منچستر یونایتد را در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۹ از سلطنت خلع کند تا برای جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹ واجد شرایط شود.[۱۸] بارسلونا در نیمه نهایی باشگاه مکزیکی آتلانتی را ۳–۱ شکست داد و در فینال با استودیانتس از آرژانتین دیدار کرد.[۱۹] پس از یک رویارویی بسیار نزدیک که نیاز به وقت اضافه داشت، لیونل مسی با ضربه سر گلزنی کرد تا پیروزی بارسلونا را به ارمغان بیاورد و بیشترین جام در یک سال (۶ جام) را تکمیل کند.[۲۰][۲۱][۲۲][۲۳] در نسخه ۲۰۱۰، مازمبه از جمهوری دموکراتیک کنگو اولین تیم غیر اروپایی و غیر آمریکایی جنوبی بود که به فینال رسید. این تیم در نیمه نهایی، اینترناسیونال برزیل را ۲–۰ شکست داد تا با اینتر میلان ایتالیا که تیم کره جنوبی سئونگنام ایلهوا چونما را ۳–۰ شکست داده بود دیدار کند.[۲۴][۲۵] اینترناسیونال با همان نتیجه مازمبه را شکست داد تا پنجمین عنوان سال خود را کسب کند.[۲۶]

در سال ۲۰۱۱، بارسلونا یک بار دیگر قدرت خود را پس از پیروزی ۴–۰ در نیمه نهایی خود در برابر باشگاه السد قطر نشان داد.[۲۷] در فینال، بارسلونا با همان نتیجه برابر تیم برزیلی سانتوس پیروز شد. این نتیجه تا به امروز، بیشترین اختلاف گل توسط هر برنده مسابقه نسبت به نایب قهرمان است.[۲۸] نسخه ۲۰۱۲ شاهد پایان سلطه اروپا بود، زیرا کورینتیانس به ژاپن سفر کرد تا مانند بارسلونا، به ۲ قهرمانی در مسابقات برسد.[۲۹] در نیمه نهایی، الاهلی موفق شد تا نتیجه بازی را نزدیک نگه دارد زیرا پائولو گررو از کورینتیانس گلزنی کرد تا این تیم را به دومین فینال خود بفرستد.[۳۰] گررو یک بار دیگر برای کورینتیانس در فینال نقش نجات‌دهنده را داشت؛ زیرا کورینتیانس تیم انگلیسی چلسی را ۱–۰ شکست داد تا جام را به برزیل بازگرداند.[۳۱]

فهرست فینال‌ها

ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما در ژاپن میزبان بیشتر فینال‌های جام باشگاه‌های جهان بوده است که شش بازی تعیین‌کننده عنوان قهرمانی در آن برگزار شده است.[۳۲] همراه با ورزشگاه ماراکانا، آن‌ها تنها مکان‌هایی در جهان هستند که هم فینال جام جهانی و هم فینال جام باشگاه‌های جهان را میزبانی کرده‌اند (ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما میزبان فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ بود در حالی که بازی فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ در ورزشگاه ماراکانا مورد مناقشه قرار گرفت).[۳۳][۳۴] فینال مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۰، پربازدیدترین فینال رقابت‌ها با ۷۳٬۰۰۰ هوادار در مسابقات برزیلی باقی مانده است.[۶] فینال همچنین تنها فینالی بود که شاهد دو باشگاه از یک کشور در آن بود.[۶] فینال ۲۰۲۱ با ۳۲٬۸۷۱ تماشاگر کمترین تماشاگر را داشت (بدون احتساب فینال ۲۰۲۰ که به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ تعداد صندلی‌ها محدود شده بود).

فینال ۲۰۰۷ رکورد بیشترین گل زده در وقت قانونی فینال جام جهانی باشگاه‌ها را با شش گل زده شده توسط پنج بازیکن در اختیار دارد، در حالی که فینال سال ۲۰۰۰ تنها فینال بدون گل باقی مانده است.[۶][۱۵] فینال ۲۰۱۱ به نامتعادل‌ترین مسابقه این رقابت‌ها تبدیل شد و تیم پیروز با اختلاف چهار گل پیروز شد[۳۵]، نتیجه‌ای که دوازده سال بعد با فینال ۲۰۲۳ تکرار شد.

نکات کلیدی
dagger برنده توسط وقت اضافه مشخص شد
double-dagger برنده توسط ضربات پنالتی مشخص شد
فصل قهرمان نتیجه نایب قهرمان ورزشگاه کشور میزبان تماشاگران منابع
کشور باشگاه باشگاه کشور
۲۰۰۰  برزیل کورینتیانس ۰–۰Match was won via a penalty shoot-out[یادداشت ۱] واسکو دوگاما  برزیل ورزشگاه ماراکانا، ریو دو ژانیرو  برزیل ۷۳٬۰۰۰ [۵][۶][۳۶]
۲۰۰۵  برزیل سائو پائولو ۱–۰ لیورپول  انگلستان ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۶٬۸۲۱ [۱۰][۳۷][۳۸]
۲۰۰۶  برزیل اینترناسیونال ۱–۰ بارسلونا  اسپانیا ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۷٬۱۲۸ [۱۳][۳۹][۴۰]
۲۰۰۷  ایتالیا میلان ۴–۲ بوکا جونیورز  آرژانتین ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۸٬۲۶۳ [۱۵][۴۱][۴۲]
۲۰۰۸  انگلستان منچستر یونایتد ۱–۰ ال‌دی‌یو کیتو  اکوادور ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۸٬۶۸۲ [۱۷][۴۳][۴۴]
۲۰۰۹  اسپانیا بارسلونا ۲–۱Match was won after extra time[یادداشت ۲] استودیانتس  آرژانتین ورزشگاه شهر ورزشی زاید، ابوظبی  امارات متحده عربی ۴۳٬۰۵۰ [۴۵][۴۶][۴۷]
۲۰۱۰  ایتالیا اینتر میلان ۳–۰ تی‌پی مازمبه  کنگو ورزشگاه شهر ورزشی زاید، ابوظبی  امارات متحده عربی ۴۲٬۱۷۴ [۲۶][۴۸][۴۹]
۲۰۱۱  اسپانیا بارسلونا ۴–۰ سانتوس  برزیل ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۸٬۱۶۶ [۲۸][۴۵][۵۰]
۲۰۱۲  برزیل کورینتیانس ۱–۰ چلسی  انگلستان ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۸٬۲۷۵ [۳۱][۳۶][۵۱]
۲۰۱۳  آلمان بایرن مونیخ ۲–۰ الرجا کازابلانکا  مراکش ورزشگاه مراکش، مراکش  مراکش ۳۷٬۷۷۴ [۵۲][۵۳]
۲۰۱۴  اسپانیا رئال مادرید ۲–۰ سن لورنزو  آرژانتین ورزشگاه مراکش، مراکش  مراکش ۳۸٬۳۴۵
۲۰۱۵  اسپانیا بارسلونا ۳–۰ ریور پلاته  آرژانتین ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۶٬۸۵۳
۲۰۱۶  اسپانیا رئال مادرید ۴–۲Match was won after extra time[یادداشت ۳] کاشیما آنتلرز  ژاپن ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما، یوکوهاما  ژاپن ۶۸٬۷۴۲
۲۰۱۷  اسپانیا رئال مادرید ۱–۰ گرمیو  برزیل ورزشگاه شهر ورزشی زاید، ابوظبی  امارات متحده عربی ۴۱٬۰۹۴
۲۰۱۸  اسپانیا رئال مادرید ۴–۱ العین  امارات متحدهٔ عربی ورزشگاه شهر ورزشی زاید، ابوظبی  امارات متحده عربی ۴۰٬۶۹۶
۲۰۱۹  انگلستان لیورپول ۱–۰Match was won after extra time[یادداشت ۴] فلامینگو  برزیل ورزشگاه بین‌المللی خلیفه، دوحه  قطر ۴۵٬۴۱۶
۲۰۲۰  آلمان بایرن مونیخ ۱–۰ تیگرس اونال  مکزیک ورزشگاه شهر آموزش، الریان  قطر ۷٬۴۱۱ [۵۴]
۲۰۲۱  انگلستان چلسی ۲–۱Match was won after extra time[یادداشت ۵] پالمیراس  برزیل ورزشگاه محمد بن زاید، ابوظبی  امارات متحده عربی ۳۲٬۸۷۱ [۵۵]
۲۰۲۲  اسپانیا رئال مادرید ۵–۳ الهلال  عربستان سعودی ورزشگاه شاهزاده مولای عبدالله، رباط  مراکش ۴۴٬۴۳۹
۲۰۲۳  انگلستان منچستر سیتی ۴–۰ فلومیننزه  برزیل شهر ورزشی ملک عبدالله، جده  عربستان سعودی ۵۲٬۶۰۱
۲۰۲۵  انگلستان چلسی ۳–۰ پاری سن-ژرمن  فرانسه ورزشگاه متلایف، رادرفورد شرقی  ایالات متحده آمریکا ۸۱٬۱۱۸

نکات

  1. ↑ بازی بعد از ۱۲۰ دقیقه ۰–۰ شد. کورینتیانس در ضربات پنالتی ۴–۳ برنده شد.
  2. ↑ نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۱–۱ بود.
  3. ↑ نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۲–۲ بود.
  4. ↑ نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۰–۰ بود.
  5. ↑ نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۱–۱ بود.

آمار

بر پایه باشگاه

A group of association football players, who played for FC Barcelona at the time of the photo, lifting their coach after winning their second FIFA Club World Cup.
پپ گواردیولا توسط بازیکنانش پس از قهرمانی بارسلونا در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۱ توسط بازیکنانش به بالا پرتاب می‌شود. بارسلونا پس از رئال مادرید دومین باشگاه موفق این رقابت‌ها با سه دوره قهرمانی است.
The Corinthians team is seen posing for a picture after winning the 2012 FIFA Club World Cup.
بازیکنان کورینتیانس درحال جشن پس از قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۲. کورینتیانس همچنین تنها قهرمان جهان است که با سهمیه کشور میزبان به جام باشگاه‌های جهان راه یافته است.
An association football team being congratulated by delegates from São Paulo.
بازیکنان سائو پائولو توسط رئیس‌جمهور برزیل، لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، پس از قهرمانی در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۵ در فدراسیون فوتبال پائولیستا (اف‌پی‌اف) تشویق می‌شوند. سری آ برزیل تنها لیگ ملی خارج از اروپا است که قهرمان این رقابت‌ها شده است. همچنین بیشترین فینالیست‌های غیر اروپایی را با مجموع شش نفر ارائه کرده است. مسابقات سال ۲۰۰۰، یک رویداد تماماً برزیلی، تنها فینالی است که بین دو باشگاه از یک کشور برگزار می‌شود.
UEFA's headquarters in Nyon, Switzerland.
مقر اتحادیه فوتبال اروپا یا یوفا، در نیون، سوئیس. یوفا با چهارده عنوان قهرمانی بین هشت باشگاه، موفق‌ترین کنفدراسیون این رقابت‌ها است.

رئال مادرید با ۵ قهرمانی، بیشترین عنوان را در اختیار دارد. کورینتیانس تنها تیمی بود که به عنوان میزبان مسابقات توانست عنوان قهرمانی را بدست بیاورد.[۳۶]

باشگاه قهرمانی نایب قهرمانی سال‌های قهرمانی سال‌های نایب قهرمانی
اسپانیا رئال مادرید ۵ ۰ ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ —
اسپانیا بارسلونا ۳ ۱ ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵ ۲۰۰۶
برزیل کورینتیانس ۲ ۰ ۲۰۰۰، ۲۰۱۲ —
آلمان بایرن مونیخ ۲ ۰ ۲۰۱۳، ۲۰۲۰ —
انگلستان چلسی ۲ ۱ ۲۰۲۱، ۲۰۲۵ ۲۰۱۲
انگلستان لیورپول ۱ ۱ ۲۰۱۹ ۲۰۰۵
برزیل سائو پائولو ۱ ۰ ۲۰۰۵ —
برزیل اینترناسیونال ۱ ۰ ۲۰۰۶ —
ایتالیا میلان ۱ ۰ ۲۰۰۷ —
انگلستان منچستر یونایتد ۱ ۰ ۲۰۰۸ —
ایتالیا اینتر میلان ۱ ۰ ۲۰۱۰ —
انگلستان منچستر سیتی ۱ ۰ ۲۰۲۳ —
برزیل واسکو دوگاما ۰ ۱ — ۲۰۰۰
آرژانتین بوکا جونیورز ۰ ۱ — ۲۰۰۷
اکوادور ال‌دی‌یو کیتو ۰ ۱ — ۲۰۰۸
آرژانتین استودیانتس ۰ ۱ — ۲۰۰۹
جمهوری دموکراتیک کنگو تی‌پی مازمبه ۰ ۱ — ۲۰۱۰
برزیل سانتوس ۰ ۱ — ۲۰۱۱
مراکش الرجا ۰ ۱ — ۲۰۱۳
آرژانتین سن لورنسو ۰ ۱ — ۲۰۱۴
آرژانتین ریور پلاته ۰ ۱ — ۲۰۱۵
ژاپن کاشیما آنتلرز ۰ ۱ — ۲۰۱۶
برزیل گرمیو ۰ ۱ — ۲۰۱۷
امارات متحده عربی العین ۰ ۱ — ۲۰۱۸
برزیل فلامینگو ۰ ۱ — ۲۰۱۹
مکزیک تیگرس اونال ۰ ۱ — ۲۰۲۰
برزیل پالمیراس ۰ ۱ — ۲۰۲۱
عربستان سعودی الهلال ۰ ۱ — ۲۰۲۲
برزیل فلومیننزه ۰ ۱ — ۲۰۲۳
فرانسه پاری سن-ژرمن ۰ ۱ — ۲۰۲۵

بر پایه کشور

لا لیگا اسپانیا با ۸ عنوان قهرمانی، موفق‌ترین لیگ ملی این رقابت‌ها است. سری آ برزیل چهار عنوان قهرمانی دارد، در حالی که لیگ برتر انگلیس با سه قهرمانی سوم است. سری آ ایتالیا و بوندسلیگا آلمان هر کدام با دو قهرمانی در رده چهارم قرار دارند. سری آ و بوندسلیگا تنها لیگ‌های ملی شکست ناپذیری هستند که قهرمان مسابقات شده‌اند. لیگ برتر آرژانتین این افتخار را دارد که بیشترین باخت فینال‌ها را بدون کسب عنوان قهرمانی جهان با چهار شکست دارد.

کشور قهرمانی نایب قهرمانی فینالیست
 اسپانیا ۸ ۱ ۹
 انگلستان ۵ ۲ ۷
 برزیل ۴ ۶ ۱۰
 ایتالیا ۲ ۰ ۲
 آلمان ۲ ۰ ۲
 آرژانتین ۰ ۴ ۴
 کنگو ۰ ۱ ۱
 اکوادور ۰ ۱ ۱
 مراکش ۰ ۱ ۱
 ژاپن ۰ ۱ ۱
 امارات متحدهٔ عربی ۰ ۱ ۱
 مکزیک ۰ ۱ ۱
 عربستان سعودی ۰ ۱ ۱
 فرانسه ۰ ۱ ۱

بر پایه کنفدراسیون

کنفدراسیون قهرمانی نایب قهرمانی
یوفا ۱۶ ۳
کونمبول ۴ ۱۱
ای‌اف‌سی — ۳
کاف — ۲
کونکاکاف — ۱

بر پایه سرمربی

سرمربی قهرمانی نایب قهرمانی سال‌های قهرمانی سال‌های نایب قهرمانی
اسپانیا پپ گواردیولا ۴ ۰ ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۳، ۲۰۲۳ —
ایتالیا کارلو آنچلوتی ۳ ۰ ۲۰۰۷، ۲۰۱۴، ۲۰۲۲ —
فرانسه زین‌الدین زیدان ۲ ۰ ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ —
اسپانیا رافائل بنیتز ۱ ۲ ۲۰۱۰ ۲۰۰۵، ۲۰۱۲
اسپانیا لوییس انریکه ۱ ۱ ۲۰۱۵ ۲۰۲۵
برزیل اسوالدو د الیویرا ۱ ۰ ۲۰۰۰ —
برزیل پائولو آتوئوری ۱ ۰ ۲۰۰۵ —
برزیل آبل براگا ۱ ۰ ۲۰۰۶ —
اسکاتلند الکس فرگوسن ۱ ۰ ۲۰۰۸ —
برزیل تیته ۱ ۰ ۲۰۱۲ —
آرژانتین سانتیاگو سولاری ۱ ۰ ۲۰۱۸ —
آلمان یورگن کلوپ ۱ ۰ ۲۰۱۹ —
آلمان هانسی فلیک ۱ ۰ ۲۰۲۰ —
آلمان توماس توخل ۱ ۰ ۲۰۲۱ —
ایتالیا انزو مارسکا ۱ ۰ ۲۰۲۵ —
آرژانتین ادگاردو بائوسا ۰ ۲ — ۲۰۰۸، ۲۰۱۴
برزیل آنتونیو لوپز ۰ ۱ — ۲۰۰۰
هلند فرانک ریکارد ۰ ۱ — ۲۰۰۶
آرژانتین میگوئل آنخل روسو ۰ ۱ — ۲۰۰۷
آرژانتین آلخاندرو سابه‌یا ۰ ۱ — ۲۰۰۹
سنگال لامین ندایه ۰ ۱ — ۲۰۱۰
برزیل موریسی رامالو ۰ ۱ — ۲۰۱۱
تونس فوزی البنزرتی ۰ ۱ — ۲۰۱۳
آرژانتین مارچلو گالاردو ۰ ۱ — ۲۰۱۵
ژاپن ماساتادا ایشیی ۰ ۱ — ۲۰۱۶
برزیل ریناتو گوچو ۰ ۱ — ۲۰۱۷
کرواسی زوران مامیچ ۰ ۱ — ۲۰۱۸
پرتغال ژرژه ژسوس ۰ ۱ — ۲۰۱۹
برزیل ریکاردو فرتی ۰ ۱ — ۲۰۲۰
پرتغال آبل فریرا ۰ ۱ — ۲۰۲۱
آرژانتین رامون دیاز ۰ ۱ — ۲۰۲۲
برزیل فرناندو دینیز ۰ ۱ — ۲۰۲۳

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 «Wayback Machine» (PDF). web.archive.org. ۲۰۱۳-۰۳-۲۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۸ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۹.
  2. ↑ «Brazil 2000 Final Draw - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۱-۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۹.
  3. 1 2 «FIFA decides to postpone 2001 Club World Championship to 2003 - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۱-۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۹.
  4. 1 2 «FIFA.com - Toyota confirmed as FIFA Club World Championship 2005 naming partner». web.archive.org. ۲۰۰۷-۱۱-۰۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ نوامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۲-۰۹.
  5. 1 2 de Arruda, Marcelo Leme (10 January 2013). "FIFA Club World Championship". RSSSF. Retrieved 6 March 2013.
  6. 1 2 3 4 5 "FIFA Club World Championship Brazil 2000™: Corinthians - Vasco da Gama". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  7. ↑ «BBC News | WORLD CLUB CHAMPIONSHIP | Corinthians crowned world champions». news.bbc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  8. ↑ «FIFA Club World Championship 2001». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  9. ↑ «Sao Paulo make the final – but only just - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۲-۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  10. 1 2 "FIFA Club World Championship Toyota Cup Japan 2005™: São Paulo - Liverpool". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  11. ↑ «Inter take title and a place in Japan - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۲-۱۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  12. ↑ "FIFA Club World Cup Japan 2006™: Al Ahly FC - Internacional". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  13. 1 2 "FIFA Club World Cup Japan 2006™: Internacional - Barcelona". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  14. ↑ "FIFA Club World Cup Japan 2007™: Urawa Reds - Milan". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  15. 1 2 3 "Boca Juniors - AC Milan". Fédération Internationale de Football Association. 16 December 2007. Archived from the original on 18 December 2007. Retrieved 6 March 2013.
  16. ↑ "FIFA Club World Cup Japan 2008™: Gamba Osaka - Manchester United". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  17. 1 2 "FIFA Club World Cup Japan 2008™: LDU Quito - Manchester United". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  18. ↑ «Barça reign supreme - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۰۸-۰۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ اوت ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  19. ↑ "FIFA Club World Cup UAE 2009™: Atlante FC - Barcelona". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  20. ↑ "FIFA Club World Cup UAE 2009™: Estudiantes - Barcelona". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  21. ↑ «Recordando la temporada perfecta - MARCA.com». www.marca.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  22. ↑ «Barcelona win the Club World Cup» (به انگلیسی). ۲۰۰۹-۱۲-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  23. ↑ «FIFA.com - The year in pictures». web.archive.org. ۲۰۰۹-۱۲-۳۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  24. ↑ "FIFA Club World Cup UAE 2010™: TP Mazembe - Internacional". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  25. ↑ "FIFA Club World Cup UAE 2010™: Seongnam - Internazionale". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  26. 1 2 "FIFA Club World Cup UAE 2010™: TP Mazembe - Internazionale". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  27. ↑ "FIFA Club World Cup Japan 2011™: Al Sadd - Barcelona". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  28. 1 2 "FIFA Club World Cup Japan 2011™: Santos - Barcelona". www.fifa.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-03-25.
  29. ↑ «Corinthians halt European domination - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۲-۱۲-۲۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  30. ↑ «FIFA Club World Cup: Al-Ahly SC 0:1 (0:1) Corinthians - Summary - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۲-۱۲-۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  31. 1 2 «FIFA Club World Cup: Corinthians 1:0 (0:0) Chelsea FC - Summary - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۲-۱۲-۱۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  32. ↑ «FIFA Club World Cup: Destination - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۱-۱۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  33. ↑ «FIFA Club World Cup: Destination - FIFA.com». web.archive.org. ۲۰۱۳-۱۱-۱۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  34. ↑ «FIFA.com - FIFA.com - Classic Football». web.archive.org. ۲۰۰۸-۰۲-۱۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۲۵.
  35. ↑ "Santos Futebol Clube vs FC Barcelona". Fédération Internationale de Football Association. 18 December 2011. Retrieved 4 March 2013.
  36. 1 2 3 "Futebol: Titulos" [Football: Titles] (به پرتغالی). باشگاه فوتبال کورینتیانس. Archived from the original on 4 March 2013. Retrieved 4 March 2013.
  37. ↑ "Conquistas" [Conquests]. باشگاه فوتبال سائو پائولو (به پرتغالی). Retrieved 4 March 2013.
  38. ↑ Nakanishi, Masanori "Komabano"; de Arruda, Marcelo Leme (30 April 2006). "FIFA Club World Championship 2005". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  39. ↑ "Inter, o melhor do mundo" [Inter, the best in the world] (به پرتغالی). باشگاه ورزشی اینترناسیونال. Archived from the original on 7 April 2014. Retrieved 4 March 2013.
  40. ↑ Nakanishi, Masanori "Komabano"; de Arruda, Marcelo Leme (10 May 2007). "FIFA Club World Championship 2006". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  41. ↑ "FIFA Club World Cup 2007" (به ایتالیایی). باشگاه فوتبال آ.ث. میلان. Retrieved 4 March 2013.
  42. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (28 May 2008). "FIFA Club World Championship 2007". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  43. ↑ "Trophy Room". باشگاه فوتبال منچستر یونایتد. Retrieved 4 March 2013.
  44. ↑ Nakanishi, Masanori "Komabano"; de Arruda, Marcelo Leme (21 May 2009). "FIFA Club World Championship 2008". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  45. 1 2 "Palmarès" [Trophies] (به کاتالان). باشگاه فوتبال بارسلونا. Archived from the original on 4 November 2012. Retrieved 4 March 2013.
  46. ↑ "Barça belatedly rule the world". Fédération Internationale de Football Association. Retrieved 4 March 2013.
  47. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (14 May 2010). "FIFA Club World Championship 2009". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  48. ↑ "Palmares: Primo Mondiale per Club FIFA – 2010/11" [Trophies: First FIFA Club World Cup – 2010/11] (به ایتالیایی). باشگاه فوتبال اینتر میلان. Archived from the original on 12 June 2018. Retrieved 4 March 2013.
  49. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (17 July 2012). "FIFA Club World Championship 2010". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  50. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (17 July 2012). "FIFA Club World Championship 2011". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  51. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (10 January 2013). "FIFA Club World Championship 2012". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 6 March 2013.
  52. ↑ "FIFA Klub-Weltmeisterschaft Sieger 2013" [FIFA Club World Cup Winners 2013] (به آلمانی). باشگاه فوتبال بایرن مونیخ. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 27 January 2014.
  53. ↑ de Arruda, Marcelo Leme (21 December 2013). "FIFA Club World Championship 2013". بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. Retrieved 21 December 2013.
  54. ↑ "Bayern Munich vs. Tigres UANL". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 11 February 2021. Archived from the original on 20 August 2021. Retrieved 17 March 2021.
  55. ↑ "Chelsea vs. Palmeiras". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 9 February 2022. Archived from the original on 10 February 2022. Retrieved 9 February 2022.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.